0115-KDIT1-2.4012.739.2017.1.AW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zwolnienie od podatku zajęć dla dzieci i młodzieży, lekcji informatyki, usług organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży, organizowania urodzin i imprez dla dzieci.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2017 r. (data wpływu 10 października 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • zwolnienia od podatku zajęć dla dzieci i młodzieży z L., LX. oraz zajęć matematycznych „M.” – jest nieprawidłowe;
  • zwolnienia od podatku usług prowadzenia lekcji informatyki dla niepublicznej szkoły podstawowej - jest nieprawidłowe;
  • zwolnienia od podatku usług organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży - jest prawidłowe;
  • zwolnienia od podatku usług organizowania urodzin i imprez dla dzieci – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku: zajęć dla dzieci i młodzieży z L., LX. oraz zajęć matematycznych „M.”, usług prowadzenia lekcji informatyki dla niepublicznej szkoły podstawowej, usług organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży, usług organizowania urodzin i imprez dla dzieci.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Zamierza Pani otworzyć działalność gospodarczą w zakresie zajęć dla dzieci i młodzieży z L. oraz LX., wprowadzając dzieci i młodzież w świat nauki przedmiotów ścisłych. Zajęcia będą polegały na projektowaniu, budowaniu i programowaniu robotów z klocków L.. Podczas nauczania dzieci i młodzież będą miały okazję poszerzyć własne kompetencje w zakresie robotyki, mechaniki, elektroniki, informatyki oraz matematyki. Zajęcia z dziećmi i młodzieżą będą prowadzone w formie popołudniowych zajęć dodatkowych organizowanych w siedzibie Pani firmy oraz na terenie szkół i przedszkoli w ramach programu zajęć placówek oświatowych.

W momencie otworzenia działalności gospodarczej będzie Pani nauczycielem przedmiotów zawodowych na poziomie technikum.

Niezależnie od organizowanych zajęć z L. oraz LX. (opisanych powyżej), będzie Pani również organizowała zajęcia matematyczne „M.” dla dzieci i młodzieży. Podczas nauczania dzieci i młodzież będą poszerzały swoje kompetencje i wiedzę z zakresu matematyki. Zajęcia będą prowadzone również w formie popołudniowych zajęć dodatkowych, organizowanych w siedzibie Pani firmy oraz w placówkach oświatowych m.in. w szkołach i przedszkolach, w korelacji z podstawą programową nauczania na danym etapie kształcenia.

Zarówno zajęcia z L. oraz LX., a także zajęcia matematyczne „M.” będą prowadzone przez Panią samodzielnie lub przez zatrudnionych pracowników, będących nauczycielami lub osobami posiadającymi przygotowanie pedagogiczne (kurs kwalifikacyjny).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie Pani również prowadziła lekcje informatyki dla niepublicznej szkoły podstawowej posiadającej uprawnienia placówki oświatowej. Lekcje te będą prowadzone tylko i wyłącznie przez Pani pracowników, będących nauczycielami.

Dodatkowo, będzie Pani w ramach prowadzonej działalności gospodarczej organizowała wypoczynek dla dzieci i młodzieży w miejscu zamieszkania w formie półkolonii letnich oraz zimowych, trwający więcej niż 2 dni. Wypoczynek będzie zgłaszany do kuratorium oświaty. Będzie Pani pełniła funkcję kierownika wypoczynku, natomiast wychowawcami wypoczynku będą zatrudnieni pracownicy, będący nauczycielami lub osobami posiadającymi przygotowanie pedagogiczne (kurs kwalifikacyjny). Celem organizowanego wypoczynku będzie rekreacja, regeneracja sił fizycznych i psychicznych, połączona ze szkoleniem oraz pogłębianiem wiedzy z robotyki, mechaniki, elektroniki, informatyki oraz matematyki, poprzez projektowanie, budowanie i programowanie robotów z klocków L.. Udział w wypoczynku pozwoli dzieciom oraz młodzieży rozwijać swoje zainteresowania oraz uzdolnienia.

