IBPB-2-1/4511-276/15/BD | Interpretacja indywidualna

W związku z zanegowaniem przez urząd skarbowy poprawności złożonego przez Wnioskodawczynię rozliczenia podatkowego za 2014 r. proszę o przedstawienie prawnego orzeczenia dotyczącego poprawności rozliczenia ulgi na dzieci za 2014 r.? Czy w rozliczeniu podatkowym za 2014 r. sporządzonym za pomocą programu e-deklaracje kwoty ulg na dzieci są prawidłowe?
IBPB-2-1/4511-276/15/BDinterpretacja indywidualna
  1. dzieci i młodzież
  2. ulga prorodzinna
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Podstawa obliczenia i wysokość podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 24 czerwca 2015 r. (data wpływu do Biura – 1 lipca 2015 r.), uzupełnionym 11 września 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na dzieci za 2014 r.– jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 lipca 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na dzieci za 2014 r.

Z uwagi na braki formalne wniosku, w piśmie z 31 sierpnia 2015 r. znak: IBPB-2-1/4511-276/15/BD wezwano Wnioskodawczynię do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 11 września 2015 r.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spełniając warunki pozwalające na wspólne rozliczenie się z małżonkiem, deklarację za 2014 r. PIT-36 Wnioskodawczyni złożyła za pomocą programu e–deklaracje umieszczonego na internetowym serwisie Rządowej strony Ministerstwa Finansów pod adresem: www.finanse.mf,gov.pl/pp/e-deklaracie. Wnioskodawczyni ze swoim obecnym mężem wzięła ślub 29 czerwca 2013 r.

Dochód w 2014 r. Wnioskodawczyni uzyskała w kwocie 94 zł z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej – dział specjalny produkcji rolnej. Mąż Wnioskodawczyni uzyskał dochód z tytułu umowy o pracę.

Z pierwszego małżeństwa Wnioskodawczyni ma syna (urodzony 10 września 2000 r. – uczeń gimnazjum), który nie został przez obecnego męża Wnioskodawczyni przysposobiony, a jej były mąż nie odliczał ulgi na niego za 2014 r.

Mąż ma syna (urodzony 24 kwietnia 1990 r.) i córkę (urodzona 10 kwietnia 1991 r.) z pierwszego małżeństwa (oboje studenci studiów dziennych). Z obecnym mężem Wnioskodawczyni ma córkę (urodzona 13 czerwca 2011 r.).

Rozliczając się wspólnie z mężem, zgodnie ze stanem faktycznym, Wnioskodawczyni w PIT/O wpisała w kolejności dat urodzenia (nr PESEL): w części E.1. syna męża z pierwszego małżeństwa, w części E.2. córkę męża z pierwszego małżeństwa, w części E.3. swojego syna z pierwszego małżeństwa, natomiast w części E.4. wspólną córkę.

Ponieważ ulgę na dzieci męża z pierwszego małżeństwa odlicza jego była żona Wnioskodawczyni pozostawiła puste kratki w części E.1. poz. 6 oraz w części E.2. poz. 6. Całą ulgę (2.000,04 zł) na swojego syna z pierwszego małżeństwa odliczyła Wnioskodawczyni w części E.3. poz. 5. Całą ulgę na wspólną córkę w części E.4. poz. 6. (2.700 zł) rozlicza obecny mąż Wnioskodawczyni.

Urząd Skarbowy stwierdził, że kwoty odliczeń na dzieci wstawione przez program e-deklaracje są nieprawidłowe ponieważ syna Wnioskodawczyni z pierwszego małżeństwa i syna męża z pierwszego małżeństwa, należy traktować jako dwoje pierwszych dzieci, córkę męża z pierwszego małżeństwa jako drugie dziecko i córkę wspólną jako trzecie dziecko. Jednakże Wnioskodawczyni nie zgadza się z tym stanowiskiem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

W związku z zanegowaniem przez urząd skarbowy poprawności złożonego przez Wnioskodawczynię rozliczenia podatkowego za 2014 r. proszę o przedstawienie prawnego orzeczenia dotyczącego poprawności rozliczenia ulgi na dzieci za 2014 r....

