IPTPP1/443-607/14-7/AK | Interpretacja indywidualna

Zasadność wystawienia faktur korygujących
IPTPP1/443-607/14-7/AKinterpretacja indywidualna
  1. faktura
  2. korekta
  3. następstwo prawne
  4. spadkobiercy
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Dokumentacja -> Faktury -> Wystawianie faktury
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podstawa opodatkowania -> Podstawa opodatkowania

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2014r. (data wpływu 27 sierpnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 9 października (data wpływu 13 października 2014r.) oraz z dnia 18 listopada 2014r. (data wpływu 20 listopada 2014r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wystawienia faktur korygujących przez Wnioskodawcę – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • prawa spadkobierczyni do wystawienia noty korygującej do faktur VAT wystawionych na zmarłego męża,
  • obowiązku wystawienia faktur korygujących przez Wnioskodawcę.

Wniosek uzupełniono w dniu 13 października 2014 r. oraz w dniu 20 listopada 2014r. w zakresie doprecyzowania opisanego stanu faktycznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Firma .....Sp. z o. o. świadczy usługi związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych oraz jest czynnym podatnikiem VAT.

W dniu 23 sierpnia 2013r., Spółka zawarła umowę z K.P. na realizację budowy (wykonanie i montaż) domu jednorodzinnego.

Umowa na wskazanie przez Pana K.P. została podpisana jedynie przez niego, w obecności Pani E.P. Zgodnie z zapisami umowy między Spółką a Panem K.P. w roku 2013 zostały przez Niego wpłacone zaliczki:

  • Faktura VAT nr .... z dnia 27 sierpnia 2013 r. - 21.009,24 złotych,
  • Faktura VAT nr .... z dnia 30 grudnia 2013 r.- 54.000,00 złotych.

Na wpłacone kwoty zgodnie z umową zostały wystawione faktury VAT, na imię i nazwisko K.P.. W dniu 26 grudnia 2013r. zmarł Pan K.P.. Zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe - postanowieniem Sądu Rejonowego w ....z dnia 4 marca 2014. - sygn. akt ....prawo do spadku po zmarłym mężu K. nabyła w całości, na mocy prawomocnego postanowienia Sądu, jego małżonka E.P.

Z uwagi na nagłą śmierć męża, E.P. nie jest w stanie kontynuować zawartej w dniu 23 sierpnia 2013r. umowy na budowę domu jednorodzinnego z firmą .... ze względów finansowych.

W dniu 18 czerwca 2014r. E.P. wystawiła 2 noty korygujące, dokonując korekty faktur VAT nr ... oraz .... poprzez uzupełnienie ich o swoje dane obok danych zmarłego męża,

W związki z tym zachodzi konieczność dokonania rozliczenia wpłaconych na konto Spółki kwot wpłaconych przez Pana K.P., w tym podatku VAT.

Pan K.P. nabył usługę budowy domu jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Pan K.P. nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie budowy domów jednorodzinnych. Zmarły nie był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Spadkobierczyni nie kontynuuje działalności gospodarczej męża.

Spółka nie rozpoczęła budowy domu jednorodzinnego zmarłego, jednak zrealizowała część umowy poprzez wykonanie min. projektów wykonawczych, oraz zakup niektórych materiałów do realizacji umowy. Spółka faktycznie dokona zwrotu wydatków na rzecz spadkobierczyni w formie przelewu - po pomniejszeniu wpłaconej przez zmarłego kwoty o poniesione koszty tj. wykonanie projektów, zakup części materiałów oraz wynagrodzenia osób wykonujących czynności związane z realizacją umowy.

Zaliczki od Pana K.P. Wnioskodawca otrzymał:

  • 21.009,24 zł dnia 26 sierpnia 2013r.,
  • 54.000,00 zł dnia 23 grudnia 2013r.

Zwrot pobranych zaliczek Zainteresowany zamierza dokonać niezwłocznie po otrzymaniu odpowiedzi na złożony wniosek z dnia 25 sierpnia 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług. Wnioskodawca zamierza zwrócić zaliczkę udokumentowaną fakturą z dnia 30 grudnia 2013 r.

Faktura VAT nr .... z dnia 30 grudnia 2013 r. została wysłana pocztą na adres korespondencyjny podany w umowie o wykonanie i montaż domu jednorodzinnego: ...., ...., ul... (załącznik - 1 strona umowy z potwierdzonym przez Pana K.P. adresem do korespondencji).

Oryginał faktury z dnia 30 grudnia 2013 r. nie został zwrócony, Wnioskodawca nie zamierza występować o zwrot oryginału faktury.

