0114-KDIP1-1.4012.208.2018.2.JO | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Sposobu opodatkowania usługi odpłatnego udostępniania mieszkańcom budynku dodatkowych pomieszczeń piwnicznych wykorzystywanych na potrzeby mieszkaniowe oraz wystawienia faktury korygującej.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 marca 2018 r. (data wpływu 10 kwietnia 2018 r.) uzupełnione pismem Strony z dnia 28 maja 2018 r. (data wpływu 4 czerwca 2018 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 18 maja 2018 r. (skutecznie doręczone Stronie w dniu 21 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • braku możliwości zwolnienia od podatku VAT usługi odpłatnego udostępniani mieszkańcom budynku dodatkowych pomieszczeń piwnicznych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy – jest nieprawidłowe,
  • wystawienia faktury korygującej – jest prawidłowe,
  • zwolnienia od podatku VAT usługi odpłatnego udostępniania mieszkańcom budynku dodatkowych pomieszczeń piwnicznych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy w przypadku posiadania oświadczenia o użytkowaniu ww. pomieszczeń na potrzeby mieszkaniowe – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu opodatkowania usługi odpłatnego udostępniania mieszkańcom budynku dodatkowych pomieszczeń piwnicznych wykorzystywanych na potrzeby mieszkaniowe oraz wystawienia faktury korygującej. Wniosek został uzupełniony pismem Strony z dnia 28 maja 2018 r. (data wpływu 4 czerwca 2018 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 18 maja 2018 r. znak: 0114-KDIP1-1.4012.208.2018.1.JO.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

W celu uregulowania zasad indywidualnego użytkowania pomieszczeń piwnicznych będących częściami wspólnymi budynku mieszkalnego wielorodzinnego, Spółdzielnia opracowała i wdrożyła do stosowania regulamin określający uprawnionych do indywidualnego użytkowania części wspólnych budynku oraz ustalania opłat za ich użytkowanie (kopia regulaminu w załączeniu).

Zgodnie z ww. regulaminem, każdy z użytkowników lokali mieszkalnych w ramach wnoszonych przez nich opłat eksploatacyjnych, ma prawo do korzystania z jednego pomieszczenia piwnicznego, bez dodatkowej opłaty z tego tytułu (opłata na koszty eksploatacji i utrzymania tego pomieszczenia wliczona w opłaty eksploatacyjne za lokal).

W przypadku gdy właściciel danego lokalu mieszkalnego użytkuje więcej niż jedno pomieszczenie piwniczne, zobowiązany jest na podstawie tego regulaminu wnosić opłaty w wysokości w nim ustalonej.

Spółdzielnia użytkownikom tych pomieszczeń piwnicznych wystawia faktury VAT ze stawką 23%.

W piśmie z dnia 28 maja 2018 r. Wnioskodawca wskazał, że:

  1. Spółdzielnia jest czynnym podatnikiem podatku VAT,
  2. dodatkowe pomieszczenia piwniczne, będące przedmiotem wniosku wykorzystywane są przez mieszkańców budynku do przechowywania: rowerów, wózków dziecięcych, mebli, produktów żywnościowych, itp.,
  3. dodatkowe pomieszczenia piwniczne będące przedmiotem wniosku, nie służą do prowadzenia działalności gospodarczej.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy usługa polegająca na odpłatnym udostępnieniu mieszkańcom budynku na podstawie regulaminu, o którym mowa powyżej, dodatkowych pomieszczeń piwnicznych znajdujących się w częściach wspólnych budynku mieszkalnego, mieści się w katalogu czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym usługa ta jest zwolniona z podatku od towarów i usług?
  2. Jeżeli usługa polegająca na odpłatnym udostępnieniu mieszkańcom budynku dodatkowych pomieszczeń piwnicznych jest zwolniona z podatku od towarów i usług, to czy należy wystawić do faktur dotychczas wystawionych przez Spółdzielnię z 23% stawką VAT, faktury korygujące zwolnione z VAT?
  3. Jeżeli usługa polegająca na odpłatnym udostępniania mieszkańcom budynku na podstawie regulaminu, o którym mowa powyżej, dodatkowych pomieszczeń znajdujących się w częściach wspólnych budynku mieszkalnego, nie mieści się w katalogu czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, a użytkownik dodatkowego pomieszczenia piwnicznego użytkowanego na podstawie ww. regulaminu złoży oświadczenie, że użytkowane przez niego pomieszczenie służy mu wyłącznie na potrzeby związane z mieszkaniem, tj. do przechowywania rowerów, wózków, mebli, produktów żywnościowych, itp. czy wówczas usługa polegająca na udostępnieniu mieszkańcowi budynku na podstawie regulaminu, o którym mowa powyżej, dodatkowego pomieszczenia piwnicznego znajdującego się w częściach wspólnych budynku mieszkalnego, będzie się mieściła w katalogu czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym usługa ta będzie zwolniona z podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

