1462-IPPP3.4512.753.2016.1.IG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie opodatkowania importu us3ug faktoringu i podstawy opodatkowania tych us3ug

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z2015 r., poz. 613 z póYn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporz1dzenia Ministra Finansów z dnia 22kwietnia 2015 r. wsprawie upowa?nienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie dzia3aj1cy wimieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, ?e stanowisko Strony przedstawione we wniosku zdnia 5 paYdziernika 2016 r. (data wp3ywu 10 paYdziernika 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotycz1cej podatku od towarów i us3ug w zakresie opodatkowania importu us3ug faktoringu i podstawy opodatkowania tych us3ug – jest prawid3owe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 paYdziernika 2016 r. wp3yn13 ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotycz1cej podatku od towarów i us3ug w zakresie opodatkowania importu us3ug faktoringu i podstawy opodatkowania tych us3ug.

We wniosku przedstawiono nastepuj1ce zdarzenia przysz3e:

O. Sp. z o.o. (dalej „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym jako czynny podatnik VAT, domem mediowym owiadcz1cym na rzecz swoich klientów us3ugi polegaj1ce na planowaniu i prowadzeniu kampanii reklamowych oraz zakupie us3ug mediowych (takich jak czas reklamowy w telewizjach, miejsce na reklame w prasie, ekspozycja w Internecie materia3ów reklamowych, itp.).

Wnioskodawca jest czeoci1 miedzynarodowej grupy domów mediowych. W ramach tej grupy na poziomie miedzynarodowym zosta3a podjeta decyzja o zawarciu przez poszczególne spó3ki z grupy opisanej ni?ej umowy z Bankiem z siedzib1 w Irlandii.

Wnioskodawca zamierza zawrzea z Bankiem z siedzib1 w Irlandii (dalej: „Bank”) umowe pt.„Account Receiveble Purchase Agreement”, co mo?na przet3umaczya na jezyk polski jako „Umowa sprzeda?y nale?nooci” (dalej: „Umowa”). Z treoci Umowy i z zamiaru jej stron wynika, ?e Bank bedzie nabywa3 nale?nooci, jakie przys3uguj1 Wnioskodawcy wobec jej klienta tj. Spó3ki X (dalej: „Spó3ka X”), bez prawa do regresu (ang. „on a non-recourse basis”), na warunkach okreolonych w Umowie. Dla u3atwienia przebiegu tych czynnooci Bank, Wnioskodawca oraz Spó3ka X bed1 korzysta3y z systemu online udostepnionego przez Bank.

Elementem Umowy jest „Pricing Schedule”, co mo?na przet3umaczya jako „Tabela p3atnooci”. Wynika z niej sposób kalkulowania ceny nabycia nale?nooci (wierzytelnooci) przez Bank. Cena nabycia wierzytelnooci przez Bank jest obliczona wg wzoru, który uwzglednia m.in. takie wartooci jak: „the Margin”- mar?a; „Cost of funding” - koszt finansowania czy „Benchmark Rate” - LIBOR. Z Tabeli p3atnooci wynika, ?e cena nabycia wierzytelnooci przez Bank bedzie ni?sza od jej wartooci wynikaj1cej z faktury wystawionej przez Wnioskodawce, je?eli p3atnooa nast1pi przed terminem zap3aty faktury.

W praktyce realizacja Umowy ma wiec wygl1daa w sposób nastepuj1cy. Wnioskodawca owiadczy us3ugi np. prowadzenia kampanii reklamowej na rzecz Spó3ki X. Wnioskodawca wystawia z tego tytu3u Spó3ce X fakture VAT, w której ujeta jest nale?nooa/wierzytelnooa Wnioskodawcy wobec Spó3ki X. Na mocy Umowy Bank nabywa te wierzytelnooa od Wnioskodawcy. W ten sposób Wnioskodawca otrzymuje orodki pienie?ne od Banku, a nie bezpoorednio od Spó3ki X. Kwota jak1 wyp3aca Bank mo?e bya pomniejszona o pewne „dyskonto” pobierane przez Bank, co wynika z Tabeli p3atnooci. Dzieki temu Wnioskodawca nie musi czekaa na uregulowanie nale?nooci przez Spó3ke X, bowiem zostanie ona uregulowana przez Bank.