W ramach działalności gospodarczej planuje Pani również organizowanie urodzin oraz innych imprez dla dzieci i młodzieży, podczas których będą przygotowywane różnego rodzaju konstrukcje robotów z klocków L.. Ponadto będą przeprowadzane specjalistyczne eksperymenty. Działania te będą miały na celu poszerzanie kompetencji oraz wiedzy dzieci i młodzieży w zakresie robotyki, mechaniki, elektroniki, informatyki oraz matematyki. Działania te będą przeprowadzane w zależności od okoliczności przez Panią samodzielnie lub przez zatrudnionych pracowników, będących nauczycielami lub osobami posiadającymi przygotowanie pedagogiczne (kurs kwalifikacyjny).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy usługi, które zamierza Pani świadczyć w zakresie zajęć dla dzieci i młodzieży z L. oraz LX., a także w zakresie organizowania zajęć matematycznych „M.”, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT?
  2. Czy usługi, które zamierza Pani świadczyć w zakresie prowadzenia lekcji informatyki dla niepublicznej szkoły podstawowej, posiadającej uprawnienia placówki oświatowej, będą podlegały opodatkowaniu VAT?
  3. Czy do usług świadczonych przez Panią w zakresie organizowania wypoczynku dzieci i młodzieży w miejscu zamieszkania, w formie półkolonii letnich oraz zimowych, będzie miało zastosowanie zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT?
  4. Czy usługi, które zamierza Pani świadczyć w zakresie organizowania urodzin oraz innych imprez dla dzieci i młodzieży, podczas których będą przygotowywane różnego rodzaju konstrukcje robotów z klocków L. oraz specjalistyczne eksperymenty, mające na celu poszerzanie kompetencji oraz wiedzy dzieci i młodzieży w zakresie robotyki, mechaniki, elektroniki, informatyki oraz matematyki, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Usługi, które zamierza Pani świadczyć w zakresie zajęć dla dzieci i młodzieży z L. oraz LX., a także w zakresie zajęć matematycznych „M.” nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ będą zwolnione na podstawie w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Zauważyć należy, iż warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT jest spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, jak również przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, iż zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest zatem nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie przedszkolne, podstawowe, ponadpodstawowe i wyższe.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zostaną spełnione powyższe przesłanki o charakterze przedmiotowym oraz podmiotowym, uprawniające do zastosowania zwolnienia wynikającego z treści art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

Świadczone przez Panią usługi będą usługami nauczania prywatnego ma poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, bowiem prowadzone zajęcia, polegające na projektowaniu, budowaniu i programowaniu robotów z klocków L. przyczynią się do zdobycia umiejętności oraz wiedzy w zakresie robotyki, mechaniki, elektroniki, informatyki i matematyki przez dzieci i młodzież. Podobnie organizowane przez Panią zajęcia matematyczne „M.” przyczynią się do poszerzenia kompetencji oraz wiedzy dzieci i młodzieży z zakresu matematyki.

Nadto usługi te będą świadczone osobiście przez Panią, będącą nauczycielem, oraz zatrudnionych pracowników, będących nauczycielami lub osobami posiadającymi przygotowanie pedagogiczne (kurs kwalifikacyjny).

Podsumowując, w Pani ocenie, opisane powyżej usługi będą spełniać wszystkie przesłanki do zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, zarówno w przypadku gdy będzie je Pani świadczyła osobiście, jak również zatrudnieni pracownicy, będący nauczycielami lub osobami posiadającymi przygotowanie pedagogiczne (kurs kwalifikacyjny).

W związku z powyższym, usługi świadczone przez Panią w zakresie zajęć dla dzieci i młodzieży z L. oraz LX., a także zajęć matematycznych „M.”, przeprowadzanych w formie popołudniowych zajęć dodatkowych w siedzibie Pani firmy oraz na terenie szkół i przedszkoli będą zwolnione z podatku, na podstawie w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

Ad 2.

