1061-IPTPP3.4512.561.2016.1.MWj | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
1. Czy zwrotne przeniesienie prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości przez ... sp. z o.o. na rzecz Wnioskodawcy, będące wynikiem prawomocnego orzeczenia sądu, będzie stanowić podstawę do korekty faktury korygującej nr ... z dnia 24 kwietnia 2015 roku na kwotę brutto 1.995.000 zł, która dokumentowała wniesienie aportu do ... sp. z o.o. poprzez jej wyzerowanie tj. przyjęcie, że podstawa opodatkowania będzie równa 0 zł?
2. W przypadku gdyby stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytania 1 zostanie uznane za nieprawidłowe - czy w przypadku gdy zwrotne przeniesienie prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości przez ... sp. z o.o. na rzecz Wnioskodawcy zostanie potraktowane przez strony umowy jako odpłatna dostawa towarów i opodatkowane podstawową stawką podatku VAT, to czy Wnioskodawcy jako nabywcy, będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującą dostawę towarów?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 września 2016 r. (data wpływu 5 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • obowiązku wystawienia korekty faktury, w związku ze zwrotnym przeniesieniem prawa użytkowania wieczystego, będącym wynikiem prawomocnego orzeczenia sądu - jest prawidłowe;

UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • obowiązku wystawienia korekty faktury korygującej w związku ze zwrotnym przeniesieniem prawa użytkowania wieczystego będące wynikiem prawomocnego orzeczenia sądu;
  • prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę towarów.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej także: ... sp. j. / ... sp. j. w likwidacji) jest czynnym podatnikiem podatku VAT, posiada siedzibę i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawca jest jedynym wspólnikiem spółki Zakład Przetwórstwa Mięsnego „...” sp. z o.o. z siedzibą w ..., KRS nr ... (dalej jako: ... sp. z o.o.).

Wspólnicy ... sp.j. uchwałą nr 1/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 roku zdecydowali o pokryciu aportu w ... sp. z o.o. przeniesieniem prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na nieruchomości położonej w ..., stanowiącej działkę nr 1802/173 o powierzchni 1,8098 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr ....

Na podstawie uchwały wspólników ... sp. z o.o. nr 1/2013 z dnia 24 kwietnia 2013 roku, kapitał zakładowy spółki został podwyższony z kwoty 5.000 złotych do kwoty 2.000.000 zł tj. o kwotę 1.995.000 zł poprzez utworzenie 39.900 nowych udziałów o wartości nominalnej 50 zł każdy, które objęte zostały w całości przez dotychczasowego wspólnika tj. ... sp.j. i pokryte wkładem niepieniężnym (aport) w postaci prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w ..., stanowiącej działkę nr 1802/173 o powierzchni 1,8098 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr ... (dalej: Nieruchomość), o wartości 1 995 000 zł.

Na podstawie oświadczenia z dnia 11 czerwca 2013 roku wspólnika ... sp.j. ... o wystąpieniu ze spółki ze skutkiem na dzień 31.12 2013 roku, spółka ta uległa rozwiązaniu i jest obecnie w likwidacji. Spółkę reprezentuje obecnie likwidator wyznaczony przez sąd, co wynika z odpisu aktualnego z KRS.

Wniesienie aportu zostało ostatecznie udokumentowane fakturą korygującą nr ... z dnia 24 kwietnia 2015 roku na kwotę brutto 1.995.000 zł (netto 1.621.951,22 zł VAT 373.048,78 zł) wystawioną przez likwidatora w imieniu ... sp.j. w likwidacji.

Na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w ..., I Wydział Cywilny o sygn. ... z dnia 16 czerwca 2016 roku w sprawie z powództwa ... sp.j. w likwidacji przeciwko ... i ... (wspólnikom spółki jawnej) o ustalenie nieważności uchwały, stwierdzono nieważność uchwały wspólników ... sp.j. nr 1/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 roku w części dotyczącej pokrycia aportu w ... sp. z o. o. przeniesieniem prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości.

