0114-KDIP1-3.4012.223.2018.1.ISZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie prawidłowości wystawiania faktur zbiorczych bez przekazania nabywcy paragonów fiskalnych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2018 r. (data wpływu 26 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawiania faktur zbiorczych bez przekazania nabywcy paragonów fiskalnych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawiania faktur zbiorczych bez przekazania nabywcy paragonów fiskalnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka S.A. [dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”] prowadzi na terytorium Polski działalność gospodarczą polegającą m.in. na produkcji i oferowaniu do sprzedaży paliw silnikowych (olej napędowy, benzyna, LPG) oraz produktów pozapaliwowych i usług. Paliwa, produkty pozapaliwowe oraz usługi sprzedawane są m.in. na stacjach paliw, a odbiorcami są klienci prowadzący działalność gospodarczą.

W stosunku do określonej grupy klientów prowadzących działalność gospodarczą [dalej: „Klienci”]. Wnioskodawca oferuje przystąpienie do Programu Y. Ideą Programu Y jest przyznanie uczestniczącym w nim Klientom opustu cenowego do paliwa, produktów pozapaliwowych oraz usług, którzy przy zakupie ww. asortymentu przedstawią/wykorzystają/okażą uprzednio wydane Karty Y. Karty Y wydawane są na stacji paliw Wnioskodawcy. W celu wydania Kart Y, Klient musi podpisać deklarację, tzw. formularz przystąpienia do Programu Y. Przedmiotem deklaracji jest ustalenie zasad uczestnictwa Klienta w Programie Y, w ramach którego Klient ma prawo do opustu cenowego przy zakupie paliw, produktów pozapaliwowych oraz usług na stacjach paliw Wnioskodawcy. Warunki handlowe Programu Y oraz zasady jego funkcjonowania zawarte są w Regulaminie Programu Y Wnioskodawcy, który po zaakceptowaniu łącznie z podpisaną deklaracją stanowi umowę o przystąpieniu Klienta do Programu Y. Karty Y stanowią własność Wnioskodawcy.

Dane Klienta, który przystąpił do Programu Y zostają zarejestrowane w dedykowanym module systemu kasowo-magazynowego stacji paliw Wnioskodawcy (tzw. POS - Punkt Obsługi Sprzedaży).

Transakcje dokonywane przez Klienta prowadzącego działalność gospodarczą na stacji paliw Wnioskodawcy przy użyciu Karty Y są fiskalizowane. Klient po dokonaniu transakcji otrzymuje na stacji paliw Wnioskodawcy paragon fiskalny. Paragon fiskalny jest wydawany Klientowi i każdorazowo zawiera Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP) Klienta. Wnioskodawca na żądanie Klienta wystawia fakturę zbiorczą do transakcji udokumentowanych uprzednio wystawionymi paragonami fiskalnymi, zawierającymi NIP tego Klienta. Wystawiając fakturę zbiorczą Wnioskodawca nie otrzymuje od Klienta paragonów fiskalnych.

Użycie Kart Y przez Klienta w trakcie realizacji transakcji, pozwala Wnioskodawcy na automatyczną (systemową) identyfikację tego Klienta oraz automatyczne (systemowe) powiązanie transakcji dokonanych przez tego Klienta do danych identyfikacyjnych znajdujących się w systemie informatycznym Wnioskodawcy.

Wnioskodawca, pomimo iż Klient nie zwraca mu paragonów fiskalnych, ma możliwość stwierdzenia, że transakcje miały miejsce na stacji paliw Wnioskodawcy i to przez konkretnego Klienta, posługującego się daną Kartą Y, także na podstawie innych dowodów. Dowodami pozwalającymi na jednoznaczną identyfikację transakcji oraz Klienta są - obok Karty Y - dokumenty wewnętrzne, generowane przez system informatyczny stacji paliw Wnioskodawcy (dalej: Dowód Wydania) oraz egzemplarze paragonów fiskalnych, pozostające u Wnioskodawcy w pamięci kas fiskalnych, bowiem kopie paragonów fiskalnych są przez Wnioskodawcę przechowywane w formie elektronicznej - bezpośrednio na elektronicznym nośniku pamięci kasy fiskalnej.

