0111-KDIB3-3.4013.194.2018.1.PJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Przepis rozporządzenia MRiF stanowi wprost, że zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW przez podmiot, który zużywa tę energię, bez znaczenia pozostaje fakt do jakich konkretnie własnych potrzeb zostanie wyprodukowana energia elektryczna zużyta; przedmiotem opodatkowania jest sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, a jak wynika z wniosku odbiorca tej energii nie posiada takiego statusu.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 sierpnia 2018 r. (data wpływu 27 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie:

  • zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej uzyskiwanej z odnawialnych źródeł energii i zużywanych na potrzeby własne oraz obowiązku w zakresie składania deklaracji podatkowych – jest prawidłowe.
  • zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej uzyskiwanej z odnawialnych źródeł energii i sprzedawanej podmiotowi posiadającemu koncesję na dystrybucję energii elektrycznej – jest prawidłowe.
  • obowiązku rejestracji jako podatnik podatku akcyzowego w związku z wytwarzaniem energii elektrycznej uzyskiwanej z odnawialnych źródeł energii – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej uzyskiwanej z odnawialnych źródeł energii oraz obowiązków w zakresie rejestracji jako podatnik podatku akcyzowego i składania deklaracji podatkowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca - spółka jawna (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka) prowadząca działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży materiałów budowlanych oraz akcesoriów meblowych rozpoczęła wytwarzanie energii z odnawialnych źródeł energii. W tym celu na budynku magazynowo-handlowym, należącym do Wnioskodawcy została zamontowana instalacja fotowoltaiczna o mocy 39,955 kWp ( kW peak - moc szczytowa/maksymalna).

Przedmiotowa instalacja składa się z 131 szt. paneli fotowoltaicznych o mocy znamionowej 0,305 kW, 2 szt. falowników (inwerterów) o mocy znamionowej 17,5 kW oraz okablowania.

Wykonana na zlecenie Spółki instalacja fotowoltaiczna przeznaczona jest na pokrycie potrzeb własnych energii elektrycznej z możliwością sprzedaży nadwyżek energii do spółki obrotu energią (A spółka akcyjna), która posiada koncesję na dystrybucję energii elektrycznej. Spółka A nabytą od Wnioskodawcy energię odsprzedaje innym podmiotom.

Wnioskodawca nie posiada koncesji na wytwarzanie energii.

W związku z powyższym opisem stanu faktycznego zadano następujące pytania:
  1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca jest zwolniony od obowiązku uiszczania podatku akcyzowego od zużycia na własne potrzeby energii elektrycznej, którą wytwarza z odnawialnych źródłach energii oraz składania comiesięcznych deklaracji podatkowych w związku z zużyciem energii elektrycznej wyprodukowanej we własnym zakresie?
  2. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka będzie zwolniona od obowiązku uiszczania podatku akcyzowego od sprzedaży nadwyżek energii dla spółki A?
  3. Czy w przedstawionym stanie faktycznym na Wnioskodawcy ciąży obowiązek rejestracji jako podatnik podatku akcyzowego?

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego:

W ocenie Spółki będzie ona zwolniona od obowiązku uiszczania podatku akcyzowego od zużycia na własne potrzeby energii elektrycznej, którą wytwarza w odnawialnych źródłach energii, będzie jednak zobowiązana do składania deklaracji podatkowych w związku z zużyciem energii elektrycznej wyprodukowanej we własnym zakresie.

Zgodnie z § 5 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego „Zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW przez podmiot, który zużywa tę energię”. W tym miejscu Wnioskodawca pragnie wskazać, że 1 MW = 1000 kW.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca będzie wykorzystywał wyprodukowaną energię głównie na własne potrzeby. Ponadto moc posiadanej przez Spółkę instalacji fotowoltaicznej nie przekracza 1 MW.

Z powyższego wynika zatem, że Wnioskodawca, na podstawie powyższego przepisu powinien być zwolniony od obowiązku uiszczania podatku akcyzowego od zużycia na własne potrzeby energii elektrycznej, którą wytwarza w odnawialnych źródłach energii.

