ILPB1/4511-1-1076/15-12/AP | Interpretacja indywidualna

Działy specjalne produkcji rolnej.
ILPB1/4511-1-1076/15-12/APinterpretacja indywidualna
  1. działy specjalne produkcji rolnej
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Szczególne zasady ustalania dochodu
  3. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2015 r. (data wpływu 29 lipca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 14 sierpnia 2015 r. oraz w dniu 21 października 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu, od którego należy ustalić, czy nastąpiło przekroczenie limitu przychodu powodujące obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu, od którego należy ustalić, czy nastąpiło przekroczenie limitu przychodu powodujące obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
  1. Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terenie Polski, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu („Wnioskodawca”). Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, w którym to małżeństwie panuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej.
  2. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne na terytorium Polski, należące do jego majątku odrębnego. W prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje składniki majątkowe stanowiące „gospodarstwo rolne” w rozumieniu art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 2014 r., poz. 121 ze zm.), („KC”) oraz będące własnością Wnioskodawcy, takie jak: (i) budynki gospodarskie, (ii) specjalistyczne maszyny i urządzenia, niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę, a także (iii) grunty („Gospodarstwo Rolne”).
  3. Wnioskodawca zamierza też założyć kilka spółek jawnych z siedzibą na terytorium Polski, które to spółki będą od 2015 r. prowadzić gospodarstwo rolne na terytorium Polski; innym wspólnikiem tej spółki byłaby inna osoba fizyczna; rok obrotowy każdej ze spółek jawnych to byłby rok kalendarzowy (dalej we wniosku wszystkie spółki jawne są nazywane jako „Spółka Jawna”). Spółka Jawna będzie zatem prowadziła działalność analogiczną do tej, jaką prowadzi Wnioskodawca na dzień składania wniosku, a więc działalność stanowiącą jeden z „działów specjalnych produkcji rolnej” w rozumieniu ustawy o PIT. Spółka Jawna może prowadzić działalność przy wykorzystaniu składników majątkowych, stanowiących część Gospodarstwa Rolnego, które zostaną wniesione do Spółki Jawnej przez Wnioskodawcę jako wkład niepieniężny (aport) albo na podstawie umów dzierżawy zawartych przez Wnioskodawcę i każdą z poszczególnych Spółek Jawnych w celu zapewnienia jej odpowiednich środków produkcji rolnej.
  4. Od 2010 r. Wnioskodawca w Gospodarstwie Rolnym prowadzi, a także Spółka Jawna w gospodarstwie rolnym prowadziłaby działalność produkcyjną w zakresie: (i) hodowli zwierząt futerkowych (norek) oraz (ii) produkcji skór norczych, tj. celem jest wyłącznie produkcja skór norczych, a samo mięso norek (tuszka) podlega utylizacji („Ferma Norek”). Działalność Fermy Norek polega więc zasadniczo na tym, że samice rodzą norki, które są hodowane, a po osiągnięciu dorosłości są ubijane (wszystkie dorosłe samce po kryciu samic są ubijane już około marca, natomiast niektóre samice stado reprodukcyjne) oraz samce na potrzeby kopulacji po zakończeniu cyklu hodowlanego w danym roku nie są ubijane. Samice rodzą kolejne norki w następnym cyklu produkcyjnym i są ubijane z końcem kolejnego cyklu produkcyjnego). Działalność w zakresie hodowli norek jest sezonowa, co wynika z rocznego (wynika to z biologii norek) cyklu rozrodczego norek (cykl ten wygląda tak, że raz do roku samica po ok. 60-dniowej ciąży rodzi 2-8 młodych (najczęściej 2-3). Okres godowy (krycie samic) przypada na okres od lutego do początku marca, narodziny młodych - na koniec kwietnia lub maj (czasami do początku czerwca - zależnie od warunków pogodowych i uwarunkowań danego koloru zwierząt). Po ok. 6 tygodniach młode są już częściowo samodzielne, zaś na jesieni matka opuszcza je ostatecznie. Na koniec każdego cyklu produkcyjnego pozostają tzw. stado podstawowe, tj. samice i samce (w proporcji 4:1), które są wykorzystywane do rozrodu w następnym cyklu produkcyjnym.

