ILPP2/443-300/13-2/EN | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku otrzymania faktury z niepełną nazwą podatnika.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa przedstawione we wniosku z dnia 4 kwietnia 2013 r. (data wpływu 8 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku otrzymania faktury z niepełną nazwą podatnika – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku otrzymania faktury z niepełną nazwą podatnika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka Wnioskodawcy powstała w wyniku przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytową. Z uwagi na to, iż komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością pełna nazwa brzmi: „A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa” i tak też została zgłoszona w Krajowym Rejestrze Sądowym. Z uwagi na długą nazwę kontrahenci Wnioskodawcy na wystawianych przez siebie fakturach skracają tą nazwę przykładowo do „AB sp. z o.o. sp.k”, której to formy nie przewidują przepisy Kodeksu spółek handlowych. Na przedmiotowych fakturach umieszczone są natomiast pozostałe dane, takie jak numer identyfikacji podatkowej czy adres Spółki, pozwalające na jednoznaczną identyfikację nabywcy. Stosowanie przez kontrahentów na fakturach wspomnianego wyżej skrótu jest spowodowane po części nieznajomością odpowiednich przepisów Kodeksu spółek handlowych, po części natomiast ograniczeniami technicznymi systemu komputerowego, przy pomocy którego wystawiane są faktury (niektóre systemy akceptują ograniczoną liczbę znaków, mniejszą nawet niż liczba znaków w nazwie Spółki skróconej zgodnie z przepisami kodeksu spółek handlowych).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z otrzymanych od kontrahentów faktur, na których jako nazwa Spółki podana została: „AB sp. z o.o. sp.k.” przy założeniu, że nabycie miało związek z czynnościami opodatkowanymi Spółki...

Zdaniem Wnioskodawcy, umieszczanie przez kontrahentów na wystawianych przez nich fakturach skrótu w firmie Spółki (tj. „AB sp. z o.o. sp.k.”) nie pozbawia Spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych dokumentów.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy zobowiązani są wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. la, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Przepis § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług określa, iż faktura powinna zawierać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy.

Zgodnie z przepisem art. 104 § 3 ustawy Kodeks spółek handlowych, jeżeli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowej powinna zawierać pełne brzmienie firmy (nazwy) tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem „spółka komandytowa”, zaś na podstawie przepisu art. 104 § 2 ww. ustawy: Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „sp.k”. Skoro pełna nazwa komplementariusza brzmi „AB” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, to jedynym dopuszczalnym przez przepisy kodeksu spółek handlowych skrótem dla spółki komandytowej byłby w tym przypadku zapis: „AB spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k.”.

Co prawda przepis art. 160 § 2 ustawy Kodeks spółek handlowych w odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dopuszcza posługiwanie się skrótem „spółka z o.o.” lub „sp. z o.o.”, jednakże jak już wspomniano wyżej przepis art. 104 § 3 tej ustawy wprost wskazuje, iż w przypadku nazwy spółki komandytowej posługiwać się należy pełnym brzmieniem nazwy spółki będącej komplementariuszem.

Obowiązujące przepisy podatkowe nie przewidują odrębnych reguł odnośnie posługiwania się nazwami skróconymi, nie zawierają też wymogu, by podatnik posługiwał się wyłącznie pełną nazwą ujawnioną w Krajowym Rejestrze Sądowym. W ocenie Spółki pomimo zastosowania niezgodnego z Kodeksem spółek handlowych skrótu w firmie Spółki zapewniona jest jej identyfikacja zarówno po numerze identyfikacji podatkowej jak i adresie, a sam wydatek udokumentowany jest rzetelnie. Ponadto umieszczenie skróconej w ten sposób nazwy jest błędem, który może być skorygowany poprzez wystawienie przez nabywcę noty korygującej. Przepisy rozporządzenia nie przewidują jednak w takim przypadku konieczności wystawienia noty.

Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem Spółki, o ile wystawione przez kontrahentów faktury, w których użyta zostanie nieprawidłowa nazwa skrócona Wnioskodawcy („AB sp. z o.o. sp.k.”), będą miały związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług i odzwierciedlać będą rzeczywiste transakcje handlowe, stanowić one będą podstawę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur, bez potrzeby wystawiania przez Wnioskodawcę noty korygującej w odniesieniu do nazwy nabywcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej ustawą, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zasady wystawiania faktur określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

  1. datę jej wystawienia;
  2. kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. b;
  6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury, w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;
  7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  10. kwoty wszelkich rabatów, w tym za wcześniejsze otrzymanie należności, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  12. stawki podatku;
  13. sumę wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  15. kwotę należności ogółem.