Faktura zbiorcza jest wystawiana Klientowi na jego żądanie, maksymalnie za okres jednego miesiąca kalendarzowego. Klient dokonuje zapłaty za paliwo, produkty pozapaliwowe oraz usługi gotówką lub kartą bankową (płatniczą) na stacji paliw bezpośrednio po dokonaniu ww. transakcji zakupu.

Wnioskodawca posiada zabezpieczenie systemowe, które uniemożliwia ponowne wystawienie faktury do konkretnego/tego samego paragonu fiskalnego. Zabezpieczenie systemowe, uniemożliwia również wystawienie faktury dla innego Klienta, niż Klient posługujący się Kartą Y. którego NIP został przypisany na paragonie fiskalnym.

Ponadto Wnioskodawca informuje, iż posiada interpretację indywidualną Nr IPPP2/443-475/13-2/RR z dnia 31 lipca 2013 roku dotyczącą przechowywania paragonu fiskalnego w formie elektronicznej, do którego została wystawiona faktura.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo wystawiając fakturę zbiorczą dla Klienta, działając w opisanym stanie faktycznym, w którym Klient zgłasza żądanie wystawienia faktury zbiorczej bez przekazania Wnioskodawcy paragonów fiskalnych, z jednoczesną identyfikacją transakcji oraz Klienta na podstawie dokumentów Dowód Wydania i egzemplarzy paragonów fiskalnych mających postać elektroniczną, pozostających u Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym w przypadku, gdy Klient zgłasza żądanie wystawienia faktury zbiorczej bez przekazania Wnioskodawcy paragonów fiskalnych, a Wnioskodawca na podstawie dokumentów Dowód Wydania i egzemplarzy paragonów fiskalnych mających postać elektroniczną ma możliwość identyfikacji dokonanych transakcji, to Wnioskodawca ma obowiązek wystawienia Klientowi faktury zbiorczej.

Powyższe wynika zdaniem Wnioskodawcy z art. 106b ust. 3 pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.) [dalej: ustawa VAT], zgodnie z którym na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4 oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. l, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Powyższy obowiązek jest nałożony na Wnioskodawcę przepisami ustawy. Zawarta w art. 106h ust. l ustawy o VAT regulacja, zgodnie z którą w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż - nie uchyla ani wprost, ani w sposób dorozumiały tego obowiązku.

Wnioskodawca dysponując danymi ze swojego systemu POS oraz egzemplarzami paragonów fiskalnych (zawierających dodatkowo NIP Klienta), które znajdują się bezpośrednio na elektronicznym nośniku pamięci kasy fiskalnej (mających postać elektroniczną), pozostających u Wnioskodawcy, jest wstanie w takich przypadkach dokonać jednoznacznej weryfikacji i identyfikacji zgłaszanej przez Klienta transakcji na stacji paliw Wnioskodawcy przy użyciu Karty Y.

Zatem Wnioskodawca dysponując danymi, które pozwalają mu na automatyczną (systemową) identyfikację tego Klienta posługującego się Kartą Y oraz automatyczne (systemowe) powiązanie transakcji dokonanych przez tego Klienta do danych identyfikacyjnych znajdujących się w systemie informatycznym Wnioskodawcy, ma obowiązek wystawienia Klientowi faktury zbiorczej, w sytuacji, w której Klient posługujący się Kartą Y zgłasza żądanie wystawienia faktury zbiorczej bez przekazania Wnioskodawcy paragonów fiskalnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Według art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy o VAT. W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Oznacza to, że nie podlega obowiązkowi prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dostawa towarów/świadczenie usług w części, w jakiej te czynności są opłacane przez inne podmioty niż osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej lub rolników ryczałtowych.

W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.