Urodzone w danym cyklu produkcyjnym norki nie przeznaczone do rozrodu w następnym cyklu produkcyjnym są ubijane przed końcem danego roku, zwykle w listopadzie/grudniu danego roku. Ubicie norki skutkuje tym, iż taka norka po uśpieniu wraz ze skórą, jest składowana w chłodni, a samo oddzielenie skóry od tuszki norki (tzw. skórowanie) może nastąpić później, nawet kilka miesięcy po ubiciu norki). Wyprodukowanie norki kończy się więc w momencie ubicia norki. Natomiast, moment oddzielenia skóry od norki (tzw. skórowanie) jest to moment wyprodukowania samej skórki norczej, która następnie podlega - w wyspecjalizowanej firmie działającej na zlecenie Wnioskodawcy (Spółki Jawnej) na podstawie umowy o świadczenie usług - również dalszej obróbce (tj. tzw. mizdrowaniu, bębnowaniu, formowaniu, suszeniu i nawilżaniu) przed wysłaniem skórki norczej do domu aukcyjnego. Obróbka skórek kończy się około lutego/marca roku następnego. Po zakończeniu procesu przygotowania skóry, każda skóra norcza otrzymuje swój kod kreskowy, pozwalający na identyfikację producenta skóry przez dom aukcyjny.

Następnie, wyprodukowane z norek ubitych w danym cyklu produkcyjnym skóry norcze: (1) mogą być sprzedawane do firm garbarskich i kuśnierskich na podstawie umowy sprzedaży (w takim przypadku własność skóry przechodzi ze zbywcy na nabywcę) albo (2) są wysyłane - w takim przypadku na podstawie umowy komisu - do zagranicznego domu aukcyjnego (z siedzibą w X), stanowiąc nadal własność Wnioskodawcy (Spółki Jawnej). Ze względu na dużą wartość skór norczych, każda wysyłka skór odbywa się transportem nabywcy - kupującego albo domu aukcyjnego (każda dostawa jest dokumentowana listem przewozowym wskazującym na ilość wysłanych skór). W razie sprzedaży skór norczych za pośrednictwem domu aukcyjnego (tj. na podstawie umowy komisu), każda ze skór jest już ściśle ewidencjonowana - za pomocą kodu kreskowego - na koncie właściciela danej skóry norczej od chwili wprowadzenia do magazynu domu aukcyjnego aż do moment sprzedaży na aukcji (w ciągu danego roku kalendarzowego jest bowiem w danym domu aukcyjnym kilka terminów aukcji). Taki sposób ewidencji skór powoduje, iż jest bezsporny sposób ustalenia daty produkcji danej skóry (co wynika z daty wprowadzenia takiej skóry do sytemu magazynowego domu aukcyjnego), a także ceny uzyskanej ze sprzedaży takiej skóry.

