IPPP2/443-1038/14-2/RR | Interpretacja indywidualna

Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury, za którą należność została przekazana do komornika z urzędu skarbowego na podstawie zajęcia wierzytelności.
IPPP2/443-1038/14-2/RRinterpretacja indywidualna
  1. faktura
  2. komornik
  3. odliczenie podatku od towarów i usług
  4. wierzytelność
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony- przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2014 r. (data wpływu 20 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury, za którą należność została przekazana do komornika z urzędu skarbowego na podstawie zajęcia wierzytelności – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury, za którą należność została przekazana do komornika z urzędu skarbowego na podstawie zajęcia wierzytelności.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka S.A. (X.) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej z podatku VAT rozlicza się z organem podatkowym za okresy miesięczne (deklaracja VAT-7). W dniu 26 sierpnia 2014 r. do X. S.A. wpłynęło pismo „zajęcie” przez Naczelnika Urzędu Skarbowego prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności wobec kontrahentki Wnioskodawcy. Spółka z tytułu wykonania usług na swoją rzecz przez kontrahenta powinna była uiścić należność na podstawie wystawionej faktury. Z uwagi na pismo komornika z urzędu skarbowego, X. S.A. przekazała całą należność (kwotę brutto) do Urzędu Skarbowego i dodatkowo kontrahent został powiadomiony o tym fakcie.

Kontrahent kwestionuje prawidłowość postępowania X. S.A. w tym temacie, twierdząc, że egzekucji podlega wyłącznie kwota netto (bez VAT) a kwota VAT powinna być przekazana na konto kontrahenta. Dodatkowo w Spółce powstała wątpliwość, czy postępuje ona prawidłowo odliczając podatek VAT z faktury, z której to kwota VAT nie została przekazana bezpośrednio do wystawcy faktury, a potraktowana jako wierzytelność pieniężna u dłużnika i stosownie do zajęcia komornika przekazana do wierzyciela w tym wypadku komornika Urzędu Skarbowego. W terminie zapłaty podatku VAT, wynikającym z faktury Spółka dokonała zapłaty, określonej w fakturze ale przekazując środki na konto komornika a nie kontrahenta.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury, z której należność (w wartości brutto) nie została przekazana do kontrahenta wystawcy faktury, a do komornika z urzędu skarbowego na podstawie zajęcia wierzytelności ww. kontrahenta...

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązki płatnika podatku VAT zostały określone w art. 8 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Podatnikiem natomiast, stosownie do art. 7 § 1 ustawy o podatku VAT, osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

W opisanym stanie faktycznym Spółka nie pełni żadnej z tych ról. Jednak z uwagi na fakt, iż komornik urzędu skarbowego wystosował pismo dotyczące zajęcia wierzytelności kontrahenta Wnioskodawcy, Spółka przekazała całą kwotę wierzytelności tj. w wartości brutto na konto wierzyciela.

Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że naliczony VAT jest należnością budżetową, jednak z przepisów nie wynika i nie zostało określone w „zajęciu” że wierzytelność dłużnika winna być przekazana w kwocie netto a podatek VAT, powinien być przekazany kontrahentowi i następny przekazany do urzędu skarbowego. Sporne sprawy powinien rozstrzygnąć dłużnik i wierzyciel a nie Spółka.

Spółka uważa i przepisy podatkowe temu nie przeczą, że Wnioskodawca postąpił słusznie przekazując wierzytelność, na rzecz urzędu skarbowego, a co istotne to przepisy ustawy o podatku VAT nie zakazują odliczyć podatku VAT z faktury, gdzie należność w tym podatek VAT nie została przekazana nie bezpośrednio kontrahentowi a wierzycielowi na postawie prawidłowo zajęcia spornej wierzytelności.

Stosownie do art. 86 ust. 10 ustawy o VAT Spółka , ma prawo odliczyć podatek VAT z faktury w dacie obowiązku podatkowego, jednak znaczenie ma również art. 89a ustawy, który mówi o zapłacie podatku.

Spółka uważa , że w opisanym stanie faktycznym art. 89 ust. 1a nie ma zastosowania, ponieważ X. należność z faktury VAT uiściła, poprzez przekazanie wierzytelności nie dla kontrahenta a na postawie zajęcia komorniczego do urzędu skarbowego, więc w rezultacie dokonała zapłaty za fakturę.

Reasumując, Spółka S.A. ma prawo odliczyć podatek VAT z tak opłaconej faktury i Spółka postąpiło prawidłowo przekazując całą kwotę należności na rzecz komornika urzędu skarbowego „wierzyciela”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit.a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Z powyższych przepisów wynika, ze prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązanie podatkowe). Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT zasada wyłącza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Strona otrzymała od Naczelnika Urzędu Skarbowego „zajęcie” prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności, którą jest kontrahentka Wnioskodawcy. Z uwagi na pismo komornika z urzędu skarbowego, Strona przekazała całą należność (kwotę brutto) do urzędu skarbowego i dodatkowo kontrahent został powiadomiony o tym fakcie.

W omawianej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do wskazania, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury, z której należność (w wartości brutto) nie została przekazana do kontrahenta wystawcy faktury, a do komornika z Urzędu Skarbowego na podstawie zajęcia wierzytelności ww. kontrahenta.

W omawianej sprawie Wnioskodawca będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT otrzymał od kontrahenta fakturę z tytułu wykonanych usług na rzecz Spółki.

Należy zauważyć, że w analizowanej sprawie podmiotem nabywającym usługi jest Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i pomimo że należność za wykonana usługę była zapłacona na rzecz urzędu skarbowego, to nabyta usługa była świadczona na rzecz Podatnika.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

Analizując okoliczności niniejszej sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy uznać, że w niniejszej sytuacji zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, albowiem Zainteresowany jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.

Również zgodnie z obowiązującą w systemie podatku VAT zasadą neutralności, zapłata należności za nabytą usługę na rachunek wskazany przez organ egzekucyjny nie może, pozbawiać nabywcy prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli spełnione są pozostałe warunki, o których mowa w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z tym, przekazując pieniądze na konto urzędu skarbowego, na podstawie zajęcia wierzytelności, Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony z otrzymanej faktury.

Na ww. prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługującego Wnioskodawcy nie ma wpływu wskazany art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, z którego wynik, że podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku.

W omawianej sprawie Wnioskodawca jest nabywcą usługi, a ponadto kwota za wykonaną usługę została zapłacona. Dlatego też słuszne jest wskazanie Strony, że ww. zapis art. 89a ust. 1 ustawy nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w niniejszej sprawie należało uznać za prawidłowe.

Ponadto wskazać należy, że kwestie praw i obowiązków wynikających z uregulowań postępowania egzekucyjnego nie mieszczą się w zakresie określonym przez art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z tym, w kompetencji Ministra Finansów nie leży dokonywanie oceny, czy egzekucji podlega kwota netto (bez VAT) czy też cała kwota brutto wynikająca z faktury zajętej przez komornika.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.