Ewidencja | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to ewidencja. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
16
lis

Istota:

Dotyczy ustalenia, czy dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE w oparciu o Zezwolenia, po przejęciu przez Wnioskodawcę Spółki Przejmowanej, Spółka będzie uprawniona do prowadzenia jednej, łącznej ewidencji dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych tj. wspólnej dla wszystkich Zezwoleń.

Fragment:

Dodatkowo, WSA stwierdził, że Nieuprawnione jest również stwierdzenie organu, że z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p., wynika obowiązek prowadzenia ewidencji w sposób umożliwiający zapewnienie odrębnego ustalania osiągniętego dochodu lub poniesionej straty w odniesieniu do każdego z posiadanych zezwoleń, gdyż powołany przepis nakłada wyłącznie obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku, nie zobowiązuje natomiast do prowadzenia odrębnej ewidencji umożliwiającej odrębne ustalenie wyniku finansowego w odniesieniu do każdego z posiadanych zezwoleń. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE w oparciu o Zezwolenia, Spółka będzie uprawniona do prowadzenia jednej, łącznej ewidencji dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych tj. wspólnej dla wszystkich Zezwoleń. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

2018
25
paź

Istota:

Dla celów obliczenia dochodu (straty) opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób prawnych oraz dochodu (straty) uzyskanego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwoleń, Wnioskodawca będzie mógł prowadzić jedną wspólną ewidencję rachunkową dla działalności zwolnionej, prowadzonej na podstawie wszystkich posiadanych przez niego zezwoleń oraz odrębną ewidencję dla działalności podlegającej opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób prawnych

Fragment:

Spółka ma obowiązek prowadzić odrębną ewidencję rachunkową wyłącznie dla działalności opodatkowanej tj. prowadzonej poza strefą. Żaden przepis nie obliguje przedsiębiorcy do prowadzenia odrębnej ewidencji rachunkowej dla każdego poszczególnego zezwolenia strefowego. Gdyby celem ustawodawcy było nałożenie na przedsiębiorców dodatkowych obowiązków w tym zakresie, kwestia ta zostałaby wprost uregulowana w przepisach. W przedstawionym stanie faktycznym, Spółka może zatem prowadzić dwie ewidencje rachunkowe – jedną dla działalności prowadzonej na podstawie trzech posiadanych zezwoleń: z 2010, 2012 i 2016 r., a drugą dla działalności opodatkowanej, prowadzonej poza SSE. Dla celów podatkowych, istotne jest wyłącznie rozdzielenie dochodu zwolnionego uzyskiwanego na terenie SSE oraz dochodu opodatkowanego. Ponadto, w razie uzyskania przez Wnioskodawcę kolejnych zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie tej samej SSE, Wnioskodawca również będzie mógł prowadzić jedną ewidencję rachunkową wspólną dla wszystkich posiadanych zezwoleń. Ad. 2 Odnosząc się do drugiego pytania Wnioskodawcy, przepisy również nie nakładają na podatnika obowiązku alokowania dochodu uzyskanego z działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na poszczególne zezwolenia.

2018
23
sie

Istota:

W zakresie ustalenia, czy przygotowanie ewidencji pomocniczej na koniec danego roku podatkowego wypełnia obowiązek wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w ewidencji zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy CIT (pytanie oznaczone we wniosku nr 7)

Fragment:

Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy CIT, podatnicy prowadzący działalność B+R, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności B+R w prowadzonej ewidencji. Przepisy o uldze B+R nie regulują, kiedy podatnik powinien przeprowadzić wyodrębnienie wydatków poniesionych w związku z działalnością B+R w odpowiedniej ewidencji. Tym samym, biorąc pod uwagę, iż w przypadku zamiaru skorzystania z odliczenia z tytułu Ulgi B+R koszty kwalifikowane należy odliczyć, co do zasady, w zeznaniu za rok, w którym wydatki zastały poniesione (art. 18d ust. 8 ustawy CIT) oraz że podatnik jest zobowiązany wykazać koszty kwalifikowane w rocznym zeznaniu podatkowym (art. 18e ustawy CIT), należy uznać, iż dokonanie wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w ewidencji na zakończenie danego roku podatkowego spełnia wymóg określony w art. 9 ust. 1b ustawy CIT. Przepisy o Uldze B+R nie nakazują w szczególności, aby wyodrębniona ewidencja miała być prowadzona w sposób ciągły przez cały rok podatkowy, za który dokonane miałoby zostać odliczenie na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy CIT. Zatem, na gruncie przytoczonych wyżej przepisów należy, zdaniem Wnioskodawcy, uznać, że wyodrębnienie przez podatnika w ewidencji kosztów kwalifikowanych powinno: zostać przeprowadzone przed złożeniem zeznania podatkowego za dany rok podatkowy, umożliwić wykazanie wysokości kosztów kwalifikowanych poniesionych w roku podatkowym w zeznaniu, za który to odpowiednio rok podatkowy zostaną wykazane.