Bank nie jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem VAT, Bank wykonuje na rzecz Wnioskodawcy us3uge na podstawie Umowy poprzez siedzibe znajduj1c1 sie w Irlandii i przed3o?y3 Wnioskodawcy oowiadczenie, z którego wynika, ?e us3uga jest owiadczona przez siedzibe Banku znajduj1c1 sie w Irlandii.

W zwi1zku z powy?szym opisem zadano nastepuj1ce pytania:

  1. Czy Wnioskodawca powinien przyj1a, ?e Bank z siedzib1 w Irlandii bedzie owiadczy3 na rzecz Wnioskodawcy us3uge finansow1 tj. factoring opodatkowany stawk1 podstawow1 VAT na podstawie art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT i w zwi1zku z tym Wnioskodawca powinien rozpoznaa import us3ug na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 17 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT?
    W przypadku twierdz1cej odpowiedzi na pytanie nr 1:
  2. Czy podstaw1 opodatkowania VAT w opisanej sytuacji bedzie „dyskonto” Banku, tj. ró?nica miedzy wartooci1 nominaln1 wierzytelnooci wynikaj1c1 z faktury wystawionej przez Wnioskodawce na rzecz Spó3ki X a rzeczywiocie otrzyman1 kwot1 przez Wnioskodawce od Banku obliczon1 wed3ug Tabeli p3atnooci?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1

Powinien on przyj1a, ?e Bank z siedzib1 w Irlandii owiadczy na rzecz Wnioskodawcy us3uge finansow1 tj. factoring opodatkowany stawk1 podstawow1 VAT na podstawie art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i us3ug (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z póYn. zm.), dalej ustawa o VAT, i w zwi1zku z tym Wnioskodawca powinien rozpoznaa import us3ug na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 17 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT podatnikiem s1 równie? osoby prawne nabywaj1ce us3ugi, je?eli spe3nione s1 wskazane tam warunki. W takim przypadku, w myol art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, us3ugodawca nie rozlicza podatku nale?nego. Zasadniczo zao miejscem owiadczenia us3ug na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym podatnik bed1cy us3ugobiorc1 posiada siedzibe dzia3alnooci gospodarczej (art. 28b ust. 1 ustawy o VAT).

Stosownie do treoci art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT, zwolnienia dla us3ug finansowych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie maj1 zastosowania do czynnooci oci1gania d3ugów, w tym factoringu. Przy czym brak jest legalnej definicji factoringu w polskim ustawodawstwie. W owietle art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT zarówno faktoring w3aociwy (bez prawa do regresu), jak i niew3aociwy (z prawem do regresu) podlegaj1 opodatkowaniu stawk1 23% VAT.

Chocia? z Umowy wprost i jednoznacznie nie wynika, ?e jest to umowa factoringu (Umowa nie pos3uguje sie tym terminem), zdaniem Wnioskodawcy postanowienia Umowy oraz wola jej stron wskazuj1 na to, ?e do celów podatkowych powinna bya potraktowana jako factoring. Wliteraturze przedmiotu wskazuje sie bowiem, ?e brak jest jednej definicji faktoringu, ale wed3ug jednej z rozpowszechnionych definicji - „faktoring, okreolany równie? mianem accounts receivable financing, to sprzedawanie nale?nooci przedsiebiorstwa z dyskontem faktorowi, który przejmuje ryzyko niewyp3acalnooci d3u?nika oraz któremu sp3acana jest wierzytelnooa. (...)”(P.Katner, Przeniesienie wierzytelnooci w umowie faktoringu, LEX 2011).

Ponadto w piomiennictwie wskazuje sie ?e nie mo?na uto?samiaa opodatkowanej VAT umowy faktoringu z samym obrotem wierzytelnoociami w3asnymi (które znajduj1 sie zasadniczo poza VAT): „(...) us3ugami faktoringowymi s1 jedynie te us3ugi obrotu wierzytelnoociami, które wyró?niaj1 sie sta3ymi (ci1g3ymi) powi1zaniami prawnymi pomiedzy faktorantem (przedsiebiorc1 - zbywc1 wierzytelnooci) a faktorem, co najczeociej wynika z umów o charakterze d3ugoterminowym pomiedzy tymi podmiotami, które w zwi1zku z tym - aczkolwiek nie musz1 - najczeociej nak3adaj1 na faktora dodatkowe obowi1zki w stosunku do faktoranta (...). Istota rozró?nienia tych us3ug [obrotu wierzytelnoociami (d3ugami) oraz faktoringu] sprowadza sie zatem do zapisów umów 31cz1cych strony przelewu wierzytelnooci, analizy ich treoci oraz czynnooci faktycznych wynikaj1cych z tych umów”. (J. Zubrzycki, Leksykon VAT 2014, tom II, s. 128).