Pani zdaniem, usługi, które zamierza świadczyć w zakresie prowadzenia lekcji informatyki dla niepublicznej szkoły podstawowej, posiadającej uprawnienia placówki oświatowej, nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

W Pani ocenie, z uwagi na treść art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, który został szczegółowo przeanalizowany w stanowisku do pytania nr 1, świadczone usługi w zakresie prowadzenia lekcji informatyki dla niepublicznej szkoły podstawowej, posiadającej uprawnienia placówki oświatowej, pomimo iż będą prowadzone tylko i wyłącznie przez Pani pracowników, będących nauczycielami, będą spełniać wszystkie przesłanki do zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

Ad 3.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów i świadczenie i usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej, w przepisach o systemie oświaty oraz w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 59).

Stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli

  1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
  2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Wskazać należy, iż zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT dotyczy zasadniczo usług opieki nad dziećmi i młodzieżą (jako usługi podstawowej) i dostawy towarów oraz świadczenia usług ściśle z tymi usługami związanych. Ustawodawca, określając w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT krąg usług objętych zwolnieniem, odwołał się do przepisów o systemie oświaty.

W tym zakresie istotny jest w szczególności art. 92a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r., poz. 2156, z późn. zm.), którego ust. 1 stanowi, że ilekroć w art. 92b-92t i art. 96a jest mowa o wypoczynku, należy przez to rozumieć wypoczynek organizowany dla dzieci i młodzieży w celach rekreacyjnych lub regeneracji sił fizycznych i psychicznych, połączony ze szkoleniem lub pogłębianiem wiedzy, rozwijaniem zainteresowań, uzdolnień lub kompetencji społecznych dzieci i młodzieży, trwający nieprzerwanie co najmniej 2 dni, w czasie ferii letnich i zimowych oraz wiosennej i zimowej przerwy świątecznej, w kraju lub za granicą, w szczególności w formie kolonii, półkolonii, zimowiska, obozu i biwaku.

W myśl art. 92c ust. 1 ww. ustawy, organizatorami wypoczynku mogą być:

  1. szkoły i placówki;
  2. przedsiębiorcy wpisani do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2014 r. poz. 196. c późn. zm.);
  3. osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, organizujące wypoczynek w celu:
    1. niezarobkowym albo
    2. zarobkowym, jeżeli organizowany wypoczynek nie stanowi imprezy turystycznej, o której mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (art. 3 pkt 2 ustawy o usługach turystycznych stanowi, że pod pojęciem imprezy turystycznej należy rozumieć, co najmniej dwie usługi turystyczne tworzące jednolity program i objęte wspólną ceną, jeżeli usługi te obejmują nocleg lub trwają ponad 24 godziny albo jeżeli program przewiduje zmianę miejsca pobytu).

Ustawa nie określa żadnych szczególnych wymagań co do formy prawnej, ani też warunków organizacyjno-finansowych, które powinien spełnić organizator. Ustala się jedynie wymagania dotyczące samych form wypoczynku: obowiązkiem organizatorów jest zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków wypoczynku, właściwej opieki wychowawczej, a także zatrudnienie odpowiednio przygotowanej kadry pedagogicznej.

W myśl art. 92d ust. 1 ww. ustawy, organizator wypoczynku jest obowiązany zgłosić kuratorowi zamiar zorganizowania wypoczynku po przedstawieniu kuratorowi oświaty, właściwemu ze względu na miejsce siedziby lub zamieszkania organizatora, zgłoszenia wypoczynku, zawierającego: m. in. dane dotyczące organizatora wypoczynku, informację na temat formy wypoczynku, czasu trwania wypoczynku i liczby uczestników wypoczynku, informację na temat programu wypoczynku, informację na temat opieki medycznej podczas wypoczynku, dane dotyczące osób wchodzących w skład kadry wypoczynku. Ponadto, na podstawie delegacji zawartej w art. 92t ustawy, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określił zasady organizowania form wypoczynku dla dzieci i młodzieży, o czym stanowi rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 5 kwietnia 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży (Dz. U. z 2016 r., poz. 452).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organizowanie przez Panią wypoczynku dzieci i młodzieży w miejscu zamieszkania, w formie półkolonii letnich oraz zimowych, będzie wykonywane w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie oświaty. W konsekwencji, w odniesieniu do opisanych powyżej usług w zakresie organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży będzie mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT.