Z powyższego wynika jednoznacznie, iż faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać m.in. nazwy sprzedawcy i nabywcy.

Ponadto, jak stanowi § 15 ust. 1 rozporządzenia, nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 5 ust. 1 pkt 8-15, może wystawić fakturę nazwaną notą korygującą.

Jak stanowi § 15 ust. 2 rozporządzenia, nota korygująca wymaga akceptacji wystawcy faktury.

Zaznacza się przy tym, że sformułowanie: „jakakolwiek informacja wiążąca się z nabywcą”, oznacza możliwość korygowania pomyłek w sposobie określenia nabywcy, np. błąd w nazwie, adresie lub numerze identyfikacyjnym. Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż w tym trybie mogą być prostowane jedynie pomyłki dotyczące tego konkretnego podatnika. W sytuacji, gdy nabywca otrzyma fakturę zawierającą błędy tylko w niektórych elementach nazwy, wówczas może je skorygować notą korygującą.

Na podstawie § 15 ust. 3 rozporządzenia, nota korygująca powinna zawierać:

  1. numer kolejny i datę jej wystawienia;
  2. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy i numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, jak również numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi;
  3. dane zawarte w fakturze, której dotyczy nota korygująca, określone w § 5 ust. 1 pkt 1 i 6;
  4. wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.

Zgodnie z treścią art. 104 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94 poz. 1037 ze zm.) firma spółki komandytowej powinna zawierać nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie „spółka komandytowa”. W myśl § 2 cyt. artykułu dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „sp.k.”.

Biorąc pod uwagę, że komplementariuszem Wnioskodawcy jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, należy zauważyć, że zgodnie z art. 160 § 1 Kodeksu spółek handlowych firma spółki może być obrana dowolnie; powinna jednak zawierać dodatkowe oznaczenie „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”. Jednakże zgodnie z § 2 cyt. artykułu dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „spółka z o.o.” lub „sp. z o.o.”.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza więc możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z powyższego wynika, iż nie występuje ograniczenie prawa do odliczenia w przypadku, gdy faktura dokumentująca sprzedaż towarów lub usług zawiera błędną nazwę sprzedawcy lub nabywcy. Zgodnie z rozporządzeniem podatnik wystawia w takiej sytuacji fakturę korygującą lub notę korygującą (w przypadku nabywcy), którą może poprawić zaistniały błąd. Jednakże nie ma to żadnego wpływu na prawo do odliczenia.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Jednakże z przesłanek wskazanych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług nie wynika, że występuje ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku, gdy faktura dokumentująca sprzedaż towarów lub usług zawiera błędną ewentualnie skróconą nazwę sprzedawcy lub nabywcy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka Wnioskodawcy powstała w wyniku przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytową. Z uwagi na to, iż komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością pełna nazwa brzmi: „AB spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa” i tak też została zgłoszona w Krajowym Rejestrze Sądowym. Z uwagi na długą nazwę kontrahenci Wnioskodawcy na wystawianych przez siebie fakturach skracają tą nazwę przykładowo do „AB sp. z o.o. sp.k”, której to formy nie przewidują przepisy kodeksu spółek handlowych. Na przedmiotowych fakturach umieszczone są natomiast pozostałe dane, takie jak numer identyfikacji podatkowej czy adres Spółki, pozwalające na jednoznaczną identyfikację nabywcy.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów wskazać należy, iż w sytuacji, gdy otrzymane faktury zakupu zawierają dane Zainteresowanego umożliwiające jego identyfikację, przy czym w nazwie odbiorcy faktury zastosowany został ogólnie przyjęty skrót sp. z o.o., zamiast spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, Wnioskodawca (Spółka komandytowa, w której komplementariuszem jest ww. sp. z o.o.) ma prawo do odliczenia podatku naliczonego (jeżeli zakupy te mają związek z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi). Zastosowanie opisanego wyżej skrótu formy prawnej w nazwie odbiorcy nie powoduje błędu skutkującego koniecznością wystawienia not korygujących, gdyż nie wpływa to na prawidłowość tych dokumentów. W związku z powyższym faktury te mogą stanowić podstawę do odliczenia (względnie zwrotu) wykazanego w nich podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.