IPPB2/4511-311/16-2/MG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie ustalenia momentu powstania po stronie Klienta przychodu z tytułu zbycia/umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszu na zlecenie Klienta oraz powstania po stronie Klienta przychodu z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa na zlecenie Wnioskodawcy na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego na rzecz Klienta

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późń. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2016 r. (data wpływu 14 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia momentu powstania po stronie Klienta przychodu z tytułu zbycia/umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszu na zlecenie Klienta oraz powstania po stronie Klienta przychodu z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa na zlecenie Wnioskodawcy na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego na rzecz Klienta - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 kwietnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia momentu powstania po stronie Klienta przychodu z tytułu zbycia/umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszu na zlecenie Klienta oraz powstania po stronie Klienta przychodu z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa na zlecenie Wnioskodawcy na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego na rzecz Klienta.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (Wnioskodawca) dysponuje zezwoleniem Komisji Nadzoru Finansowego na świadczenie usługi doradztwa inwestycyjnego dla klientów detalicznych (osób fizycznych), udzielonego w dniu 18 października 2011 r. w drodze decyzji. Na podstawie wyżej wskazanego zezwolenia, Wnioskodawca świadczy na rzecz klientów detalicznych (osób fizycznych) usługę doradztwa inwestycyjnego, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o obrocie instrumentami finansowymi, polegającą na sporządzaniu na wniosek klientów rekomendacji inwestycyjnych. Wyżej wskazana usługa świadczona jest na podstawie umowy o świadczenie usługi doradztwa inwestycyjnego oraz regulaminu świadczenia usług, które przewidują, iż z tytułu czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę, klienci obowiązani są do uiszczenia prowizji i opłat, zgodnie z przyjętą tabelą opłat i prowizji.

Wyżej wymieniona usługa jest świadczona klientom w zakresie tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania (tj. jednostki i tytuły uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych). Klient otrzymuje od Wnioskodawcy indywidualne rekomendacje inwestycyjne w zakresie nabycia lub zbycia jednostek funduszy, za co ponosi prowizję naliczaną i pobieraną w okresach kwartalnych.

Wnioskodawca rozważa wprowadzenie w życie rozwiązań, które umożliwią Wnioskodawcy pobieranie prowizji i opłat ze środków zgromadzonych przez klientów w funduszach inwestycyjnych w sposób automatyczny i bez udziału klientów.

Intencją Wnioskodawcy jest, aby ww. prowizja mogła być pobierana poprzez umorzenie ułamkowej części jednostek uczestnictwa wchodzących w skład portfela klienta.

W wyniku wdrożenia rozważanego przez Wnioskodawcę rozwiązania:

  1. Klient udzieli Wnioskodawcy pełnomocnictwa do składania w jego imieniu zlecenia umorzenia jednostek uczestnictwa w chwili podpisania umowy o świadczenie doradztwa inwestycyjnego.
  2. Składającym zlecenie umorzenia jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego będzie Wnioskodawca działający w imieniu klienta.
  3. Środki pochodzące z umorzenia wpłacane będą bezpośrednio na rachunek Wnioskodawcy.
  4. W momencie złożenia dyspozycji umorzenia jednostek na poczet opłaty, nie dojdzie do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie klienta, jako że składającym zlecenie oraz beneficjentem umorzenia będzie bezpośrednio instytucja świadcząca usługę doradztwa.
  5. Faktyczne postawienie do dyspozycji środków dla klienta, nastąpi dopiero w wyniku standardowego zlecenia umorzenia, złożonego bezpośrednio przez klienta, w odniesieniu do pozostałej części środków, w nieokreślonej dacie w przyszłości.

W celu wyjaśnienia procesu umorzenia jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego Wnioskodawca posłuży się przykładem: W ramach usługi doradztwa inwestycyjnego Klient zakupił jednostki funduszu „X” za kwotę 100.000,00 zł. Cena zakupu jednej jednostki wyniosła 10 zł, zatem Klient nabył łącznie 10.000 jednostek uczestnictwa. Z tytułu świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego Wnioskodawca pobiera prowizję w wysokości 1,20% rocznie, która pobierana będzie kwartalnie. Za pierwszy kwartał świadczenia usługi prowizja wyniesie 0,30% od wartości jednostek uczestnictwa na ostatni dzień roboczy kwartału. W ostatnim dniu roboczym kwartału wartość jednej jednostki funduszu X wynosi 11,75 zł. Wobec tego, wartość aktywów klienta na ten dzień wyniesie 117.500 zł, a prowizja należna Wnioskodawcy wyniesie 352,50 zł. W zakresie wyżej wskazanej kwoty, Wnioskodawca, na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Klienta, złoży zlecenie umorzenia. Przy wycenie jednostki na kwotę 11,75 zł, aby pokryć prowizję należną Wnioskodawcy, towarzystwo funduszy inwestycyjnych, na podstawie zlecenia, umorzy 30 jednostek uczestnictwa. Kwota 352,50 zł zostanie przekazana na rachunek Wnioskodawcy. Jednocześnie, w związku ze zleceniem umorzenia 30 jednostek uczestnictwa, Klient zanotuje zysk podatkowy w wysokości 52,50 zł (1,75 zł na każdej jednostce uczestnictwa), od którego to zysku podatek należny zostanie pobrany w wysokości 9,97 zł, który odprowadzony zostanie po umorzeniu jednostek uczestnictwa w wykonaniu zlecenia Klienta, innego niż w celu zaspokojenia roszczeń Wnioskodawcy o prowizję.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy umorzenie jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego uważa się za przychód z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychód z kapitałów pieniężnych...
  2. Czy umorzenie jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy rodzi obowiązek podatkowy u klienta w zakresie podatku od zysków kapitałowych w momencie takiego umorzenia w sytuacji, w której składającym zlecenie jest działający jako pełnomocnik osoby fizycznej Wnioskodawca, a środki pochodzące z umorzenia przekazywane będą przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych bezpośrednio na rachunek bankowy Wnioskodawcy, tj. bez możliwości dysponowania takimi środkami przez Klienta...
  3. Czy przychód klienta z tytułu udziału w funduszach kapitałowych powstaje dopiero w momencie uzyskania (wypłaty) dochodu ze zbycia/umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszu lub ewentualnie wypłaty jego dochodów...

