IBPP1/443-1005/14/AZb | Interpretacja indywidualna

Zwolnienie od podatku dostawy nieruchomości niezabudowanej oraz wystawienie faktur korygujących do wcześniej wystawionych faktur, w których zastosowano stawkę VAT 23%
IBPP1/443-1005/14/AZbinterpretacja indywidualna
  1. działki
  2. faktura korygująca
  3. grunt niezabudowany
  4. grunty
  5. nieruchomość niezabudowana
  6. teren budowlany
  7. zwolnienia podatkowe
  8. zwolnienie
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Dokumentacja -> Faktury -> Wystawianie faktury
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Zwolnienia -> Zwolnienie od podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 września 2014 r. (data wpływu 10 października 2014 r.), uzupełnionym pismem z 7 stycznia 2015 r. (data wpływu 13 stycznia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości oraz wystawienia faktur korygujących do wcześniej wystawionych faktur, w których zastosowano stawkę VAT 23% – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2014 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości oraz wystawienia faktur korygujących do wcześniej wystawionych faktur, w których zastosowano stawkę VAT 23%.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 7 stycznia 2015 r. (data wpływu 13 stycznia 2015 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 29 grudnia 2014 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W trybie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r. Gmina zorganizowała przetarg pisemny nieograniczony na sprzedaż komunalnej nieruchomości niezabudowanej, położonej w B. oznaczonej numerami geodezyjnymi działek 1490/15 i 1490/10 karta mapy ... o pow. łącznej 1 ha 3847 m 2.

Przedmiotowa nieruchomość nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie została również w stosunku do niej wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Użytek ewidencyjny dla obu wyżej wymienionych działek to Ba - tereny przemysłowe.

Pozytywne rozstrzygnięcie przetargu, które nastąpiło dnia 28 sierpnia 2014 r. dało podstawę do zawarcia notarialnej umowy sprzedaży ww. nieruchomości pomiędzy Gminą, a nabywcą nieruchomości ustalonym w drodze przetargu.

Ze względu na użytek ewidencyjny nieruchomości (Ba) wskazujący na tereny budowlane, Gmina stała na stanowisku, by sprzedaż przedmiotowej nieruchomości była czynnością opodatkowaną podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponieważ wpłata ceny nabycia nieruchomości musi nastąpić przed zawarciem umowy notarialnej nabywca nieruchomości uiścił ją na rzecz Gminy. Cena ta - wpłacona na konto Urzędu Miejskiego - stanowiła kwotę za nabycie nieruchomości zaoferowaną przez niego w przetargu powiększoną o podatek VAT w stawce 23%. Dokonana wpłata spowodowała konieczność wystawienia faktury VAT ze stawką 23%. Fakturę tą wystawiono w dnia 15 września 2014 r., tj. trzy dni po otrzymaniu wpłaty. Ponadto po rozstrzygnięciu przetargu wadium wpłacone przez nabywcę zostało zaliczone na poczet ceny nabycia nieruchomości i od kwoty wadium również wystawiono fakturę VAT ze stawką 23%. Fakturę tą wystawiono 1 września 2014 r., tj. 4 dni po rozstrzygnięciu przetargu i zaliczeniu wadium na poczet ceny sprzedaży nieruchomości.

Nabywca nieruchomości - pomimo dokonanych wcześniej wpłat oraz otrzymanych w związku z nimi faktur VAT - zgłosił wątpliwości, co do opodatkowania tej czynności podatkiem VAT i żąda zwrotu nadpłaconego przez niego podatku VAT.

W uzupełnieniu wniosku z 7 stycznia 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.Wnioskodawca - Urząd Miasta - jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT w zakresie wynikającym z art. 15 ust. 6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Potwierdzenie zarejestrowania podmiotu, tj. Miasta jako podatnika VAT nastąpiło dnia 3 grudnia 2010 r. Wcześniejsza decyzja w sprawie nadania numeru identyfikacyjnego dla podatnika: Urząd Miasta wydana została dnia 24 września 1993 r. Wnioskodawca składa deklaracje VAT – 7.

2.Akt notarialny sprzedaży działek 1490/10 i 1490/15 zawarty został w dniu 24 września 2014 r.

3.Zgodnie § 4 ust. 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości, wadium wniesione przez uczestnika przetargu, który przetarg wygrał, zalicza się na poczet ceny nabycia nieruchomości. Przetarg na sprzedaż przedmiotowej nieruchomości odbył się dnia 28 sierpnia 2014 r. i w tym też dniu wadium w kwocie 47.000,00 zł (wpłacone przed przetargiem, tj. dnia 22 sierpnia 2014 r.) zaliczyć można było na poczet ceny nabycia nieruchomości. Kwotę powyższą potraktowano jako kwotę brutto, tj. 38.211,00 zł netto plus VAT 23%, tj. 8.788,00 zł łącznie 47.000,00 zł brutto.

