0114-KDIP1-3.4012.176.2018.1.JF | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Prawo do odliczenia z faktur przechowywanych wyłącznie w formie elektronicznej

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 marca 2018 r. (data wpływu 4 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do wystawienia faktury oraz przesłania jej w formie elektronicznej za zgodą konsumenta wyrażoną poprzez akceptację regulaminu – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do wystawienia faktury oraz przesłania jej w formie elektronicznej za zgodą konsumenta wyrażoną poprzez akceptację regulaminu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji, sprzedaży i dostawie konsumentom oraz przedsiębiorcom usług cateringowych (catering dietetyczny - codzienna dostawa zestawu gotowych posiłków do klienta). Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Towary i usługi sprzedawane są klientom, a sprzedaż jest ewidencjonowana za pomocą kasy rejestrującej. Klienci mogą za pośrednictwem przypisanego im panelu on-line modyfikować zamówienie m.in. zmieniać termin dostawy, rezygnować z niektórych posiłków, dokupować posiłki, co wymaga dopłaty lub konieczności zwrotu środków klientowi przez Spółkę. W przypadku, gdy na koncie klienta pojawia się nadpłata w stosunku do bieżących zobowiązań, to niewykorzystane środki zasilają wirtualną „skarbonkę” klienta. Zgromadzone ten sposób w „skarbonce” środki, klient może wykorzystać na kolejne zamówienia. Wszystkie transakcje pomiędzy Spółką, a jej klientami są rozliczane za pośrednictwem tzw. płatności natychmiastowych (za pośrednictwem tpay.com), kartą kredytową lub poprzez przelewy bankowe. Spółka nie przyjmuje gotówki od swoich klientów. W chwili wykonania przez klienta przelewu za pośrednictwem płatności natychmiastowych lub dokonania zapłaty kartą kredytową, Spółka otrzymuje jedynie od pośrednika informację o otrzymaniu płatności - opłaceniu zamówienia. Same środki wpłacone przez klienta za pośrednictwem pośrednika zostają zaksięgowane na rachunku bankowym Spółki po kilku dniach w przelewie zbiorczym.

W związku z planowanym rozwojem Spółki i jej reorganizacją wewnętrzną, Spółka planuje m.in. zmienić regulamin świadczenia usług za pośrednictwem strony internetowej - panelu online. W celu uproszczenia rozliczeń w związku z dużą możliwością modyfikacji zamówień już po ich opłaceniu oraz w celu uproszczenia ewentualnych reklamacji i modyfikacji zamówień, Spółka planuje między innymi zmianę regulaminu świadczenia usług. W nowym regulaminie Spółka planuje zamieścić postanowienia, zgodnie z którymi poprzez akceptację regulaminu, konsument będzie automatycznie zgłaszał żądanie uzyskania faktury zamiast paragonu fiskalnego oraz wyrażał zgodę na otrzymywanie faktury w postaci elektronicznej. Faktura taka będzie się pojawiała na koncie przypisanym do danego klienta, które zostanie założone przy składaniu pierwszego zamówienia za pośrednictwem sytemu informatycznego. Podczas składania pierwszego zamówienia wszyscy klienci będą musieli zaakceptować postanowienia regulaminu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze zdarzeniem przyszłym możliwe jest na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, wystawienie faktury z każdej sprzedaży dokonanej na rzecz konsumenta oraz wydawanie konsumentowi jedynie faktury lub przesyłanie faktury w formie elektronicznej (z pozostawieniem odpowiedniego paragonu w dokumentacji księgowej Spółki zgodnie z art. 106h ustawy o podatku od towarów i usług), bez uzyskania jednoznacznego żądania, o którym mowa w art. 106b ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli do regulaminu panelu internetowego wprowadzone zostaną postanowienia, zgodnie z którymi poprzez akceptację regulaminu konsument będzie automatycznie zgłaszał żądanie uzyskania efaktury zamiast paragonu fiskalnego oraz wyrażał zgodę na otrzymywanie faktury w postaci elektronicznej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wydanie efaktury zamiast paragonu fiskalnego, bez uzyskania jednoznacznego żądania konsumenta, jest możliwe i zgodne z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (dalej jako: ustawa) podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwoty podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, że obowiązek prowadzenia ewidencji przy sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na rzecz określonego kręgu odbiorców - osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych (czyli konsumentów).

Zgodnie z art. 111 ust. 3a ustawy Podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani m.in. do dokonywania, wydruku paragonu fiskalnego lub efaktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy oraz dokonywać wydruku emitowanych przez kasę rejestrującą dokumentów i ich kopii (art. 111 ust. 3a pkt 1 i pkt 8 ustawy).

Szczegółowe zasady prowadzenia obrotu przy użyciu kas fiskalnych zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących z dnia 14 marca 2013 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 363). W § 6 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia wprowadzono zasadę, że podatnicy nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny.

Natomiast zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy podatnik na żądanie nabywcy towaru jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, ww. artykułu.