Koniecznooa opodatkowania faktoringu na gruncie Dyrektywy VAT potwierdzi3 Trybuna3 Sprawiedliwooci Unii Europejskiej (dalej „TSUE”) w wyroku z dnia 26 czerwca 2003 r. w sprawie C-305/01 MKG - Kraftfarzeuge-Factoring GmbH stwierdzaj1c, ?e us3ugi te powinny bya opodatkowane VAT i dawaa prawo do odliczenia. TSUE zwróci3 uwage w uzasadnieniu tego wyroku, ?e cesjonariusz wierzytelnooci (firma faktoringowa) zobowi1zywa3 sie owiadczya wobec cedenta us3uge faktoringu, w zamian za co otrzymywa3 - wynagrodzenie, to jest prowizje oraz premie del credere. Otrzymywanie wynagrodzenia za owiadczon1 us3uge finansow1 jest wiec g3ównym wyznacznikiem przy klasyfikowaniu danej czynnooci za opodatkowan1 VAT lub bed1c1 poza VAT. Takie te? kryterium rozró?nienia przyj13 NSA na gruncie polskiej ustawy o VAT w wyroku w sk3adzie 7 sedziów z dnia 19 marca 2012 r. sygn. I FPS 5/11, czy TSUE w wyroku z dnia 27 paYdziernika 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst przeciwko GFKL Financial Services AG.

Z Tabeli p3atnooci („Pricing Schedule”), bed1cej elementem Umowy, wynika sposób kalkulowania ceny nabycia wierzytelnooci przez Bank. Cena nabycia obliczana jest wg wzoru, który uwzglednia m.in. takie wartooci jak: „the Margin”- mar?a; „Cost of funding” - koszt finansowania, czy „Benchmark Rate” - LIBOR. Z Tabeli p3atnooci wynika, ?e cena nabycia wierzytelnooci przez Bank mo?e bya ni?sza od jej wartooci wynikaj1cej z faktury wystawionej przez Wnioskodawce. Zdaniem Wnioskodawcy ró?nice t1 czyli „dyskonto” nale?y traktowaa jako wynagrodzenie Banku za owiadczon1 us3uge finansow1.

Maj1c na uwadze powy?sze, Wnioskodawca stwierdza, ?e z punktu widzenia polskiej ustawy o VAT powinien potraktowaa Umowe jako umowe factoringu. Wskazuj1 na to nastepuj1ce okolicznooci:

  • istot1 Umowy jest sprzedawanie nale?nooci Wnioskodawcy z „dyskontem” Bankowi;
  • dyskonto” stanowi wynagrodzenie dla Banku za owiadczon1 us3uge finansow1;
  • Bank przejmuje ryzyko niewyp3acalnooci d3u?nika oraz jemu sp3acana jest wierzytelnooa przez Spó3ke X (d3u?nika) i nie przys3uguje mu prawo regresu do Wnioskodawcy;
  • Umowa ma charakter d3ugoterminowy;
  • Bank udostepnia Wnioskodawcy system online do obs3ugi czynnooci wynikaj1cych z Umowy.

Z tych wzgledów, w ocenie Wnioskodawcy wystepuje on w opisanej sytuacji w charakterze Faktoranta - zbywcy wierzytelnooci, natomiast Bank w charakterze Faktora - nabywcy wierzytelnooci.

W ocenie Wnioskodawcy, stanowi1ca przedmiot z3o?onego wniosku us3uga (Umowa) nie bedzie objeta ?adnym ze zwolnien przewidzianych w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.

Wobec powy?szego, w ocenie Wnioskodawcy, owiadczona przez Bank us3uga powinna bya kwalifikowana dla celów VAT jako odp3atna us3uga faktoringu, do której powinna znaleYa zastosowanie podstawowa stawka VAT, tj. obecnie 23% - zgodnie z treoci1 art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrze?eniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust.2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy o VAT. Jednak?e, w myol art. 146a wskazanej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrze?eniem art. 146f ustawy o VAT, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Stanowisko, zgodnie z którym, opisane wy?ej czynnooci stanowia bed1 odp3atne owiadczenie us3ug i podlegaa bed1 opodatkowaniu wed3ug stawki podstawowej VAT potwierdzaj1 m.in.: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 paYdziernika 2012r. nr IPPP2/443-937/12-2/BH czy Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 lipca 2016 r. nr ILPP2/4512-1-350/16-2/MW.