Na wykonanie projektów, zakup materiałów, wynagrodzenie osób wykonujących czynności związane z realizacją została w całości wydatkowana wpłata udokumentowana fakturą z dnia 27 sierpnia 2013 r. w kwocie 21.009,24 zł oraz częściowo wpłata udokumentowana fakturą z dnia 30 grudnia 2013 r. w kwocie 8.741,69 złotych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

(we wniosku wskazane jako nr 2) Czy wystawca faktury powinien wystawić fakturą korygującą (celem zwrotu pobranych zaliczek) na Panią E.P. - następcą prawnego zmarłego Pana K.P. i jej ją doręczyć, a następnie (po potwierdzeniu doręczenia) skorygować odprowadzony podatek...

Zdaniem Wnioskodawcy, faktury VAT Spółki zgodnie z umową zostały wystawione tylko na K.P.. Wnioskodawca w stanie faktycznym wskazuje, iż zmarły Pan K.P. posiada następcą prawnego - Panią E.P.. Spadkobierczyni (E.P.) przejmuje przewidziane w przepisach prawa podatkowego wszelkie majątkowe prawa i obowiązki, przejmuje również prawo uzyskania zwrotu wydatków poniesionych na rzecz Spółki. Z uwagi na to Spółka ma obowiązek dokonać zwrotu na rzecz spadkobierczyni również kwoty podatku VAT. Wnioskodawca powinien wystawić fakturę korygującą na Panią E.P., ponieważ jest podstawą do korekty obrotu i kwoty podatku należnego wynikającego z faktury pierwotnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu do 31 grudnia 2013 r. regulował przepis art. 106 ustawy oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.).

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013, poz. 35 z późn. zm.), do dokumentowania czynności dokonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. stosuje się przepisy art. 106 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem, oraz przepisy wydane na jego podstawie, z zastrzeżeniem ust. 2.

Natomiast do wystawiania faktur korygujących faktury wystawione przed dniem 1 stycznia 2014 r. i faktury wystawione zgodnie z ust. 1 oraz do wystawiania faktur będących duplikatami takich faktur stosuje się odpowiednio przepisy art. 106j-106l ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (art. 12 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Jak stanowi art. 106 ust. 3 ustawy, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do części należności otrzymywanych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury (art. 106 ust. 4 ustawy).

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), zwane dalej rozporządzeniem, regulujące m.in. szczegółowe zasady wystawiania faktur w tym faktur korygujących, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktura powinna zawierać m.in.:

  1. datę jej wystawienia;
  2. kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. b.

Na mocy art. 106j ust. 1 ustawy, obowiązującego od 1 stycznia 2014r., w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

  1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
  2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
  3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
  4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
  5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

-podatnik wystawia fakturę korygującą.

Przepis art. 106j ust. 2 ustawy stanowi, że faktura korygująca powinna zawierać:

  1. wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
  2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
  3. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1. określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
    2. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
  4. przyczynę korekty;
  5. jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego –odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
  6. w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.

Jak wynika z art. 106j ust. 3 ustawy, w przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca, o której mowa w ust. 2:

  1. powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka;
  2. może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, w przypadku czynności wykonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19-21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem.

Przepis art. 8 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej stanowi, iż w przypadku czynności, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3, podstawę opodatkowania ustala się zgodnie z przepisami art. 29-31 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014r.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części (art. 19 ust. 11 ww. ustawy).

Natomiast, jak stanowi art. 29 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze (art. 29 ust. 2 ustawy).

W świetle art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Natomiast, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano (art. 29 ust. 4a ustawy).

Jak wynika z art. 29 ust. 4b ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w:

  1. eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów;
  2. dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
  3. sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;
  4. pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku.

Przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29 ust. 4c ustawy).

W myśl art. 108 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, art. 134 oraz art. 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Jak wynika z treści przytoczonych wyżej przepisów, podatnik wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi oraz w przypadku otrzymania zaliczki przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi. Faktura jest zatem dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki) i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Nadto z brzmienia ww. przepisów wynika, że możliwość pomniejszenia podstawy opodatkowania m.in.: o zwroty zaliczek może nastąpić pod warunkiem, że zwrot ten jest prawnie dopuszczalny i zwroty te zostały udokumentowane. Obowiązkiem podatnika jest więc w rozumieniu tego przepisu odpowiednie udokumentowanie zwrotu kwot nienależnych w wyniku bądź odstąpienia od umowy sprzedaży, bądź to w wyniku końcowego rozliczenia inwestycji.