Z przepisu tego wynika, że obowiązek wydawania wydrukowanego dokumentu nabywcy istnieje w przypadku dokonania każdej sprzedaży rejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Zatem sprzedawca obowiązany jest dołożyć wszelkich starań, aby przekazać do dyspozycji nabywcy wydrukowany z kasy rejestrującej dokument potwierdzający sprzedaż.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
  2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Z kolei art. 106g ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

Zgodnie z art. 106h ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.

Stosownie do art. 2 pkt 31 ustawy o VAT przez fakturę rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Natomiast, zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy o VAT, przez fakturę elektroniczną rozumie się fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o VAT umożliwiają wystawienie przez podatnika faktur zbiorczych, przy czym terminy wystawiania faktur zostały określone w art. 106i ustawy o VAT. Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 106i ust. 1 ustawy o VAT fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Przepis ten (art. 106i ustawy) obejmuje zatem także te faktury, na których uwzględniona została więcej niż jedna transakcja, dokonana w danym miesiącu z kontrahentem, przy czym w przypadku szczególnych czynności, dla których w art. 106i ustawy o VAT przewidziano odrębne terminy wystawiania faktur - wystawiając fakturę zbiorczą należy mieć na uwadze także te regulacje. Ponadto należy także mieć na względzie, że wystawianie faktur zbiorczych jest uprawnieniem sprzedawcy i w związku z tym nie ma on obowiązku wystawienia faktury zbiorczej, nawet na żądanie nabywcy.

Z przestawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi na terytorium Polski działalność gospodarczą polegającą m.in. na produkcji i oferowaniu do sprzedaży paliw silnikowych (olej napędowy, benzyna, LPG) oraz produktów pozapaliwowych i usług. W stosunku do określonej grupy klientów prowadzących działalność gospodarczą (Klienci). Wnioskodawca oferuje przystąpienie do Programu Y. Karty Y wydawane są na stacji paliw Wnioskodawcy. Warunki handlowe Programu Y oraz zasady jego funkcjonowania zawarte są w Regulaminie Programu Y Wnioskodawcy, który po zaakceptowaniu łącznie z podpisaną deklaracją stanowi umowę o przystąpieniu Klienta do Programu Y. Dane Klienta, który przystąpił do Programu Y zostają zarejestrowane w dedykowanym module systemu kasowo-magazynowego stacji paliw Wnioskodawcy (tzw. POS - Punkt Obsługi Sprzedaży). Transakcje dokonywane przez Klienta prowadzącego działalność gospodarczą na stacji paliw Wnioskodawcy przy użyciu Karty Y są fiskalizowane. Klient po dokonaniu transakcji otrzymuje na stacji paliw Wnioskodawcy paragon fiskalny. Paragon fiskalny jest wydawany Klientowi i każdorazowo zawiera Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP) Klienta. Wnioskodawca na żądanie Klienta wystawia fakturę zbiorczą do transakcji udokumentowanych uprzednio wystawionymi paragonami fiskalnymi, zawierającymi NIP tego Klienta. Wystawiając fakturę zbiorczą Wnioskodawca nie otrzymuje od Klienta paragonów fiskalnych. Faktura zbiorcza jest wystawiana Klientowi na jego żądanie, maksymalnie za okres jednego miesiąca kalendarzowego. Klient dokonuje zapłaty za paliwo, produkty pozapaliwowe oraz usługi gotówką lub kartą bankową (płatniczą) na stacji paliw bezpośrednio po dokonaniu ww. transakcji zakupu. Ponadto Wnioskodawca posiada interpretację indywidualną Nr IPPP2/443-475/13-2/RR z dnia 31 lipca 2013 roku dotyczącą przechowywania paragonu fiskalnego w formie elektronicznej, do którego została wystawiona faktura.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo wystawiając fakturę zbiorczą dla Klienta, działając w opisanym stanie faktycznym, w którym Klient zgłasza żądanie wystawienia faktury zbiorczej bez przekazania Wnioskodawcy paragonów fiskalnych, z jednoczesną identyfikacją transakcji oraz Klienta na podstawie dokumentów Dowód Wydania i egzemplarzy paragonów fiskalnych mających postać elektroniczną, pozostających u Wnioskodawcy.

