ILPP3/443-79/14-5/TK | Interpretacja indywidualna

Podatek akcyzowy w zakresie wyrobów gazowych.
ILPP3/443-79/14-5/TKinterpretacja indywidualna
  1. gaz
  2. jednostka
  3. wyroby akcyzowe
  4. zużycie
  1. Podatek akcyzowy (AKC) [przepisy aktualne] -> Wyroby akcyzowe-przepisy szczegółowe. Podstawa opodatkowania i stawki akcyzy. -> Wyroby energetyczne i energia elektryczna

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 27 maja 2014 r. (data wpływu 28 maja 2014 r.) uzupełnionym pismami z dnia 28 maja 2014 r. (data wpływu 29 maja 2014 r.) oraz z dnia 22 sierpnia 2014 r. (data wpływu 27 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wyrobów gazowych – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wyrobów gazowych. Wniosek uzupełniono pismami z dnia 28 maja 2014 r. (data wpływu 29 maja 2014 r.) oraz z dnia 22 sierpnia 2014 r. (data wpływu 27 sierpnia 2014 r.) w zakresie pełnomocnictwa dla osoby podpisanej na wniosku do reprezentowania Wnioskodawcy, opisu zdarzenia przyszłego, przeformułowania pytań oraz stanowiska Zainteresowanego w sprawie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest sprzedawcą gazu ziemnego o kodzie CN 2711 21 00 następujących rodzajów:

  1. gaz ziemny wysokometanowy grupy E,
  2. gaz ziemny zaazotowany grupy Lw.

Najpóźniej z dniem 1 sierpnia 2014 r. wchodzi w życie obowiązek nałożony rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1059) w zakresie jednostek rozliczeniowych. Wskazane rozporządzenie zmienia jednostkę rozliczeniową w sprzedaży gazu ziemnego i nakłada na przedsiębiorstwa energetyczne sprzedające gaz ziemny obowiązek rozliczania sprzedanego gazu w kWh – zamiast dotychczasowych m3. Ustawa o podatku akcyzowym nie przewiduje takich jednostek jak kWh. Akcyza jest naliczana od gigadżuli (GJ) na 1000 metrów sześciennych (m3). Zatem w Ustawie o podatku akcyzowym jednostką wyjściową są m3.

Wskazane rozporządzenie Ministra Gospodarki nakłada na przedsiębiorstwa energetyczne obowiązek wykazania w rozliczeniu z odbiorcą (tj. na fakturze) następujących elementów:

  1. Stany wskazań układu pomiarowego na początku i na końcu okresu rozliczeniowego, określone w m3,
  2. Zużycie paliw gazowych w okresie rozliczeniowym, wyrażone w m3,
  3. Wartość współczynnika konwersji (który umożliwia przeliczenie m3 na kWh),
  4. Zużycie paliw gazowych w okresie rozliczeniowym, wyrażone w kWh.

Zatem – mimo obowiązku przejścia na jednostkę dostarczonej odbiorcy energii (kWh), na fakturze muszą pozostać ilości określane w m3, które stanowią podstawę do wyliczenia zużycia w okresie.

Art. 88 ust. 7 Ustawy o podatku akcyzowym wskazuje:

„Do celów poboru akcyzy ustala się wartości opałowe, które wynoszą:

(...)

  1. dla wyrobów gazowych o kodzie CN 2711 21 00:
    1. 31,0 GJ/1.000 metrów sześciennych dla gazu ziemnego wysokometanowego grupy E,
    2. 27,0 GJ/1.000 metrów sześciennych dla gazu ziemnego zaazotowanego grupy Lw”.

