ILPP1/443-1114/14-4/AI | Interpretacja indywidualna

Podatek od towarów i usług w zakresie konsekwencji podatkowych z tytułu zamieszczania na fakturach adnotacji „do celów reklamowych” oraz „do celów reklamowych kupującego” .
ILPP1/443-1114/14-4/AIinterpretacja indywidualna
  1. dokumentowanie
  2. faktura
  3. treść faktury
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Dokumentacja -> Faktury -> Wystawianie faktury
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki jawnej przedstawione we wniosku z dnia 1 grudnia 2014 r. (data wpływu 5 grudnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 marca 2015 r. (data wpływu 4 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

  • nieprawidłowe – w zakresie konsekwencji podatkowych z tytułu zamieszczania na fakturach adnotacji „do celów reklamowych”;
  • prawidłowe – w zakresie konsekwencji podatkowych z tytułu zamieszczania na fakturach zapisu stosowanego przez Wnioskodawcę „do celów reklamowych kupującego”.

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie konsekwencji podatkowych z tytułu zamieszczania na fakturach adnotacji „do celów reklamowych” oraz „do celów reklamowych kupującego” . Wniosek uzupełniono w dniu 4 marca 2015 r. poprzez doprecyzowanie własnego stanowiska w sprawie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca –Spółka jawna (dalej zwana „A”), prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży sprzętu i odzieży sportowej. Wielokrotnie, w ramach swojej działalności, Wnioskodawca zawiera umowy o świadczenie usług reklamowych, umowy barterowe i typowe umowy sprzedaży. „A” spotyka się z częstą praktyką kontrahentów, którzy uzależniają zakup od „A” towarów od wystawienia przez „A” faktury VAT za zakupiony towar z adnotacją „do celów reklamowych”. Zdaniem „A”, zapis na fakturze VAT, jakiego wymagają kontrahenci „A”, mógłby sugerować, że kupujący świadczy na rzecz „A” usługi reklamowe, co według „A” rodziłoby określone konsekwencje podatkowe.

W ramach przedstawionego stosunku prawnego, biorąc pod uwagę intencje stron, dochodzi jedynie do umowy sprzedaży, bez obowiązku wykorzystywania zakupionych przez kupującego towarów do celów reklamowych „A”. Jednak tak krótki zapis jak „do celów reklamowych” umieszczany na fakturze VAT wystawionej w związku z realizacją umowy sprzedaży, zdaniem „A” może budzić wątpliwości co do faktycznej treści stosunku prawnego powstałego pomiędzy „A” a kupującym.

Z uwagi na to, że kupujący wymagają zamieszczenia powyżej wskazanego zapisu na fakturze VAT, „A” wystawia faktury VAT z dopiskiem „do celów reklamowych kupującego”. Prośba kupującego o zamieszczenie zapisu o przeznaczeniu zakupowanego towaru zawsze artykułowana jest w treści zamówienia. Wobec powyższego należy ustalić na przyszłość, czy „A” może zamieszczać na fakturach VAT wystawionych w wyniku realizacji umowy sprzedaży adnotację wymaganą przez kupujących „do celów reklamowych” bez żadnych konsekwencji podatkowych, ewentualnie czy zapis stosowany przez „A” aktualnie, o treści „do celów reklamowych kupującego” jest prawidłowy i bez konsekwencji podatkowych może być umieszczany przez „A” na fakturach VAT wystawianych w związku z realizacją umowy sprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy „A” może zamieszczać na fakturach VAT wystawionych w wyniku realizacji umowy sprzedaży adnotację wymaganą przez kupujących o treści „do celów reklamowych” bez żadnych konsekwencji podatkowych...
  2. Czy zapis stosowany przez „A” o treści „do celów reklamowych kupującego” jest prawidłowy i bez konsekwencji podatkowych może być umieszczany przez „A” na fakturach VAT wystawianych w związku z realizacją umowy sprzedaży...

Zdaniem Wnioskodawcy (uzupełnionym pismem z dnia 2 marca 2015 r.), umieszczanie na fakturze VAT wystawianej w związku z realizacją umowy sprzedaży, która nie wiąże się w żadnym zakresie z usługami reklamowymi świadczonymi na rzecz „A”, adnotacji o treści „do celów reklamowych” jest zbyt mało precyzyjne i może narazić „A” na zarzut organów podatkowych, że na rzecz „A” wykonywane są usługi, co mogłoby się wiązać z obowiązkami podatkowymi „A”. Podążając jednak za wymaganiami stawianymi przez kupujących, „A” zdecydowało się zamieszczać adnotację na fakturach VAT, na wyraźną prośbę kupujących, o treści „do celów reklamowych kupującego”. Taki zapis wystarczająco precyzyjnie wyjaśnia, że usługi reklamowe jakie ewentualnie miałyby być świadczone, byłyby świadczone dla celów kupującego, a zatem bez jakichkolwiek konsekwencji podatkowych dla „A”.

