ILPP1/443-1096/14-2/AS | Interpretacja indywidualna

Podatek od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawienia faktury przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej i prawidłowości odprowadzenia podatku VAT należnego.
ILPP1/443-1096/14-2/ASinterpretacja indywidualna
  1. faktura
  2. faktura korygująca
  3. faktura zbiorcza
  4. podatek należny
  5. podstawa opodatkowania
  6. sprzedaż nieruchomości
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Dokumentacja -> Faktury -> Wystawianie faktury
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podstawa opodatkowania -> Podstawa opodatkowania

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2014 r. (data wpływu 1 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawienia faktury przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej i prawidłowości odprowadzenia podatku VAT należnego (pytania oznaczone nr 1 i 2 we wniosku) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawienia faktury przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej i prawidłowości odprowadzenia podatku VAT należnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W roku 2012 „A” Sp. z o.o. dokonała transakcji sprzedaży nieruchomości zabudowanej, która pełniła funkcję dworca autobusowego.

Obecnie również pełni tę funkcję, a „A” Sp. z o.o. na podstawie umowy najmu dzierżawi nieruchomość od nowego właściciela.

Spółka sprzedająca jest podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przy czym w zakresie przedmiotowej sprzedaży korzystałaby ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy. Jednakże na podstawie art. 43 ust. 10 Spółka sprzedająca złożyła wraz z nabywcą nieruchomości oświadczenie, w którym wybrano opodatkowanie sprzedaży podatkiem od towarów i usług.

Cena nieruchomości składa się z dwóch elementów, tj.:

  • ceny ustalonej na dzień sprzedaży,
  • oraz możliwości modyfikacji ceny (zwiększenia) w przyszłym okresie, w wyniku zaistnienia dodatkowych warunków.

Mianowicie strony określiły w umowie, że w przypadku jeżeli kupujący wezwie sprzedającego do opuszczenia dworca autobusowego, a sprzedający go opuści i przeniesie się do tymczasowego dworca autobusowego, wówczas cena sprzedaży nieruchomości ulegnie zwiększeniu.

Natomiast jeżeli kupujący nie wezwie sprzedającego do opuszczenia dworca autobusowego, lub sprzedający go nie opuści bądź nie przeniesie się do tymczasowego dworca autobusowego, wówczas kupujący nie będzie zobowiązany do zapłaty kwoty dodatkowej i cena nie ulegnie modyfikacji.

W 2012 roku w dacie zawarcia umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego, Spółka z o.o. „A” sprzedająca nieruchomość, wystawiła fakturę VAT zawierającą cenę sprzedaży ustaloną na dzień sprzedaży, bez uwzględnienia modyfikacji ceny (zwiększenia) uzależnionej od zaistnienia zdarzeń przyszłych i w obowiązującym terminie dokonała wpłaty należnego podatku VAT oraz podatku dochodowego od osób prawnych, od dochodu uzyskanego ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

W dacie zawarcia umowy strony nie były w stanie określić terminu zaistnienia zdarzeń przyszłych, od których uzależniona została w umowie modyfikacja (zwiększenie) ceny sprzedaży nieruchomości.

