ILPP1/443-1387/11-4/MS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług szkoleniowych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2011 r. (data wpływu 29 października 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. (data wpływu 4 stycznia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług szkoleniowych –jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług szkoleniowych. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. o informacje doprecyzowujące przedstawione zdarzenie przyszłe.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Od listopada 2011 r. „E” rozpocznie prowadzenie szkoleń z zakresu Aplikacje pakietu „M” w pracy biurowej oraz Komunikacji w biznesie, których celem będzie podniesienie kwalifikacji zawodowych osób pracujących. Moduł dot. Komunikacji w biznesie stanowi rozszerzenie pierwszego typu szkolenia i także oparte jest na narzędziach stosowanych w tejże komunikacji.

Szkolenia realizowane będą na zlecenie Wyższej Szkoły w ramach projektu nr finansowanego ze środków Unii Europejskiej, tj. z Europejskiego Funduszu Społecznego. Projekt otrzymał dofinansowanie z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki wynoszące 100% kosztów projektu. Szkolenia prowadzić będzie osobiście Pan, czyli osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą „E”.

Zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie ww. projektu, rezultatem tych szkoleń będzie „wzrost umiejętności posługiwania się komputerem w pracy oraz kwalifikacji w tematyce komunikacja w biznesie”.

Odbiorcą tych szkoleń, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie projektu, będą „osoby spoza środowiska akademickiego”, tj. takie, które nie są pracownikami uczelni lub innego podmiotu akademickiego oraz nie są studentami. Z uwagi na treść szkoleń zakłada się więc, iż będą to osoby w wieku produkcyjnym, które zechcą podnieść swoje kwalifikacje zawodowe w ww. zakresie. Potwierdza to przebieg rekrutacji prowadzonej od połowy października 2011 r.

Szkolenia zakończą się prawdopodobnie w czerwcu 2012 r.

Ponadto, w uzupełnieniu do wniosku z dnia 3 stycznia 2012 r. Wnioskodawca wskazał, iż:

  1. Nie jest podmiotem objętym systemem oświaty.
  2. Realizowane przez Zainteresowanego szkolenia nie są usługami w zakresie kształcenia lub wychowania.
  3. Wnioskodawca nie jest wpisany do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.
  4. Usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
  5. Wnioskodawca nie posiada akredytacji.
  6. Beneficjentem środków z EFS jest Wyższa Szkoła, która pozyskała dofinansowanie oraz realizuje projekt. Pan jest trenerem zatrudnionym do przeprowadzenia szkoleń, który wykonuje swoje usługi jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą.
  7. Usługi finansowane są w 100% ze środków publicznych.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowym będzie skorzystanie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) jako podstawy do zastosowania zwolnienia fakturowanych usług od podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, wystawiając faktury VAT Zainteresowany ma prawo zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), ponieważ:

  • szkolenia podnoszą kwalifikacje zawodowe uczestników w zakresie posługiwania się aplikacjami pakietu „M” w pracy biurowej i komunikacji w biznesie (tj. wykorzystanie zaawansowanych możliwości programów (...), a także wykorzystanie narzędzi takich jak np. t(...) V(...) czy w(...) w pracy biurowej),
  • szkolenie w 100% finansowane jest ze środków publicznych, tj. z dofinansowania pozyskanego w ramach konkursu zamkniętego ogłoszonego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytet IV „Szkolnictwo wyższe i nauka”, Działanie 4.1 „Wzmocnienie i rozwój potencjału dydaktycznego uczelni oraz zwiększenie liczby absolwentów kierunków o kluczowym znaczeniu dla gospodarki opartej na wiedzy”, Poddziałanie 4.1.1 „Wzmocnienie potencjału dydaktycznego uczelni”.

Definiując pojęcie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego Wnioskodawca kierował się ogólnodostępnymi interpretacjami doradców podatkowych stwierdzających, że usługi dla celów zwolnienia od VAT zostały zdefiniowane w rozporządzeniu Rady WE nr 1777/2005, i że „jest to nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem oraz nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych (bez względu na czas trwania kursu)”. W przypadku Zainteresowanego zdecydowanie mamy do czynienia z „uaktualnieniem wiedzy do celów zawodowych”. Wnioskodawca wziął także pod uwagę, iż na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), zwolnione od podatku zostały m. in. usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane (§ 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia). Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) mówi w art. 5 ust. 1, że środkami publicznymi są m. in.: dochody publiczne i środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej.

Interpretacja Wnioskodawcy wydaje się być zgodna z interpelacją nr 20494 Ministra Finansów w sprawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulujących opodatkowanie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Szkolenia prowadzić będzie osobiście Pan, czyli osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą „E”, a wynagrodzenie otrzymywać będzie za prowadzenie zajęć jako trener. Nie ma tutaj mowy o zleceniu organizacji szkolenia, a jedynie o poprowadzeniu zajęć polegającym na przekazaniu wiedzy uczestnikom.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Ponadto, zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. przepisem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy, stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku, a nawet zwolnień od podatku.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ust. 1 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 347, str. 1 ze zm.).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

  1. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
  2. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

   - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zwolnienie określone w powyżej wskazanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, ma zastosowanie wyłącznie do usług kształcenia wymienionych w zaświadczeniu właściwego organu o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.

Ponadto wskazać należy, iż dla zastosowania zwolnienia wynikającego z powyższego przepisu nie jest konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.

