IBPP3/443-1165/11/IK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Określenie stawki podatku od towarów i usług usługi dzierżawy pojemników stanowiącej element pomocniczy usługi wywozu nieczystości stałych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 października 2011 r. (data wpływu 25 października 2011 r.), uzupełnionym pismami z dnia 16 stycznia 2012 r. (data wpływu 20 stycznia 2012 r.) oraz pismem z dnia 25 stycznia 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie określenia stawki podatku od towarów i usług usługi dzierżawy pojemników stanowiącej element pomocniczy usługi wywozu nieczystości stałych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2011 r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie określenia stawki podatku od towarów i usług usługi dzierżawy pojemników stanowiącej element pomocniczy usługi wywozu nieczystości stałych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 stycznia 2012 r. (data wpływu 20 stycznia 2012 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 11 stycznia 2012 r. znak IBPP3/443-1165/11/IK. Ponadto ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25 stycznia 2012 r. (data wpływu).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Sp. z o.o. w przedmiocie swojej działalności prowadzi m.in. usługi w zakresie wywozu nieczystości stałych. Usługa ta wykonywana jest na terenie Gminy dla jej mieszkańców w sposób ciągły, na podstawie podpisanych umów, na wykonanie usług: wywóz nieczystości stałych i dzierżawę pojemników.

Usługę wywozu odpadów stałych opodatkowano stawką 8% podatku VAT, zaś usługę dzierżawy pojemników na odpady opodatkowana stawką 23% podatku VAT.

W uzupełnieniu wskazano (sprostowanie symbolu PKWiU w piśmie z dnia 25 stycznia 2012 r.), że symbol PKWiU dla świadczonych usług to 38.11.11 i 38.11.21 zgodnie z załącznikiem Nr 3 do ustawy o podatku od towarów i uslug z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.). Zawarte umowy na wywóz nieczystości stałych określają: zakres świadczonej usługi tj.: w sprawie wywozu nieczystości stałych i dzierżawy pojemników”, przedmiotem umowy jest wywóz odpadów komunalnych o kodzie 20 03 01, a także świadczenie usług z zakresu selektywnej zbiórki odpadów. W umowie określono terminy opróżniania pojemników zgodnie z ustaloną częstotliwością, jak również cenę dzierżawy pojemników. Na wywóz nieczystości stałych i dzierżawę pojemników zawarta jest jedna umowa, gdzie mieszkańcy Gminy deklarują ilość, wywóz i w razie konieczności ilość dzierżawionych pojemników. Dopuszcza się posiadanie przez mieszkańców Gminy własnych pojemników, w takiej sytuacji dzierżawa nie występuje. Nie występują w Spółce umowy tylko na dzierżawę pojemników. Wynagrodzenie za świadczenie przedmiotowych usług wynika z cennika usług wywozu nieczystości stałych, dzierżawy pojemników, pokrywania kosztów selektywnej zbiórki odpadów. Cennik wprowadzany jest zarządzeniem wewnętrznym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na usługę dzierżawy pojemników na odpady należy stosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%...

Zdaniem Wnioskodawcy, na usługę dzierżawy pojemników należy stosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%, gdyż usługa dzierżawy powiązana jest z usługą wywozu nieczystości stałych, nie jest usługą samą w sobie, jest usługą pomocniczą, umożliwiającą usługę główną – wywóz i zagospodarowanie nieczystości stałych. Usługa wywozu nieczystości stałych klasyfikowana była wg PKWiU 2004 w grupie 90.02.1 – jako usługi w zakresie gromadzenia i wywozu odpadów”, a wg PKWiU 2008 w grupie 38.1 – jako „usługi związane ze zbieraniem odpadów”. Zgodnie z art. 41 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a dokładnie art. 41 pkt 2 ww. ustawy w przypadku usług wymienionych w załączniku nr 3 ustawy powinno się stosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Jak stanowi przepis art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Stawka podatku – zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod pozycją 143 wskazano na „Usługi związane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nadających się do recyklingu” (symbol PKWiU 38.11.1). natomiast pod pozycją 144 – „Usługi związane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu” (symbol PKWiU 38.11.2).

Należy zauważyć, iż w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług 2008 pod symbolem 38.11.11 wymienione zostały – usługi związane ze zbieraniem odpadów komunalnych innych niż niebezpieczne nadających się do recyklingu. , a pod symbolem 38.11.21 wymienione zostały –usługi związane ze zbieraniem odpadów komunalnych innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w przedmiocie swojej działalności prowadzi m. in. usługi w zakresie wywozu nieczystości stałych. Usługa ta wykonywana jest dla mieszkańców Gminy, na podstawie podpisanych umów na wykonanie usług: wywóz nieczystości stałych i dzierżawę pojemników. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi sklasyfikowane są w PKWiU w grupowaniu 38.11.11 oraz 38.11.21. Zawarte umowy na wywóz nieczystości stałych określają: zakres świadczonej usługi tj.: w sprawie wywozu nieczystości stałych i dzierżawy pojemników”, przedmiotem umowy jest wywóz odpadów komunalnych o kodzie 20 03 01, a także świadczenie usług z zakresu selektywnej zbiórki odpadów. W umowie określono terminy opróżniania pojemników zgodnie z ustaloną częstotliwością, jak również cenę dzierżawy pojemników. Na wywóz nieczystości stałych i dzierżawę pojemników zawarta jest jedna umowa, gdzie mieszkańcy Gminy deklarują ilość, wywóz i w razie konieczności ilość dzierżawionych pojemników. Nie występują w Spółce umowy tylko na dzierżawę pojemników.

Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednakże w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Aby móc wskazać, iż dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana będzie jako element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Zatem podsumowując powyższe, świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze - tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy - wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.

W analizowanej sytuacji niewątpliwie mamy do czynienia z usługą główną jaką jest usługa wywozu nieczystości oraz usługami pomocniczymi, którymi są usługi dzierżawy pojemników. Usługa dzierżawy pojemników nie stanowi celu samego w sobie. Stanowi usługę dodatkową (pomocniczą) do usługi zasadniczej, która pozwala na lepsze wykorzystanie usługi zasadniczej. Wnioskodawca nie zawiera umów tylko na samą dzierżawę pojemników. Umowy są zawsze zawierane na świadczenie usługi wywozu odpadów wraz z dzierżawą pojemników na gromadzenie odpadów. Tym samym w przedmiotowej sprawie należy przyjąć, że Wnioskodawca świadczy kompleksową usługę związaną z wywozem nieczystości.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, iż skoro świadczona przez Wnioskodawcę usługa główna związana z wywozem nieczystości stałych, sklasyfikowana w PKWiU w grupowaniu 38.11.11 oraz 38.11.21, opodatkowana jest stawką podatku 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy i poz. 143 załącznika Nr 3 do ustawy w związku z art. 146a pkt 2, to realizowana w ramach tej samej umowy czynność wynajmu i dzierżawy kontenerów, jako wchodząca w skład tej kompleksowej usługi, również korzysta z preferencyjnej stawki podatku w wysokości 8%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe, wyjaśnić jednakże należy, ze Wnioskodawca we własnym stanowisku posłużył się niepełnym symbolem PKWiU. Tut. organ oparł ocenę stanowiska Wnioskodawcy w powiązaniu z symbolem PKWiU wskazanym w opisie stanu faktycznego.

Jednocześnie podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji towarów do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z czym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowania wskazane w złożonym wniosku. Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Ponadto należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia przedstawionego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.