2018
13
sie

Istota:

Czy dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE w oparciu o Zezwolenia Spółka będzie uprawniona do prowadzenia jednej, łącznej ewidencji dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, tj. wspólnej dla wszystkich Zezwoleń?

Fragment:

Dodatkowo, WSA stwierdził, że: „ Nieuprawnione jest również stwierdzenie organu, że z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p., wynika obowiązek prowadzenia ewidencji w sposób umożliwiający zapewnienie odrębnego ustalania osiągniętego dochodu lub poniesionej straty w odniesieniu do każdego z posiadanych zezwoleń, gdyż powołany przepis nakłada wyłącznie obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku, nie zobowiązuje natomiast do prowadzenia odrębnej ewidencji umożliwiającej odrębne ustalenie wyniku finansowego w odniesieniu do każdego z posiadanych zezwoleń ”. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE w oparciu o Zezwolenia, Spółka będzie uprawniona do prowadzenia jednej, łącznej ewidencji dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, tj. wspólnej dla wszystkich Zezwoleń. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w najnowszych interpretacjach indywidualnych, tj. interpretacji indywidualnej DKIS z 19 stycznia 2018 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.504.2017.1.BM oraz interpretacji indywidualnej DKIS z 1 grudnia 2017 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.396.2017.1.MST.

2018
21
cze

Istota:

Czy dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE w oparciu o Zezwolenia, Spółka będzie uprawniona do prowadzenia jednej, łącznej ewidencji dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, tj. wspólnej dla wszystkich Zezwoleń (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Fragment:

Dodatkowo, WSA stwierdził, że Nieuprawnione jest również stwierdzenie organu, że z art. 9 ust. 1 updop, wynika obowiązek prowadzenia ewidencji w sposób umożliwiający zapewnienie odrębnego ustalania osiągniętego dochodu lub poniesionej straty w odniesieniu do każdego z posiadanych zezwoleń, gdyż powołany przepis nakłada wyłącznie obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku, nie zobowiązuje natomiast do prowadzenia odrębnej ewidencji umożliwiającej odrębne ustalenie wyniku finansowego w odniesieniu do każdego z posiadanych zezwoleń. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE w oparciu o Zezwolenia, Spółka będzie uprawniona do prowadzenia jednej, łącznej ewidencji dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych tj. wspólnej dla wszystkich Zezwoleń. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

2018
16
cze

Istota:

W zakresie przychodów i kosztów uzyskania przychodów w sytuacji przeniesienia wierzytelności wraz z odpisem aktualizującym do ewidencji pozabilansowej

Fragment:

W interpretacjach tych organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem banku − wnioskodawcy, aprobując m in. następujące tezy. „ Powyższe oznacza zatem, że ewidencja pozabilansowa stanowi nadal element ksiąg rachunkowych banku. Tym samym, należności pozabilansowe nadal są objęte ewidencją rachunkową, o której mowa w art. 9 updop. Tym samym, w odniesieniu do przeniesienia wierzytelności między ewidencją bilansową a pozabilansową nie należy stosować przepisów mówiących o "odpisaniu" wierzytelności. ” „ Jest zatem oczywiste, że ewidencja pozabilansowa stanowi nadal element ksiąg rachunkowych banku, a należności pozabilansowe nadal są objęte ewidencją rachunkową, o której mowa w art. 9 updop. Tym samym, w odniesieniu do przeniesienia wierzytelności między ewidencją bilansową a pozabilansową nie należy stosować przepisów updop mówiących o "odpisaniu" wierzytelności. ” „ Z powyższego jednoznacznie wynika zatem, że w przypadku Banku, który stosuje MSR, przeniesienie wierzytelności wraz z odpisem aktualizującym do ewidencji pozabilansowej jest neutralne podatkowo. Wynika z tego, że Bank nie jest zobowiązany do potraktowania tej czynności jako odpisania wierzytelności skutkującego rozwiązaniem odpisu aktualizującego i tym samym rozpoznaniem przychodu podatkowego (jeśli odpis ten został zaliczony do kosztów) ”.

2018
27
kwi

Istota:

W zakresie przychodów i kosztów uzyskania przychodów w sytuacji przeniesienia wierzytelności wraz z odpisem aktualizującym do ewidencji pozabilansowej.

Fragment:

Tym samym, należności pozabilansowe nadal są objęte ewidencją rachunkową, o której mowa w art. 9 updop. Tym samym, w odniesieniu do przeniesienia wierzytelności między ewidencją bilansową a pozabilansową nie należy stosować przepisów mówiących o „ odpisaniu ” wierzytelności. Ministerstwo Finansów jednoznacznie rozwiało wszelkie ewentualne wątpliwości i potwierdziło, że przeniesienie wierzytelności wraz z utworzonymi na nie rezerwami do tzw. pozabilansu (czyli ewidencji pozabilansowej) jest czynnością neutralną podatkowo. Stanowisko takie został przedstawione przez Ministerstwo Finansów w piśmie adresowanym do Związku Banków Polskich z dnia 12 lipca 2004r. Nr PB3/379-8214-184/HS/04 dotyczącym zaliczania do kosztów uzyskania przychodów należności odpisanych do ewidencji pozabilansowej na podstawie polskich przepisów o rachunkowości. Minister Finansów uznał, iż czynność przeniesienia ekspozycji kredytowej do ewidencji pozabilansowej „ ma charakter techniczny i nie powoduje umorzenia należności ” z tytułu kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych przez bank do kategorii „ stracone ” oraz, że przeniesienie utworzonych na tę należność rezerw celowych z ewidencji bilansowej do pozabilansowej ma wyłącznie charakter techniczny i jest w świetle updop operacją neutralną podatkowo.

