Faktoring | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to faktoring. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
30
lis

Istota:

Częściowe rozwiązanie zawartych umów faktoringu i zwrotne przeniesienie Wierzytelności Leasingowych z Banku do Spółki powinno być rozpoznane przez Bank dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, wyłącznie jako zmniejszenie przychodu wykazanego wcześniej przez Bank z tytułu wynagrodzenia w postaci odsetek dyskontowych za świadczoną usługę faktoringową. Korekta taka powinna zostać dokonana w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca.

Fragment:

Ze Szczegółowych Warunków Świadczenia usługi Faktoringu Pełnego przez Bank (Załącznik nr 1 do umów faktoringu zawartych między Bankiem a Spółką) wynika (pkt. 11.1.1), że: „Umowa reguluje zasady świadczenia przez Bank usług faktoringu, które polegają na: nabywaniu Wierzytelności Faktoranta, w ramach faktoringu pełnego z przejęciem przez Bank ryzyka niewypłacalności Kontrahentów; ewidencjonowaniu i prowadzeniu rozliczeń nabytych Wierzytelności; dostarczeniu informacji o stanie rozliczeń związanych z realizacją Umowy” Na podstawie jakiego przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Bank rozpoznał przychód z tytułu nabycia Wierzytelności Leasingowych po cenie niższej niż ich wartość nominalna? Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku, z tytułu świadczonej na rzecz Spółki usługi faktoringowej Bank uzyskuje wynagrodzenie w postaci odsetek dyskontowych. Zgodnie z zapisami umowy faktoringu, przez zapłatę ceny za nabyte w ramach usługi faktoringu wierzytelności należy uznać naliczenie tzw. Zaliczki Brutto tj. kwoty odpowiadającej wartości nominalnej nabywanych od Spółki wierzytelności i wypłatę tzw. Zaliczki Netto. Zaliczka Netto stanowi Zaliczkę Brutto pomniejszoną o kwoty należnych Bankowi odsetek dyskontowych oraz naliczonego od tych kwot podatku VAT.

2018
4
paź

Istota:

W zakresie opodatkowania u źródła wypłaty należności (prowizji, odsetek i opłat dodatkowych) na rzecz Faktora z tytułu realizacji postanowień Umowy faktoringu, obowiązku złożenia deklaracji IFT-2R oraz obowiązku posiadania Certyfikatu Rezydencji Faktora

Fragment:

Mając na względzie dominujące stanowisko organów podatkowych i sądownictwa administracyjnego, kwestią drugorzędną jest sama kwalifikacja faktoringu. jako tzw. „ właściwego ” bądź „ niewłaściwego ”. Zasadniczo faktoring może występować w dwóch formach: faktoringu pełnego (właściwego) - bez prawa zwrotnego przeniesienia przez Faktora na faktoranta. tzn. bez regresu, faktoringu niepełnego (niewłaściwego) - z prawem zwrotnego przeniesienia przez Faktora na faktoranta, tzn. z regresem. Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, Umowa pomiędzy Spółką a Faktorem ma zasadniczo charakter faktoringu pełnego (właściwego), tj. bez prawa zwrotnego przeniesienia przez Faktora na faktoranta, tzn. bez regresu. Zatem w umowie faktoringu właściwego ryzyko niewypłacalności dłużnika ponosić będzie Faktor. Mamy wtedy do czynienia z definitywnym przejściem wierzytelności przedsiębiorcy na Faktora, zostaje między stronami zawarta specyficzna „ umowa sprzedaży ” wierzytelności, gdyż ten właśnie rodzaj faktoringu nie łączy ze sobą prawa „ regresu ”. Natomiast faktoring niewłaściwy polega na tym, że ryzyko wypłacalności dłużnika (nabywcy towaru lub usługi) nie przechodzi na faktora, czyli przelew wierzytelności nie jest definitywny. Wtedy brak jest obciążenia faktora ryzykiem nieściągalności wierzytelności od dłużnika.