W tym miejscu wskazać należy, że w chwili nabycia towarów i usług podatnik wskazuje, w jakim charakterze dokonuje tego nabycia. Jeśli występuje on jako podatnik VAT, to przedstawia sprzedawcy swój NIP w taki sposób, aby sprzedaż towarów i usług była właściwie udokumentowana.

W analizowanym zdarzeniu transakcje dokonywane przez Klienta prowadzącego działalność gospodarczą na stacji paliw Wnioskodawcy przy użyciu Karty Y są fiskalizowane. Klient po dokonaniu transakcji otrzymuje na stacji paliw Wnioskodawcy paragon fiskalny. Wnioskodawca na żądanie Klienta wystawia fakturę zbiorczą do transakcji udokumentowanych uprzednio wystawionymi paragonami fiskalnymi, zawierającymi NIP tego Klienta. Klient dokonuje zapłaty za nabywane towary lub usługi na stacji paliw bezpośrednio po dokonaniu ww. transakcji zakupu. Jednocześnie, jak wskazał Wnioskodawca użycie Kart Y przez Klienta w trakcie realizacji transakcji, pozwala Wnioskodawcy na automatyczną (systemową) identyfikację tego Klienta oraz automatyczne (systemowe) powiązanie transakcji dokonanych przez tego Klienta do danych identyfikacyjnych znajdujących się w systemie informatycznym Wnioskodawcy. Wnioskodawca, pomimo iż Klient nie zwraca mu paragonów fiskalnych, ma możliwość stwierdzenia, że transakcje miały miejsce na stacji paliw Wnioskodawcy i to przez konkretnego Klienta, posługującego się daną Kartą Y, także na podstawie innych dowodów. Dowodami pozwalającymi na jednoznaczną identyfikację transakcji oraz Klienta są - obok Karty Y - dokumenty wewnętrzne, generowane przez system informatyczny stacji paliw Wnioskodawcy (dalej: Dowód Wydania) oraz egzemplarze paragonów fiskalnych, pozostające u Wnioskodawcy w pamięci kas fiskalnych, bowiem kopie paragonów fiskalnych są przez Wnioskodawcę przechowywane w formie elektronicznej - bezpośrednio na elektronicznym nośniku pamięci kasy fiskalnej. Przy czym, Wnioskodawca posiada zabezpieczenie systemowe, które uniemożliwia ponowne wystawienie faktury do konkretnego/tego samego paragonu fiskalnego. Zabezpieczenie systemowe, uniemożliwia również wystawienie faktury dla innego Klienta, niż Klient posługujący się Kartą Y, którego NIP został przypisany na paragonie fiskalnym. Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca, posiada on interpretację indywidualną Nr IPPP2/443-475/13-2/RR z dnia 31 lipca 2013 roku dotyczącą przechowywania paragonu fiskalnego w formie elektronicznej, do którego została wystawiona faktura.

Zatem, z przedstawionego opisu wniosku wynika, że Wnioskodawca będzie mógł od razu po dokonaniu transakcji dołączyć paragon do dokumentacji pozostającej u sprzedawcy.

Tym samym, Wnioskodawca ma możliwość wystawienia faktury na rzecz podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, która uwzględni wszystkie transakcje zrealizowane w danym miesiącu. Jak wskazał ustawodawca w art. 106i ust. 1 ustawy o VAT fakturę wystawia się nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym dokonano transakcji.

W konsekwencji należy stwierdzić, że Wnioskodawca postępuje prawidłowo wystawiając fakturę zbiorczą dla Klienta, działając w opisanym stanie faktycznym, w którym Klient zgłasza żądanie wystawienia faktury zbiorczej bez przekazania Wnioskodawcy paragonów fiskalnych, z jednoczesną identyfikacją transakcji oraz Klienta na podstawie dokumentów Dowód Wydania i egzemplarzy paragonów fiskalnych mających postać elektroniczną, pozostających u Wnioskodawcy.

A zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.