Konsekwencją wydanego orzeczenia jest konieczność zwrotnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości przez ... sp. z o. o. na rzecz ... sp.j. w likwidacji. Strony umowy planują stawić się u notariusza i dokonać zwrotnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości bez wynagrodzenia (nieodpłatnie) po uzyskaniu interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie. W treści umowy znajdzie się odwołanie do uchwały wspólników ... sp.j., dokonanego podwyższenia kapitału zakładowego Wnioskodawcy i pokrycia nowych udziałów poprzez wniesienie aportu, a także prawomocny wyrok sądu powszechnego stwierdzający nieważność uchwały wspólników ... sp j. z dnia 22 kwietnia 2013 roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:
  1. Czy zwrotne przeniesienie prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości przez ... sp. z o.o. na rzecz Wnioskodawcy, będące wynikiem prawomocnego orzeczenia sądu, będzie stanowić podstawę do korekty faktury korygującej nr ... z dnia 24 kwietnia 2015 roku na kwotę brutto 1.995.000 zł, która dokumentowała wniesienie aportu do ... sp. z o.o. poprzez jej wyzerowanie tj. przyjęcie, że podstawa opodatkowania będzie równa 0 zł?
  2. W przypadku gdyby stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytania 1 zostanie uznane za nieprawidłowe - czy w przypadku gdy zwrotne przeniesienie prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości przez ... sp. z o.o. na rzecz Wnioskodawcy zostanie potraktowane przez strony umowy jako odpłatna dostawa towarów i opodatkowane podstawową stawką podatku VAT, to czy Wnioskodawcy jako nabywcy, będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zwrotne przeniesienie prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości przez ... sp. z o.o. na rzecz ... sp.j. w likwidacji, będące wynikiem prawomocnego orzeczenia sądu, będzie stanowić podstawę do korekty faktury korygującej nr ... z dnia 24 kwietnia 2015 roku na kwotę brutto 1.995.000 zł, która dokumentowała wniesienie aportu do ... sp. z o.o. poprzez jej wyzerowanie, tj. przyjęcie, że podstawa opodatkowania będzie równa 0 zł.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Z art. 29a ust. 10 ustawy VAT wynika jednak, że podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o: 1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen; 2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12; 3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło; 4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1. Z kolei art. 29a ust. 13 stanowi, że w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Wynika z tego, że w przypadku zwrotu towarów, podstawę opodatkowania obniża się o wartość zwróconych towarów. W niniejszej sprawie zajdzie taka właśnie sytuacja, bowiem nie ma już możliwości podważenia prawomocnego orzeczenia sądu i tym samym na podstawie aktu notarialnego (z uwagi na konieczną formę prawną) strony dokonają umownego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości na rzecz ... sp.j. w likwidacji. Przeniesienie to stanowić będzie zwrot towaru w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu ustawy o VAT.

Jak przyjmuje się w orzecznictwie, zwrot towarów to sytuacja, gdy strona (na której rzecz wykonano dostawę) rezygnuje z posiadania towarów będących przedmiotem uprzedniej dostawy i nie jest to związane z żadnym następnym świadczeniem. Jak słusznie zauważył NSA w wyroku z dnia 22 września 2011 roku (I FSK 1300/10, LEX nr 1095754). „ze zwrotem towarów [...] będziemy mieli do czynienia, gdy przyczyna tego zwrotu będzie tkwić w modyfikacji łączącego strony stosunku prawnego, w wyniku którego dokonano dostawy, a nie jak w niniejszej sprawie, gdy przyczyną zwrotu jest realizacja kolejnego etapu umowy. Istotą bowiem faktury korygującej jest udokumentowanie zmian w transakcji, którą dokumentuje faktura pierwotna. Faktura korygująca potwierdza brak wystąpienia obrotu (będącego podstawą opodatkowania) lub jego zmniejszenie, a nie wystąpienie zdarzenia powodującego czynność opodatkowaną.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy w konsekwencji zwrotnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości, dojdzie do zwrotu towaru w rozumieniu ustawy o VAT, a Wnioskodawca zobowiązany będzie, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, do wystawienia faktury korygującej do faktury korygującej nr ... z dnia 24 kwietnia 2015 roku na kwotę brutto 1.995.000 zł (netto 1.621.951,22 zł, VAT 373.048,78 zł) poprzez jej wyzerowanie tj. przyjęcie, że podstawa opodatkowania będzie równa 0 zł.

Ad 2.

W przypadku jednak gdyby stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę powyżej w odpowiedzi na pytanie nr 1 zostało uznane za nieprawidłowe, w ocenie Wnioskodawcy w sytuacji, gdyby na mocy aktu notarialnego stwierdzającego zwrotne przeniesienie prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości, ... sp. z o.o. dokonał przeniesienia tego prawa i udokumentował tę czynność fakturą wykazującą podatek należny, to Wnioskodawcy jako nabywcy przysługiwałoby prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tej faktury.

Jak wynika z brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca planuje zbyć prawo użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości podmiotowi, na rzecz którego ustanowione jest prawo pierwokupu wieczystego użytkowania Nieruchomości.