  1. Usługa polegająca na udostępnieniu mieszkańcom budynku na podstawie obowiązującego w Spółdzielni regulaminu określającego uprawnionych do indywidualnego użytkowania części wspólnych budynku oraz ustalania opłat za ich użytkowania, dodatkowych pomieszczeń piwnicznych znajdujących się w częściach wspólnych budynku mieszkalnego, nie mieści się w katalogu czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym usługa ta nie jest zwolniona z podatku od towarów i usług.
  2. Jeżeli usługa polegająca na udostępnieniu mieszkańcom budynku dodatkowych pomieszczeń piwnicznych jest zwolniona z podatku od towarów i usług, to należy wystawić do faktur dotychczas wystawionych przez Spółdzielnię z 23% stawką VAT, faktury korygujące zwolnione z VAT.
  3. W przypadku, gdy użytkownik dodatkowego pomieszczenia piwnicznego użytkowanego na podstawie obowiązującego w Spółdzielni regulaminu złoży oświadczenie, że użytkowane przez niego pomieszczenie służy mu wyłącznie na potrzeby związane z mieszkaniem, tj. do przechowywania rowerów, wózków, mebli, produktów żywnościowych, itp. wówczas od miesiąca następującego po miesiącu w którym użytkownik złożył takie oświadczenie, usługa polegająca na udostępnieniu mieszkańcowi budynku na podstawie obowiązującego w Spółdzielni regulaminu, dodatkowego pomieszczenia piwnicznego znajdującego się w częściach wspólnych budynku mieszkalnego, mieści się w katalogu czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym usługa ta jest zwolniona z podatku od towarów i usług.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest:
  • nieprawidłowe – w zakresie braku możliwości zwolnienia od podatku VAT usługi odpłatnego udostępniania mieszkańcom budynku dodatkowych pomieszczeń piwnicznych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy,
  • prawidłowe – w zakresie wystawienia faktury korygującej,
  • nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT usługi odpłatnego udostępniania mieszkańcom budynku dodatkowych pomieszczeń piwnicznych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy w przypadku posiadania oświadczenia o użytkowaniu ww. pomieszczeń na potrzeby mieszkaniowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary natomiast, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w świetle art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Zatem ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy).

Powyższe wskazuje, że zwolnieniu do podatku podlega świadczona na własny rachunek usługa wynajmu lub dzierżawy nieruchomości o charakterze mieszkalnym, co istotne, na cele mieszkaniowe.

Z opisu sprawy wynika, że Spółdzielnia jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Spółdzielnia opracowała i wdrożyła do stosowania regulamin określający uprawnionych do indywidualnego użytkowania części wspólnych budynku oraz ustalania opłat za ich użytkowanie. Zgodnie z regulaminem, każdy z użytkowników lokali mieszkalnych w ramach wnoszonych przez nich opłat eksploatacyjnych, ma prawo do korzystania z jednego pomieszczenia piwnicznego, bez dodatkowej opłaty z tego tytułu (opłata na koszty eksploatacji i utrzymania tego pomieszczenia wliczona w opłaty eksploatacyjne za lokal). W przypadku gdy właściciel danego lokalu mieszkalnego użytkuje więcej niż jedno pomieszczenie piwniczne, zobowiązany jest na podstawie tego regulaminu wnosić opłaty w wysokości w nim ustalonej.

Dodatkowe pomieszczenia piwniczne, będące przedmiotem wniosku wykorzystywane są przez mieszkańców budynku do przechowywania: rowerów, wózków dziecięcych, mebli, produktów żywnościowych, itp. Dodatkowe pomieszczenia piwniczne nie służą do prowadzenia działalności gospodarczej.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia, czy usługa polegająca na odpłatnym udostępnieniu mieszkańcom budynku na podstawie regulaminu dodatkowych pomieszczeń piwnicznych znajdujących się w częściach wspólnych budynku mieszkalnego, mieści się w katalogu czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym usługa ta jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę cytowane przepisy należy stwierdzić, że usługa najmu nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, pod warunkiem łącznego spełnienia przesłanek co do przedmiotu i celu takiej umowy.

W tym miejscu należy również zwrócić uwagę, że zwolnienia od podatku od towarów i usług, w tym również zwolnienie od podatku przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, dla wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym, stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy, jaką jest opodatkowanie sprzedaży 23% stawką podatku. W związku z tym, powinno być interpretowane ściśle, przede wszystkim zgodnie z literalnym brzmieniem wprowadzających je przepisów (vide np. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 1992 r., sygn. akt SA/Po 596/92). W żadnym razie nie powinno ono być interpretowane w sposób prowadzący do rozszerzenia zakresu zastosowania zwolnienia.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy, nie zawierają definicji zarówno lokalu mieszkalnego, pomieszczeń pomocniczych oraz lokalu użytkowego.

Definicję lokalu mieszkalnego zawiera natomiast art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2018 r., poz. 716). Zgodnie z nim samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczaniem na cele inne niż mieszkalne.