Zdaniem „A”, nie można zamieszczać na fakturach VAT wystawianych w wyniku realizacji umowy sprzedaży adnotację wymaganą przez kupujących, o treści „do celów reklamowych” albowiem jest to zapis nieprecyzyjny, sugerujący, że w ramach zaistniałego stosunku prawnego pomiędzy kupującym a sprzedającym, świadczy się również usługi reklamowe, co rodziłoby dodatkowe obowiązki podatkowe. Natomiast zapis stosowany przez „A” jako dopisek na fakturach VAT wystawionych w wyniku realizacji umowy sprzedaży o treści „do celów reklamowych kupującego” jest prawidłowy, nie rodzi dodatkowych konsekwencji podatkowych, albowiem wystarczająco wyjaśnia, że sprzedaż towaru nastąpiła do celów reklamowych kupującego, które zdecydowanie nie stanowią przedmiotu zawartej umowy sprzedaży (pozostają poza treścią stosunku prawnego stwierdzonego fakturą VAT, na której został zamieszczony dopisek „do celów reklamowych kupującego”).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:
  • nieprawidłowe – w zakresie konsekwencji podatkowych z tytułu zamieszczania na fakturach adnotacji „do celów reklamowych”;
  • prawidłowe – w zakresie konsekwencji podatkowych z tytułu zamieszczania na fakturach zapisu stosowanego przez Wnioskodawcę „do celów reklamowych kupującego”.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

A mianowicie według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Podatnikami są zatem osoby fizyczne, prawne prowadzące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zasady wystawiania faktur zostały uregulowane w Dziale XI ustawy o podatku od towarów i usług – Dokumentacja, w Rozdziale 1 – Faktury. Stosownie do art. 106a ustawy, przepisy tego rozdziału stosuje się do:

  1. sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów;
  2. dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
    1. państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
    2. państwa trzeciego.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Z kolei na podstawie art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać m.in. następujące elementy:

  1. datę wystawienia;
  2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
  6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
  7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  12. stawkę podatku;
  13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  15. kwotę należności ogółem.

Powyższe przepisy wskazują, że faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez cyt. art. 106e ust. 1 ustawy mają znaczenie dowodowe. Umieszczenie zatem na fakturze w części przeznaczonej na nazwę (rodzaj) towaru lub usługi kilku różnych świadczeń wskazuje, że przedmiotem sprzedaży jest kilka odrębnych świadczeń.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży sprzętu i odzieży sportowej. Wielokrotnie w ramach swojej działalności zawiera umowy o świadczenie usług reklamowych, umowy barterowe i typowe umowy sprzedaży. Zainteresowany spotyka się z częstą praktyką kontrahentów, którzy uzależniają zakup od Wnioskodawcy towarów od wystawienia przez Niego faktury VAT za zakupiony towar z adnotacją „do celów reklamowych”. Zdaniem Wnioskodawcy zapis na fakturze VAT, jaki wymagają kontrahenci, mógłby sugerować, że kupujący świadczy na rzecz Zainteresowanego usługi reklamowe, co rodziłoby określone konsekwencje podatkowe. W ramach przedstawionego stosunku prawnego, biorąc pod uwagę intencje stron, dochodzi jedynie do umowy sprzedaży, bez obowiązku wykorzystywania zakupionych przez kupującego towarów do celów reklamowych. Jednak tak krótki zapis jak „do celów reklamowych” umieszczany na fakturze VAT wystawionej w związku z realizacją umowy sprzedaży, może budzić wątpliwości co do faktycznej treści stosunku prawnego powstałego pomiędzy Wnioskodawcą a kupującym. Z uwagi na to, że kupujący wymagają zamieszczenia powyżej wskazanego zapisu na fakturze VAT, Zainteresowany wystawia faktury VAT z dopiskiem „do celów reklamowych kupującego”. Prośba kupującego o zamieszczenie zapisu o przeznaczeniu zakupowanego towaru zawsze artykułowana jest w treści zamówienia.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii:

  • czy „A” może zamieszczać na fakturach VAT wystawionych w wyniku realizacji umowy sprzedaży adnotację wymaganą przez kupujących, o treści „do celów reklamowych” bez żadnych konsekwencji podatkowych, oraz
  • czy zapis stosowany przez „A” o treści „do celów reklamowych kupującego” jest prawidłowy i bez konsekwencji podatkowych może być umieszczany przez „A” na fakturach VAT wystawianych w związku z realizacją umowy sprzedaży.