Nabywany przez Wnioskodawcę towar tj. prawo użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości będzie przez niego wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, dlatego nie ulega wątpliwości, że spełniona zostanie przesłanka określona w tym przepisie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego:
  • jest prawidłowe – w zakresie obowiązku wystawienia korekty faktury, w związku ze zwrotnym przeniesieniem prawa użytkowania wieczystego będącym wynikiem prawomocnego orzeczenia sądu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

  1. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
  2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
  3. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
  4. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
  5. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
  6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
  7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Przy czym towarami - w myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się - zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy - każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Przez sprzedaż, z kolei, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 powołanej ustawy).

Stosownie do brzmienia art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z poźn. zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Z przywołanych przepisów wynika, że grunt spełnia definicję towaru określoną art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Należy wyjaśnić, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Wniesienie wkładu wiąże się z przeniesieniem na spółkę wszelkich praw do przedmiotu wkładu, a więc także prawa własności, jeżeli przysługuje ono wspólnikowi.

W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem (towarem - w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy) na rzecz użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób niemalże taki jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak i w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, jak przy dokonywaniu sprzedaży gruntu przez właściciela. W świetle powołanego przepisu art. 7 ustawy, odpłatne przeniesienie prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowi dostawę towarów.

Wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług, uznawane jest za sprzedaż.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zasady funkcjonowania spółki jawnej regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1578 z późn.zm., dalej k.s.h.).

Jak wynika z treści art. 58 k.s.h., rozwiązanie spółki powodują:

  1. przyczyny przewidziane w umowie spółki,
  2. jednomyślna uchwała wszystkich wspólników,
  3. ogłoszenie upadłości spółki,
  4. śmierć wspólnika lub ogłoszenie jego upadłości,
  5. wypowiedzenie umowy spółki przez wspólnika lub wierzyciela wspólnika,
  6. prawomocne orzeczenie sądu.

Stosownie zaś do art. 59 k.s.h., spółkę uważa się za przedłużoną na czas nieoznaczony w przypadku, gdy pomimo istnienia przyczyn rozwiązania, przewidzianych w umowie, prowadzi ona swoją działalność za zgodą wszystkich wspólników.

Stosownie do treści art. 64 § 1 k.s.h., pomimo śmierci lub ogłoszenia upadłości wspólnika oraz pomimo wypowiedzenia umowy spółki przez wspólnika lub jego wierzyciela, spółka trwa nadal pomiędzy pozostałymi wspólnikami, jeżeli umowa spółki tak stanowi lub pozostali wspólnicy tak postanowią.

Zgodnie z art. 67 § 1 k.s.h., w przypadkach określonych w art. 58 należy przeprowadzić likwidację spółki, chyba że wspólnicy uzgodnili inny sposób zakończenia działalności spółki.

Art. 70 § 1 k.s.h. likwidatorami są wszyscy wspólnicy. Wspólnicy mogą powołać na likwidatorów tylko niektórych spośród siebie, jak również osoby spoza swego grona. Uchwała wymaga jednomyślności, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 71 § 1 k.s.h. Sąd rejestrowy może, z ważnych powodów, na wniosek wspólnika lub innej osoby mającej interes prawny, ustanowić likwidatorami tylko niektórych spośród wspólników, jak również inne osoby.

Jak stanowi art. 74 § 1 k.s.h. do sądu rejestrowego należy zgłosić: otwarcie likwidacji, nazwiska i imiona likwidatorów oraz ich adresy, sposób reprezentowania spółki przez likwidatorów i wszelkie w tym zakresie zmiany, nawet gdyby nie nastąpiła żadna zmiana w dotychczasowej reprezentacji spółki. Każdy likwidator ma prawo i obowiązek dokonania zgłoszenia.

Stosownie do art. 74 § 4 k.s.h., likwidację prowadzi się pod firmą spółki z dodaniem oznaczenia „w likwidacji”.

Likwidatorzy powinni zakończyć bieżące interesy spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki. Nowe interesy mogą być podejmowane tylko w przypadku, gdy jest to niezbędne do ukończenia spraw w toku (art. 77 § 1 k.s.h.).

Zgodnie z art. 84 § 1 i§ 2 k.s.h., likwidatorzy powinni zgłosić zakończenie likwidacji i złożyć wniosek o wykreślenie spółki z rejestru. W przypadku rozwiązania spółki bez przeprowadzenia likwidacji, obowiązek złożenia wniosku ciąży na wspólnikach. Rozwiązanie spółki następuje z chwilą wykreślenia jej z rejestru.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wspólnicy ... sp. j. uchwałą nr 1/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 roku zdecydowali o pokryciu aportu w ... sp. z o.o. przeniesieniem prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości.