Ponadto, art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali stanowi, że do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Jednocześnie Minister Infrastruktury w § 3 pkt 12 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422, z późn. zm.) określił, że lokalem użytkowym jest jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym.

Natomiast zgodnie z § 3 pkt 13 ww. rozporządzenia, pomieszczeniem gospodarczym jest pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych.

Z kolei pomieszczeniem technicznym jest pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku (§ 3 pkt 12 cyt. rozporządzenia).

Ponadto zgodnie z objaśnieniami zawartymi w załączniku do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.) część mieszkaniowa budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

Z powyższego wynika, że dodatkowe pomieszczenia, np. pomieszczenia wózkowni, piwnic, które co do zasady mogą przynależeć do lokalu mieszkalnego, nie powinny być traktowane jako lokal użytkowy, gdyż stanowią pomieszczenia gospodarcze lokalu mieszkalnego, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, przeznaczone do przechowywania materiałów, przedmiotów, opału lub produktów żywnościowych użytkowników lokalu.

Mając na uwadze wyżej przytoczone przepisy prawa należy stwierdzić, że usługi polegające na wynajmowaniu dodatkowych pomieszczeń, które stanowią część wspólną nieruchomości mieszkalnej, jeżeli najem ma związek z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych, spełniają przesłanki do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

Zwolnienie to nie dotyczy jednak usług wynajmu dodatkowych pomieszczeń służących celom innym niż mieszkaniowe.

Reasumując, świadczona przez Spółdzielnię usługa, polegająca na udostępnianiu na rzecz mieszkańców dodatkowych pomieszczeń piwnicznych, które stanowią część wspólną nieruchomości, korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku, gdy pomieszczenia te wykorzystywane są celem zaspokajania potrzeb mieszkaniowych właścicieli lokali.

Wnioskodawca uzależnił możliwość zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy dla wynajmu dodatkowych pomieszczeń piwnicznych na rzecz mieszkańców od konieczności złożenia oświadczenia, że użytkowane pomieszczenia służą wyłącznie na potrzeby związane z mieszkaniem. Należy jednak zauważyć, że o ile dla Wnioskodawcy posiadanie ww. oświadczenia będzie potwierdzeniem faktycznego wykorzystywania pomieszczeń na cele mieszkaniowe, to również w sytuacji braku takiego oświadczenie ze strony mieszkańca, lecz w okolicznościach, gdzie wynajmowane pomieszczenie piwniczne są faktycznie użytkowane wyłącznie do celów mieszkaniowych, Wnioskodawca uprawniony będzie do zastosowania do świadczonej usługi udostępnienia mieszkańcom dodatkowych pomieszczeń piwnicznych zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

W konsekwencji oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy do świadczonych usług udostępnieniu mieszkańcom budynku dodatkowych pomieszczeń piwnicznych na cele mieszkaniowe (pytanie nr 1 i 3) należało uznać je za nieprawidłowe.

Ponadto przedmiotem wątpliwości Spółdzielni jest również kwestia, czy w przypadku, gdy usługa polegająca na odpłatnym udostępnieniu mieszkańcom budynku dodatkowych pomieszczeń piwnicznych jest zwolniona z podatku od towarów i usług, to czy wówczas należy wystawić do faktur dotychczas wystawionych przez Spółdzielnię z 23% stawką VAT, faktury korygujące zwolnione z VAT.

Zasady wystawiania faktur regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Wykaz elementów, które powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

  1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
  2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
  3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
  4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
  5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

– podatnik wystawia fakturę korygującą.

Jak wskazuje art. 106j ust. 2 ustawy, faktura korygująca powinna zawierać:

  1. wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
  2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
  3. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
  4. określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
  5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
  6. przyczynę korekty;
  7. jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
  8. w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

Ze wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie podwyższenia ceny, stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen.

Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

W przedmiotowej sytuacji Spółdzielnia świadczy usługę, polegająca na udostępnianiu na rzecz mieszkańców dodatkowych pomieszczeń piwnicznych, które stanowią część wspólną nieruchomości, w odniesieniu do użytkowników tych pomieszczeń piwnicznych Spółdzielnia wystawia faktury VAT ze stawką 23%. W przypadku, gdy ww. usługa jest zwolniona z podatku od towarów i usług, to zdaniem Wnioskodawcy należy wystawić do faktur dotychczas wystawionych przez Spółdzielnię z 23% stawką VAT, faktury korygujące zwolnione z VAT.

Mając na uwadze okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Spółdzielnia wykonuje przedmiotowe usługi, dla których – jak wyjaśniono wyżej – zastosowanie ma zwolnienie z podatku VAT, wówczas prawidłowym postępowaniem będzie wystawienie faktury korygującej do faktury potwierdzającej wykonanie przedmiotowej usługi.

W związku z powyższym, postępowanie Wnioskodawcy odnośnie wystawienia faktur korygujących (pytanie nr 2) należy uznać za prawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem tut. Organ nie jest uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku, a niniejszą interpretację wydano jedynie w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.