Bior1c natomiast pod uwage okolicznooa, ?e Bank nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT w Polsce i wykonuje swoje us3ugi poprzez siedzibe po3o?on1 w Irlandii, a nie poprzez siedzibe, tudzie? sta3e miejsce prowadzenia dzia3alnooci w Polsce, Wnioskodawca powinien rozpoznaa import us3ug. Skoro bowiem dostawc1 us3ug dla polskiego podatnika VAT jest podmiot zagraniczny, wówczas nabywca dokonuje rozliczenia tych us3ug, na zasadzie odwrotnego obci1?enia stosownie do treoci art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 17 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT.

Powy?sze stanowisko potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 maja 2015 r. nr IPPP3/4512-331/15-2/MC, w której organ podatkowy potwierdzi3, ?e w przypadku gdy us3ugodawca jest spó3k1 kapita3ow1 zarejestrowan1 we Francji, prowadz1c1 dzia3alnooa gospodarcz1 obejmuj1c1 m.in. dzia3alnooa w zakresie wykonywania us3ug faktoringowych oraz jest zarejestrowanym we Francji podatnikiem VAT, nie posiada sta3ego miejsca prowadzenia dzia3alnooci dla potrzeb podatku VAT oraz sta3ego zak3adu w rozumieniu podatku CIT w Polsce, to wówczas us3ugi bed1ce przedmiotem Umowy bed1 podlega3y opodatkowaniu podatkiem od towarów i us3ug w Polsce po stronie klienta tego us3ugodawcy, a us3ugodawca nie bedzie podatnikiem VAT zobowi1zanym do rozliczenia podatku VAT w Polsce z tego tytu3u.

Podsumowuj1c, zdaniem Wnioskodawcy, powinien on przyj1a, ?e Bank z siedzib1 w Irlandii owiadczy na rzecz Wnioskodawcy us3uge finansow1 tj. factoring opodatkowany stawk1 podstawow1 VAT na podstawie art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT i w zwi1zku z tym Wnioskodawca powinien rozpoznaa import us3ug na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 17 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z art. 28b ust. 1 ustawy VAT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, podstaw1 opodatkowania VAT w opisanej sytuacji jest „dyskonto” Banku, tj. ró?nica miedzy wartooci1 nominaln1 wierzytelnooci wynikaj1c1 z faktury wystawionej przez Wnioskodawce na rzecz Spó3ki X a rzeczywiocie otrzyman1 kwot1 przez Wnioskodawce od Banku obliczon1 wed3ug Tabeli p3atnooci.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstaw1 opodatkowania, z zastrze?eniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zap3ate, któr1 dokonuj1cy dostawy towarów lub us3ugodawca otrzyma3 lub ma otrzymaa z tytu3u sprzeda?y od nabywcy, us3ugobiorcy lub osoby trzeciej, w31cznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dop3atami o podobnym charakterze maj1cymi bezpooredni wp3yw na cene towarów dostarczanych lub us3ug owiadczonych przez podatnika.

