ITPB3/4510-187/16/PS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Czy w związku z zawarciem ugody podatnik powinien dokonać zmniejszenia przychodu o uznaną pomiędzy stronami kwotę w okresie bieżącym (marzec 2016 r.), w którym została wystawiona faktura korygująca, czy należy dokonać korekty przychodu „wstecz”, tj. w okresach kiedy świadczone były usługi (lata 2014-2015)?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2016 r. (data wpływu 20 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu korygowania przychodu – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu korygowania przychodu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w 2011 r. zawarł umowę o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków ze Szpitalem. W związku ze świadczeniem usług wynikających z zawartej umowy od 2014 r. toczył się spór pomiędzy Wnioskodawcą, a Szpitalem. Istotą sporu była wysokość opłat za wykonywane usługi związana z faktyczną ilością odprowadzonych ścieków oraz zapisami umowy dotyczącymi odpłatności za ścieki. Zgodnie z zawartą umową rozliczenie ilości wody miało obywać się na podstawie wskazań wodomierza głównego, natomiast ilość odprowadzonych ścieków ustalano w umowie jako równą ilości wody pobranej. Następnie w związku z wyłączeniem z eksploatacji lokalnej szpitalnej oczyszczalni, rozliczenie za odprowadzane ścieki odbywało się na podstawie ilości zużytej wody zwiększonej o ponad 50% (wskaźnik 1,54), co jednak nie wynikało z aneksu do umowy, ale z ustnych ustaleń pomiędzy stronami. W toku realizacji umowy Szpital wniósł o zamontowanie licznika do mierzenia ścieków, w związku z czym przez pewien okres rozliczenie odbywało się na podstawie wskazań urządzenia pomiarowego. W trakcie eksploatacji zakwestionowano jednak prawidłowość dokonywanych pomiarów w związku z czym powstał kolejny spór. W październiku 2014 roku Szpital zażądał wymiany urządzenia pomiarowego. Wobec powyższego ponownie wniesiono o zmianę systemu rozliczeniowego na system oparty na zużyciu wody i wskaźniku 1,54 do czasu stwierdzenia poprawności pomiarów nowego licznika. Wskazać należy, że pomimo braku pisemnego aneksu do umowy, wszelkie zmiany w sposobie fakturowania i rozliczania ilości odprowadzanych ścieków były dokonywane na podstawie pisemnych lub ustnych ustaleń z odbiorcą usług, w tym na podstawie pisemnych żądań kierowanych przez Szpital. Zdaniem Wnioskodawcy faktury za wykonane usługi były wystawione prawidłowo. Fakt ten był jednak kwestionowany przez Szpital, co doprowadziło do długotrwałego sporu dotyczącego rozliczeń za dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków w latach 2014-2015. Wskazać należy, że ze względu na specyfikę świadczonych usług nie ma możliwości dokładnego ustalenia ilości faktycznie odprowadzonych ścieków. W związku z tym w dniu 18 marca 2016 r., w wyniku prowadzonych negocjacji zawarto ugodę pomiędzy Szpitalem a Wnioskodawcą, zgodnie z którą Strony potwierdziły, iż Wnioskodawca posiada zobowiązanie względem Szpitala z tytułu kosztów odprowadzenia ścieków do kanalizacji sanitarnej w okresie od 1 czerwca 2014 roku do 28 lutego 2015 roku, w kwocie 146.556,43 zł. Strony uznały, że nadpłata powstała w wyniku awarii urządzenia pomiarowego mierzącego ilość odprowadzanych ścieków przez Szpital. Zgodnie z ugodą postanowiono, że kwota zobowiązania zostanie podzielona między Szpital i Wnioskodawcę po 50% na każdy z podmiotów. W związku z powyższym Wnioskodawca zobowiązany został do wystawienia faktur korygujących za okres 06.2014 r.- 02.2015 r. i zwrotu wskazanej kwoty (50% * 146.556,43 zł) w terminie 14 dni od daty ich wystawienia. W związku z powyższym w marcu 2016 r. wystawiono fakturę korygującą „na minus” na kwotę ustalonego w ugodzie zmniejszenia należności za odprowadzanie ścieków (50% * 146.556,43 zł). Podkreślić należy, że wystawione faktury korygujące nie wynikają z oczywistego błędu, nie są także efektem wcześniejszego błędnego fakturowania. Ze względu na długi okres trwania sporu, brak było możliwości precyzyjnego ustalenia ilości faktycznie odprowadzonych ścieków, a zawarcie ugody pozwoliło na uniknięcie sporu sądowego i zakończyło długoletni spór w zakresie ustalenia kwoty należnej Wnioskodawcy za odprowadzanie ścieków.

W związku z powyższym opisem zadano między innymi następujące pytanie.

Czy w związku z zawarciem ugody podatnik powinien dokonać zmniejszenia przychodu o uznaną pomiędzy stronami kwotę (50% * 146.556,43 zł) w okresie bieżącym (marzec 2016 r.), w którym została wystawiona faktura korygująca, czy należy dokonać korekty przychodu „wstecz”, tj. w okresach kiedy świadczone były usługi (lata 2014-2015)...