Zdaniem Wnioskodawcy, umorzenie jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy nie wywołuje skutku podatkowego w zakresie podatku od zysków kapitałowych dla osoby fizycznej w momencie umorzenia, bowiem środki pochodzące z takiego umorzenia zostaną przedstawione do dyspozycji Wnioskodawcy, w postaci uznania jego rachunku bankowego, a nie do dyspozycji klienta detalicznego. Dodatkowym argumentem uzasadniającym stanowisko Wnioskodawcy jest fakt, że zlecenie umorzenia będzie składane przez Wnioskodawcę działającego jako pełnomocnik Klienta, jednakże w celu zaspokojenia własnych roszczeń z tytułu prowizji należnej na podstawie umowy o świadczenie usługi doradztwa inwestycyjnego. Jednocześnie podatek przypisany do jednostek uczestnictwa będących przedmiotem umorzenia w poczet prowizji, będzie uregulowany przez klienta w momencie umorzenia pozostałych jednostek zgromadzonych na danym rejestrze uczestnika, w którym to przypadku środki z umorzenia trafią bezpośrednio na rachunek bankowy Klienta.

Wnioskodawca wskazuje przy tym, że gdyby podatek od umorzenia na poczet prowizji był odprowadzany od razu w momencie umorzenia jednostek na poczet prowizji należnych Wnioskodawcy, to nie byłby w stanie zabezpieczyć w 100% swojej wierzytelności, gdyż kwota umorzenia zawsze byłaby pomniejszona o podatek, a wartość jednostki po której będzie wykonane zlecenie jest z natury funduszy inwestycyjnych nieznana w dniu składania zlecenia.

W ocenie Wnioskodawcy, umorzenie jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy jest przychodem z tytułu udziału w funduszach kapitałowych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - właściwy dla przychodów z kapitałów pieniężnych. Zgodnie bowiem z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przychód z tego tytułu powstanie dopiero w momencie uzyskania (wypłaty) dochodu ze zbycia lub umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszu a wzrost wyceny jego jednostek pozostaje bez wpływu na powstanie przychodu podatkowego.

Wnioskodawca formułując powyższe założenie miał na uwadze interpretację indywidualną Nr IBPB-2-2/4511-38/15/MZM Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 13 lipca 2015 r., zgodnie z którą „(...) w przypadku uzyskania przez Wnioskodawcę przychodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych obowiązek podatkowy powstanie wyłącznie w przypadku otrzymania (postawienia do dyspozycji) rzeczywistego przysporzenia majątkowego, czyli w dacie otrzymania faktycznej zapłaty z tytułu odkupienia, umorzenia lub zbycia jednostek uczestnictwa (...)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

W myśl przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14–15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c.