Zgodnie z art. 106g ust. 1 ustawy efaktury wystawia się w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży. W przypadku faktur przesyłanych w formie elektronicznej podatnik dokonujący sprzedaży lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia przesyła je lub udostępnia nabywcy - zachowując je jednocześnie w swojej dokumentacji (art. 106g ust. 1 ustawy).

Zgodnie z art. 106h ust. 1 ustawy do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.

W myśl art. 106h ust. 3 ustawy, w przypadku gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w dokumentacji paragon dotyczący tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę.

Zgodnie zaś z art. 106n ust. 1 ustawy stosowanie faktur elektronicznych wymaga akceptacji odbiorcy faktury.

W związku z powyższym aby uczynić zadość ww. przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, w ocenie Spółki należy spełnić następujące warunki:

  1. do regulaminu sklepu internetowego wprowadzone zostaną postanowienia, zgodnie z którymi poprzez akceptację regulaminu konsument będzie automatycznie zgłaszał żądanie uzyskania zamiast paragonu fiskalnego oraz wyrażał zgodę na otrzymywanie faktury w postaci elektronicznej,
  2. sprzedaż zaewidencjonowana zostanie za pomocą kasy rejestrującej, a do (względnie dokumentu pozwalającego zidentyfikować efakturę elektroniczną) będzie „podpinany” oryginał paragonu fiskalnego

- w ten sposób konsument otrzyma tylko fakturę lub fakturę w postaci elektronicznej, zaś paragon fiskalny pozostanie w dokumentacji firmy.

Mając na względzie obowiązki obligujące Spółkę do dokumentowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej i jednocześnie obowiązek przekazania nabywcy dokumentu dokonującego sprzedaż (efaktury lub paragonu) Spółka w regulaminie świadczenia usług za pośrednictwem strony internetowej zawrze stosowne postanowienia dotyczące wyrażenia zgody na otrzymywanie faktur w postaci, elektronicznej oraz zgłoszenia żądania wystawienia po zaakceptowaniu postanowień spółka będzie mogła wystawić i przesłać klientowi fakturę VAT, względnie efakturę elektroniczną poprzez udostępnienie jej w systemie informatycznym i przypisanie jej do indywidualnego konta danego klienta.

We własnej dokumentacji księgowej Spółka zachowa zaś oryginał paragonu fiskalnego przypisany do danej faktury (względnie wraz z danymi pozwalającymi zidentyfikować elektroniczną).

Spółka stoi na stanowisku, że w ten sposób spełni zadość wymaganiom wskazanym przez przepisy prawa, Klient otrzyma zaś odpowiedni dokument potwierdzający dany zakup - efakturę VAT lub fakturę VAT w elektronicznej.

Podobne stanowisko w przedmiocie zbieżnym z przedmiotem niniejszej interpretacji zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi wydając interpretację indywidualną z dnia 18 listopada 2014 r., znak IPTPP4/443-648/14-2/MK, a także Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydając w dniu 5 lipca 2016 r. interpretację indywidualną nr ILPP2/4512-1-332/16-2/MR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą. W myśl ust. 1 tego przepisu - podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 oraz pkt 8 ustawy - podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy. Prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku emitowanych przez kasę rejestrującą dokumentów i ich kopii.

W myśl § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. 2013 r., poz. 363), zwanym dalej rozporządzeniem, podatnicy prowadząc ewidencję wydają nabywcy, bez jego żądania paragon fiskalny.

Natomiast zgodnie § 2 pkt 12 ww. rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym – rozumie się przez to wydrukowany przez kasę dla nabywcy w momencie sprzedaży dokument potwierdzający dokonaną transakcję sprzedaży.

Z powyższego wynika, iż obowiązek wydawania wydrukowanego dokumentu nabywcy istnieje w przypadku dokonania każdej sprzedaży rejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Zatem sprzedawca obowiązany jest dołożyć wszelkich starań, aby przekazać do dyspozycji nabywcy wydrukowany z kasy rejestrującej dokument potwierdzający sprzedaż.

Z kolei sprzedaż na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (w tym osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą) należy udokumentować fakturą VAT.

W myśl bowiem art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
  2. sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Na mocy art. 2 pkt 31 ustawy ilekroć mowa jest o fakturze rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
  2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

– jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Z kolei art. 106g ust. 1 ustawy stanowi, że faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

W myśl art. 106g ust. 3 pkt 1 ustawy, w przypadku faktur przesyłanych w formie elektronicznej podatnik dokonujący sprzedaży lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia przesyła je lub udostępnia nabywcy – zachowując je jednocześnie w swojej dokumentacji.

Zgodnie z art. 106h ust. 1 ustawy, w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.

W ust. 2 ww. artykułu wskazano, że przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą emitowaną przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku są zarejestrowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.

W przypadku gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w dokumentacji paragon dotyczący tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę (art. 106h ust. 3 ustawy).

Stosownie do art. 106h ust. 4 ustawy – przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy paragon został uznany za fakturę wystawioną zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3.