2018
16
kwi

Istota:

Sposób prowadzenia ewidencji zakupów.

Fragment:

Stosownie do treści art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej. Ewidencja powinna zawierać w szczególności dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, korekt podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającej kwotę podatku należnego, korekt podatku naliczonego, kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu, a także inne dane służące identyfikacji poszczególnych transakcji, w tym numer, za pomocą którego kontrahent jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej. Przytoczona regulacja wskazuje na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej, gdyż dane, które podatnik wpisuje do deklaracji/informacji podsumowującej składanej w urzędzie skarbowym, stanowią odzwierciedlenie danych wynikających z prowadzonej przez niego ewidencji sprzedaży i ewidencji zakupu VAT. Przepisy ustawy o VAT nie narzucają określonej formy prowadzenia ewidencji. Ważne jest tylko, aby zawierała ona wszystkie elementy wymienione w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT oraz inne dane, które są niezbędne do prawidłowego wypełnienia deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej.

2018
17
mar

Istota:

Ustalenie, czy dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE w oparciu o Zezwolenia, po przejęciu przez Wnioskodawcę spółki Y sp.k., Spółka będzie uprawniona do prowadzenia jednej, łącznej ewidencji dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, tj. wspólnej dla wszystkich Zezwoleń

Fragment:

Dodatkowo, WSA stwierdził, że „ Nieuprawnione jest również stwierdzenie organu, że z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p., wynika obowiązek prowadzenia ewidencji w sposób umożliwiający zapewnienie odrębnego ustalania osiągniętego dochodu lub poniesionej straty w odniesieniu do każdego z posiadanych zezwoleń, gdyż powołany przepis nakłada wyłącznie obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku, nie zobowiązuje natomiast do prowadzenia odrębnej ewidencji umożliwiającej odrębne ustalenie wyniku finansowego w odniesieniu do każdego z posiadanych zezwoleń ”. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE w oparciu o Zezwolenia, Spółka będzie uprawniona do prowadzenia jednej, łącznej ewidencji dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, tj. wspólnej dla wszystkich Zezwoleń. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

2018
1
lut

Istota:

Podatek od towarów i usług w zakresie braku obowiązku zamieszczania w prowadzonej ewidencji danych służących identyfikacji poszczególnych transakcji, w przypadku czynności dokonywanych na rzecz osób fizycznych, które nie prowadzą działalności gospodarczej; w zakresie dokonywania w ewidencji sprzedaży VAT zbiorczych wpisów w zakresie zapewnienia posiłków w placówkach oświatowych dzieciom oraz pracownikom pedagogicznym w danym miesiącu w poszczególnych placówkach oświatowych oraz w zakresie dokonywania w ewidencji sprzedaży VAT zbiorczych wpisów w zakresie sprzedaży usług dotyczących pobytu dzieci w przedszkolach w danym miesiącu w poszczególnych placówkach oświatowych, w stosunku do których Gmina występuje w charakterze podatnika podatku VAT.

Fragment:

Ponieważ osoby fizyczne, które nie prowadzą działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, nie posiadają takiego numeru i nie są w ogóle zidentyfikowane na potrzeby podatku VAT, to należy uznać, że wymóg zamieszczania w ewidencji sprzedaży danych służących identyfikacji poszczególnych transakcji nie dotyczy sprzedaży dokonywanej na rzecz tych osób. Pogląd Wnioskodawcy znajduje też potwierdzenie w wykładni celowościowej przeprowadzonej z uwzględnieniem zasady racjonalnego prawodawcy. Trzeba mieć na uwadze, że co do zasady podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. W ocenie Wnioskodawcy, kwoty wynikające z tej ewidencji, odpowiednio zagregowane np. w postaci raportów miesięcznych powinny znaleźć się także w ewidencji VAT, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT. W innym przypadku nie byłoby możliwe uzgodnienie kwoty wynikających z ewidencji VAT z deklaracjami VAT. Uzgodnienie to ma szczególne znaczenie także ze względu na obowiązek przesyłania ewidencji VAT w postaci tzw. Jednolitego Pliku Kontrolnego. Nie jest możliwe, aby racjonalny prawodawca wymagał od podatników zamieszczania w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, danych identyfikujących poszczególne transakcje w przypadku, gdy poszczególne transakcje zostały już wcześniej zaewidencjonowane przy użyciu kasy rejestrującej, czyli innego narzędzia ewidencyjnego.