IPPP2/4512-394/15-2/IZ | Interpretacja indywidualna

Wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku wystawiania faktury korygującej oraz braku obowiązku umieszczania na fakturze numeru NIP –
IPPP2/4512-394/15-2/IZinterpretacja indywidualna
  1. dane
  2. faktura
  3. osoby fizyczne
  4. wystrój wnętrz
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Dokumentacja -> Faktury -> Wystawianie faktury
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Dostawa towarów
  3. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Świadczenie usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 23 kwietnia 2015 r. (data wpływu 4 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku wystawiania faktury korygującej oraz braku obowiązku umieszczania na fakturze numeru NIP – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2015 r. r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku wystawiania faktury korygujacej oraz braku obowiązku umieszczania na fakturze numeru NIP.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zajmuje się sprzedażą towarów (gier komputerowych w pudełkach, książek, filmów, płyt CD z muzyką) i usług elektronicznych w postaci cyfrowych plików (gry, filmy, e-booki oraz audiobooki.) w dwóch kanałach sprzedaży: B2B (Business to Business - sprzedaż pomiędzy przedsiębiorcami, tzn. do osób prawnych i osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą) oraz B2C (Business to Consumer - sprzedaż na rzecz konsumenta końcowego, czyli do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej).

Sprzedaż w kanale B2C realizowana jest za pomocą serwisu/sklepu internetowego C..

Platforma C. zgodnie z jej regulaminem (dostępnym na stronie serwisu: https://C./regulamin/) prowadzi sprzedaż towarów i treści cyfrowych bez nośnika tylko dla osób będących konsumentami w rozumieniu art. 221 Kodeksu Cywilnego, tj. dla osób fizycznych, dokonujących czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z ich działalnością gospodarczą lub zawodową.

Punkt 1.21. Regulaminu serwisu C. :

„1.21 „Użytkownik” oznacza każdą osobę fizyczną będącą konsumentem w rozumieniu art. 221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny, która odwiedza Sklep lub dokonuje Zamówień za pośrednictwem Sklepu.”

Art. 221 Kodeksu Cywilnego:

Za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.

Warunkiem dokonania zakupu w serwisie C. jest zaakceptowanie regulaminu.

Wszystkim klientom dokonującym zakupów w sklepie internetowym wystawiane są faktury na podstawie przepisów Ustawy o podatku od towarów i usług jako nabywcom w rozumieniu art. 106b .

Art. 106b Ustawy o podatku od towarów i usług:

  1. "Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
    1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
    2. sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
    3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
    4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.
  2. Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
  3. Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
    1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
    2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.”

Zgodnie z wymogiem cytowanej powyżej ustawy, Spółka podaje w fakturze m. in. dane identyfikujące nabywcę jako osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Dane na fakturze odpowiadają danym podanym przez Konsumenta przy składaniu zamówienia.

Sprzedaż towarów za pośrednictwem sklepu C., z założenia na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jest ewidencjonowana na kasie fiskalnej. Z ewidencji usług elektronicznych na kasie fiskalnej Spółka jest zwolniona na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących z dnia 29 listopada 2012r oraz otrzymanej indywidualnej interpretacji Ministra Finansów z dnia 13 marca 2014 nr. IPPP2/443-1403/13-2/BH.

Po dokonaniu zakupu i otrzymaniu faktury Użytkownicy (Nabywcy) „ujawniają się” jako osoby prowadzące działalność gospodarczą i żądają wystawienia od Spółki faktur na firmę (podmiot prowadzący działalność gospodarczą).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy Spółka C. sprzedając w kanale B2C, na platformie C., której regulamin mówi o sprzedaży towarów na rzecz konsumentów w rozumieniu art. 221 Kodeksu Cywilnego, ma obowiązek, na żądanie konsumenta, który ten regulamin zaakceptował, skorygowania faktury wystawionej na nabywcę - konsumenta i wystawienia faktury na dane wskazane przez nabywcę, tj. dane przedsiębiorcy (podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą) wraz z numerem NIP ...
  2. Czy Spółka na fakturze sprzedaży towarów i usług dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ma obowiązek umieszczania numeru NIP...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1. Spółka C. stoi na stanowisku, że nie ma obowiązku korygowania faktury wystawionej na dane nabywcy - osoby fizycznej.

Platforma C. służy spółce do sprzedaży w kanale B2C. Sprzedaży świadczonej na rzecz konsumentów w rozumieniu art. 221 Kodeksu Cywilnego.

Warunkiem dokonania zakupu w serwisie C. jest zaakceptowanie regulaminu, który w cytowanym powyżej punkcie 1.21, w sposób jasny przesądza, że sklep prowadzi sprzedaż tylko dla osób będących konsumentami, tj. osobami fizycznymi, dokonującymi czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z ich działalnością gospodarczą lub zawodową. Spółka wystawia dokument „faktura VAT” każdemu klientowi dokonującemu zakupów w sklepie C.. Faktura wystawiana jest zgodnie z danymi podawanymi przez Konsumenta w trakcie składania zamówienia, zgodnie z art. 4.5 Regulaminu serwisu C.. i wysyłana elektronicznie. Sprzedaż towarów ewidencjonowana jest na kasie fiskalnej.

