IBPBII/1/415-679/14/MK | Interpretacja indywidualna

Czy dofinansowanie wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 zwolnione jest z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
IBPBII/1/415-679/14/MKinterpretacja indywidualna
  1. dofinansowanie wypoczynku
  2. dzieci i młodzież
  3. zakładowy fundusz świadczeń socjalnych
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 sierpnia 2014 r. (data wpływu do Biura – 21 sierpnia 2014 r.) .) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z podatku dochodowego dofinansowania do wypoczynku dzieci – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z podatku dochodowego dofinansowania do wypoczynku dzieci.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Pracownik ubiegał się o dofinansowanie zorganizowanego wypoczynku dwójki swoich dzieci ze środków pochodzących z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

W dniu 31 lipca 2014 r. pracownik przedłożył rachunek wystawiony przez parafię rzymsko-katolicką za wypoczynek dzieci (2 osoby) – obóz wojskowy zorganizowany w dniach 28 lipca 2014 r. – 18 sierpnia 2014 r.

Z przedstawionego rachunku wynikają następujące informacje: nazwa i adres podmiotu organizującego wypoczynek, tj. parafia rzymsko-katolicka, forma wypoczynku: obóz wojskowy, imiona dzieci korzystających z wypoczynku, imię i nazwisko osoby dokonującej zapłaty oraz kwota i data dokonania zapłaty.

Zakład pracy (płatnik) wypłacił pracownikowi kwotę dofinansowania, nie pomniejszając jej o kwotę podatku uznając, że kwota dofinansowania jest wolna od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy rachunek przedstawiony przez pracownika jest wystarczającym potwierdzeniem spełnienia warunków do zwolnienia kwoty dofinansowania wypoczynku dzieci i młodzieży od podatku dochodowego od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy, kwestia zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dofinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do zorganizowanego wypoczynku dzieci i młodzieży została uregulowana w art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią powyższego przepisu wolne od podatku dochodowego są „dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie (...) obozów (...) oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem (...) dzieci i młodzieży do lat 18 z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra niezależnie od ich wysokości”.

Aby kwota dofinansowania do wypoczynku mogła być zwolniona od podatku muszą być spełnione łącznie następujące przesłanki:

  1. wypoczynek dzieci i młodzieży musi mieć formę wypoczynku zorganizowanego,
  2. wypoczynek musi być zorganizowany przez podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,
  3. wypoczynek musi przybrać jedną z form wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 78 czyli np. obozu,
  4. dopłata musi dotyczyć dzieci i młodzieży uczestniczących w wypoczynku, które nie ukończyły 18-tego roku życia.

Ponadto oprócz spełnienia powyższych przesłanek wymagane jest również posiadanie odpowiedniego dokumentu (faktury, rachunku, dowodu wpłaty, zaświadczenia), z którego będzie wynikało co najmniej:

  1. nazwa i adres podmiotu prowadzącego działalność w zakresie organizacji wypoczynku, na rzecz którego wpłata została dokonana,
  2. forma wypoczynku (wczasy, kolonie, obóz, zimowisko oraz w jakim okresie odbywał się wypoczynek),
  3. imię i nazwisko dziecka korzystającego z zorganizowanej formy wypoczynku,
  4. imię i nazwisko osoby dokonującej zapłaty,
  5. kwotę i datę dokonania zapłaty.

Zdaniem Wnioskodawcy, pracownik spełnił warunki, aby kwota dofinansowania do wypoczynku mogła być zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych. Wypoczynek miał formę wypoczynku zorganizowanego, wypoczynek przybrał wymaganą w przepisach formę tj. obóz, dopłata dotyczyła dzieci, które w chwili wyjazdu na obóz nie miały ukończonego 18 roku życia, wypoczynek zorganizował podmiot, który prowadzi działalność w tym zakresie.

Co do zasady organizatorami wypoczynku mogą być szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.