Na podstawie oświadczenia z dnia 11 czerwca 2013 roku wspólnika ... sp. j. ... o wystąpieniu ze spółki ze skutkiem na dzień 31.12 2013 roku, spółka jest obecnie w likwidacji. Spółkę reprezentuje obecnie likwidator wyznaczony przez sąd, co wynika z odpisu aktualnego z KRS.

Wniesienie aportu zostało ostatecznie udokumentowane fakturą korygującą nr ... z dnia 24 kwietnia 2015 roku wystawioną przez likwidatora w imieniu ... sp. j. w likwidacji.

Prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w ..., I Wydział Cywilny o sygn. ... z dnia 16 czerwca 2016 roku, stwierdzono nieważność uchwały wspólników ... sp. j. nr 1/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 roku w części dotyczącej pokrycia aportu w ... sp. z o. o. przeniesieniem prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości.

W myśl z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a 30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Podstawę opodatkowania, stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

  1. kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
  2. wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
  3. zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
  4. wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Stosownie z art. 29a ust. 13 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Szczegółowe elementy, które powinna zawierać faktura, określa art. 106 e ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 106j ust. 1 ww. ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

  1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
  2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
  3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
  4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, 5)
  5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Stosownie do ust. 2 ww. artykułu, faktura korygująca powinna zawierać:

  1. wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
  2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
  3. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1. określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
    2. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
  4. przyczynę korekty;
  5. jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
  6. w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.

Celem faktury VAT jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Jeżeli natomiast faktura zawiera pomyłki dotyczące jakiejkolwiek pozycji powinna ona zostać skorygowana w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję między ściśle określonymi podmiotami gospodarczymi. Zatem istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Może również wystąpić sytuacja, kiedy do wystawionej już faktury korygującej zaistnieje potrzeba dokonania kolejnej korekty. Wówczas dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca to dane z wcześniejszej faktury korygującej (oczywiście w części będą one tożsame z danymi z faktury pierwotnej jak np. nazwy czy numery identyfikacyjne podatnika i nabywcy). W celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu Wnioskodawca wystawiając kolejną fakturę korygującą (spełniającą określone w ustawie wymagania), powinien zawrzeć poza danymi z faktury pierwotnej również dane z uprzednio wystawionych faktur korygujących. Do czasu wystawienia drugiej faktury korygującej dokumentem, który odwzorowuje aktualny stan transakcji pomiędzy podmiotami jest bowiem pierwsza faktura korygująca.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy stwierdzić, że konsekwencją wydanego wyroku Sądu Apelacyjnego w ... jest konieczność zwrotnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na nieruchomości, przez ... sp. z o.o. na rzecz ... sp. j. w likwidacji. Ww. wyrokiem Sąd stwierdził nieważność uchwały wspólników ... sp. j. nr 1/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 roku w części dotyczącej pokrycia aportu w ... sp. z o. o. przeniesieniem prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości. W związku z ww. wyrokiem Strony umowy planują stawić się u notariusza i dokonać zwrotnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na Nieruchomości. Zatem po dokonaniu zwrotu prawa użytkowania wieczystego Wnioskodawca winien wystawić fakturę korygującą, która spowoduje „anulowanie” transakcji.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że skoro nastąpi zwrot prawa użytkowania wieczystego nieruchomości przez ... sp. z o. o. na rzecz Wnioskodawcy, to zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 3 ustawy Wnioskodawca winien wystawić fakturę korygującą, która będzie zawierała dane z faktury pierwotnej oraz z faktury korygującej nr ... z dnia 24 kwietnia 2015 roku, która dokumentowała wniesienie aportu do ... sp. z o.o. Ponieważ ostatecznie wystawiona faktura korygująca będzie miała na celu odzwierciedlenie faktycznie dokonanego zwrotnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, to w konsekwencji „wyzeruje” transakcję.

Pomimo, iż Wnioskodawca we własnym stanowisku nie uwzględnił faktu, że faktura korygująca powinna zawierać dane z faktury pierwotnej i faktury korygującej to oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za prawidłowe, ponieważ Wnioskodawca wywiódł prawidłowy skutek prawny.

W związku z uznaniem stanowiska w zakresie obowiązku wystawienia korekty faktury w związku ze zwrotem prawa użytkowania wieczystego za prawidłowe odpowiedź na pytanie nr 2 stała się bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Ponadto podkreślić należy, iż powołane przez Wnioskodawcę wyroki Sądów są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Rozstrzygnięcia dokonane przez sądy są wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane, a organy podatkowe nie są związane rozstrzygnięciami sądów w indywidualnych sprawach.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.