Punkt 4.5 . Regulaminu serwisu C. :

W czasie składania Zamówienia niezbędne jest podanie przez Użytkownika danych umożliwiających realizację Zamówienia przez C., w szczególności określonych danych osobowych. Jeżeli będą one udostępnione na Koncie, zostaną wykorzystane do realizacji Zamówienia, chyba że Użytkownik wskaże inne dane do realizacji konkretnego Zamówienia.

W sklepie C.. można dokonać zamówienia jedynie jako konsument. Dla przedsiębiorców C. prowadzi sprzedaż produktów w odrębnym kanale B2B. Składając zamówienie w sklepie C. nie ma prawnej możliwości dokonania tego zamówienia w ramach prowadzonej przez Klienta działalności gospodarczej i na cele z nią związane. Akceptując Regulamin serwisu, Klient potwierdza, że występuje w charakterze konsumenta - osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.

Zdaniem Spółki, wystawiona faktura VAT, zawierająca kompletne, wymagane prawem dane identyfikujące, odpowiadające danym podanym przez Klienta przy składaniu zamówienia (imię i nazwisko oraz adres), jest zgodna z obowiązującym prawem. Numer NIP na fakturze służy do identyfikacji podatników VAT, którymi konsumenci nie są.

Dodatkowo, Nabywca akceptujący Regulamin i składający zamówienie, działając w intencji wykorzystania zakupionego produktu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na co może wskazywać wniosek o wystawienie faktury na dane działalności gospodarczej prowadzonej przez Nabywcę, wprowadza Spółkę C. w błąd. Tym samym C. przysługiwać będzie prawo do uchylenia się od skutków prawnych zawartej z Nabywcą umowy, na podstawie art. 84 w zw. z art. 88 Kodeksu Cywilnego.

W związku z tym, zdaniem Spółki, nie ciąży na niej obowiązek wystawienia na żądania Klienta faktury na dane przedsiębiorcy - podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą wraz z umieszczeniem numeru NIP.

Ad. 2 W ocenie Spółki, wystawiając faktury sprzedaży towarów i usług elektronicznych dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej Spółka nie ma obowiązku umieszczania na fakturach numeru NIP nabywcy. W obecnej znowelizowanej ustawie VAT (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) nie ma przepisu regulującego to zagadnienie, ale zgodnie z nowelizowaną ustawą o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, NIP został zniesiony dla podatników, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej oraz nie są zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011, Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z okolicznosci sprawy wynika, że Spółka zajmuje się sprzedażą towarów (gier komputerowych w pudełkach, książek, filmów, płyt CD z muzyką) i usług elektronicznych w postaci cyfrowych plików (gry, filmy, e-booki oraz audiobooki.) w dwóch kanałach sprzedaży: B2B (Business to Business - sprzedaż pomiędzy przedsiębiorcami, tzn. do osób prawnych i osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą) oraz B2C (Business to Consumer - sprzedaż na rzecz konsumenta końcowego, czyli do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej).

Sprzedaż w kanale B2C realizowana jest za pomocą serwisu/sklepu internetowego C..

Platforma C. zgodnie z jej regulaminem (dostępnym na stronie serwisu: https://C./regulamin/) prowadzi sprzedaż towarów i treści cyfrowych bez nośnika tylko dla osób będących konsumentami w rozumieniu art. 221 Kodeksu Cywilnego, tj. dla osób fizycznych, dokonujących czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z ich działalnością gospodarczą lub zawodową.

Punkt 1.21. Regulaminu serwisu C. :

„1.21 „Użytkownik” oznacza każdą osobę fizyczną będącą konsumentem w rozumieniu art. 221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny, która odwiedza Sklep lub dokonuje Zamówień za pośrednictwem Sklepu.”

Warunkiem dokonania zakupu w serwisie C. jest zaakceptowanie regulaminu.

Wszystkim klientom dokonującym zakupów w sklepie internetowym wystawiane są faktury na podstawie przepisów Ustawy o podatku od towarów i usług jako nabywcom w rozumieniu art. 106b.

Zgodnie z wymogiem cytowanej powyżej ustawy, spółka podaje w fakturze m. in. dane identyfikujące nabywcę jako osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Dane na fakturze odpowiadają danym podanym przez Konsumenta przy składaniu zamówienia.

Sprzedaż towarów za pośrednictwem sklepu C., z założenia na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jest ewidencjonowana na kasie fiskalnej. Z ewidencji usług elektronicznych na kasie fiskalnej Spółka jest zwolniona na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących z dnia 29 listopada 2012 r. oraz otrzymanej indywidualnej interpretacji Ministra Finansów z dnia 13 marca 2014 r. nr IPPP2/443-1403/13-2/BH.

Po dokonaniu zakupu i otrzymaniu faktury Użytkownicy (Nabywcy) „ujawniają się” jako osoby prowadzące działalność gospodarczą i żądają wystawienia od Spółki faktur na firmę (podmiot prowadzący działalność gospodarczą).