Fakturę dotyczącą wpłaty ww. kwoty (która w dniu przetargu stała się zaliczką) wystawiono dnia 1 września 2014 r.

Cena nabycia nieruchomości zaoferowana w przetargu przez nabywcę wynosiła: 468.100.00 zł. Ponieważ wówczas Wnioskodawca stał na stanowisku, iż VAT 23% od sprzedaży tej nieruchomości jest należny, pozostała część ceny nabycia nieruchomości brutto (pomniejszona o wpłacone wcześniej wadium), tj. kwota 527.763,00 zł wpłacona została przez Nabywcę trzema przelewami bankowymi. Pierwszy przelew bankowy na kwotę - 46.620,00 zł zaksięgowany został na rachunku Urzędu w dniu 11 września 2014 r. Drugi przelew bankowy na kwotę - 107.663,00 zł oraz trzeci przelew bankowy na kwotę -374.480,00 zaksięgowane zostały na rachunku Urzędu w dniu 12 września 2014 r. Faktura na łączną kwotę 527.763,00 zł wystawiona została w dniu 15 września 2014 r.

Zatem cała cena nabycia nieruchomości, zaoferowana w przetargu przez nabywcę , tj. kwota 468.100,00 zł netto wraz z naliczonym podatkiem VAT w stawce 23% wpłacona została przez Nabywcę przed terminem zawarcia umowy notarialnej sprzedaży nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym wyżej przypadku dostawa nieruchomości będzie czynnością zwolnioną z podatku VAT, a jeśli tak, to czy w związku z tym zwolnieniem należy wystawić faktury korygujące uwzględniające zwolnienie z podatku VAT do wcześniej wystawionych faktur, w których zastosowano stawkę VAT-u 23%...

Zdaniem Wnioskodawcy, obecnie Gmina stoi na stanowisku, że niezależnie od tego, iż użytek ewidencyjny nieruchomości (Ba) wskazuje na tereny budowlane, sprzedaż opisanej wyżej nieruchomości powinna być czynnością zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług oraz, że konieczna jest korekta wystawionych faktur ze stawką VAT 23%.

Stanowisko powyższe Wnioskodawca uzasadnia tym, że w zapisie art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, terenem budowlanym jest grunt przeznaczony pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powoduje to, że przedmiotowa nieruchomość nie mieści się w definicji terenu budowlanego w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i jej dostawa jest czynnością zwolnioną z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Takie stanowisko potwierdza również interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. PT10/033/12/207/WLI/13/RD 58639 z której wynika, że przy klasyfikowaniu terenu niezabudowanego nie należy już kierować się danymi zawartymi z ewidencji gruntów i budynków oraz, że definicja terenu budowlanego zawarta w art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług wprowadzona od dnia 1 kwietnia 2013 r., rozstrzygnęła jednoznacznie kwestie klasyfikacji terenu budowlanego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania z sobą zagadnień będących przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, tut. organ udzielił na nie odpowiedzi w jednej interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zatem sprzedaż gruntu należy traktować w kategorii dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ww. ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Zatem wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Z uwagi na fakt, że sprzedaż nieruchomości jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), dla czynności tej Gmina występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, natomiast powyższa czynność w świetle ustawy jest traktowana jako odpłatna dostawa towarów.

Odnosząc przedstawiony stan faktyczny do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, iż dostawa opisanych we wniosku geodezyjnie wyodrębnionych działek dokonana przez Wnioskodawcę będącego zarejestrowanym podatnikiem VAT, stanowi odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów i świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Definicja terenów budowlanych zawarta została w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r., przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Nowelizacja ustawy o podatku od towarów i usług nakazuje zatem oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Bez znaczenia zatem, w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r., pozostaje klasyfikacja według ewidencji gruntów i budynków.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami budowlanymi - są zwolnione od podatku VAT.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w trybie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r. Gmina zorganizowała przetarg pisemny nieograniczony na sprzedaż komunalnej nieruchomości niezabudowanej, oznaczonej numerami geodezyjnymi działek 1490/15 i 1490/10 o pow. łącznej 1 ha 3847 m2.

Przedmiotowa nieruchomość nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie została również w stosunku do niej wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Użytek ewidencyjny dla obu wyżej wymienionych działek to Ba - tereny przemysłowe.