Również obecnie nie jest możliwe precyzyjne określenie daty powstania zdarzenia przyszłego określonego w umowie, umożliwiającego modyfikację (zwiększenie) ceny sprzedaży nieruchomości i stanowiącego podstawę do wystawienia faktury VAT, odprowadzenia należnego podatku VAT oraz podatku dochodowego od osób prawnych od zwiększonego dochodu ze sprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy w dacie sporządzenia aktu notarialnego dotyczącego sprzedaży, Spółka sprzedająca nieruchomość zabudowaną pełniącą funkcję dworca autobusowego „A” Sp. z o.o., winna wystawić fakturę VAT uwzględniającą również drugi element ceny sprzedaży, związany z modyfikacją ceny uzależnioną od zaistnienia zdarzeń, które mogą wystąpić w przyszłości, tzn. związanych z ewentualnym wystosowaniem przez kupującego wezwania do opuszczenia nieruchomości przez sprzedającego...
  2. Czy w dacie sporządzenia aktu notarialnego dotyczącego sprzedaży Spółka sprzedająca „A” Sp. z o.o., pomimo nie zaistnienia jeszcze warunków i zdarzeń przyszłych skutkujących zwiększeniem ceny, winna odprowadzić należny podatek VAT od ewentualnie zmodyfikowanej (zwiększonej ceny) sprzedaży...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Spółka sprzedająca nieruchomość zabudowaną uważa, że w roku 2012 postąpiła prawidłowo, wystawiając fakturę VAT zawierającą cenę ustaloną na dzień sprzedaży bez uwzględnienia modyfikacji (zwiększenia) ceny uzależnionej od zaistnienia zdarzeń przyszłych, związanych z ewentualnym wystosowaniem przez kupującego wezwania do opuszczenia nieruchomości przez sprzedającego.

Ad. 2

Spółka sprzedająca nieruchomość zabudowaną uważa, że w roku 2012 postąpiła prawidłowo ponieważ odprowadziła do Urzędu Skarbowego należy podatek VAT obliczony w fakturze od ceny ustalonej na dzień sprzedaży, bez uwzględnienia modyfikacji (zwiększenia) ceny uzależnionej od zaistnienia zdarzeń przyszłych, związanych z ewentualnym wystosowaniem przez kupującego wezwania do opuszczenia nieruchomości przez sprzedającego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm., zwanej dalej ustawą), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - mocą ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

  1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
  2. koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Natomiast, stosownie do zapisu art. 29a ust. 7 ustawy, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

  1. stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
  2. udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
  3. otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

  1. kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
  2. wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
  3. zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
  4. wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Na podstawie art. 106b ust. 1 ww. ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
  2. sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Zgodnie z art. 106e ust. 1, faktura powinna zawierać:

  1. datę wystawienia;
  2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
  6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
  7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  12. stawkę podatku;
  13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  15. kwotę należności ogółem;
  16. w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1 - wyrazy „metoda kasowa”;
  17. w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”;
  18. w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;
  19. w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:
    1. przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
    2. przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub
    3. innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia;
  20. w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
  21. w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku;
  22. w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
    1. przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. a,
    2. liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;
  23. w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;
  24. w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:
    1. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, poprzedzony kodem PL,
    2. numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego.

Z powołanych przepisów wynika, że faktura winna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.

W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury VAT są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Jednocześnie wskazać należy, że informacje podawane na fakturach powinny mieć taką formę, by nie budziły zastrzeżeń co do danych w nich zawartych, umożliwiających identyfikację sprzedawcy i nabywcy, a także towaru czy usługi oraz kwoty należności ogółem, na którą składa się wartość dostarczonego towaru.

Na mocy art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, podatnik wystawia fakturę korygującą.

W świetle art. 106j ust. 2 ustawy, faktura korygująca powinna zawierać:

  1. wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
  2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
  3. dane zawarte na fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1. określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
    2. nazwę (rodzaj) towaru lub i usługi objętych korektą;
  4. przyczynę korekty;
  5. jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
  6. w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.

Z treści wniosku wynika, że w roku 2012 Wnioskodawca dokonał transakcji sprzedaży nieruchomości zabudowanej, która pełniła funkcję dworca autobusowego. Obecnie również pełni tę funkcję, a Wnioskodawca na podstawie umowy najmu dzierżawi nieruchomość od nowego właściciela. Spółka sprzedająca jest podatnikiem VAT, przy czym w zakresie przedmiotowej sprzedaży korzystałaby ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy. Jednakże na podstawie art. 43 ust. 10 Spółka sprzedająca złożyła wraz z nabywcą nieruchomości oświadczenie, w którym wybrano opodatkowanie sprzedaży podatkiem od towarów i usług. Cena nieruchomości składa się z dwóch elementów, tj.:

  • ceny ustalonej na dzień sprzedaży,
  • oraz możliwości modyfikacji ceny (zwiększenia) w przyszłym okresie, w wyniku zaistnienia dodatkowych warunków. Strony określiły w umowie, że w przypadku jeżeli kupujący wezwie sprzedającego do opuszczenia dworca autobusowego, a sprzedający go opuści i przeniesie się do tymczasowego dworca autobusowego, wówczas cena sprzedaży nieruchomości ulegnie zwiększeniu. Natomiast jeżeli kupujący nie wezwie sprzedającego do opuszczenia dworca autobusowego, lub sprzedający go nie opuści bądź nie przeniesie się do tymczasowego dworca autobusowego, wówczas kupujący nie będzie zobowiązany do zapłaty kwoty dodatkowej i cena nie ulegnie modyfikacji. W roku 2012 w dacie zawarcia umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego, Spółka sprzedająca nieruchomość wystawiła fakturę VAT zawierającą cenę sprzedaży ustaloną na dzień sprzedaży, bez uwzględnienia modyfikacji ceny (zwiększenia) uzależnionej od zaistnienia zdarzeń przyszłych i w obowiązującym terminie dokonała wpłaty należnego podatku VAT oraz podatku dochodowego od osób prawnych, od dochodu uzyskanego ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. W dacie zawarcia umowy strony nie były w stanie określić terminu zaistnienia zdarzeń przyszłych, od których uzależniona została w umowie modyfikacja (zwiększenie) ceny sprzedaży nieruchomości. Również obecnie nie jest możliwe precyzyjne określenie daty powstania zdarzenia przyszłego określonego w umowie, umożliwiającego modyfikację (zwiększenie) ceny sprzedaży nieruchomości i stanowiącego podstawę do wystawienia faktury VAT, odprowadzenia należnego podatku VAT oraz podatku dochodowego od osób prawnych od zwiększonego dochodu ze sprzedaży.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawidłowości wystawienia faktury i odprowadzenia należnego podatku VAT od ewentualnie zmodyfikowanej ceny sprzedaży nieruchomości.

Z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 915) wynika, że cena - to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić za towar lub usługę.

Z art. 3 ust. 1 pkt 2 tej ustawy wynika natomiast, że cena jednostkowa towaru (usługi) – to cena ustalona za jednostkę określonego towaru (usługi), którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach.

Dokonując analizy opisanego we wniosku zagadnienia, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że celem faktury VAT jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Faktury VAT są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Co do zasady zatem, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową faktury, gdy wskazuje ona sprzecznie z jej treścią zdarzenie gospodarcze - które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami lub też ma dopiero, pod pewnymi warunkami ustalonymi między stronami umowy, zaistnieć. Faktura VAT potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez przepisy ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur VAT wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują, tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, wyłącznie z powodu wspomnianych braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, wprawdzie powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania. Niemniej jednak opisane błędy winny być skorygowane w ten sposób, aby faktura odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję pomiędzy prawidłowo oznaczonymi podmiotami gospodarczymi.

Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie obrotu i kwoty podatku należnego oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość obrotu ulega podwyższeniu. W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia.

I tak, korekta podwyższająca podatek należny w stosunku do sprzedaży pierwotnej może być dokonana:

  • w celu naprawienia błędu, który spowodował zaniżenie wartości obrotu (np.: niewłaściwa stawka podatku, błąd rachunkowy, zaniżenie wartości sprzedaży), lub
  • z powodu innych przyczyn zaistniałych już po dokonaniu sprzedaży, np. podwyższenia ceny sprzedaży.

W pierwszym przypadku, który powoduje zaniżenie zobowiązania podatkowego za dany okres rozliczeniowy w wyniku wykazania zbyt małego podatku należnego, sprzedawca poprawiając swój błąd poprzez korektę, winien rozliczyć należny podatek w miesiącu, w którym wykazał pierwotny obowiązek podatkowy.