Ad 4.

Usługi, które zamierza Pani w zakresie organizowania urodzin oraz innych imprez dla dzieci i młodzieży, podczas których będą przygotowywane różnego rodzaju konstrukcje robotów z klocków L. oraz specjalistyczne eksperymenty, mające na celu poszerzanie kompetencji oraz wiedzy dzieci i młodzieży w zakresie robotyki, mechaniki, elektroniki, informatyki oraz matematyki, nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

Pani zdaniem, z uwagi na treść art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, który został szczegółowo przeanalizowany w stanowisku na pytania nr 1, usługi świadczone w zakresie organizacji urodzin oraz innych imprez dla dzieci i młodzieży będą spełniać wszystkie przesłanki do zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, zarówno w przypadku gdy będzie je świadczyła Pani osobiście oraz zatrudnieni pracownicy, będący nauczycielami lub osobami posiadającymi przygotowanie pedagogiczne (kurs kwalifikacyjny). Organizowanie przez Panią urodzin oraz innych imprez dla dzieci i młodzieży przyczyni się do poszerzania kompetencji oraz wiedzy dzieci i młodzieży w zakresie robotyki, mechaniki, elektroniki, informatyki oraz matematyki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest:
  • nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku zajęć dla dzieci i młodzieży z L., LX. oraz zajęć matematycznych „M.”;
  • nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku usług prowadzenia lekcji informatyki dla niepublicznej szkoły podstawowej;
  • prawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku usług organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży;
  • nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku usług organizowania urodzin i imprez dla dzieci.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, przewidziano stawki obniżone lub zwolnienie od podatku. Przy czym, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od opodatkowania, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie o podatku od towarów i usług oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie zawartego w niej upoważnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane:

  1. w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej, w przepisach o systemie oświaty oraz w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 59),
  2. przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.

Określając zakres usług objętych zwolnieniem na podstawie ww. przepisu ustawodawca odwołał się do ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 59, z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r., poz. 1943, z późn. zm.).

Jak stanowi art. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo oświatowe, system oświaty obejmuje:

  1. przedszkola, w tym z oddziałami integracyjnymi lub specjalnymi, przedszkola integracyjne i specjalne oraz inne formy wychowania przedszkolnego;
  2. szkoły:
    1. podstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami przedszkolnymi, integracyjnymi, specjalnymi, przysposabiającymi do pracy, dwujęzycznymi, sportowymi i mistrzostwa sportowego, sportowe i mistrzostwa sportowego,
    2. ponadpodstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, dwujęzyczne, z oddziałami integracyjnymi, specjalnymi, dwujęzycznymi, sportowymi i mistrzostwa sportowego, sportowe, mistrzostwa sportowego, rolnicze, leśne, morskie, żeglugi śródlądowej oraz rybołówstwa,
    3. artystyczne.

W świetle art. 92a ust. 1 ustawy o systemie oświaty, ilekroć w art. 92b-92t i art. 96a jest mowa o wypoczynku, należy przez to rozumieć wypoczynek organizowany dla dzieci i młodzieży w celach rekreacyjnych lub regeneracji sił fizycznych i psychicznych, połączony ze szkoleniem lub pogłębianiem wiedzy, rozwijaniem zainteresowań, uzdolnień lub kompetencji społecznych dzieci i młodzieży, trwający nieprzerwanie co najmniej 2 dni, w czasie ferii letnich i zimowych oraz wiosennej i zimowej przerwy świątecznej, w kraju lub za granicą, w szczególności w formie kolonii, półkolonii, zimowiska, obozu i biwaku.

Stosownie do art. 92c ust. 1 cyt. ustawy, organizatorami wypoczynku mogą być:

  1. szkoły i placówki;
  2. przedsiębiorcy wpisani do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 187 i 1334);
  3. osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, organizujące wypoczynek w celu:
    1. niezarobkowym albo
    2. zarobkowym, jeżeli organizowany wypoczynek nie stanowi imprezy turystycznej, o której mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych.