Art. 88 ust. 8 Ustawy o podatku akcyzowym wskazuje:

W przypadku sprzedaży finalnemu nabywcy gazowemu wyrobów gazowych do obliczenia podstawy opodatkowania tych wyrobów przyjmuje się ilość tych wyrobów wynikającą z faktury dokumentującej ich sprzedaż

Wnioskodawca pozostawi na fakturze 2 jednostki:

  1. Metry sześcienne (m3)
  2. kWh.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego. Wnioskodawca jest pośredniczącym podmiotem gazowym, zarejestrowanym w dniu 29 października 2013 r. przez Urząd Celny. Zainteresowany płaci akcyzę od sprzedanego gazu ziemnego oraz sprzedanej energii elektrycznej. Pytanie Wnioskodawcy dotyczy wyłącznie akcyzy od sprzedawanego gazu ziemnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane uzupełnieniu do wniosku):

Czy w związku z tym, że w ustawie o podatku akcyzowym nie ma żadnego odniesienia do nowych jednostek rozliczeniowych (tj. kWh) Zainteresowany może kalkulować akcyzę od m3, tzn., czy Wnioskodawca może ustalać zużycie gazu ziemnego u odbiorców w m3 i wyłącznie od rzeczywiście pobranych m3 gazu naliczać akcyzę... Czy Zainteresowany nie musi w rejestrach i przy komunikacie dla odbiorcy o wartości pobranej akcyzy odnosić się do innych jednostek rozliczeniowych niż m3...

Zdaniem Wnioskodawcy, akcyzę od gazu ziemnego należy liczyć od zużytych i odebranych m3 gazu ziemnego, w rejestrach i naliczeniach akcyzy nie musi być odniesienia do innych jednostek rozliczeniowych (tj. kWh), ponieważ ustawa o podatku akcyzowym nie definiuje innych jednostek rozliczeniowych - takich jak kWh.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752) – dalej zwanej ustawą – wyroby gazowe to wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

W myśl art. 9c ust. 1 ustawy – w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

  1. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
  2. sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;
  3. import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
  4. użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;
  5. użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:
    1. uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    2. jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postepowania kontrolnego albo postepowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
    3. nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Na mocy art. 9c ust. 2 ustawy – za sprzedaż finalnemu nabywcy gazowemu wyrobów gazowych uznaje się czynności, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 1-8 ustawy.

Stosownie do art. 88 ust. 1 ustawy – podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest pośredniczącym podmiotem gazowym i sprzedawcą gazu ziemnego o kodzie CN 2711 21 00 następujących rodzajów:

  • gaz ziemny wysokometanowy grupy E,
  • gaz ziemny zaazotowany grupy Lw.

Zainteresowany ma wątpliwość jakie jednostki miary winien stosować przy obrocie wyrobami gazowymi i obliczaniu akcyzy.

Zgodnie z art. 88 ust. 7 pkt 4 ustawy – do celów poboru akcyzy ustala się wartości opałowe, które wynoszą dla wyrobów gazowych o kodzie CN 2711 21 00:

  1. 31,0 GJ/1000 metrów sześciennych dla gazu ziemnego wysokometanowego grupy E,
  2. 27,0 GJ/1000 metrów sześciennych dla gazu ziemnego zaazotowanego grupy Lw.

Na mocy art. 88 ust. 8 ustawy – w przypadku sprzedaży finalnemu nabywcy gazowemu wyrobów gazowych do obliczenia podstawy opodatkowania tych wyrobów przyjmuje się ilość tych wyrobów wynikająca z faktury dokumentującej ich sprzedaż.

Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy – stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych: gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycja CN 2711 oraz gazowych węglowodorów alifatycznych objętych pozycją CN 2901:

  • skroplonych – 695,00 zł/1000 kilogramów,
  • w stanie gazowym – 11,04 zł/1 gigadżul (GJ).

W myśl art. 89 ust. 1 pkt 13 ustawy – stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycja CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych – 1,28 zł/1 gigadżul (GJ).

Podsumowując, Zainteresowany – na podstawie przepisów dotyczących podatku akcyzowego – zobowiązany jest podawać ilość wyrobów gazowych w GJ, czyli w jednostce miary, w której wyrażona jest stawka podatku akcyzowego.

Zatem przedmiotowy gaz należy przeliczyć na ww. jednostkę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte zapytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.