Czy w rozliczeniu podatkowym za 2014 r. sporządzonym za pomocą programu e-deklaracje kwoty ulg na dzieci są prawidłowe...

Korzystając z prawa do wspólnego rozliczenia się za 2014 r. z małżonkiem, Wnioskodawczyni wspólnie rozliczyła ulgi na dzieci. We wspólnym gospodarstwie domowym Wnioskodawczyni oraz mąż posiadają czworo dzieci. W rozliczeniu za 2014 r. Wnioskodawczyni wpisała w kolejności dat urodzenia dzieci męża z pierwszego małżeństwa (ulgi na nie pobiera jego była żona), swojego syna z pierwszego małżeństwa i wspólną córkę zaznaczając przy każdym dziecku komu ulga przysługuje (Podatnik/Małżonek). Program e-deklaracje sam wpisał kwoty ulg na dzieci. Urząd skarbowy sugeruje, że syn Wnioskodawczyni z pierwszego małżeństwa powinien być potraktowany jak pierwsze dziecko, a wspólna córka jako trzecie dziecko i kwoty ulg na nie powinny być odpowiednio niższe. Tymczasem program nie daje możliwości wpisania dwóch dzieci jako pierwszych, gdyż dla każdego dziecka jest możliwy do wpisania tylko jeden nr PESEL, a potem wpisania córek jako kolejno 2 i 3 dzieci. Podejście takie prowadzi zdaniem Wnioskodawczyni do indywidualnego rozliczenia ulg na dzieci we wspólnym rozliczaniu się z małżonkiem.

Zdaniem Wnioskodawczyni, mając wspólne gospodarstwo domowe, posiadając w sumie czworo dzieci i rozliczając się zgodnie z zasadami wspólnego rozliczania małżonków – ulgi na dzieci powinny być tak rozliczone i w takich kwotach jak zrobił to program e-deklaracje licząc ulgi na dzieci w kolejności ich urodzenia. Zatem, jeśli program e-deklaracje rozlicza ulgi na dzieci w sposób inny niż interpretuje to urząd skarbowy, a zgodny z obowiązującym prawem sposób rozliczenie może być tylko jeden, proszę o przedstawienie prawnego orzeczenia dotyczącego poprawności rozliczenia przez Wnioskodawczynię ulgi na dzieci za 2014 r. Bez takiego orzeczenia, z obawy o załamanie prawa, nie mogę zgodzić się z interpretacją urzędu skarbowego.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na mocy art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.), od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

  1. wykonywał władzę rodzicielską,
  2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało,
  3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

W myśl art. 27f ust. 2 tej ustawy, odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1.jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

  1. pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł,
  2. niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56.000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a);

2.dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3.trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

  1. 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
  2. 166,67 zł na trzecie dziecko,
  3. 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Zgodnie z art. 27f ust. 2b ww. ustawy, odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej (art. 27f ust. 4 ustawy).

Zgodnie z art. 27f ust. 5 ww. ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

  1. odpis aktu urodzenia dziecka,
  2. zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka,
  3. odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą,
  4. zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Stosownie do art. 27f ust. 6 pow. ustawy przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 cyt. ustawy, to:

  • dzieci bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
  • do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Zgodnie z art. 27f ust. 7 ustawy podatkowej przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Z przytoczonych regulacji wynika zatem, że limit omawianej ulgi został określony na dziecko. Rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden limit. W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego małoletniego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska (pełna bądź ograniczona), i władza ta jest wykonywana przez obojga rodziców, to każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującego łącznego limitu, ulgi na dziecko. Kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Taką samą zasadę należy przyjąć w przypadku utrzymywania pełnoletniego dziecka w związku z wykonywaniem ciążącego obowiązku alimentacyjnego lub sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Omawiana ulga przysługuje w ściśle określonych warunkach. Podstawowym warunkiem jest stosunek prawny łączący dziecko i osobę, która chce skorzystać z ulgi. Osoba taka może skorzystać z ulgi na dane dziecko, jeżeli:

  • wykonywała w stosunku do tego dziecka władzę rodzicielską, lub
  • pełniła funkcję jego opiekuna prawnego, lub
  • sprawowała opiekę nad nim pełniąc funkcję rodziny zastępczej lub
  • utrzymywała to dziecko – jeżeli jest ono pełnoletnie – w ramach wykonywania obowiązku alimentacyjnego lub sprawowania funkcji rodziny zastępczej.

Zatem do skorzystania z omawianej ulgi nie wystarczy aby dziecko przebywało w danym gospodarstwie domowym. Ważnym jest jaką funkcję osoba pragnąca skorzystać z ulgi pełni wobec danego dziecka.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że spełniając warunki pozwalające na wspólne rozliczenie się z małżonkiem, deklarację za 2014 r. (PIT-36) Wnioskodawczyni złożyła za pomocą programu e–deklaracje. Wnioskodawczyni ze swoim obecnym mężem wzięła ślub 29 czerwca 2013 r. Dochód w 2014 r. Wnioskodawczyni uzyskała w kwocie 94 zł z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Mąż Wnioskodawczyni uzyskał dochód z tytułu umowy o pracę. Z pierwszego małżeństwa Wnioskodawczyni ma syna (urodzony 10 września 2000 r. – uczeń gimnazjum), który nie został przez obecnego męża Wnioskodawczyni przysposobiony, a były mąż nie odliczał ulgi na niego za 2014 r. Z kolei mąż ma syna (urodzony 24 kwietnia 1990 r.) i córkę (urodzona 10 kwietnia 1991 r.) z pierwszego małżeństwa (oboje studenci studiów dziennych), gdzie ulgę na te dzieci odlicza jego była żona. Z obecnym mężem Wnioskodawczyni ma córkę (urodzona 13 czerwca 2011 r.).

Wnioskodawczyni uważa, że z racji tego, że wspólnie z obecnym mężem posiadają łącznie czwórkę dzieci, to na jej syna z pierwszego małżeństwa przysługuje ulga w wysokości 2.000,04 zł, przypadająca kolejno na trzecie dziecko, a na wspólną córkę przysługuje ulga w wysokości 2.700 zł, jako na czwarte dziecko z kolei.

Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić.

Jak już wyżej wskazano istotnym dla określenia czy ulga przysługuje (i w jakiej wysokości) jest stosunek prawny jaki łączy podatnika z danym dzieckiem oraz liczba dzieci, na które danemu podatnikowi ulga przysługuje.

Z wniosku nie wynika by Wnioskodawczyni w stosunku do pełnoletnich dzieci obecnego męża z pierwszego małżeństwa pełniła funkcję rodziny zastępczej lub też wykonywała ciążący na niej obowiązek alimentacyjny (art. 27f ust. 6 ustawy podatkowej). Zatem Wnioskodawczyni wykonuje władzę rodzicielską tylko w stosunku do dwojga małoletnich dzieci, tj. jej syna z poprzedniego małżeństwa (na którego Wnioskodawczyni odliczyła ulgę w całości) oraz córki z obecnego małżeństwa. To oznacza, że – zgodnie z dyspozycją art. 27f ust. 1 i ust. 6 w związku z ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy – Wnioskodawczyni przysługuje ulga tylko na dwoje małoletnich dzieci – co do zasady – na każde po 92,67 zł miesięcznie.

Jako, że obecny mąż Wnioskodawczyni – jak wynika z wniosku – nie przysposobił jej syna z pierwszego małżeństwa, to tym samym przysługuje mu ulga na troje dzieci, tj. na dwoje pełnoletnich dzieci z poprzedniego małżeństwa oraz na córkę z obecnego małżeństwa. Co do zasady – kwota tej ulgi to po 92,67 zł miesięcznie na pierwsze i drugie dziecko oraz 166,67 zł miesięcznie na trzecie dziecko.