Wskazać należy, że generalnie faktura VAT jest dokumentem odzwierciedlającym prawidłowy przebieg zdarzenia gospodarczego zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Przy ocenie zdarzenia gospodarczego nie można jednak pominąć okoliczności towarzyszących transakcji, wskazujących na rzeczywisty charakter podmiotu dokonującego sprzedaży/zakupu. Faktura VAT jest dokumentem o charakterze sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej). Co do zasady zatem, faktura musi być wystawiona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego w tym względzie. Prawidłowość materialno-prawna faktury VAT zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.

W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury VAT są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury, w szczególności w części dotyczących danych obligatoryjnych umieszczonych na fakturze VAT.

Jednocześnie trzeba dodać, że elementy faktury określone w przepisach prawa podatkowego nie są jedynymi, które mogą być zamieszczone na dokumencie faktury. Ustawodawca w żaden sposób nie ograniczył prawa podatnika do zamieszczania na fakturach dodatkowych informacji, które nie zostały wskazane, w powołanym powyżej art. 106e ust. 1 ustawy.

A zatem mając na uwadze treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że określają one minimalny zakres danych, jakie powinna zawierać faktura i nie nakłada ograniczeń w sprawie umieszczania dodatkowych adnotacji.

Uwzględniając powołane przepisy w kontekście przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy wystawiane przez Zainteresowanego faktury będą zawierały wszystkie wymagane przepisem art. 106e ust. 1 ustawy dane, a dodatkowo będą zawierały elementy, których zgodnie z ww. przepisem zawierać nie muszą, wówczas niezależnie od umieszczenia tych dodatkowych elementów – w rozpatrywanej sprawie adnotacji o treści „do celów reklamowych”, nie może to skutkować uznaniem faktury jako nieprawidłowej i nie jest błędne.

Co prawda Wnioskodawca wskazał, że oprócz prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży sprzętu i odzieży sportowej, wielokrotnie w ramach swojej działalności zawiera umowy o świadczenie usług reklamowych. Niemniej, z opisu sprawy jednoznacznie wynika, że w ramach przedstawionego stosunku prawnego, o którym mowa we wniosku, dochodzi jedynie do umowy sprzedaży, bez obowiązku wykorzystywania zakupionych przez kupującego towarów do celów reklamowych Wnioskodawcy. Zdaniem Zainteresowanego, umowy sprzedaży nie wiążą się w żadnym zakresie z usługami reklamowymi świadczonymi na rzecz Wnioskodawcy.

Uwzględniając powyższą analizę przepisów podatkowych w świetle przedstawionego stanu sprawy uznać należy, że zarówno zamieszczanie na fakturach VAT wystawionych w wyniku realizacji umowy sprzedaży adnotacji wymaganej przez kupujących o treści „do celów reklamowych”, jak również stosowanie przez Zainteresowanego zapisu o treści „do celów reklamowych kupującego” jest prawidłowe i pozostaje bez konsekwencji podatkowych, ponieważ skoro ustawodawca w żaden sposób nie ograniczył prawa podatnika do zamieszczania na fakturach dodatkowych informacji, które nie zostały wskazane, w powołanym powyżej art. 106e ust. 1 ustawy, to brak jest podstaw do uznania faktury, która zapisy takie zawiera jako nieprawidłowej.

Niemniej należy podkreślić, że weryfikacji poprawności zastosowanych przez podatnika zapisów w fakturze może dokonać jedynie organ podatkowy pierwszej instancji, który w toku prowadzonego postępowania posiada odpowiednie kompetencje i dysponuje stosownymi narzędziami – wskazanymi w rozdziale 11 Działu IV Ordynacji podatkowej. Może więc dokonywać ustaleń w kontekście miarodajności, rzetelności i ewentualnej sprzeczności podanych faktów. Zatem w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny od przedstawionego stan faktyczny, interpretacja nie wywrze w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.