ITPB2/415-103/12/15-S/IB | Interpretacja indywidualna

Czy koszty nieodpłatnych szkoleń stanowią przychód ich uczestników (dyrektorów i pracowników powiatowych urzędów pracy) i czy w związku z tym należy naliczać i odprowadzać z tego tytułu zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych? W jaki sposób i kiedy należy pobrać od uczestnika szkolenia należną zaliczkę na podatek?
ITPB2/415-103/12/15-S/IBinterpretacja indywidualna
  1. Fundusz Pracy
  2. szkolenie
  3. zwolnienia przedmiotowe
  4. świadczenie nieodpłatne
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 718/12 – stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2012 r. (data wpływu – 1 lutego 2012 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania do świadczeń nieodpłatnych w postaci szkoleń – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania do świadczeń nieodpłatnych w postaci szkoleń.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Artykuł 8 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) nakłada na wojewódzkie urzędy pracy obowiązek organizowania, prowadzenia i finansowania szkoleń pracowników wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy. Wnioskodawca - Wojewódzki Urząd Pracy organizuje szkolenia finansowane ze środków Funduszu Pracy dla dyrektorów i pracowników powiatowych urzędów pracy zajmujących się pośrednictwem i doradztwem zawodowym oraz szkolenia finansowane w ramach Porozumienia zawartego pomiędzy Ministrem Pracy i Polityki Społecznej a Samorządem Województwa, reprezentowanym przez Wojewódzki Urząd Pracy w sprawie finansowania działań związanych z udziałem publicznych służb zatrudnienia w sieci Europejskich Służb Zatrudnienia. Szkolenia pracowników powiatowych urzędów pracy, ujęte w niniejszym Porozumieniu, są wstępnie finansowane ze środków Funduszu Pracy, a następnie refundowane ze środków europejskich, w ramach rządowych programów finansowanych lub współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej.

Przy realizacji powyższych szkoleń zastosowanie ma definicja "szkolenia" ze słownika ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (art. 2 ust. 1 pkt 37 ww. ustawy). Organizowane szkolenia mają pomagać dyrektorom i pracownikom powiatowych urzędów pracy w prawidłowym wykonywaniu bieżącej pracy. Tematyka szkoleń obejmuje problemy związane z realizacją przepisów ustawy o promocji zatrudnienia oraz kwestie związane z zarządzaniem czy zamówieniami publicznymi. Szkolenia organizowane będą przez Wojewódzki Urząd Pracy lub przeprowadzane przez profesjonalne firmy szkoleniowe. Na koszt szkolenia składają się koszty wynajmu sali, wynagrodzenie prowadzącego, wyżywienie i zakwaterowanie uczestników. Firmy realizujące szkolenie wystawiają faktury VAT, których odbiorcą i płatnikiem będzie Wojewódzki Urząd Pracy. Oznacza to, że Wnioskodawca sfinansuje koszty szkolenia dyrektorów i pracowników urzędów pracy.

Możliwość opłacania przez Wojewódzki Urząd Pracy kosztów szkoleń pracowników publicznych służb zatrudnienia (w tym dyrektorów i pracowników powiatowych urzędów pracy) ze środków Funduszu Pracy przewiduje art. 108 ust. 1 pkt 38 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz wyżej wymienione Porozumienie zawarte w ramach rządowych programów finansowanych lub współfinansowanych ze środków UE.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty nieodpłatnych szkoleń stanowią przychód ich uczestników (dyrektorów i pracowników powiatowych urzędów pracy) i czy w związku z tym należy naliczać i odprowadzać z tego tytułu zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych... W jaki sposób i kiedy należy pobrać od uczestnika szkolenia należną zaliczkę na podatek...

Zdaniem Wnioskodawcy ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nakłada na wojewódzkie urzędy pracy obowiązek organizowania i finansowania szkoleń dla pracowników wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy oraz szkoleń organizowanych w ramach Porozumienia zawartego pomiędzy Ministrem Pracy i Polityki Społecznej a Samorządem Województwa reprezentowanym przez Wojewódzki Urząd Pracy w sprawie finansowania działań związanych z udziałem publicznych służb zatrudnienia w sieci Europejskich Służb Zatrudnienia, wstępnie finansowanych ze środków Funduszu Pracy, a następnie refundowanych ze środków europejskich w ramach rządowych programów finansowanych lub współfinansowanych przez Unię Europejską.