W owietle przytoczonego przepisu, w przypadku us3ugi owiadczonej przez Bank na podstawie Umowy podstaw1 opodatkowania VAT jest wynagrodzenie, które otrzyma3 Bank za owiadczon1 us3uge finansow1. W analizowanym przypadku, tak jak w wiekszooci umów faktoringowych, wynagrodzenie to przybiera postaa dyskonta. Z Tabeli p3atnooci („Pricing Schedule”), bed1cej elementem Umowy, wynika sposób kalkulowania ceny nabycia wierzytelnooci przez Bank. Cena nabycia obliczana jest wg wzoru który uwzglednia m.in. takie wartooci jak: „the Margin”- mar?a; „Cost of funding” - koszt finansowania czy „Benchmark Rate” - LIBOR. Z Tabeli p3atnooci wynika, ?e cena nabycia wierzytelnooci przez Bank mo?e bya ni?sza od jej wartooci wynikaj1cej z faktury wystawionej przez Wnioskodawce. Zdaniem Wnioskodawcy ró?nice t1 czyli „dyskonto” nale?y traktowaa jako wynagrodzenie Banku za owiadczon1 us3uge finansow1, a tym samym równie? za podstawe opodatkowania w VAT, o której mowa w art. 29a ustawy o VAT. Stanowisko to potwierdzaj1 liczne interpretacje podatkowe (m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 27 maja 2013 r., sygn. IPPP1/443-221/13-3/JL). Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 1 grudnia 2011 r. (sygn. ILPP2/443-1274/11-3/AD) stwierdzi3, i?: „jeoli Wnioskodawca zakupi przedmiotow1 wierzytelnooa po cenie nominalnej, wówczas podstawa opodatkowania wyniesie „0”. Analogiczne stanowisko prezentuje tak?e Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 28 grudnia 2012 r. (sygn. IPPP3/443-1034/12-2/lG) oraz z 14 stycznia 2010 r. (sygn. IPPP1-443-1059/09-2/JB), a tak?e Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 1 marca 2012 r. (sygn. ILPP2/443-1634/11-2/EN). Podstaw1 opodatkowania w przypadku owiadczenia us3ug finansowych (jak1 niew1tpliwie jest nabycie - wierzytelnooci) jest rzeczywisty wynik tych transakcji (tak np. NSA w wyroku z 30 wrzeonia 2010 r., sygn. I FSK 1402/09). W przeciwnym razie i uznaniu, ?e podstawa opodatkowania obejmuje np. ca31 wartooa wierzytelnooci, dosz3oby do sytuacji, w której podatnik p3aci3 by podatek od wartooci, która w ogóle nie odzwierciedla jego owiadczenia.

Podsumowuj1c, zdaniem Wnioskodawcy podstaw1 opodatkowania VAT w opisanej sytuacji bedzie „dyskonto” Banku, tj. ró?nica miedzy wartooci1 nominaln1 wierzytelnooci wynikaj1c1 z faktury wystawionej przez Wnioskodawce na rzecz Spó3ki X a rzeczywiocie otrzyman1 kwot1 przez Wnioskodawce od Banku obliczon1 wed3ug Tabeli p3atnooci.

W owietle obowi1zuj1cego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przysz3ego jest prawid3owe.

Maj1c powy?sze na uwadze, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odst1piono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przysz3ego przedstawionego przez Wnioskodawcei stanu prawnego obowi1zuj1cego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrebne rozstrzygniecie.

Ponadto tut. Organ informuje, ?e zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotycz1cych ochrony prawnej wynikaj1cej z zastosowania sie Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje sie, je?eli stan faktyczny lub zdarzenie przysz3e przedstawione we wniosku stanowi1 element czynnooci bed1cych przedmiotem decyzji wydanej w zwi1zku z wyst1pieniem nadu?ycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i us3ug, tj. czynnooci dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spe3nienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, mia3y zasadniczo na celu osi1gniecie korzyoci podatkowych, których przyznanie by3oby sprzeczne z celem, któremu s3u?1 te przepisy.

Stronie przys3uguje prawo do wniesienia skargi na niniejsz1 interpretacje przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodnooci z prawem. Skarge wnosi sie do Wojewódzkiego S1du Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu napiomie organu, który wyda3 interpretacje w terminie 14 dni od dnia, w którym skar?1cy dowiedzia3 sie lub móg3 sie dowiedziea o jej wydaniu – do usuniecia naruszenia prawa (art.52 § 3 ustawy z dnia 30sierpnia2002 r. Prawo o postepowaniu przed s1dami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z póYn. zm.). Skarge do WSA wnosi sie (wdwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doreczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usuniecia naruszenia prawa, a je?eli organ nie udzieli3 odpowiedzi nawezwanie, w terminie szeoadziesieciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynia zadooa wymaganiom pisma w postepowaniu s1dowym, a ponadto zawieraa: wskazanie zaskar?onej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynnooci, oznaczenie organu, którego dzia3ania, bezczynnooci lub przewlek3ego prowadzenia postepowania skarga dotyczy, okreolenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, ?e skar?1cy wezwa3 w3aociwy organ do usuniecia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemn1 interpretacje przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinie zabezpieczaj1c1 i odmowe wydania opinii zabezpieczaj1cej mo?e bya oparta wy31cznie na zarzucie naruszenia przepisów postepowania, dopuszczeniu sie b3edu wyk3adni lub niew3aociwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. S1d administracyjny jest zwi1zany zarzutami skargi oraz powo3an1 podstaw1 prawn1 (art. 57a ww. ustawy).

Skarge wnosi sie za poorednictwem organu, którego dzia3anie lub bezczynnooa s1 przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P3ocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 P3ock.