2018
23
wrz

Istota:

Usługi faktoringu, zgodnie z zawartą umową, nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, gdyż wyłączone są ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 15 ustawy. Usługi faktoringowe opodatkowane będą według 23% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Fragment:

Faktoring może występować w różnych formach: faktoringu właściwego (bez prawa regresu faktora wobec faktoranta), faktoringu niewłaściwego (z prawem regresu faktora wobec faktoranta), faktoringu mieszanego (z podziałem ryzyka niewypłacalności dłużnika pomiędzy faktorem i faktorantem). Faktoring właściwy polega na przekazaniu ryzyka wraz ze sprzedażą należności. Przedsiębiorstwo po odsprzedaniu posiadanej wierzytelności nie ma obowiązku monitoringu danej należności. Ten obowiązek spoczywa teraz na firmie faktoringowej, która w przypadku nieterminowego regulowania zobowiązania musi ponieść koszty związane z ściągnięciem należności. Faktoring właściwy polega więc na definitywnym przeniesieniu wierzytelności z faktoranta na faktora. Natomiast faktoring niewłaściwy polega na przejęciu przez faktora wierzytelności od przedsiębiorcy jedynie do momentu jej zapadalności. Istota faktoringu niewłaściwego – co do zasady – sprowadza się zatem do przeniesienia wierzytelności na faktora, ale bez równoczesnego przejęcia przez niego ryzyka niewypłacalności dłużnika. Przy faktoringu niewłaściwym w razie niewypłacalności dłużnika wierzytelność wraca do przedsiębiorcy.

2018
30
kwi

Istota:

Obowiązek podatkowego z tytułu sprzedaży dokonanej przez małego podatnika, w przypadku przeniesienia wierzytelności w oparciu o umowę faktoringu niewłaściwego cichego na rzecz podmiotu trzeciego, i otrzymania na jej podstawie środków pieniężnych (zapłaty), powstaje zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług z chwilą dokonania zapłaty.

Fragment:

Faktoring może występować w różnych formach: faktoringu właściwego (bez prawa regresu faktora wobec faktoranta), faktoringu niewłaściwego (z prawem regresu faktora wobec faktoranta), faktoringu mieszanego (z podziałem ryzyka niewypłacalności dłużnika pomiędzy faktorem i faktorantem). Faktoring właściwy polega na przekazaniu ryzyka wraz ze sprzedażą należności. Przedsiębiorstwo po odsprzedaniu posiadanej wierzytelności nie ma obowiązku monitoringu danej należności. Ten obowiązek spoczywa teraz na firmie faktoringowej, która w przypadku nieterminowego regulowania zobowiązania musi ponieść koszty związane z ściągnięciem należności. Faktoring właściwy polega więc na definitywnym przeniesieniu wierzytelności z faktoranta na faktora. Natomiast faktoring niewłaściwy polega na przejęciu przez faktora wierzytelności od przedsiębiorcy jedynie do momentu jej zapadalności. Istota faktoringu niewłaściwego – co do zasady – sprowadza się zatem do przeniesienia wierzytelności na faktora, ale bez równoczesnego przejęcia przez niego ryzyka niewypłacalności dłużnika. Przy faktoringu niewłaściwym w razie niewypłacalności dłużnika wierzytelność wraca do przedsiębiorcy.

2018
18
kwi

Istota:

Opodatkowanie stawką podstawową nabywanej usługi faktoringu oraz określenie podstawy opodatkowania.

Fragment:

(...) faktoringu) itp. W wyniku wykonania umowy faktoringu następuje zmiana osoby wierzyciela, co jest uznawane za istotę faktoringu (tak np. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 25 października 2011 r., sygn. IPPP1/443-1145/11-2/ISz ). Faktoring może mieć formę faktoringu właściwego/pełnego, w ramach którego faktor przejmuje ryzyko niewypłacalności dłużników (faktorowi nie przysługuje prawo regresu wobec faktoranta) lub faktoringu niewłaściwego/niepełnego, w ramach którego ww. ryzyko nie jest przejmowane przez faktora. Uznaje się, że oba ww. rodzaje faktoringu są wyłączone ze zwolnienia z VAT i – jako takie – podlegają w całości opodatkowaniu VAT według stawki podstawowej (vide wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE, dalej „ ETS ”, z dnia 26 czerwca 2003 r. w sprawie MKG C-305/01). W ramach obrotu gospodarczego jako odmiana faktoringu, wykształcił się tzw. faktoring odwrotny (dłużny, zobowiązaniowy), którego istotą jest finansowanie przez instytucję faktoringową – faktora (tu: spółkę z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich) zobowiązań faktoranta powstałych w wyniku dokonywanych zakupów towarów/usług.

