IPTPP4/443-817/14-2/MK | Interpretacja indywidualna

Kiedy ująć w rejestrze i deklaracji VAT fakturę korygującą? Czy w deklaracji sporządzanej za miesiąc w którym została wystawiona faktura korygująca czy w miesiącu uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta? Czy spółka musi wstrzymać się z wykazaniem faktury korygującej do momentu uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta?
IPTPP4/443-817/14-2/MKinterpretacja indywidualna
  1. deklaracja podatkowa
  2. faktura korygująca
  3. obciążenia
  4. potwierdzenie odbioru
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Dokumentacja -> Faktury -> Wystawianie faktury
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podstawa opodatkowania -> Podstawa opodatkowania

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2014 r. (data wpływu 6 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie okresu rozliczeniowego, za który należy wykazać faktury korygujące – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie okresu rozliczeniowego, za który należy wykazać faktury korygujące.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny

Spółka prowadzi działalność w zakresie sprzedaży blach dachowych różnego rodzaju. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje sprzedaży na rzecz kontrahentów posiadających status podatników podatku od towarów i usług, jak również dla rzecz osób nie będących czynnymi podatnikami VAT. Od 1 października na mocy ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług został rozszerzony katalog towarów objętych tzw. „odwrotnym obciążeniem” o dodatkowe towary z grupy tzw. złomu i niektórych innych odpadów oraz szeroką grupę wyrobów stalowych. Spowodowało to dla spółki konieczność wystawania faktur w ramach ww. procedur. Ponieważ trudno było ocenić, czy sprzedawane przez Spółkę towary na pewno znajdują się w załączniku 11 ustawy o VAT, dlatego Spółka wystąpiła do GUS z prośbą o klasyfikacje towarów. W kwietniu 2014 r. GUS wydał interpretację (w załączeniu) w której stwierdził, że PKD niektórych z towarów oferowanych przez Spółkę, znajduje się w załączniku 11. W związku z tym, że do momentu wydania interpretacji GUS Spółka sprzedawała te towary ze stawką 23% , po uzyskaniu interpretacji Wnioskodawca dokonał korekty niektórych faktur sprzedażowych (nastąpiło to w kwietniu 2014 r). Korekta polegała na zmianie stawki 23% na „odwrotne obciążenie”. Przedmiotowe korekty nie spowodowały zmiany podstawy opodatkowania. Mimo, iż faktury korygujące zostały wystawione w miesiącu kwietniu, ich rozliczenie następowało w miesiącu uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. Do dnia dzisiejszego Spółka nie otrzymała wszystkich potwierdzeń odbioru, w związku z czym wystawione, a nie potwierdzone faktury korygujące nie zostały uwzględnione w żadnej ze złożonych w US deklaracji VAT (na potwierdzenie odbioru Spółka czeka już kilka miesięcy).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Kiedy ująć w rejestrze i deklaracji VAT fakturę korygującą... Czy w deklaracji sporządzanej za miesiąc w którym została wystawiona faktura korygująca czy w miesiącu uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta... Czy spółka musi wstrzymać się z wykazaniem faktury korygującej do momentu uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta...

Zdaniem Wnioskodawcy, ww. sytuacji mamy do czynienia z przeniesieniem obowiązku rozliczenia VAT z tytułu dostawy towaru wskazanego w załączniku 11 na jego nabywcę, który staje się również podmiotem uprawnionym do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu. Dostawca zaś jest zwolniony z obowiązku wykazywania podatku należnego w deklaracji VAT. Na niektórych fakturach wystawionych w październiku 2013 roku wskazano błędnie stawkę podatku VAT (23%) zamiast odwrotnego obciążenia. Zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub jakiejkolwiek innej pozycji faktury podatnik wystawia fakturę korygującą. Dostawę towaru udokumentowały faktury wystawione na zasadach ogólnych, zamiast w ramach szczególnej procedury. Na fakturze pierwotnej sprzedawca wykazał kwotę podatku, chociaż nie powinna ona być wykazana z racji mechanizmu odwrotnego obciążenia. W konsekwencji w omawianej sytuacji nie zaistniało żadne zdarzenie powodujące zmniejszenie podstawy opodatkowania obligujące do dokonania korekty w trybie art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT, tj. w miesiącu odebrania faktury korygującej przez nabywcę - wykazano stawkę 23% zamiast odwrotnego obniżenia, wówczas zasadne jest rozliczenie faktury korygującej w miesiącu jej wystawienia przez sprzedawcę - nie czekając na potwierdzenie odbioru od nabywcy ponieważ zaistniały realne przesłanki uprawniające do skorzystania z procedury odwrotnego obciążenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Zgodnie z art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją statystyczną dotyczącą towarów i usług, która ma zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od dnia 1 stycznia 2011 r., jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r., w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2008 r. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Należy zauważyć, że przepisy ustawy oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi więc warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi sprzedaż blach dachowych różnego rodzaju. Spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od 1 października na mocy ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług został rozszerzony katalog towarów objętych tzw. „odwrotnym obciążeniem” o dodatkowe towary z grupy tzw. złomu i niektórych innych odpadów oraz szeroką grupę wyrobów stalowych. Spowodowało to dla spółki konieczność wystawania faktur w ramach ww. procedur. Ponieważ trudno było ocenić, czy sprzedawane przez Spółkę towary na pewno znajdują się w załączniku 11 ustawy o VAT, dlatego Spółka wystąpiła do GUS z prośbą o klasyfikacje towarów. W kwietniu 2014 r. GUS wydał interpretację (w załączeniu) w której stwierdził, że PKD niektórych z towarów oferowanych przez Spółkę, znajduje się w załączniku 11. W związku z tym, że do momentu wydania interpretacji GUS Spółka sprzedawała te towary ze stawką 23% , po uzyskaniu interpretacji Wnioskodawca dokonał korekty niektórych faktur sprzedażowych (nastąpiło to w kwietniu 2014 r). Korekta polegała na zmianie stawki 23% na „odwrotne obciążenie”. Przedmiotowe korekty nie spowodowały zmiany podstawy opodatkowania. Mimo, iż faktury korygujące zostały wystawione w miesiącu kwietniu, ich rozliczenie następowało w miesiącu uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. Do dnia dzisiejszego Spółka nie otrzymała wszystkich potwierdzeń odbioru, w związku z czym wystawione, a nie potwierdzone faktury korygujące nie zostały uwzględnione w żadnej ze złożonych w US deklaracji VAT.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 tej ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
  2. nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
  3. dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 6 pkt 1 cyt. ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku.