Parafia zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej dalej „ustawa”, jest osobą prawną kościoła katolickiego, ta zaś zgodnie z art. 38 i 39 ww. ustawy ma prawo prowadzenia działalności charytatywno-opiekuńczej, która może polegać między innymi na udzielaniu „pomocy w zapewnianiu wypoczynku dzieciom i młodzieży znajdującym się w potrzebie”. Z uwagi na to, że organizacja wypoczynku dzieci i młodzieży jest uprawnieniem ustawowym parafii, nie potrzebne jest przedstawianie żadnych dodatkowych dokumentów (poza rachunkiem) potwierdzających prowadzenie przez nią (parafię) działalności w zakresie organizowania wypoczynku dzieci i młodzieży, a dokument przedstawiony przez pracownika jest wystarczający do objęcia kwoty dofinansowania zwolnieniem od podatku pochodowego od osób fizycznych. Stanowisko to zostało potwierdzone w rozmowie telefonicznej z pracownikiem obsługującym infolinię Krajowej Informacji Podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednakże, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18:

  1. z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra - niezależnie od ich wysokości,
  2. z innych źródeł - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że dopłaty do wypoczynku podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

  1. wypoczynek jest zorganizowany,
  2. organizatorem wypoczynku jest podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,
  3. forma wypoczynku nie odbiega swoim charakterem od wymienionych form wypoczynku, takich jak wczasy, kolonie, obozy lub zimowiska, przy czym może to być również wypoczynek połączony z nauką, pobyt na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych, leczniczo-opiekuńczych,
  4. dopłata dotyczy dzieci i młodzieży uczestniczących w wypoczynku, które nie ukończyły 18 roku życia.

Dopłaty do wypoczynku, które spełniają łącznie ww. warunki i są finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych podlegają w całości zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym, natomiast w przypadku sfinansowania dopłat z innych źródeł zwolnienie przysługuje do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Wskazanie przez ustawodawcę w ww. przepisie czterech form wypoczynku oznacza, że nie każda dopłata do wypoczynku może korzystać ze zwolnienia, a tylko ta, która związana jest z wypoczynkiem zorganizowanym przybierającym postać wczasów, kolonii, obozu lub zimowiska. Ustawodawca jednoznacznie określił katalog zwolnień, a także wymóg dla organizatorów tego wypoczynku, co powoduje, że tylko dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa wyżej.

Wprowadzając obowiązek zorganizowania wypoczynku przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, ustawodawca nie sprecyzował bliżej tego pojęcia. Powołany przepis nie wskazuje, czy ma być to podmiot, który świadczy usługi organizacji wypoczynku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czy podmiot zajmujący się statutowo tego typu działalnością.

Definiując powyższe formy wypoczynku zgodnie z Uniwersalnym Słownikiem Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN S.A., pod ich pojęciem należy rozumieć:

  • wczasy, czyli wypoczynek poza miejscem zamieszkania, którego organizatorzy za opłatą zapewniają noclegi, całodzienne wyżywienie, a niekiedy także rozrywki sportowe i kulturalne,
  • kolonie, czyli zorganizowany pobyt dzieci i młodzieży poza miejscem stałego zamieszkania, dla wypoczynku w czasie wakacji,
  • obóz, czyli zorganizowany wypoczynek grupy ludzi, często połączonego z uprawianiem sportu, doskonaleniem zawodowym, nauką języków obcych,
  • zimowisko, czyli zorganizowany w celach wypoczynkowych pobyt młodzieży poza miastem w czasie ferii zimowych.

Do podmiotów prowadzących działalność w zakresie wypoczynku zaliczyć można zarówno te podmioty, które świadczą usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej np: biura turystyczne, biura podróży jak również i te, które zajmują się statutowo tego rodzaju działalnością, m.in.:

  • podmioty prowadzące działalność agroturystyczną – polegającą na wyjazdach na wieś, do specjalnie przygotowanych na przyjęcie wczasowiczów gospodarstw wiejskich,
  • szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne a także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej wymienione w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz.U. Nr 12, poz. 67, ze zm.),
  • kościoły, stowarzyszenia, organizacje charytatywne, fundacje, których działalnością statutową może być organizowanie wypoczynku zorganizowanego.