2018
1
mar

Istota:

W zakresie zastosowania art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Fragment:

W przedmiotowej sprawie wierzytelności przysługujące dostawcom Spółki objęte są umową tzw. faktoringu odwrotnego. Zgodnie z tą umową zapłaty na rzecz wierzyciela dokonuje osoba trzecia – faktor (w tym przypadku Bank) ze środków własnych faktora. Tym samym, w momencie dokonania zapłaty przez faktora, wierzyciel zostaje zaspokojony i wierzytelność dostawcy towarów wygasa, natomiast zobowiązanie należy uznać za „ uregulowane ” zgodnie z art. 15b updop. W świetle powyższego, w sytuacji gdy Bank dokona zapłaty kwoty wynikającej z faktury kontrahentowi Spółki w terminach nie przekraczających terminów wskazanych w art. 15b updop, po stronie Spółki nie powstanie obowiązek korekty kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15b ust. 1 i ust. 2 updop. Reasumując, stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przypadku dokonania zapłaty na rzecz dostawców towarów lub usług, z wykorzystaniem usługi bankowej określanej mianem tzw. faktoringu odwrotnego, nie mają zastosowania uregulowania zawarte w art. 15b updop, uznać należy za prawidłowe. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

2017
9
cze

Istota:

W zakresie opodatkowania u źródła wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług faktoringowych

Fragment:

Przedstawione dwa odmienne typy umowy faktoringu pozwalają stwierdzić, że umowa faktoringu właściwego, w wyniku którego dochodzi do definitywnego przeniesienia danej wierzytelności z przedsiębiorcy na faktora, ma cechy umowy sprzedaży wierzytelności. Należy ją zatem traktować jako zbliżoną do cesji wierzytelności (tak NSA w wyroku z dnia 31 lipca 1995 r., sygn. akt SA/Ka 1487/94). Nie można jej skutków w zakresie podatku dochodowego utożsamiać ze skutkami, jakie pociąga za sobą umowa pożyczki, gdyż w przypadku faktoringu właściwego faktor nie ma prawa regresu wobec faktoranta (nie występuje tu obowiązek zwrotu wypłaconej kwoty). Taki też pogląd wyraził NSA w wyroku z 5 października 2001 roku (sygn. akt I SA/Łd 142/00). W przypadku faktoringu niewłaściwego, sądy administracyjne, (np. powołany wyżej wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2003 r., sygn. akt I SA/Wr 1427/01) również wyrażają pogląd uznający ten rodzaj faktoringu, podobnie jak faktoring właściwy, za umowę nie mającą żadnych cech pożyczki i nie wywołujący skutków podatkowych jak pożyczka. Faktoring niewłaściwy powoduje jedynie, że faktor otrzymuje dodatkowe zabezpieczenie w postaci możliwości dochodzenia płatności od jeszcze jednego podmiotu poza dłużnikiem, czyli od faktoranta.

2017
26
sty

Istota:

W zakresie opodatkowania importu us3ug faktoringu i podstawy opodatkowania tych us3ug

Fragment:

Wliteraturze przedmiotu wskazuje sie bowiem, ?e brak jest jednej definicji faktoringu, ale wed3ug jednej z rozpowszechnionych definicji - „ faktoring, okreolany równie? mianem accounts receivable financing, to sprzedawanie nale?nooci przedsiebiorstwa z dyskontem faktorowi, który przejmuje ryzyko niewyp3acalnooci d3u?nika oraz któremu sp3acana jest wierzytelnooa. (...) ”(P.Katner, Przeniesienie wierzytelnooci w umowie faktoringu, LEX 2011). Ponadto w piomiennictwie wskazuje sie ?e nie mo?na uto?samiaa opodatkowanej VAT umowy faktoringu z samym obrotem wierzytelnoociami w3asnymi (które znajduj1 sie zasadniczo poza VAT): „ (...) us3ugami faktoringowymi s1 jedynie te us3ugi obrotu wierzytelnoociami, które wyró?niaj1 sie sta3ymi (ci1g3ymi) powi1zaniami prawnymi pomiedzy faktorantem (przedsiebiorc1 - zbywc1 wierzytelnooci) a faktorem, co najczeociej wynika z umów o charakterze d3ugoterminowym pomiedzy tymi podmiotami, które w zwi1zku z tym - aczkolwiek nie musz1 - najczeociej nak3adaj1 na faktora dodatkowe obowi1zki w stosunku do faktoranta (...). Istota rozró?nienia tych us3ug [obrotu wierzytelnoociami (d3ugami) oraz faktoringu] sprowadza sie zatem do zapisów umów 31cz1cych strony przelewu wierzytelnooci, analizy ich treoci oraz czynnooci faktycznych wynikaj1cych z tych umów ”. (J.