Minister Finansów w piśmie z dnia 13 stycznia 2011 r. (sygn. DD3/063/28/1MD/1/O/BM19-14090) wskazał, iż świadczenia przyznane w celu uzyskania uzupełnienia lub doskonalenia umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub ogólnych, potrzebnych do wykonywania pracy, w tym umiejętności poszukiwania zatrudnienia podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 118 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przewiduje on zwolnienie od podatku dochodowego wartości nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych oraz wartości świadczeń rzeczowych z tytułu szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych otrzymanych na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Podobna sytuacja ma miejsce w przypadku szkoleń dla pracowników publicznych służb zatrudnienia (WUP, PUP), realizowanych ze środków Funduszu Pracy, a następnie refundowanych ze środków Unii Europejskiej w ramach programów rządowych finansowanych lub współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej.

W powyższej sytuacji nie następuje przysporzenie korzyści na rzecz dyrektorów i pracowników powiatowych urzędów pracy, a szkolenia pracowników są w interesie podmiotu, jakim są publiczne służby zatrudnienia. Wartość otrzymanych nieodpłatnych lub częściowo płatnych świadczeń z tego tytułu podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawca uważa, iż w odniesieniu do definicji "szkolenie" ma zastosowanie art. 2 ust. 1 pkt 37 w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 38 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, koszty ponoszone przez Wojewódzki Urząd Pracy na przeprowadzenie przedmiotowych szkoleń nie stanowią przychodu dla ich uczestników (dyrektorów i pracowników powiatowych urzędów pracy) i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podobne stanowisko zajmuje Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie w piśmie z dnia 7 lipca 2011 r. (sygn. ILPB1/415-575/11-2/TW) oraz Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Łodzi w piśmie z dnia 20 stycznia 2012 r. (znak: IPTPB1/415-252/11-2/AG).

W dniu 25 kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wydał interpretację indywidualną nr ITPB2/415-103/12/IB stwierdzając, iż stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2012 r. (data wpływu 1 lutego 2012 r.) w zakresie opodatkowania świadczeń nieodpłatnych w postaci szkoleń jest nieprawidłowe. Uznał bowiem, że nie znajduje zastosowania zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 118 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten, który w swej dyspozycji odsyła do szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych otrzymanych na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie dotyczy bowiem szkoleń dla dyrektorów i pracowników powiatowych urzędów pracy. Wnioskodawca powinien zatem wystawić ww. osobom informacje PIT-8C, nie ma natomiast obowiązku obliczania, pobierania i odprowadzania zaliczek na podatek od ww. świadczeń.

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 11 maja 2012 r. Odpowiedź na ww. wezwanie została udzielona pismem z dnia 12 czerwca 2012 r. znak ITPB2/415W-22/12/MK. W dniu 29 czerwca 2012 r. wpłynęła do tutejszego organu podatkowego skarga na ww. interpretację, w której wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji.

Wyrokiem z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 718/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. Wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt II FSK 328/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną tut. organu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 118 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych istotnie może budzić uzasadnione wątpliwości interpretacyjne. Stanowi on, że wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych oraz wartość świadczeń rzeczowych z tytułu szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych, otrzymanych na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ustawa ta, o czym stanowi jej art. 1 ust. 1, określa zadania państwa w zakresie promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej i na mocy art. 1 ust. 4 ma zastosowanie do osób poszukujących i podejmujących zatrudnienie lub inną pracę zarobkową. Wiązanie zatem zakresu podmiotowego omawianego zwolnienia ze spełnieniem kryteriów podmiotowych, wynikających z przedmiotu regulacji ustawy o promocji zatrudnienia, nie jest pozbawione argumentów. Z drugiej jednak strony orzecznictwo sądowoadministracyjne jednolicie opowiada się za szerszym rozumieniem kryteriów podmiotowych, prowadzącym do objęcia zwolnieniem także korzystających z różnego typu szkoleń, finansowanych z Funduszu Pracy, pracowników urzędów pracy czy członków rad zatrudnienia. Oprócz wymienionych wcześniej wyroków Wojewódzkich Sądów Administracyjnych należy także odnotować potwierdzający ten kierunek wykładni wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2014 r. (II FSK 1762/12).