Na mocy art. 92d ust. 1 ww. ustawy, organizator wypoczynku jest obowiązany zgłosić kuratorowi oświaty właściwemu ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania organizatora wypoczynku zamiar zorganizowania wypoczynku, z zastrzeżeniem art. 92e ust. 1.

Jak stanowi art. 92t ustawy, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia:

  1. termin złożenia zgłoszenia wypoczynku, o którym mowa w art. 92d ust. 1, jego formę, dokumenty dołączane do zgłoszenia oraz wzór tego zgłoszenia, mając na uwadze potrzebę prawidłowego realizowania przez kuratora oświaty obowiązków związanych z umieszczeniem zgłoszenia wypoczynku w bazie wypoczynku;
  2. termin przekazania karty wypoczynku, o której mowa w art. 92e ust. 2, oraz wzór tej karty, mając na uwadze potrzebę uzyskania pełnych informacji o organizowanym wypoczynku;
  3. liczbę uczestników wypoczynku w grupie pozostających pod opieką jednego wychowawcy, mając na uwadze konieczność zapewnienia właściwej opieki i bezpieczeństwa dzieciom i młodzieży, w tym ze względu na ich wiek lub specjalne potrzeby edukacyjne;
  4. obowiązki kierownika wypoczynku i wychowawcy wypoczynku, w tym obowiązek prowadzenia przez wychowawcę dziennika zajęć realizowanych podczas wypoczynku, oraz wzór tego dziennika, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia dzieciom i młodzieży bezpiecznego wypoczynku i właściwej opieki wychowawczej oraz prawidłowego dokumentowania przebiegu wypoczynku;
  5. obowiązki kierownika wypoczynku i wychowawcy wypoczynku organizowanego przez szkołę i placówkę, o którym mowa w art. 92e ust. 1, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia dzieciom i młodzieży bezpiecznego wypoczynku i właściwej opieki wychowawczej oraz charakter i specyfikę tego wypoczynku;
  6. program kursów na kierownika wypoczynku albo wychowawcę wypoczynku, w tym formę i wymiar zajęć, z uwzględnieniem w programach kursów treści z zakresu specjalnych potrzeb edukacyjnych dzieci i młodzieży;
  7. wzór karty kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 92k ust. 1, mając na uwadze potrzebę zebrania niezbędnych informacji o uczestniku wypoczynku oraz jego udziale w wypoczynku;
  8. wzór zaświadczenia o ukończeniu kursu na kierownika wypoczynku albo wychowawcę wypoczynku, z uwzględnieniem szczegółowych danych dotyczących ukończonego kursu;
  9. dokumenty potwierdzające posiadane przez kadrę przygotowanie, mając na uwadze zapewnienie realizacji programu kursu.

Na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży (Dz. U. z 2016 r., poz. 452), organizator wypoczynku zgłasza kuratorowi oświaty zamiar zorganizowania wypoczynku:

  1. w przypadku wypoczynku organizowanego w okresie ferii letnich oraz wiosennej przerwy świątecznej – od dnia 1 marca w roku szkolnym, w którym organizowany jest wypoczynek, jednak nie później niż na 21 dni przed terminem rozpoczęcia wypoczynku, a w przypadku organizowania półkolonii lub wypoczynku za granicą – nie później niż na 14 dni przed terminem rozpoczęcia wypoczynku;
  2. w przypadku wypoczynku organizowanego w okresie ferii zimowych oraz zimowej przerwy świątecznej – od dnia 1 października w roku szkolnym, w którym organizowany jest wypoczynek, jednak nie później niż na 21 dni przed terminem rozpoczęcia wypoczynku, a w przypadku organizowania półkolonii lub wypoczynku za granicą - nie później niż na 14 dni przed terminem rozpoczęcia wypoczynku.

W myśl § 2 ust. 2 tego rozporządzenia, w przypadkach uzasadnionych względami społecznymi organizator wypoczynku może zgłosić kuratorowi oświaty zamiar zorganizowania wypoczynku po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, nie później jednak niż na 7 dni przed terminem rozpoczęcia wypoczynku.

