IPPP3/4513-45/15-2/SM | Interpretacja indywidualna

Brak obowiązku składania „zerowych” deklaracji dla wyrobów węglowych i energii elektrycznej.
IPPP3/4513-45/15-2/SMinterpretacja indywidualna
  1. deklaracja podatkowa
  2. deklaracje
  3. energia elektryczna
  4. obowiązek składania deklaracji
  5. węgiel
  1. Podatek akcyzowy (AKC) [przepisy aktualne] -> Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych -> Deklaracja podatkowa. Terminy płatności akcyzy -> Obowiązek składania deklaracji oraz obliczania i wpłaty akcyzy w przypadku opodatkowania energii elektrycznej
  2. Podatek akcyzowy (AKC) [przepisy aktualne] -> Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych -> Deklaracja podatkowa. Terminy płatności akcyzy -> Obowiązki podatnika podatku akcyzowego

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2015 r. (data wpływu 28 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku składania „zerowych” deklaracji podatkowych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku składania „zerowych” deklaracji podatkowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

X. ramach prowadzonej działalności nabywała oraz używała do celów opałowych wyroby węglowe (wskazane w art. 163 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym). Z uwagi na fakt, iż Spółka posiadała po 1 stycznia 2012 r. zapasy węglowe nabyte przed 31 grudnia 2011 r. - zużycie tychże wyrobów po 1 stycznia 2012 r. podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym (zgodnie z art. 9a ust. 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym). Z tego też tytułu Spółka dokonała rejestracji w zakresie podatku akcyzowego. Z tytułu zużycia zapasów wyrobów węglowych odprowadzano należny podatek, składano również deklaracje AKC-WW. Po zakończeniu zużycia zapasów wyrobów węglowych (gdzie składano deklaracje z wykazaną kwota podatku akcyzowego), X. z uwagi na brak jednoznacznego wskazania o braku obowiązku składania deklaracji AKC-WW - składa do chwili obecnej co miesiąc „zerowe” deklaracje, tj. z wykazaną kwotą do zapłaty „0,00 zł.

Podobna sytuacja ma miejsce w sporadycznych przypadkach stwierdzenia nielegalnego poboru energii elektrycznej. X. w ramach prowadzonej działalności świadczy usługi najmu/dzierżawy lokali mieszkalnych i użytkowych. Z uwagi na masowy charakter świadczonych usług - pojawiają się tu również przypadki, gdy w wyniku prowadzonej przez podmiot dostarczający energię elektryczną kontroli - okazuje się, iż najemca dokonuje nielegalnego poboru energii elektrycznej. Z uwagi na brak zapłaty akcyzy - X. jest zobowiązana do dokonania zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nielegalnego poboru energii przez swoich kontrahentów. Konieczne jest również złożenie stosownych deklaracji (AKC-4 i załącznik AKC-4/H). Należy tu zaznaczyć, iż nielegalny pobór energii elektrycznej nie następuje w winy X. - jednak obowiązujące przepisy nakładają właśnie na Spółkę obowiązek zapłaty podatku akcyzowego (traktując w tym wypadku Spółkę jako podatnika podatku akcyzowego).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy X., jako nabywca wyrobów węglowych, powinna składać nadal „zerowe” deklaracje AKC-WW na podstawie art. 21a ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym...
  2. Czy X. jest zobowiązana do składania „zerowych” deklaracji AKC-4 i AKC-4/H także za okresy gdzie nie wystąpił obowiązek zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej...

Zdaniem Wnioskodawcy:

X. toi na stanowisku, iż nie jest konieczne składanie deklaracji „zerowych”. Zgodnie z art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju. Zgodnie z art. 9a ust. 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Przepis ten zobowiązywał nabywców wyrobów węglowych, którzy nie zużyli zapasów posiadanych wyrobów węglowych do 1 stycznia 2012 r. - do opodatkowania podatkiem akcyzowym zużycia tych wyrobów po 1 stycznia 2012 r. Należy tu podkreślić, iż wyroby węglowe zgodnie z art. 163 ustawy o podatku akcyzowym były zwolnione z opodatkowania.

Wyroby węglowe nabyte po 1 stycznia 2012 r., które następnie, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zostały zużyte do celów opałowych, podlegały opodatkowaniu po stronie sprzedawcy nie zaś nabywcy.

W konsekwencji bezprzedmiotowe jest składanie przez nabywcę, na podstawie art. 21a ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, deklaracji AKC-WW. Przywołany przepis (art. 21a ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym) ma następujące brzmienie:

„W przypadku wyrobów węglowych podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

  1. składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru,
  2. obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej

- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia przypadającego w drugim miesiącu od miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 78 ust. 1 pkt 3.”