Prawidłowość powyższego potwierdzają wydawane przez organy podatkowe rozstrzygnięcia, w których wskazuje się, że:

  • jeżeli Wnioskodawca zużywa do produkcji energii elektrycznej energię słoneczną oraz łączna moc generatorów z których produkowana jest energia elektryczna nie przekroczy 1 MW to zużycie wyprodukowanej w ten sposób energii będzie objęte zwolnieniem na podstawie przywołanego § 5 rozporządzenia Ministra Finansów.” (zob. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 stycznia 2017 r., nr 2461-IBPP4.4513.398.2016.1.PZ);
  • Wnioskodawca będzie zwolniony z obowiązku uiszczania podatku akcyzowego od zużytej na własne potrzeby energii elektrycznej wytworzonej z generatora nieprzekraczającego 1 MW (...) Bez znaczenia pozostaje fakt do jakich konkretnie własnych potrzeb zostanie wyprodukowana przez Wnioskodawcę energia elektryczna zużyta. Istotne jest bowiem to, że nie zostanie ona przekazana innemu podmiotowi lecz zużyta w ramach prowadzonej działalności na własne potrzeby.” (zob. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2017 r. nr 0111-KDIB3-3.4013.5.2017.1.MK);
  • Wnioskodawca ma prawo do zastosowania zwolnienia względem zużytej energii elektrycznej wytworzonej przez ogniwa fotowoltaiczne o łącznej nieprzekraczającej mocy 1 MW, niedostarczonej do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą służących do przesyłania energii elektrycznej, do produkcji której wykorzystano energię promieniowania słonecznego” (zob. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 29 stycznia 2015 r., nr IBPP4/4513-220/15/BP).

Pomimo zwolnienia z obowiązku uiszczania podatku akcyzowego Wnioskodawca będzie zobowiązany do składania comiesięcznych deklaracji podatkowych w związku z zużyciem energii elektrycznej wyprodukowanej we własnym zakresie. Wynika to z art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. Przepis ten stanowi, że w przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6 (w art. 9 ust. 1 pkt 4 mowa jest o podmiocie nieposiadającym koncesji, który wyprodukowaną energię zużywa na własne potrzeby). Wskazać również należy, że organy podatkowe w wydawanych rozstrzygnięciach wskazują, że:

  • Mając na uwadze (...) przepis art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy stwierdzić należy, że Wnioskodawca będzie zobowiązany do złożenia deklaracji podatkowej w związku z zużyciem energii elektrycznej wyprodukowanej we własnym zakresie. Deklarację podatkową według ustalonego wzoru składa się właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie energii elektrycznej.” (zob. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 czerwca 2017 r. nr 0111-KDIB3 3.4013. 63.2017.1.MAZ);
  • Jeśli więc Wnioskodawca jako podmiot nie posiadający koncesji jest podatnikiem w tytułu czynności o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy, tym samym w myśl art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy obowiązany jest bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie energii elektrycznej. Fakt, że wytworzona energia elektryczna w odnawialnych źródłach energii, zostanie zużyta na własne potrzeby i zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 8 lutego 2013 r. podlegać będzie zwolnieniu od akcyzy, nie zwalnia Wnioskodawcy z konieczności wypełnienia innych obowiązków wynikających z ustawy w tym obowiązku składania comiesięcznych deklaracji o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy.” (zob. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 maja 2016 r., nr IBPP4/4513 83/ 16/MK).
  • Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania drugiego:

W ocenie Spółki nie będzie ona zobowiązana do uiszczania podatku akcyzowego od sprzedaży nadwyżek energii dla spółki A.

W art. 9 ust. 1 pkt 2 wskazano, że przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym jest sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, Z brzmienia powyższego przepisu jednoznacznie wynika, iż podatkiem akcyzowym jest opodatkowana jedynie sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu. Sprzedaż energii podmiotowi nie będącemu nabywcą końcowym nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ust. 19 [powinno być: art. 2 ust. 1 pkt 19] ustawy o podatku akcyzowym nabywcą końcowym jest podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne. Wskazać ponadto należy, że organy podatkowe w wydawanych rozstrzygnięciach wskazują, że „każdy podmiot posiadający jakąkolwiek z koncesji (na wytwarzanie, obrót, dystrybucję lub przesył energii elektrycznej), nie jest nabywcą końcowym” (zob. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 grudnia 2011 r., nr IPPP3/443-570/09/11-5/S/SM).Wobec tego stwierdzić należy, iż wyznacznikiem uznania podmiotu za nabywcę końcowego jest nieposiadanie przez niego koncesji na wytwarzanie, dystrybucję lub przesył energii.