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z zaistnieniem przedstawionego powyżej zdarzenia, należy zmniejszyć przychód o kwotę wynikającą ze wspomnianych korekt (50% * 146.556,43 zł) w momencie wystawienia faktury korygującej (a więc w marcu 2016 r.) tj. zgodnie z nowymi zasadami wprowadzonymi ustawą z dnia 13 października 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów (Dz. U. z 2015 r., poz. 1595).

Rozważając powyższy stan faktyczny należy mieć na względzie art. 11 ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów zgodnie z którym: „Przepisy ustaw zmienianych w art. 2-4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do korekty przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów, uzyskanych lub poniesionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.” W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą nowe zasady dotyczące momentu dokonania korekty przychodu. Stanowisko to potwierdził także Minister Finansów, który w wyjaśnieniach z dnia 25 września 2015 r. stwierdził, że: „Na podstawie przepisu przejściowego, nowe regulacje będą miały zastosowanie do korekty przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów, uzyskanych lub poniesionych przed 1 stycznia 2016, jeżeli zdarzenie powodujące korektę wystąpi po tym dniu”. W niniejszym przypadku ugoda powodująca obowiązek dokonania korekty została zawarta w marcu 2016 r., w marcu 2016 r. wystawiono też fakturę korygującą.

Zgodnie z dodanym od dnia 1 stycznia 2016 r. art. 12 ust. 3j ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 68 z póżn. zm.) jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający korekty.

Nowe przepisy uzależniają okres, w którym należy dokonać korekty, od tego czy korekta jest wynikiem oczywistej pomyłki bądź błędu rachunkowego, czy wynika z innych przyczyn. Jak wynika z treści przepisu korekta spowodowana innymi przyczynami niż błąd rachunkowy lub oczywista omyłka może być dokonana w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca. W przedmiotowej sprawie długoletni spór w zakresie ustalenia kwoty należnej Wnioskodawcy za wykonaną usługę i brak możliwości ustalenia faktycznej ilości odprowadzonych ścieków doprowadził do zawarcia ugody, co w konsekwencji spowodowało konieczność wystawienia faktury korygującej. Przyczyną korekty nie jest błąd rachunkowy, bowiem rozbieżności nie wynikały ze złego sposobu przeliczania, lecz ze sporu o to czy doszło ewentualnie do awarii urządzenia pomiarowego i sporu w zakresie stosowanej metody rozliczania. Ponadto w niniejszej sprawie korekta nie jest spowodowana oczywistą omyłką. Pojęcie to, zdaniem Wnioskodawcy obejmuje np. omyłkowe wystawienie faktury na inną kwotę. W przedmiotowej sprawie rozbieżność pomiędzy kwotą widniejącą na pierwotnej fakturze, a na fakturze korygującej nie wynika z oczywistego błędu, co potwierdza wieloletni i trudny do jednoznacznego rozstrzygnięcia spór z kontrahentem związany z ustaleniem kwoty należnej Wnioskodawcy za wykonaną usługę. Zawarcie ugody nie miało więc na celu poprawienia pomyłki popełnionej przez Wnioskodawcę, lecz prowadziło do polubownego zakończenia długoletniego i uciążliwego dla obu stron sporu o kwotę należną z tytułu usługi.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, że zdarzeniem powodującym korektę jest zawarcie w dniu 18 marca 2016 r. ugody pomiędzy Wnioskodawcą a Szpitalem, kończącej długoletni spór o ustalenie kwoty należnej Wnioskodawcy z tytułu odprowadzania ścieków. Zatem skoro ugoda została zawarta już po 1 stycznia 2016 r. to przyjąć należy, że zdarzenie to spełnia warunki właściwe dla dokonania korekty przychodów w momencie wystawienia faktury korygującej, tj. w marcu 2016 r.

Podsumowując, w związku z zaistnieniem przedstawionego we wniosku zdarzenia Wnioskodawca powinien zmniejszyć przychód w momencie wystawienia faktury korygującej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto podnieść trzeba, że tut. organ z zachowaniem postanowień art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej oceniając stanowisko Wnioskodawcy nie może potwierdzić konkretnej kwoty zmniejszenia przychodu na skutek dokonanej korekty, wymagałoby to bowiem przeprowadzenia postępowania podatkowego lub kontrolnego, weryfikującego na podstawie dokumentów źródłowych rozliczenia Spółki. Jest to związane z tym, że postępowanie podatkowe umożliwia organom podatkowym posłużenie się różnego rodzaju środkami dowodowymi, niemożliwymi do zastosowania w postępowaniu interpretacyjnym, bez których nie jest możliwe potwierdzenie prawidłowości wyliczenia określonej wartości.

Dodać należy również, że choć nie ma to wpływu na przedmiotowe rozstrzygniecie, to przepis art. 12 ust. 3j został wprowadzony do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm.) art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów (Dz. U. z 2015 r., poz. 1595). Wnioskodawca przedstawiając własne stanowisko podał zarówno błędny rok i pozycje dziennika ustaw odnośnie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jak również błędną datę podpisania ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.