Pozytywne rozstrzygnięcie przetargu, które nastąpiło dnia 28 sierpnia 2014 r. dało podstawę do zawarcia notarialnej umowy sprzedaży ww. nieruchomości pomiędzy Gminą, a nabywcą nieruchomości ustalonym w drodze przetargu. Akt notarialny sprzedaży działek 1490/10 i 1490/15 zawarty został w dniu 24 września 2014 r.

Ze względu na użytek ewidencyjny nieruchomości (Ba) wskazujący na tereny budowlane, Gmina stała na stanowisku, by sprzedaż przedmiotowej nieruchomości była czynnością opodatkowaną podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy dostawa opisanych nieruchomości jest czynnością zwolnioną z podatku VAT.

Analizując przepisy w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy gruntu niezabudowanego należy podkreślić, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę.

Dokonana wyżej analiza przepisów jednoznacznie wskazuje, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy czym - jak wyjaśniono wyżej - o tym, że dany teren jest terenem budowlanym przesadzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy.

Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotowa nieruchomość niezabudowana, oznaczona numerami geodezyjnymi działek 1490/10 i 1490/15, nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie została również w stosunku do niej wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Użytek ewidencyjny dla obu wyżej wymienionych działek to Ba - tereny przemysłowe.

Należy jednak zauważyć, że – jak wskazano powyżej – od dnia 1 kwietnia 2013 r. bez znaczenia pozostają zapisy wynikające ewidencji gruntów, jeżeli dla danego gruntu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, grunt taki w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest uznawany za budowlany.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że dokonaną przez Wnioskodawcę sprzedaż działek niezabudowanych nr 1490/10 i 1490/15 należy potraktować dla celów podatku VAT jako dostawę niezabudowanego terenu nieobjętego planem zagospodarowania przestrzennego ani decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W konsekwencji powyższego dostawa przedmiotowych działek gruntu jest objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ponieważ nie stanowi ona terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii wystawienia faktur korygujących uwzględniających zwolnienie z podatku VAT do wcześniej wystawionych faktur, w których zastosowano stawkę VAT-u 23%.

Odnosząc się do powyższego należy przytoczyć przepis art. 106a pkt 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), zgodnie z którym przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów.

Jak stanowi art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Natomiast w myśl art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Stosownie do art. 106b ust. 2 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Zgodnie z art. 106b ust. 3 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
  2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

-jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Natomiast w myśl art. 106j ust. 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

  1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
  2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
  3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
  4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
  5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

-podatnik wystawia fakturę korygującą.

W myśl art. 106j ust. 2 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), faktura korygująca powinna zawierać:

  1. wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
  2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
  3. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1. określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
    2. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
  4. przyczynę korekty;
  5. jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
  6. w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.

Jak wynika z opisu sprawy, ze względu na fakt, że wpłata ceny nabycia nieruchomości musi nastąpić przed zawarciem umowy notarialnej nabywca nieruchomości uiścił ją na rzecz Gminy. Cena ta - wpłacona na konto Urzędu Miejskiego - stanowiła kwotę za nabycie nieruchomości zaoferowaną przez niego w przetargu powiększoną o podatek VAT w stawce 23%. Dokonana wpłata spowodowała konieczność wystawienia faktury VAT ze stawką 23%. Fakturę tą wystawiono w dnia 15 września 2014 r., tj. trzy dni po otrzymaniu wpłaty. Ponadto po rozstrzygnięciu przetargu wadium wpłacone przez nabywcę zostało zaliczone na poczet ceny nabycia nieruchomości i od kwoty wadium również wystawiono fakturę VAT ze stawką 23%. Fakturę tą wystawiono 1 września 2014 r., tj. 4 dni po rozstrzygnięciu przetargu i zaliczeniu wadium na poczet ceny sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowej sprawie tut. organ stwierdził, że dostawa ww. działek niezabudowanych nr 1490/10 i 1490/15 korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Natomiast – jak wynika z treści wniosku - Wnioskodawca w wystawionych w dniu 1 września 2014 r. oraz w dniu 15 września 2014 r. fakturach zastosował stawkę podatku w wysokości 23%.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że z uwagi na fakt, iż czynność dostawy przedmiotowych działek objęta była zwolnieniem od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, Wnioskodawca na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług powinien wystawić faktury korygujące do wcześniej wystawionych faktur, w których zastosował stawkę podatku w wysokości 23%.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż opisanej wyżej nieruchomości powinna być czynnością zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług oraz że konieczna jest korekta wystawionych faktur ze stawką VAT 23%, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.