Pojęcie „fundusze kapitałowe” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zdefiniowane zostało w art. 5a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem przez pojęcie „fundusze kapitałowe” należy rozumieć fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, z wyjątkiem funduszy emerytalnych, o których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca świadczy na rzecz klientów detalicznych (osób fizycznych) usługę doradztwa inwestycyjnego, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, polegającą na sporządzaniu na wniosek klientów rekomendacji inwestycyjnych. Usługa świadczona jest na podstawie umowy o świadczenie usługi doradztwa inwestycyjnego oraz regulaminu świadczenia usług, które przewidują, że z tytułu czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę, klienci obowiązani są do uiszczenia prowizji i opłat, zgodnie z przyjętą tabelą opłat i prowizji. Usługa ta świadczona jest w zakresie tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania (tj. jednostki i tytuły uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), za co klient ponosi prowizję naliczaną i pobieraną w okresach kwartalnych. Wnioskodawca rozważa wprowadzenie rozwiązań, które umożliwią pobieranie prowizji i opłat ze środków zgromadzonych przez klientów w funduszach inwestycyjnych w sposób automatyczny i bez udziału klientów, tj. prowizja będzie pobierana poprzez umorzenie ułamkowej części jednostek uczestnictwa wchodzących w skład portfela klienta. W związku z powyższym klient udzieli Wnioskodawcy pełnomocnictwa do składania w jego imieniu zlecenia umorzenia jednostek uczestnictwa w chwili podpisania umowy o świadczenie doradztwa inwestycyjnego. Składającym zlecenie umorzenia jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego będzie Wnioskodawca działający w imieniu klienta. Środki pochodzące z umorzenia wpłacane będą bezpośrednio na rachunek Wnioskodawcy. W momencie złożenia dyspozycji umorzenia jednostek na poczet opłaty, zdaniem Wnioskodawcy nie dojdzie do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie klienta, jako że składającym zlecenie oraz beneficjentem umorzenia będzie bezpośrednio instytucja świadcząca usługę doradztwa. Faktyczne postawienie do dyspozycji środków dla klienta, nastąpi dopiero w wyniku standardowego zlecenia umorzenia, złożonego bezpośrednio przez klienta, w odniesieniu do pozostałej części środków, w nieokreślonej dacie w przyszłości.

W wyniku analizy przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że umorzenie jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy nie wywołuje skutku podatkowego po stronie klienta w zakresie podatku od zysków kapitałowych w momencie umorzenia jednostek uczestnictwa, z uwagi na to, że środki pochodzące z takiego umorzenia zostaną postawione do dyspozycji Wnioskodawcy, w postaci uznania jego rachunku bankowego, a nie do dyspozycji klienta.

Zdaniem organu podatkowego po stronie klienta Wnioskodawcy w momencie umorzenia jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usług doradztwa inwestycyjnego, w oparciu o udzielone przez klienta pełnomocnictwo powstanie przychód z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomimo, że składającym zlecenie umorzenia jednostek uczestnictwa będzie Wnioskodawca działający w imieniu klienta.

Ustawodawca ustanowił, że umorzenie jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, których właścicielem jest podatnik skutkuje powstaniem przychodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, bez względu na okoliczność, że podatnik udzieli pełnomocnictwa do złożenia zlecenia umorzenia na rzecz inne podmiotu. Natomiast swoboda kształtowanie umów pomiędzy stronami nie może przekładać się na obowiązek podatkowy lub jego brak po stronie podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, a co za tym idzie obowiązek płatnika.

Argumentem przemawiającym za słusznością stanowiska Wnioskodawcy w niniejszej sprawie nie może być zatem zabezpieczenie 100% wierzytelności Wnioskodawcy wobec klienta.

Dochody uzyskane z tytułu udziału w funduszach kapitałowych podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle ww. przepisu od uzyskanych dochodów z tytułu udziału w funduszach kapitałowych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.

Podstawą opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym przychodów z tytułu udziału w funduszach kapitałowych jest dochód.

Zgodnie z art. 30a ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych nie pomniejsza się o straty z tytułu udziału w funduszach kapitałowych oraz inne straty z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych, poniesione w roku podatkowym oraz w latach poprzednich

Dochodów (przychodów) z tytułu udziału w funduszach kapitałowych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 (art. 30a ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie z generalną zasadą ustalania kosztów uzyskania przychodów, określoną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Przepis art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy stanowi, że nie uważa się za koszt uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Na mocy art. 41 ust. 4d ww. ustawy, zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów (przychodów), o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, w zakresie dywidendy oraz dochodów (przychodów) określonych w art. 24 ust. 5 pkt 1, 3 lub 6, a także zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 i 5, pobierają, jako płatnicy, podmioty prowadzące rachunki papierów wartościowych dla podatników, jeżeli dochody (przychody) te zostały uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wiążą się z papierami wartościowymi zapisanymi na tych rachunkach, a wypłata świadczenia na rzecz podatnika następuje za pośrednictwem tych podmiotów.

Reasumując:

  • Umorzenie jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego uważa się za przychód z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
  • Umorzenie jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy rodzi obowiązek podatkowy u klienta w zakresie podatku od zysków kapitałowych w momencie takiego umorzenia w sytuacji, w której składającym zlecenie jest działający jako pełnomocnik osoby fizycznej Wnioskodawca, a środki pochodzące z umorzenia przekazywane będą przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych bezpośrednio na rachunek bankowy Wnioskodawcy, tj. bez możliwości dysponowania takimi środkami przez Klienta.
  • Przychód klienta z tytułu udziału w funduszach kapitałowych powstaje zarówno w momencie umorzenia jednostek uczestnictwa na poczet prowizji należnej Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego oraz w momencie uzyskania (wypłaty) dochodu ze zbycia/umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszu lub ewentualnie wypłaty jego dochodów.

Odnośnie powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji organu podatkowego - należy wskazać, że orzeczenie to nie jest wiążące dla tutejszego organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w każdej z nich zawarte jest wiążące. W związku z tym, organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami – nie tylko innych organów podatkowych, jednak nie stosują wprost tych rozstrzygnięć także i z tego zwykłego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.