Z opisu sprawy wynika, iż Firma ......Sp. z o. o. świadczy usługi związane z wznoszeniem budynków mieszkalnych oraz jest czynnym podatnikiem VAT. W dniu 23 sierpnia 2013r., Spółka zawarła umową z K.P. na realizuję budowy (wykonanie i montaż) domu jednorodzinnego.

Umowa na wskazanie przez Pana K.P. została podpisana jedynie przez niego, w obecności Pani E.P. Zgodnie z zapisami umowy między Spółką a Panem K.P. w roku 2013 zostały przez Niego wpłacone zaliczki:

  • Faktura VAT nr ... z dnia 27 sierpnia 2013 r. - 21.009,24 złotych,
  • Faktura VAT nr ... z dnia 30 grudnia 2013 r.- 54.000,00 złotych.

Na wpłacone kwoty zgodnie z umową zostały wystawione faktury VAT, na imię i nazwisko K.P.. W dniu 26 grudnia 2013r. zmarł Pan K.P.. Zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe - postanowieniem Sądu Rejonowego w .... z dnia 4 marca 2014., - sygn. .... prawo do spadku po zmarłym mężu K. nabyła w całości, na mocy prawomocnego postanowienia Sądu, jego małżonka E.P.. Z uwagi na nagłą śmierć męża, E.P. nie jest w stanie kontynuować zawartej w dniu 23 sierpnia 2013r, umowy na budowę domu jednorodzinnego z firmą .... ze względów finansowych. W dniu 18 czerwca 2014r, E.P. wystawiła 2 noty korygujące, dokonując korekty faktur VAT nr .... oraz ... poprzez uzupełnienie ich o swoje dane obok danych zmarłego męża. W związki z tym zachodzi konieczność dokonania rozliczenia wpłaconych na konto Spółki kwot wpłaconych przez Pana K.P., w tym podatku VAT. Pan K.P. nabył usługę budowy domu jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Pan K.P. nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie budowy domów jednorodzinnych. Zmarły nie był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Spadkobierczyni nie kontynuuje działalności gospodarczej męża. Spółka nie rozpoczęła budowy domu jednorodzinnego zmarłego, jednak zrealizowała część umowy poprzez wykonanie m. in. projektów wykonawczych, oraz zakup niektórych materiałów do realizacji umowy. Spółka faktycznie dokona zwrotu wydatków na rzecz spadkobierczyni w formie przelewu - po pomniejszeniu wpłaconej przez zmarłego kwoty o poniesione koszty tj. wykonanie projektów, zakup części materiałów oraz wynagrodzenia osób wykonujących czynności związane z realizacją umowy.

Zaliczki od Pana K.P. Wnioskodawca otrzymał:

  • 21.009,24 zł dnia 26 sierpnia 2013r.,
  • 54.000,00 zł dnia 23 grudnia 2013r.

Zwrot pobranych zaliczek Zainteresowany zamierza dokonać niezwłocznie po otrzymaniu odpowiedzi na złożony wniosek z dnia 25 sierpnia 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług. Wnioskodawca zamierza zwrócić zaliczkę udokumentowaną fakturą z dnia 30 grudnia 2013 r. Faktura VAT nr ... z dnia 30 grudnia 2013 r. została wysłana pocztą na adres korespondencyjny podany w umowie o wykonanie i montaż domu jednorodzinnego: ..., ..., ul. ... (załącznik - 1 strona umowy z potwierdzonym przez Pana K.P. adresem do korespondencji). Oryginał faktury z dnia 30 grudnia 2013 r. nie został zwrócony, Wnioskodawca nie zamierza występować o zwrot oryginału faktury. Na wykonanie projektów, zakup materiałów, wynagrodzenie osób wykonujących czynności związane z realizacją została w całości wydatkowana wpłata udokumentowana fakturą z dnia 27 sierpnia 2013 r. w kwocie 21.009,24 zł oraz częściowo wpłata udokumentowana fakturą z dnia 30 grudnia 2013 r. w kwocie 8.741,69 złotych.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy możliwości wystawienia i doręczenia faktury korygującej w przypadku śmierci Pana K.P. na następcę prawnego osoby nieżyjącej.

Stosownie do art. 922 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. Nr 121), prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi czwartej Kodeksu – Spadki. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Podkreślić należy, że prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego nie należą do spadku. Ich sukcesja jest możliwa jedynie na podstawie i w granicach przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa.

Kwestię sukcesji podatkowej reguluje przede wszystkim art. 97 § 1 powołanej w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.

