IPTPB3/423-274/14-4/KC | Interpretacja indywidualna

Czy faktura na sprzedaż samochodu bez wydania towaru rodzi przychód w podatku dochodowym w dacie wystawienia faktury, czy w dacie wydania towaru?
IPTPB3/423-274/14-4/KCinterpretacja indywidualna
  1. faktura
  2. moment powstania przychodów
  3. sprzedaż
  4. wystawienie faktury
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przychody -> Przychody

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 sierpnia 2014 r. (data wpływu 11 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 października 2014 r. (data wpływu 27 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu powstania przychodu podatkowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób prawnych.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 i § 14f ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 14 października 2014 r., nr IPTPP4/443-585/14-2/UNR IPTPB3/423-274/14-2/KC na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 20 października 2014 r., następnie w dniu 27 października 2014 r. wpłynęło uzupełnienie ww. wniosku (data nadania 24 października 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (po uzupełnieniu):

Spółka prowadzi działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka dokonuje sprzedaży samochodów osobowych klientom detalicznym - osoby fizyczne i prawne oraz sprzedaży hurtowej w kraju. Zgodnie z obowiązującymi procedurami w Spółce, przed wystawieniem faktury sprzedaży następuje podpisanie umowy z klientem. W umowie sprzedaży zawarto klauzulę o następującej treści: „przejście prawa własności na kupującego nastąpi w momencie podpisania protokołu odbioru przez sprzedawcę i kupującego. Sprzedający zastrzega, iż wystawienie faktury, bądź rachunku, bądź jego zarejestrowanie na kupującego nie jest równoznaczne z przeniesieniem prawa własności samochodu, ani też zobowiązaniem do przeniesienia prawa własności samochodu”. Spółka na poczet przyszłej sprzedaży przyjmuje zaliczki i z chwilą ich otrzymania wystawia faktury zaliczkowe. Faktura sprzedaży zostaje wystawiona przed dokonaniem dostawy towaru nabywcy. Faktura ta posiada datę wystawienia, nie posiada daty dostawy towaru, ponieważ w momencie wystawienia faktury nie jest ona Spółce znana, zaś w uwagach jest formuła o następującej treści: „dostawa towaru zgodnie z protokołem odbioru”. Po przeprowadzeniu przez klienta wszystkich niezbędnych czynności związanych z zarejestrowaniem pojazdu na podstawie otrzymanej faktury następuje sporządzenie protokołu odbioru, podpisanie przez kupującego i sprzedającego oraz wydanie towaru wraz z pełną dokumentacją.

W piśmie z dnia 24 października 2014 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że Spółka jest jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przez sformułowaną przez Wnioskodawcę klauzulę z umowy sprzedaży samochodu przytoczoną we wniosku należy rozumieć, że strony umowy sprzedaży ustaliły, że momentem wydania i przejścia prawa własności samochodu na kupującego jest moment podpisania przez obie strony umowy sprzedaży protokołu odbioru. Dla doprecyzowania postanowienia umownego w klauzuli umownej wprost wskazano, że wystawienie faktury, bądź rachunku, bądź zarejestrowanie samochodu na kupującego nie skutkuje przeniesieniem jego własności. Dodatkowo należy zauważyć, że umowa warunkuje wydanie i odbiór samochodu (a zatem przejście własności samochodu) od zapłaty całości ceny przez kupującego). Czyli własność przechodzi w momencie wydania (podpisania protokołu), natomiast wydanie nie może nastąpić przed zapłatą całości ceny. Czynność wystawienia faktury nie jest umownie powiązana z żadnym z tych zdarzeń.

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej jest sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów i części samochodowych oraz usług serwisowych i naprawczych samochodów.

Zapytanie dotyczy roku podatkowego 2014. Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

Wpłacona zaliczka przez klienta ma charakter: bezzwrotny i jej rozliczenie następuje z fakturą końcową wystawioną na samochód. Faktura końcowa obejmuje sprzedaż samochodu i odwołanie do faktury zaliczkowej. Kwota do zapłaty obejmuje wartość brutto samochodu minus wpłacona zaliczka.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

  1. Czy faktura na sprzedaż samochodu bez wydania towaru rodzi przychód w podatku dochodowym w dacie wystawienia faktury, czy w dacie wydania towaru...
  2. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego wystawienie przez Wnioskodawcę faktury sprzedaży samochodu jest równoznaczne z dokonaniem jego dostawy i powoduje powstanie obowiązku podatkowego w świetle ustawy z dnia 11 kwietnia 2004 r. o podatku od towarów i usług według stanu prawnego obowiązującego od 1 stycznia 2014 r., czy też obowiązek podatkowy powstaje wdacie wydania samochodu (podpisania protokołu odbioru)...