Tak więc, zasadnicze znaczenie ma formalno-prawne umocowanie danego podmiotu do wykonywania czynności związanych z organizowaniem wypoczynku, określone w dokumentach stanowiących podstawę funkcjonowania danego podmiotu, tj. czy podmiot organizujący wypoczynek dla dzieci statutowo zajmuje się tego typu działalnością czy też czyni to w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2013 r., poz. 1169, ze zm.) osobami prawnymi są parafie.

Z przepisu art. 39 ust. 1 ww. ustawy wynika, że osoby prawne Kościoła mają prawo prowadzenia właściwej dla każdej z nich działalności charytatywno-opiekuńczej. Natomiast z art. 39 pkt 6 tej ustawy wynika, że działalność charytatywno-opiekuńcza Kościoła obejmuje w szczególności udzielanie pomocy w zapewnianiu wypoczynku dzieciom i młodzieży znajdującym się w potrzebie.

Przez zorganizowany wypoczynek należy więc rozumieć wszelkie formy wypoczynku zorganizowanego czyli przygotowanego przez podmiot, który zajmuje się statutowo lub w ramach działalności gospodarczej organizacją wypoczynku. Tym samym do zorganizowanych form wypoczynku nie można zaliczyć takich form, jak: wczasy „pod gruszą”, pobyt u rodziny oraz wypoczynek organizowany „na własną rękę” przez rodziców (pracowników) i związany z tym pobyt dzieci w hotelach, pensjonatach, domach wczasowych, czy wynajmowanych pokojach, prywatnych kwaterach.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że pracownik Wnioskodawcy ubiegał się o dofinansowanie zorganizowanego wypoczynku dwójki swoich dzieci ze środków pochodzących z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

W dniu 31 lipca 2014 r. pracownik przedłożył rachunek wystawiony przez parafię rzymsko-katolicką za wypoczynek dzieci (2 osoby) – obóz wojskowy zorganizowany w dniach 28 lipca 2014 r. – 18 sierpnia 2014 r.

Z przedstawionego rachunku wynikają następujące informacje: nazwa i adres podmiotu organizującego wypoczynek, tj. parafia rzymsko-katolicka, forma wypoczynku: obóz wojskowy, imiona dzieci korzystających z wypoczynku, imię i nazwisko osoby dokonującej zapłaty oraz kwota i data dokonania zapłaty.

Zakład pracy (płatnik) wypłacił pracownikowi kwotę dofinansowania, nie pomniejszając jej o kwotę podatku uznając, że kwota dofinansowania jest wolna od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca dofinansowuje ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych wypoczynek dzieci i młodzieży do lat 18, zorganizowanego w formie obozu przez podmiot uprawniony do prowadzenia działalności w zakresie organizowania wypoczynku dla dzieci – w przedmiotowym przypadku przez parafię – na zasadach określonych w rozporządzeniu w sprawie warunków jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania, dofinansowanie to będzie korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego niezależnie od ich wysokości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy jednak zauważyć, że przedmiotowe zwolnienie przysługuje, jeśli dopłaty do wypoczynku (m.in. w formie obozu) dotyczą dzieci i młodzieży do lat 18.

Jeżeli dofinansowanie zostało udzielone w roku podatkowym, w którym dziecko kończy 18 lat, ale dofinansowanie (jego wypłata) nastąpi przed ukończeniem 18 roku życia, to zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie przysługiwać. Jeśli dofinansowanie (jego wypłata) nastąpi po ukończeniu przez dziecko w trakcie roku 18 roku życia, zwolnienie podatkowe nie będzie przysługiwało. Ponieważ z wniosku nie wynika, że dofinansowania Wnioskodawca udzielił po ukończeniu przez dzieci 18 roku życia – stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

dofinansowanie wypoczynku
IBPBII/1/415-866/09/BD | Interpretacja indywidualna

dzieci i młodzież
IBPP1/443-515/14/DK | Interpretacja indywidualna

zakładowy fundusz świadczeń socjalnych
ILPB3/423-245/14-3/EK | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.