Zgodnie z ww. przepisem podatnik winien składać stosowne deklaracje. X. nie jest w tym wypadku podatnikiem jako nabywca, gdyż analizując treść art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym - podatnikiem w przypadku wyrobów węglowych będzie ich sprzedawca.

Równocześnie X. pragnie poinformować, iż jest finalnym nabywcą węglowym, o którym mowa w art. 2 ust 1 pkt 23c ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

W zakresie nielegalnego poboru energii elektrycznej X. stoi na stanowisku analogicznym do zajmowanego w zakresie deklaracji AKC-WW. Zdaniem Spółki składanie pustych (zerowych) deklaracji z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej nie znajduje uzasadnienia. Konieczność składania deklaracji z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej powinno mieć miejsce jedynie w przypadku zaistnienia zdarzeń gospodarczych skutkujących koniecznością zapłaty podatku akcyzowego z tego tytułu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą”, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

  1. sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;
  2. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
  3. import wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
  4. użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
  5. użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego:
    1. nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1, do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31a ust. 1,
    2. uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    3. jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony w należnej wysokości;
  6. użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
  7. powstanie ubytków wyrobów węglowych.

W myśl art. 9a ust. 2 ustawy, za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich:

  1. sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121);
  2. zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
  3. wydanie w zamian za wierzytelności;
  4. wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
  5. darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
  6. wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
  7. przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
  8. przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
  9. użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Jeżeli w stosunku do wyrobów węglowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej (art. 9a ust. 3 ustawy).

W myśl art. 21a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

  1. składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru,
  2. obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej

- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia przypadającego w drugim miesiącu od miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 78 ust. 1 pkt 3."

Z opisu sprawy wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności nabywała oraz używała do celów opałowych wyroby węglowe (wskazane w art. 163 ust. 1 ustawy, tj. do dnia 31 grudnia 2011 r. zwolnione od podatku akcyzowego). Z uwagi na fakt, że Spółka posiadała po 1 stycznia 2012 r. zapasy węglowe nabyte przed 31 grudnia 2011 r. - ich zużycie po dniu 1 stycznia 2012 r. podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym (jako użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, czynności uznanej za sprzedaż wyrobów węglowych – zgodnie z art. 9a ust. 2 pkt 9 w związku z art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy). Z tego tytułu Spółka dokonała rejestracji w zakresie podatku, odprowadzała należny podatek i składała również deklaracje AKC-WW. Po zakończeniu zużycia zapasów wyrobów węglowych (gdzie składano deklaracje z wykazaną kwotą podatku akcyzowego), Spółka składa do chwili obecnej co miesiąc „zerowe” deklaracje.

Wątpliwości Spółki dotyczą prawidłowości ww. postępowania.

Zauważyć należy, że w myśl ww. art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu. Jednocześnie ust. 3 ww. art. 9a ustawy ustanawia dla wyrobów węglowych zasadę jednokrotności opodatkowania akcyzą. Zatem co do zasady, podatek akcyzowy jest odprowadzany przez sprzedawcę wyrobów węglowych na rzecz Spółki - finalnego nabywcę węglowego. Spółka nie jest zatem zobowiązana do zapłaty akcyzy z tytułu zużycia wyrobów węglowych do celów opałowych (z wyjątkiem np. sytuacji nabycia wyrobów węglowych zwolnionych i zużycia ich do innych celów).

Natomiast zgodnie z przepisem art. 21a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych podatnik jest obowiązany składać deklaracje podatkowe za miesięczne okresy rozliczeniowe w terminie do 25. dnia przypadającego w drugim miesiącu od miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy. Zatem Spółka nie obowiązku składania deklaracji „zerowych” deklaracji AKC-WW, tj. za miesiące, w których nie powstał obowiązek podatkowy.

W zakresie obowiązku składania „zerowych” deklaracji z tytułu sprzedaży energii elektrycznej zauważyć należy, że zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy, w przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym:

  1. upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
  2. upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę lub ten dokument - w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
  3. nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka dokonuje zapłaty podatku akcyzowego i składa deklaracje AKC-4 i załącznik AKC-4/H z tytułu nielegalnego poboru energii przez najemców, na rzecz których świadczy usługi najmu/dzierżawy lokali mieszkalnych i usługowych. W takim przypadku, z uwagi na uregulowania art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy, nie będzie ona również obowiązana do składania „zerowych” ww. deklaracji - nie wystąpi bowiem zużycie energii elektrycznej, będące przedmiotem opodatkowania akcyzą.

Zatem stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ zauważa, że nie dokonywał analizy, czy Spółka zasadnie dokonuje zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nielegalnego poboru energii przez swoich kontrahentów, przyjmując powyższą informację jako element opisanego zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.