W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

  1. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
  2. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
  3. finansowane w całości ze środków publicznych

   - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto, zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Natomiast, na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 ww. rozporządzenia, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), środkami publicznymi są dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2, przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące ze sprzedaży papierów wartościowych, z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego, ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych, z otrzymanych pożyczek i kredytów, z innych operacji finansowych oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 77 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2011 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 282/2011 zastąpiło rozporządzenie Rady nr 1777/2005, które przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 44 ww. rozporządzenia nr 282/2011 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca od listopada 2011 r. rozpocznie prowadzenie szkoleń z zakresu Aplikacje pakietu „M” w pracy biurowej oraz Komunikacji w biznesie, których celem będzie podniesienie kwalifikacji zawodowych osób pracujących.

Szkolenia realizowane będą na zlecenie Wyższej Szkoły, w ramach projektu finansowanego ze środków Unii Europejskiej, tj. z Europejskiego Funduszu Społecznego. Projekt otrzymał dofinansowanie z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki wynoszące 100% kosztów projektu. Szkolenia prowadzić będzie osobiście Zainteresowany, czyli osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą.

Zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie ww. projektu, rezultatem tych szkoleń będzie „wzrost umiejętności posługiwania się komputerem w pracy oraz kwalifikacji w tematyce komunikacja w biznesie”.

Odbiorcą tych szkoleń, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie projektu, będą „osoby spoza środowiska (...)”, tj. takie, które nie są pracownikami uczelni lub innego podmiotu akademickiego oraz nie są studentami. Z uwagi na treść szkoleń zakłada się więc, iż będą to osoby w wieku produkcyjnym, które zechcą podnieść swoje kwalifikacje zawodowe w ww. zakresie. Potwierdza to przebieg rekrutacji prowadzonej od połowy października 2011 r.

Szkolenia zakończą się prawdopodobnie w czerwcu 2012 r.

Wnioskodawca nie jest podmiotem objętym systemem oświaty i nie jest wpisany do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Realizowane przez Zainteresowanego szkolenia nie są usługami w zakresie kształcenia lub wychowania. Usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Wnioskodawca nie posiada akredytacji.

Beneficjentem środków z EFS jest Wyższa Szkoła, która pozyskała dofinansowanie oraz realizuje projekt. Wnioskodawca jest trenerem zatrudnionym do przeprowadzenia szkoleń, który wykonuje swoje usługi jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą.

Usługi finansowane są w 100% ze środków publicznych.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanych przepisach wynika, iż dla oceny tego, czy usługi szkoleniowe wykonywane przez Wnioskodawcę są zwolnione od podatku od towarów i usług, konieczne jest stwierdzenie:

  1. czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub
  2. czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz
    1. czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
    2. czy są świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty lub
    3. czy są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

W opisie sprawy Zainteresowany wskazał, iż nie jest jednostką objętą systemem oświaty i nie jest wpisany do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Ponadto z wniosku nie wynika, aby był uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk oraz jednostką badawczo-rozwojową. Realizowane przez Wnioskodawcę szkolenia nie są natomiast usługami w zakresie kształcenia lub wychowania. W związku z powyższym, wskazać należy, iż przeprowadzane przez Zainteresowanego szkolenia nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy. Wnioskodawca nie spełnia bowiem podstawowych wymogów niezbędnych do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w powyższym przepisie. W tej sytuacji należy przeanalizować, czy spełnione są przesłanki umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a – c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

Zapis „finansowana w całości ze środków publicznych” nie odnosi się do podmiotów dysponujących środkami, lecz rzeczywistego w kontekście ekonomicznym źródła finansowania środkami, które nie zostały uzyskane przez podmiot jako przychód z działalności gospodarczej.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, iż przedmiotowe usługi świadczone przez Wnioskodawcę spełniają definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Jak wskazał bowiem Zainteresowany zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie projektu, realizowanego przez zleceniodawcę przedmiotowych szkoleń, tj. Wyższą Szkołę, rezultatem tych szkoleń będzie „wzrost umiejętności posługiwania się komputerem w pracy oraz kwalifikacji w tematyce komunikacja w biznesie” a także „uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych”. Odbiorcami tych szkoleń będą „osoby spoza środowiska akademickiego”, tj. takie, które nie są pracownikami uczelni lub innego podmiotu akademickiego oraz nie są studentami. Z uwagi na treść szkoleń zakłada się więc, iż będą to osoby w wieku produkcyjnym, które zechcą podnieść swoje kwalifikacje zawodowe w przedmiotowym zakresie. W związku z powyższym spełniona została podstawowa przesłanka umożliwiająca stosowanie zwolnienia od podatku, o którym mowa w ww. przepisie.

Z opisu sprawy nie wynika natomiast, aby Zainteresowany spełniał warunki umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia określone w lit. a i lit. b analizowanego przepisu. Wnioskodawca wskazał bowiem, iż nie posiada akredytacji, a usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Szkolenia organizowane przez Wnioskodawcę spełniają jednakże warunek determinujący prawo do zwolnienia od podatku określony w lit. c analizowanego przepisu ustawy, są bowiem – jak wskazał Wnioskodawca – w całości finansowane ze środków publicznych.

Biorąc zatem pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że ponieważ Wnioskodawca jest wykonawcą usług szkoleniowych z zakresu Aplikacji pakietu „M” w pracy biurowej oraz Komunikacji w biznesie, mających na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych osób pracujących, które są finansowane w całości ze środków publicznych, to zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy jednak zaznaczyć, że niniejszej interpretacji udzielono przy założeniu, że środki, którymi Zleceniodawca płaci Wnioskodawcy za usługi szkoleniowe, są środkami uwzględnionymi w realizowanym przez ten podmiot projekcie właśnie na nabycie danego rodzaju usługi szkoleniowej, a wystawiona przez Wnioskodawcę faktura stanowi dla Zleceniodawcy dowód poniesienia wydatku przewidzianego w planie realizowanego przez niego projektu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.