Jak wynika z art. 29a ust. 13 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Na mocy art. 29a ust. 14 ustawy, przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Zgodnie z art. 29a ust. 15 ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku:

  1. eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
  2. dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
  3. sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowe- go, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140–153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;
  4. gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.

Z kolei w myśl art. 29a ust. 16 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 4, obniżenie podstawy opodatkowania następuje nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione przesłanki określone w ust. 15 pkt 4.

Natomiast, w kwestii wystawienia faktury należy zauważyć, że zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Stosownie do art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna m.in. zawierać: (...)

  • stawkę podatku;
  • sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  • kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  • kwotę należności ogółem;
  • w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1 - wyrazy „metoda kasowa”;
  • w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”;
  • w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy „odwrotne obciążenie”. (...).

    Na mocy o art. 106e ust. 4 pkt 1 ustawy, faktura nie zawiera w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8, jest nabywca towaru lub usługobiorca – danych określonych w ust. 1 pkt 12-14.

    Zatem, Wnioskodawca, z tytułu dokonania opisanej dostawy obowiązany był wystawiać fakturę bez stawki podatku, sumy wartości sprzedaży netto i kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto.

    Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

    1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
    2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
    3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
    4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
    5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

    -podatnik wystawia fakturę korygującą.

    W myśl art. 106j ust. 2 cyt. ustawy, faktura korygująca powinna zawierać:

    1. wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA" albo wyraz "KOREKTA";
    2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
    3. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      1. określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
      2. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
    4. przyczynę korekty;
    5. jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
    6. w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.

    W myśl art. 106j ust. 3 cyt. ustawy, w przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca, o której mowa w ust. 2:

    1. powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka;
    2. może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą.

    Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, art. 134 oraz art. 138 – dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

    Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie obrotu i kwoty podatku należnego oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość obrotu ulega podwyższeniu. W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia.

    I tak, korekta podwyższająca podatek należny w stosunku do sprzedaży pierwotnej może być dokonana:

    • w celu naprawienia błędu, który spowodował zaniżenie wartości obrotu (np.: niewłaściwa stawka podatku, błąd rachunkowy, zaniżenie wartości sprzedaży), lub
    • z powodu innych przyczyn zaistniałych już po dokonaniu sprzedaży, np. podwyższenia ceny sprzedaży.

    W pierwszym przypadku, który powoduje zaniżenie zobowiązania podatkowego za dany okres rozliczeniowy w wyniku wykazania zbyt małego podatku należnego, sprzedawca poprawiając swój błąd poprzez korektę, winien rozliczyć należny podatek w miesiącu, w którym wykazał pierwotny obowiązek podatkowy.

    Natomiast w drugim przypadku, gdy faktura korygująca wystawiana jest zasadniczo z powodu okoliczności, które zaistniały po dokonaniu pierwotnej sprzedaży, rozlicza się ją na bieżąco i ujmuje w rejestrze sprzedaży w momencie korekty oraz w deklaracji VAT-7 za bieżący okres rozliczeniowy.

    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą terminu ujęcia faktury korygującej w rejestrze i deklaracji VAT.

    Mając na uwadze przedstawione powyżej przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w przypadku faktur korygujących, których potwierdzenie odbioru otrzymał Wnioskodawca, korekty należy dokonać w rejestrze i deklaracji za miesiąc, w którym takie potwierdzenie zostało uzyskane. Natomiast w przypadku faktur korygujących, co do których Wnioskodawca nie uzyskał potwierdzenia odbioru zastosowanie znajdą przepisy art. 29a ust. 15 pkt 4 oraz art. 29a ust. 16 ustawy. W sytuacji, gdy Wnioskodawca nie uzyskał potwierdzenia otrzymania faktury korygującej od nabywcy towaru, korekty należy dokonać w rejestrze oraz deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione następujące warunki: próba doręczenia faktury korygującej została udokumentowana i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku w szczególności dotyczące prawa do zastosowania procedury „odwrotnego obciążenia”, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

  • Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

    © 2011-2016 Interpretacje.org
    StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
    Działy przedmiotowe
    Komentarze podatkowe
    Najnowsze interpretacje
    Aport
    Gmina
    Koszty uzyskania przychodów
    Najem
    Nieruchomości
    Obowiązek podatkowy
    Odszkodowania
    Pracownik
    Prawo do odliczenia
    Projekt
    Przedsiębiorstwa
    Przychód
    Różnice kursowe
    Sprzedaż
    Stawki podatku
    Świadczenie usług
    Udział
    Zwolnienia przedmiotowe
    Aktualności
    Informacje o serwisie
    Kanały RSS
    Reklama w serwisie
    Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.