2016
17
sie

Istota:

Podatek od towarów i usług w zakresie uznania usługi wskazanej we wniosku za opodatkowaną według podstawowej stawki podatku w wysokości 23%.

Fragment:

Powołany wyrok ma istotne znaczenie, ponieważ TSUE odniósł się w nim do podstawowego rozróżnienia usług faktoringu na: tzw. faktoring właściwy (pełny / prawidłowy) oraz tzw. faktoring niewłaściwy (niepełny / nieprawidłowy). Faktoring właściwy – zgodnie z przyjętym powszechnie rozumieniem, to rodzaj faktoringu, w ramach którego faktor nabywa wierzytelność faktoranta bez tzw. prawa regresu, tj. prawa do zwrotnego przeniesienia na faktoranta wierzytelności w przypadku niewypłacalności dłużnika faktoranta. W ramach tego rodzaju faktoringu, faktor przejmuje na siebie ryzyko niewypłacalności dłużnika faktoranta. Co do zasady, faktoring niewłaściwy cechują te same elementy, co faktoring właściwy. Jedyna różnica sprowadza się do tego, że w przypadku faktoringu niewłaściwego, faktora nie obciąża ryzyko niewypłacalności dłużnika faktoranta, ponieważ faktorowi przysługuje tzw. prawo do regresu, tj. do zwrotu do faktoranta wierzytelności, co do której windykacja okazała się nieskuteczna. Ewentualnie, faktor w ogóle nie nabywa wierzytelności od faktoranta. Konsekwencją umowy faktoringu niewłaściwego jest faktyczne pozostawienie ryzyka niewypłacalności dłużnika po stronie faktoranta. Przedmiotem rozstrzygania w wyroku był tzw. faktoring właściwy, tj. faktoring, w ramach którego ryzyko niewypłacalności dłużnika przechodzi na faktora.

2016
10
lip

Istota:

Czy usługi faktoringu zwykłego w odmianie faktoringu pełnego z ubezpieczeniem (polisa globalna Banku) traktować należy w aktualnym stanie prawnym jako opodatkowane podstawową stawką podatku od towarów i usług?

Fragment:

W ramach tej działalności Bank oferuje swoim klientom usługę polegającą na finansowaniu spłaty wierzytelności pod postacią różnych rodzajów faktoringu. W ramach oferty Banku znajdują się następujące usługi: Faktoring zwykły, a w jego ramach: faktoring niepełny, faktoring pełny z cesją wierzytelności z umowy ubezpieczenia na rzecz Banku — polisa indywidualna Faktoranta — (z roszczeniem do ubezpieczyciela) faktoring pełny z ubezpieczeniem — polisa globalna Banku (z roszczeniem do ubezpieczyciela). Faktoring odwrotny Usługa „ finansowanie wierzytelności ” będąca odmianą faktoringu zwykłego, występująca w dwóch odmianach: finansowanie wierzytelności z prawem regresu do Faktoranta, finansowanie wierzytelności bez prawa regresu do Faktoranta. Umowy faktoringu zawierane są z przedsiębiorcą (dalej: „ Faktorant ” albo „ Zbywca ”) posiadającym wierzytelności z tytułu realizacji kontraktu z kontrahentem (dalej: Dłużnik”). Na podstawie umowy Bank (dalej: Faktor”) nabywa od Faktoranta niewymagalne wierzytelności pieniężne przed terminem ich zapłaty wynikającym z przedstawionej przez niego faktury dokumentującej transakcję z Dłużnikiem, płacąc Faktorantowi cenę nabycia. Na poczet ceny nabycia Bank przelewa na konto Faktoranta zaliczkę stanowiąca określony w umownie procent takich wierzytelności (dalej: Zaliczka”).