Natomiast w drugim przypadku, gdy faktura korygująca wystawiana jest zasadniczo z powodu okoliczności, które zaistniały po dokonaniu pierwotnej sprzedaży, rozlicza się ją na bieżąco i ujmuje w rejestrze sprzedaży w momencie korekty oraz w deklaracji VAT-7 za bieżący okres rozliczeniowy.

Odnośnie sposobu rozliczenia faktur korygujących (in plus) zwiększających podstawę opodatkowania oraz podatek należny, należy wskazać, że ustalenie w jakim okresie należy rozliczyć taką fakturę korygującą uzależnione jest od zdarzenia, które leży u podstaw jej wystawienia.

W przypadku, gdy faktura pierwotna dokumentująca dostawę towarów lub świadczenie usługi została wystawiona prawidłowo, tzn. w momencie wystawienia faktury pierwotnej nie istniały żadne przesłanki świadczące o ewentualnych pomyłkach (w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury), co oznacza że zdarzenie tworzące obowiązek podatkowy zostało w sposób prawidłowy ujęte i rozliczone przez podatnika, to zdarzenie następujące po wystawieniu powyższej faktury pierwotnej (np. podwyższenie ceny dostawy lub usługi w wyniku podpisania aneksu do umowy), które ma wpływ na zwiększenie wartości podstawy opodatkowania i podatku należnego, nie powoduje powstania u podatnika obowiązku korygowania wcześniejszego rozliczenia. Zatem faktura korygująca powinna zostać rozliczona na bieżąco w deklaracji podatkowej za okres zaistnienia ww. zdarzenia skutkującego zwiększeniem podstawy opodatkowania i podatku.

Natomiast, jeżeli podwyższenie ceny dostawy lub usługi zostało spowodowane okolicznościami istniejącymi już w dacie wystawienia faktury pierwotnej (lecz np. nieprzekazanymi do wiadomości podatnika), to należy uznać, że faktura pierwotna była nieprawidłowa już w momencie jej wystawienia, co powoduje konieczność rozliczenia faktury korygującej w deklaracji VAT-7 złożonej za okres, w którym została rozliczona faktura pierwotna.

W omawianej sprawie zwrócić należy uwagę na fakt, że wystawiona przez Wnioskodawcę (sprzedawcę nieruchomości) faktura uwzględniała rzeczywistą transakcję zbycia nieruchomości zabudowanej bez dodatkowej kwoty, która, jak wskazuje Wnioskodawca, stanowi zwiększenie ceny sprzedaży. Nie można uzależnić ceny sprzedaży od warunku. Cena ustalona w akcie notarialnym jest ceną wiążącą strony i ostateczną. W związku z powyższym nie można wystawić faktury uwzględniającej cenę i zdarzenie przyszłe, które może, bądź nie, się dokonać.

W kontekście powyższych argumentów stwierdzić należy, że:

  1. w dacie sporządzenia aktu notarialnego dotyczącego sprzedaży, Spółka sprzedająca nieruchomość zabudowaną winna wystawić fakturę VAT uwzględniającą rzeczywistą cenę sprzedaży nieruchomości, a nie drugi element ceny związany z modyfikacją ceny uzależnioną od zaistnienia zdarzeń, które mogą wystąpić w przyszłości,
  2. Spółka sprzedająca nie ma obowiązku, w dacie sporządzenia aktu notarialnego sprzedaży, odprowadzenia należnego podatku VAT od ewentualnie zmodyfikowanej (zwiększonej) w przyszłości ceny sprzedaży.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawienia faktury przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej i prawidłowości odprowadzenia podatku VAT należnego (pytania oznaczone nr 1 i 2 we wniosku). Natomiast kwestia dotycząca stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych zostanie rozstrzygnięta odrębnym pismem (pytanie oznaczone nr 3 we wniosku).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.