Analizując powołane wyżej regulacje prawne należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy, jest to, by dany podmiot wykonywał usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą w formach i na zasadach określonych w odpowiednich przepisach, tj. ustawy o pomocy społecznej, ustawy o systemie oświaty oraz ustawy - Prawo oświatowe.

W myśl art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

  1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
  2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Powyższy przepis jest odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.

Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach oświatowych.

W tym miejscu należy wskazać na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie C-473/08 Eulitz, w którym stwierdzono, że nauczyciele świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano także, że „Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego, podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom rzeczonych kursów” (pkt 52).

Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego. Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.

Trybunał w powyższym orzeczeniu wyznaczył szeroki zakres interpretacyjny pojęcia „edukacja szkolna i uniwersytecka” z uwagi na różny sposób organizacji systemu nauczania w państwach członkowskich. Polski ustawodawca zwolnił od podatku nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące wyłącznie kształcenie powszechne lub wyższe.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności, treści powołanych przepisów oraz orzecznictwa TSUE, prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli będzie Pani prowadzić zajęcia z L. oraz LX., podczas których dzieci i młodzież poszerzą własne kompetencje w zakresie robotyki, mechaniki, elektroniki, informatyki i matematyki, a także zajęcia matematyczne na poziomie przedszkolnym i podstawowym, osobiście jako nauczyciel, to czynności te będą zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług. Usługi te będą bowiem stanowić usługi prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, wykonywane przez Panią we własnym imieniu i na własny rachunek.

Zwolnieniem przewidzianym w tym przepisie nie będą jednak objęte – wbrew stwierdzeniu wyrażonemu we wniosku – powyższe czynności w przypadku, gdy zajęcia będą prowadzone przez zatrudnionych przez Panią pracowników, niezależnie od tego czy osoby te są nauczycielami czy osobami posiadającymi przygotowanie pedagogiczne. W tej sytuacji bowiem nie będzie Pani łączyć bezpośrednia relacja umowna z uczestnikami zajęć. Tak więc przedmiotowych usług nie będzie Pani świadczyć jako nauczyciel na własny rachunek. Jednocześnie pracowników nie będzie łączyć bezpośrednia relacja umowna z nabywcami tych usług, lecz z Panią, jako zatrudniającym. Wobec tego, czynności te będą opodatkowane na zasadach ogólnych, według stawek określonych w art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Z uwagi na powyższe, dokonując oceny Pani stanowiska do pytania nr 1, w ujęciu całościowym należało je uznać za nieprawidłowe.

Podobnie nie można podzielić Pani zdania co do zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, usług prowadzenia lekcji informatyki na rzecz niepublicznej szkoły podstawowej posiadającej uprawnienia placówki oświatowej, ponieważ i w tym przypadku nie wystąpi bezpośrednia więź umowna pomiędzy Panią a dziećmi i młodzieżą (ich rodzicami). Zatem będą one opodatkowane zgodnie z art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy. W konsekwencji, stanowisko do pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

W odniesieniu do pytania nr 3 należy wskazać, że skoro - jak wynika z treści wniosku - będzie Pani organizatorem wypoczynku w formie półkolonii letnich i zimowych, wykonywanego w formach i na zasadach określonych w powołanych przepisach o systemie oświaty, to potwierdzić należy Pani stanowisko, iż usługi te będą zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

Nie można natomiast zgodzić się z Pani poglądem, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, znajdzie zastosowanie do usług organizowania urodzin oraz innych imprez dla dzieci i młodzieży, podczas których będą przygotowywane różnego rodzaju konstrukcje robotów z klocków L. oraz przeprowadzane specjalistyczne eksperymenty. Wprawdzie wskazała Pani, że działania te będą miały na celu poszerzanie kompetencji oraz wiedzy dzieci i młodzieży w zakresie robotyki, mechaniki, elektroniki, informatyki oraz matematyki, jednakże - w ocenie organu - działalność ta będzie miała charakter głównie rekreacyjny. Zasadniczym celem tych usług będzie bowiem organizowanie urodzin/imprez, a nie nauczanie na poziomie powszechnym. Zatem podlegać będą opodatkowaniu na zasadach ogólnych według stawek określonych w art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.