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt I SA/Bd 718/12 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn.zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 118 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych oraz wartość świadczeń rzeczowych, z tytułu:

  1. studiów podyplomowych,
  2. szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych,
  3. egzaminów lub licencji,
  4. badań lekarskich lub psychologicznych,
  5. ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków
  • otrzymanych na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Zgodnie ze stanowiskiem Sądu przedstawionym w wyroku z dnia 24 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Bd 718/12 z wykładni językowej art. 21 ust. 1 pkt 118 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie można wyprowadzić wniosku, że zakres podmiotowy zastosowania tego przepisu ogranicza się do osób, do których odnosi się ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, generalnie rzecz ujmując, do osób bezrobotnych. Na jego mocy zwolniona jest od podatku wartość świadczeń z tytułu szkoleń i przygotowania zawodowego wszystkich osób dorosłych. Konkluzja ta jest o tyle istotna, że interpretacja językowa jest punktem wyjścia każdej wykładni prawa. Do takich wniosków prowadzi też wykładnia systemowa. Wskazać bowiem należy, że na mocy art. 129 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy znowelizowany został jednocześnie art. 21 ust. 1 pkt 102 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W miejsce dotychczasowego zwolnienia od podatku kwot stanowiących zwrot kosztów dojazdu do pracy i zakwaterowania, wypłacanych przez powiatowe urzędy pracy na podstawie przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, wprowadzono nowe zwolnienie - zwrotu kosztów otrzymanego przez bezrobotnego na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (w przepisie wymieniono w podpunktach konkretne typy świadczeń otrzymywanych przez bezrobotnego). Porównanie treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 118 ustawy oraz art. 21 ust. 1 pkt 102 ww. ustawy wyraźnie wskazuje, że tylko w tym ostatnim przepisie ustawodawca zdecydował się na podmiotowe ograniczenie zwalnianych z podatku świadczeń, stanowiąc, że dotyczą one świadczeń otrzymywanych przez bezrobotnego. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 118 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera takiego ograniczenia.

Wykładnia systemowa wewnętrzna oparta na porównaniu treści tych dwóch przepisów, wprowadzonych w życie tą samą nowelizacją, wskazuje zatem, że gdyby ustawodawca chciał ograniczyć w art. 21 ust. 1 pkt 118 ustawy podmiotowo krąg osób korzystających ze zwolnienia z tytułu świadczeń przyznawanych na podstawie przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, to wyraźnie zastrzegłby to, tak jak uczynił to w art. 21 ust. 1 pkt 102 ww. ustawy. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 14 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do zadań samorządu województwa w zakresie polityki rynku pracy należy organizowanie, prowadzenie i finansowanie szkoleń pracowników wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy. W myśl natomiast art. 2 ust. 1 pkt 37 ww. ustawy szkolenie oznacza pozaszkolne zajęcia mające na celu uzyskanie, uzupełnienie lub doskonalenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub ogólnych, potrzebnych do wykonywania pracy, w tym umiejętności poszukiwania zatrudnienia. Niewątpliwie zatem świadczenie w postaci szkolenia jest, jak tego wymaga art. 21 ust. 1 pkt 118 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymane na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Uwzględniając zatem rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, że przychody z tytułu nieodpłatnych szkoleń, na które składa się koszt wynajmu sali, wynagrodzenie prowadzącego, wyżywienie i zakwaterowanie, organizowanych dla dyrektorów i pracowników powiatowych urzędów pracy na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, są wolne od podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 118 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, Wnioskodawca nie ma obowiązku obliczania, pobierania i odprowadzania zaliczek na podatek od ww. świadczeń, jak również nie ma obowiązku ujmowania wartości ww. świadczeń w informacji PIT - 8C.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.