Mając na uwadze powyższe, w sprawie objętej niniejszym wnioskiem spółka A nie może zostać uznana za nabywcę końcowego. Jak wskazano bowiem w opisie stanu faktycznego posiada ona koncesję na dystrybucję energii elektrycznej. Zatem w sytuacji opisanej w stanie faktycznym Wnioskodawca nie powinien być zobowiązany do uiszczania podatku akcyzowego od sprzedaży nadwyżek energii dla spółki A.

Wskazać nadto należy, iż organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych stwierdzają, że „odsprzedaż nadwyżek energii powstałych z przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej na rzecz podmiotu nie będącego nabywcą końcowym nie będzie podlegała opodatkowaniem podatkiem akcyzowym.” (zob. np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 stycznia 2017 r., nr 2461-IBPP4.4513.398.2016.1.PZ). Również w judykaturze wskazuje się, iż „sprzedaż energii elektrycznej przez wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii na rzecz zobowiązanego sprzedawcy (spółki posiadającej koncesję na obrót energią elektryczną) nie podlega opodatkowaniu akcyzą.” (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 544/17).

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania trzeciego:

Według Wnioskodawcy ciąży na nim obowiązek rejestracji jako podatnik podatku akcyzowego.

Obowiązek rejestracji jako podatnika podatku akcyzowego wynika z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Przepis ten stanowi, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest obowiązany, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą lub pierwszej czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Wskazać jednak należy, że stosownie do art. 16 ust. 7a omawianej ustawy przepis ust. 1 nie ma zastosowania do podmiotów produkujących energię elektryczną z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, która nie jest dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii, lecz jest zużywana przez ten podmiot, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości. W tym miejscu należy jednak stwierdzić, że zwolnienie z art. 16 ust. 7a ustawy o podatku akcyzowym nie może być zastosowany w niniejszej sprawie. Jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca sprzedaje nadwyżki wytworzonej energii elektrycznej. Wobec tego w sprawie objętej niniejszym wnioskiem nie zostaje spełniony warunek niedostarczania energii elektrycznej do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii.

Prawidłowość powyższego twierdzenia potwierdzają rozstrzygnięcia organów podatkowych, które wskazują, że:

  • stwierdzić należy, że w związku z tym, iż Wnioskodawca wyprodukowaną we własnym zakresie energię elektryczną sprzedaje, co powoduje dostarczanie tej energii elektrycznej do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii. Wnioskodawca będzie miał obowiązek zarejestrowania się na potrzeby podatku akcyzowego w trybie, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy” (zob. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 października 2017 r. nr 0111 KDIB3 3.4013.139. 2017.1.MS);
  • w przypadku, w którym Wnioskodawca wyprodukowaną we własnym zakresie energię elektryczną, którą co do zasady jedynie zużywa (oraz będzie zużywać) na własne potrzeby zacznie sprzedawać, co spowoduje dostarczanie tej energii elektrycznej do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii, Wnioskodawca będzie miał obowiązek zarejestrowania się na potrzeby podatku akcyzowego w trybie, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy” (zob. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 września 2013 r. nr IPPP3/4513-59/16-4/MC).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest w zakresie:
    ­
  • zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej uzyskiwanej z odnawialnych źródeł energii i zużywanych na potrzeby własne oraz obowiązku w zakresie składania deklaracji podatkowych – prawidłowe.
  • zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej uzyskiwanej z odnawialnych źródeł energii i sprzedawanej podmiotowi posiadającemu koncesję na dystrybucję energii elektrycznej – prawidłowe.
  • obowiązku rejestracji jako podatnik podatku akcyzowego w związku z wytwarzaniem energii elektrycznej uzyskiwanej z odnawialnych źródeł energii – prawidłowe.

­

­

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.