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 1 dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy (po uzupełnieniu), zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązuje tzw. zasada pierwszeństwa. Z punktu widzenia czynności wykonywanych przez Spółkę reguła ta znajdzie zastosowanie, gdyż wystawienie faktury na sprzedaż samochodu ma miejsce jeszcze przed jego wydaniem (podpisaniem protokołu odbioru), a zatem wtedy, gdy nie jest jeszcze znana data dostawy. W takim przypadku przychód podatkowy należy uznać za uzyskany już w dacie wystawienia faktury na sprzedaż samochodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przedmiot opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych obejmuje szeroko rozumianą działalność gospodarczą. Punktem wyjścia dla określenia zakresu przedmiotowego ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851) jest regulacja zawarta w art. 7 ust. 1 ww. ustawy, stanowiąca, że przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (...).

Ww. ustawa nie zawiera jednak legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z ww. przepisem, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe (art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych można stwierdzić, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny jego charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika. Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi.

Ustawa przewiduje przy tym wyjątki od powyższej reguły. Dotyczą one m.in.:

  • przychodów z działalności gospodarczej i z działów specjalnych produkcji rolnej (art. 12 ust. 3);
  • przypadków, w których przysporzenia otrzymywane przez podatnika nie stanowią jego przychodów podatkowych (art. 12 ust. 4).

I tak, na mocy art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Wykładnia powołanego powyżej przepisu prowadzi do wniosku, że objęte hipotezą tego przepisu przychody muszą być następstwem prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem, między przychodem, a wymienionymi rodzajami działalności gospodarczej musi istnieć związek skutkujący powstaniem przychodu. Omawiany przepis stanowi, że przychodami uznanymi za przychody z działalności gospodarczej są nie tylko przychody otrzymane, ale także należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. Przychodami należnymi są przychody, które w następstwie działalności gospodarczej stały się należnością (wierzytelnością), chociaż faktycznie jeszcze ich nie uzyskano.

Ponadto dla ustalenia przychodu istotnym zagadnieniem jest określenie daty uzyskania przychodu, z którą ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych łączy moment powstania obowiązku podatkowego.

Stosownie do art. 12 ust. 3a omawianej ustawy, za datę powstania przychodów, o których mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  1. wystawienia faktury albo
  2. uregulowania należności.

Z powyższego wynika zatem, że pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu ma dzień dokonania czynności - wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania przychodu. Ponadto, dodać należy, że jeśli zaistniałe wyżej zdarzenia wystąpią po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.

Zatem - co do zasady - przychód powstaje w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi. Jeżeli jednak przed tym dniem zostanie wystawiona faktura albo zostanie uregulowana należność, to przychód powstanie odpowiednio wcześniej.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka dokonuje sprzedaży samochodów osobowych klientom detalicznym oraz sprzedaży hurtowej w kraju. Zgodnie z obowiązującymi procedurami w Spółce, przed wystawieniem faktury sprzedaży następuje podpisanie umowy z klientem. Spółka na poczet przyszłej sprzedaży przyjmuje zaliczki i z chwilą ich otrzymania wystawia faktury zaliczkowe. Faktura sprzedaży zostaje wystawiona przed dokonaniem dostawy towaru nabywcy. Faktura ta posiada datę wystawienia, nie posiada daty dostawy towaru, ponieważ w momencie wystawienia faktury nie jest ona Spółce znana. Wpłacona zaliczka przez klienta ma charakter bezzwrotny i jej rozliczenie następuje z fakturą końcową wystawioną na samochód. Faktura końcowa obejmuje sprzedaż samochodu i odwołanie do faktury zaliczkowej. Kwota do zapłaty obejmuje wartość brutto samochodu minus wpłacona zaliczka.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przed dniem wydania rzeczy zostanie wystawiona faktura, to przychód powstanie - zgodnie z treścią art. 12 ust. 3a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - w dacie wystawienia tej faktury, mimo że wydanie rzeczy nastąpi w terminie późniejszym.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.