Spółka ma watpliwość czy ma obowiazek na żądanie konsumenta, który zaakceptował regulamin, skorygowania faktury wystawionej na nabywcę - konsumenta i wystawienia faktury na dane wskazane przez nabywcę, tj. dane przedsiębiorcy (podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą) wraz z numerem NIP.

W myśl art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
  2. sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Natomiast na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
  2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

– jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że podatnik podatku od towarów i uslug ma obowiązek wystawienia faktury dokumentujacej sprzedaż dokonywaną na rzecz podatników podatku VAT, podatników podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnych charakterze, osób prawnych niebedacych podatnikami, a więc podmiotów wymienionych w art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy. Obowiązek ten instnieje rówenież jeżeli z żądaniem wystawienia faktury wystapi nabywca, (podmiot inny niż wymieniony w art. 106 ust. 1 pkt 1 ustawy) np. osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Podatnik podatku od towarów i uslug ma jednak ten obowiązek wyłącznie wtedy, gdy żadanie wystawienia faktury zostanie zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Przytoczone wyżej przepisy określają jedynie obowiązki podatnika odnośnie wystawiania faktur. Nie wynika z nich jednak zakaz wystawiania faktur na rzecz innych podmiotów niż wskazane w art . 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, czy też zakaz wystawienia faktury w terminie innym niż określony w art .106b ust. 3 ustawy. Oznacza to więc, że podatnik podatku od towarów i usług może, ma prawo wystawić faktury na rzecz innego podmiotu, niż wymieniony w art . 106a ust. 1 pkt 1 ustawy, w tym osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, a także może na żądanie klienta wystawić fakturę po upływie 3 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Wskazać należy, że ustawodawca ze względu na zdarzające się w praktyce pomyłki przy dokumentowaniu przez podatników obrotu gospodarczego przewidział procedurę korygowania błędów w fakturach VAT tj,. m.in. przez wystawienie przez wystawcę faktury korygującej.

Przepis art. 106j ustawy wskazuje w jakich sytuacjach podatnicy wystawiają faktury korygujące i jakie dane powinny one zawierać.

I tak, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

  1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
  2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
  3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
  4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
  5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

- podatnik wystawia fakturę korygującą - art. 106j ust. 2 ustawy.

Podkreslić w tym miejscu należy, że w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury VAT są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy. Z uwagi na to, że faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich jej elementów.

Analizując przedstawiony we wniosku stan faktyczny w kontekście zapisu art. 106 ust. 3 ustawy stwierdzic należy, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzadsadniajace wystawienie przez Wnioskodawcę faktury korygującej. Z okoliczności sprawy wynika, że w momencie sprzedaży nabywcą towaru była osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, a więc na ten podmiot została wystawiona faktura. Stwierdzić więc należy, (oczywiście przy założenieu, że nie są kwestionowne inne dane faktury), że wystawiona faktura nie zawiera pomyłek. Trudno bowiem uznać, że sytuacja, gdy po dokonaniu zakupu i otrzymaniu faktury nabywcy „ujawniają się” jako osoby prowadzące działalność gospodarczą i żądają wystawienia od Spółki faktur na firmę, powoduje, że wystawiona przez Spółkę faktura zawiera pomyłkę.

Tym samym należy się zgodzić z Wnioskodawcą, że w opisanym we wniosku stanie faktycznym nie ciąży na nim obowiązek wystawienia faktur korygujących.

W tym miejscu zauważyć należy, że zapisy w wewnętrznych regulaminach podatników nie mają wpływu na obowiązki podatników wynikające z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeń wykonawczych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również obowiązku umieszczania numeru NIP na fakturach wystawianych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Art. 106e ust. 1 ustawy w pkt 1-24 w sposób enumeratywny określa elementy, które powinny znaleźć się na fakturze, uwzględniając przy tym charakter niektórych transakcji dokonywanych przez podatników podatku od towarów i usług.

Istotne dla rozpatrywanej sprawy są regulacje zawarte w art. 106e ust. 1 pkt 1-5 ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać:

  1. datę wystawienia;
  2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

Dalsze zapisy art . 106e dotyczące danych, które powinny znaleźć się albo których podatnik nie ma obowiązku umieszczania na wystawianej fakturze nie mają zastosowania do stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskkodawcę.

Z analizy art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy wynika, że na wystawianych przez podatnika fakturach powinien być uwzględniony numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, przy czym przez podatek rozumieć należy podatek od towarów i uslug. Zastrzeżenie wskazane w tym przepisie nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Oznacza to więc, że wystawca faktury ma co do zasady obowiązek umieszczania na fakturze numeru tylko wyłącznie takiego nabywcy, który jest zidentyfikowany dla potrzeb podatku od towarów i uslug.

Tym samym zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że nie ciąży na Nim obowiązek umieszczania na wystawianych fakturach numeru NIP osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

W świetle powyższych okoliczności stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie uznać należy za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.