Zgodnie z art. 106n ust. 1 ustawy – stosowanie faktur elektronicznych wymaga akceptacji odbiorcy faktury.

W ust. 2 ww. artykułu wskazano, że przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą emitowaną przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku są zarejestrowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.

Z powołanych przepisów wynika, że w sytuacji obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej, podatnik ma obowiązek wystawienia faktury na żądanie nabywcy, a stosowanie faktury elektronicznej wymaga akceptacji odbiorcy faktury.

Spółka planuje zamieścić w nowym regulaminie postanowienia, zgodnie z którymi poprzez akceptację regulaminu konsument będzie automatycznie zgłaszał żądanie otrzymania faktury zamiast paragonu fiskalnego oraz wyrażał zgodę na otrzymywanie faktury w postaci elektronicznej. Faktura taka będzie się pojawiała na koncie przypisanym do danego klienta, które zostanie założone przy składaniu pierwszego zamówienia za pośrednictwem sytemu informatycznego, przy czym paragon pozostanie w dokumentacji Spółki. Podczas składania pierwszego zamówienia wszyscy klienci będą musieli zaakceptować postanowienia regulaminu.

Przedmiotem wątpliwości Spółki jest prawidłowość wystawienia faktury z każdej sprzedaży dokonanej na rzecz konsumenta oraz wydawanie konsumentowi faktury lub przesyłanie faktury w formie elektronicznej (z pozostawieniem odpowiedniego paragonu w dokumentacji księgowej Spółki zgodnie z art. 106h ustawy o podatku od towarów i usług), bez uzyskania żądania, o którym mowa w art. 106b ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli do regulaminu panelu internetowego wprowadzone zostaną postanowienia, zgodnie z którymi, poprzez akceptację regulaminu konsument będzie automatycznie zgłaszał żądanie uzyskania efaktury zamiast paragonu fiskalnego oraz wyrażał zgodę na otrzymywanie faktury w postaci elektronicznej.

Mając na względzie konieczność zapewnienia konsumentowi prawa do otrzymania dowodu nabycia towaru, co wprost wynika z powołanego powyżej art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy, uznać należy, że sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, winna być ewidencjonowana przy użyciu kasy rejestrującej.

W przedmiotowej sprawie Spółka mająca obowiązek ewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób fizycznych za pomocą kasy rejestrującej dokona takiej rejestracji, przy czym paragon nie zostanie wydany nabywcy tylko pozostanie w dokumentacji księgowej Spółki. Spółka jako dowód nabycia przez klienta posiłków zamierza wystawiać dla każdej sprzedaży fakturę i przesyłać ją w postaci elektronicznej. Podstawą wystawienia takiej faktury będzie żądanie uzyskania faktury wyrażone przez nabywcę w formie akceptacji regulaminu panelu internetowego przy składaniu pierwszego zamówienia za pośrednictwem sytemu informatycznego.

Wskazać należy, że przepisy podatkowe nie regulują formy, w jakiej ma być złożone zarówno żądanie wystawienia faktury w przypadku sprzedaży ewidencjonowanej na pośrednictwem kasy rejestrującej, jak i formy wyrażenia akceptacji przesyłania elektronicznego faktur wyrażonej przez odbiorcę faktury. Szczegółowe kwestie w zakresie sposobu wyrażenia lub cofnięcia zgody przez odbiorcę faktury na otrzymywanie faktur oraz ich przesyłanie w formie elektronicznej pozostają w gestii stron i stanowią element umowy przez nie zawartej.

Uznać zatem należy, że zgoda na otrzymanie faktury przez konsumenta oraz wysłanie faktury w postaci elektronicznej może zostać wyrażona w sposób wskazany przez Spółkę, tj. poprzez akceptację regulaminu panelu internetowego przy składaniu pierwszego zamówienia za pośrednictwem sytemu informatycznego. Należy jednak podkreślić, że sprzedaż osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej powinna być dokumentowana przy pomocy kasy fiskalnej, a paragon powinien być załączony do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika.

Tym samym na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług możliwe jest wystawienie przez Spółkę faktury z każdej sprzedaży dokonanej na rzecz Jej konsumenta oraz wydawanie jedynie faktury lub przesyłanie faktury w formie elektronicznej (z pozostawieniem odpowiedniego paragonu w dokumentacji księgowej Spółki zgodnie z art. 106h ustawy) na podstawie uzyskanego żądania wynikającego z regulaminu panelu internetowego zawierającego postanowienia, zgodnie z którymi poprzez akceptację regulaminu konsument będzie automatycznie zgłaszał żądanie uzyskania faktury zamiast paragonu fiskalnego oraz wyrażał zgodę na otrzymywanie faktury w postaci elektronicznej.

W konsekwencji stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Wskazać należy, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii będącej przedmiotem zapytania i nie rozstrzyga pozostałych spraw związanych z dokumentowaniem sprzedaży opisanej przez Spółkę.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 0/0, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.