Jak zostało wskazane we wniosku ulgę na dzieci z poprzedniego małżeństwa męża odlicza jego była żona.

W konsekwencji Wnioskodawczyni nie przysługuje kwota ulgi na trzecie i czwarte dziecko, bowiem jak zostało wskazane powyżej Wnioskodawczyni przysługuje prawo do skorzystania z ulgi tylko na dwoje dzieci. Natomiast jej mąż ma uprawnienie do ulgi maksymalnie na troje dzieci: syna i córki z pierwszego małżeństwa oraz córki pochodzącej z aktualnego związku. Z wniosku jednoznacznie wynika bowiem, iż przesłanki, o których mowa w art. 27f ust. 1 i ust. 6 cyt. ustawy podatkowej (do skorzystania z ulgi) Wnioskodawczyni spełnia tylko w stosunku do dwójki dzieci (syna pochodzącego z jej poprzedniego związku oraz córki z obecnego związku). Samo łączne „posiadanie” czwórki dzieci (z różnych związków) nie przesądza o posiadaniu prawa do zastosowania ulgi z tytułu wychowywania na wszystkie czworo dzieci. Jak wynika bowiem z powołanego powyżej art. 27f ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – co już zostało wyżej podkreślone – podatnik ma prawo odliczyć ulgę na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym wykonywał władzę rodzicielską (lub pełnił funkcję opiekuna prawnego lub sprawował opiekę jako rodzina zastępcza). Natomiast stosownie do art. 27f ust. 6 pow. ustawy przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

W związku z powyższym, skoro Wnioskodawczyni wykonuje władzę rodzicielską tylko w stosunku do dwójki dzieci, to w zeznaniu podatkowym ma prawa do odliczenia ulgi maksymalnie na dwoje dzieci, tj. w wysokości 1.112,04 zł za cały rok na pierwsze dziecko czyli na syna z pierwszego małżeństwa – skoro jak twierdzi Wnioskodawczyni jej były mąż nie odliczał na niego ulgi za 2014 r. – oraz na drugie dziecko czyli córkę z obecnego związku. Z tym, że na córkę pochodzącą ze związku z obecnym mężem Wnioskodawczyni winna odliczyć przysługująca kwotę w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej, nie przekraczając jednak w sumie przysługującego limitu (łącznego) na drugie dziecko w wysokości 1.112,04 zł za cały rok. Jeżeli zatem maksymalny limit ulgi na wspólną córkę wykorzysta – jak wskazano we wniosku – mąż Wnioskodawczyni, to ona sama może dokonać odliczenia tylko ulgi przysługującej na syna pochodzącego z poprzedniego związku.

Z kolei mąż Wnioskodawczyni z racji tego, że ich wspólna córka jest już jego trzecim dzieckiem, do którego również przysługuje mu prawo do odliczenia ulgi może skorzystać z podwyższonej ulgi przysługującej na trzecie dziecko, tj. w wysokości 2.000,04 zł na rok, czyli zgodnie z podziałem ulgi uzgodnionym z Wnioskodawczynią.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do stwierdzenia, że to sam program e-deklaracje określił kwoty ulgi należy wskazać, że programy informatyczne mają służyć pomocą do wykonywania obowiązków ciążących na podatniku, jednakże programy te nie zastępują przepisów prawa. Wynik sformułowanego w nich algorytmu zależy od danych wpisanych do poszczególnych pól określonych w formularzu, a dane te wpisywane winny być z uwzględnieniem obowiązujących przepisów. Jeżeli dany program „narzuca” sposób wyliczenia, który nie jest zgodny z przepisami, to obowiązkiem podatnika jest dokonanie korekty tych obliczeń.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

dzieci i młodzież
IBPP1/4512-591/15/AW | Interpretacja indywidualna

ulga prorodzinna
ILPB2/4511-1-263/15-4/JK | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.