W myśl art. 97 § 2 powołanej ustawy, jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.

Zgodnie z art. 7 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Śmierć podatnika jest jedną z form zakończenia bytu prawnego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jest również zakończeniem występowania podmiotu w obrocie gospodarczym w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Zdolność prawna osoby fizycznej ustaje z jej śmiercią, z tą chwilą wygasają jej prawa i obowiązki niemajątkowe, prawa zaś i obowiązki majątkowe – z pewnymi wyjątkami przechodzą na jej spadkobierców. Z powyższego wynika, że spadkobiercy przejmują z mocy prawa wszelkie prawa i obowiązki o charakterze majątkowym, a prawa niemajątkowe pod warunkiem kontynuacji działalności prowadzonej uprzednio przez spadkodawcę.

Należy jednak zauważyć, że w przedmiotowej sprawie zmarły nie prowadził działalności gospodarczej oraz nie był podatnikiem podatku od towarów i usług i tym samym pomimo ustalenia spadkobierców zmarłego, w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy ww. ustawy Ordynacja podatkowa co do następstwa podatkowego w podatku od towarów i usług.

Faktura bowiem winna dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca na fakturze powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji.

Zasadą jest, że zarówno faktury jak i faktury korygujące są wystawiane wyłącznie pomiędzy podmiotami, które faktycznie dokonują danej czynności, tj. podmiotami będącymi sprzedawcą i nabywcą.

Jedynym wyjątkiem od tej zasady, i to też nie w każdym przypadku, jest sytuacja gdy dochodzi do następstwa podatkowego określonego w przepisach Ordynacji podatkowej.

W przypadku osoby fizycznej, która umiera możliwość wystawienia faktury korygującej na następcę podatkowego wystąpiłaby wyłącznie w przypadku, gdyby następca ten kontynuował działalność gospodarczą spadkodawcy.

Zatem nie ma podstaw do wystawienia przez Wnioskodawcę faktury korygującej na Panią E.P. - spadkobiercę, gdyż nie jest ona następcą podatkowym w rozumieniu art. 97 § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy dotyczące możliwości wystawienia i doręczenia faktury korygującej na następców prawnych zmarłego należało uznać za nieprawidłowe.

Mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy i obowiązujące przepisy bezpodstawne jest upatrywanie prawa do korekty podatku należnego z wystawieniem i doręczeniem faktury korygującej spadkobiercy.

W niniejszej sprawie, brak możliwości wystawienia faktur korygujących powoduje konieczność korekty podatku VAT na podstawie faktycznych zdarzeń i rozliczeń danej transakcji. Przepisy ustawy o VAT nie uzależniają kwestii pomniejszenia obrotu o zwrócone nienależne kwoty od posiadania czy wystawienia przez podatnika faktury korygującej. Warunkiem dokonania korekty obrotu i kwoty podatku należnego jest posiadanie dokumentacji potwierdzającej faktyczny przebieg zdarzeń gospodarczych. W ocenie tut. Organu, w przypadku zaistnienia zdarzeń opisanych we wniosku, Wnioskodawcy przysługuje prawo do korekty obrotu i podatku należnego, pod warunkiem zaistnienia zdarzenia (zwrotu zaliczki) i udokumentowania go wpisem do prowadzonej ewidencji.

W tym przypadku, ciężar dowodu znajduje się po stronie podatnika, który w prowadzonej przez siebie dokumentacji powinien posiadać dowody potwierdzające stan rzeczywisty.

Należy bowiem podkreślić, że to na podatniku spoczywa obowiązek rzetelnego udokumentowania prowadzonych transakcji w urządzeniach księgowych, tak by odzwierciedlały faktyczny ich przebieg.

Rozliczenie ze spadkobiercami kosztów rzeczywiście poniesionych na realizację inwestycji i zwrotu pozostałej części zaliczki, powoduje konieczność obrotu i korekty podatku należnego u usługodawcy (Wnioskodawcy).

Kwestie terminów rozliczenia transakcji z reguły strony ustalają w zawieranych umowach cywilnoprawnych.

Podkreślić należy, iż w prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo.

Kwestię zawierania umów reguluje cyt. wyżej ustawa Kodeks cywilny. Stosownie do art. 3531 ustawy Kodeks cywilny, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Zatem należy zauważyć, że organy podatkowe nie mają prawa ingerować w treść zawieranych umów i przyjęty w nich sposób rozliczeń pomiędzy stronami, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy wskazać, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie obowiązku wystawienia faktur korygujących przez Wnioskodawcę. Natomiast wniosek w pozostałym zakresie został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.