  1. Dla uniknięcia wątpliwości, ilekroć dalej w tym wniosku jest mowa o „skór z produkcji 2015 r.” oznacza to skóry z norek hodowanych i ubitych w 2015 r., niezależnie od momentu zakończenia procesu skórowania (i dalszej obróbki) skór z tych norek.
  2. Istnieją normy branżowe, z których wynika jaki jest koszt wyhodowania norki (np. koszt w postaci skonsumowanej paszy przez jedną norkę, koszty opieki weterynaryjnej, koszty szczepień, itp.).
  3. Przychody Wnioskodawcy (a także przychody Wnioskodawcy ze Spółki Jawnej) z działalności w zakresie Fermy Norek od rozpoczęcia działalności podlegały i nadal podlegają przepisom ustawy o PIT o tzw. działach specjalnych produkcji rolnej.
  4. Wnioskodawca, a także Spółka Jawna (o ile taka spółka zostanie założona) do dnia 31 grudnia 2015 r. wyprodukuje i sprzeda określoną ilość skór norczych. Sprzedaż skór norczych nastąpi na podstawie umowy sprzedaży, która - co wynika z przepisów prawa cywilnego - jest zawarta niezależnie od daty wydania towaru będącego jej przedmiotem (ta może być późniejsza niż data zawarcia umowy) oraz daty dokonania zapłaty ceny (ta również może być późniejsza niż data zawarcia umowy); umowa sprzedaży musi jednak co najmniej ustalić ilość towaru oraz cenę.
  5. W przypadku części odbiorców skór, faktyczne wydanie skór norczych będzie miało miejsce przed dniem 1 stycznia 2016 r., a w przypadku części odbiorców skór, faktyczne wydanie skór norczych będzie miało miejsce po dniu 31 grudnia 2015 r. Faktyczna zapłata za część produkcji skór norczych wyprodukowanej i sprzedanej przez Wnioskodawcę (a także przez Spółkę Jawną) do dnia 31 grudnia 2015 r. (wydanej przed dniem 1 stycznia 2016 r., jak i po dniu 31 grudnia 2015 r.) może nastąpić po dniu 31 grudnia 2015 r
  6. przypadku sprzedaży skór norczych za pośrednictwem domu aukcyjnego (na podstawie umowy komisu), sprzedaż skór norczych wyprodukowanych w 2015 r. (tj. skór z produkcji 2015 r.) nastąpi w 2016 r. (wynika to z faktu, że aukcje skór w domu aukcyjnym, z którym współpracuje Wnioskodawca, odbywają się 3-4 razy w roku, w ściśle określonych terminach) i - być może - w roku następnym (latach następnych). W takim wypadku, Wnioskodawca (Spółka Jawna) uzyska cenę w roku, w którym zostanie zawarta umowa sprzedaży za pośrednictwem domu aukcyjnego. Co do zasady, dom aukcyjny wypłaca Wnioskodawcy (Spółce Jawnej) cenę za sprzedaż skór pomniejszoną o wynagrodzenie domu aukcyjnego (prowizja domu aukcyjnego).
  7. W 2015 r. Wnioskodawca poniósł i poniesie do dnia 31 grudnia 2015 r. określone koszty na produkcję skór norczych wyprodukowanych i sprzedanych w 2015 r. (tj. skór z produkcji 2015 r.), wydanych nabywcom tych skór przed dniem 1 stycznia 2016 r., jak i po dniu 31 grudnia 2015 r.
  8. Od rozpoczęcia działalności gospodarstwa rolnego w zakresie Fermy Norek, jak też w 2015 r., Wnioskodawca nie prowadził, nie prowadzi, a Wnioskodawca (Spółka Jawna) nie będzie prowadził ksiąg rachunkowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330, ze zm.), („Ustawa o Rachunkowości”), a także nie prowadził i nie prowadzi ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (tak też będzie wyglądała sytuacja na dzień 30 grudnia 2015 r.). Wynikało to z faktu ryczałtowego opodatkowania działów specjalnych. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT od 2010 r., tj. od roku, w którym rozpoczął działalność rolną w formie własnego gospodarstwa rolnego.
  9. W 2015 r. przychody netto ze sprzedaży osiągniętej przez Wnioskodawcę w ramach działów specjalnych produkcji rolnej przekroczyły równowartość w walucie polskiej 1.200.000 Euro. Wnioskodawca zakłada, że w 2015 r. przychody netto ze sprzedaży osiągniętej przez Spółkę Jawną w ramach działów specjalnych produkcji rolnej nie przekroczą równowartości w walucie polskiej 1.200.000 Euro.
  10. Wnioskodawca zakłada, że w 2016 r. przychody netto ze sprzedaży osiągniętej przez Wnioskodawcę w ramach działów specjalnych produkcji rolnej nie przekroczą równowartości w walucie polskiej 1.200.000 Euro. Wnioskodawca zakłada też, iż w 2016 r. przychody netto ze sprzedaży osiągniętej przez każdą ze Spółek Jawnych, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem w ramach działów specjalnych produkcji rolnej nie przekroczą równowartości w walucie polskiej 1.200.000 Euro. Prognozowane roczne łączne przychody netto Wnioskodawcy oraz ze Spółek Jawnych - jako wspólnika tych spółek - będą przekraczały równowartość w walucie polskiej kwoty 1.200.000 Euro.

Tut. Organ wskazuje, że treść opisu zdarzenia przyszłego wynika z uzupełnień wniosku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie momentu, od którego należy ustalić, czy nastąpiło przekroczenie limitu przychodu powodujące obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku z Ustawy Nowelizującej, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., wynika, iż dopiero od dnia 1 stycznia 2016 r. należy ustalić, czy limit przychodu ze sprzedaży przekracza kwotę 1.200.000 Euro, a co za tym idzie Wnioskodawca (Spółka Jawna) - niezależnie od wysokości osiągniętego przychodu ze sprzedaży w 2016 r. - będzie miał nadal prawo do opodatkowania podatkiem PIT produkcji wyprodukowanej w 2016 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu...

Tut. Organ informuje, że treść ww. pytania wynika z uzupełnienia wniosku.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku z Ustawy Nowelizującej, która weszła w życie z dniem 1 styczna 2016 r., wynika, iż dopiero od dnia 1 stycznia 2016 r. należy ustalić, czy limit przychodu ze sprzedaży przekracza kwotę 1.200.000 Euro, a co za tym idzie Wnioskodawca (Spółki Jawna) - niezależnie od wysokości osiągniętego przychodu ze sprzedaży w 2016 r. - będzie miał nadal prawo do opodatkowania podatkiem PIT produkcji wyprodukowanej w 2016 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu.

I.1. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1) ustawy o PIT, „przepisów <ustawy o PIT> nie stosuje się do: 1) przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej”. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4) ustawy o PIT, jednym ze źródeł przychodów w podatku PIT są „działy specjalne produkcji rolnej”. Jak wynika z art. 2 ust. 3 ustawy o PIT, „działami specjalnymi produkcji rolnej” w rozumieniu ustawy o PIT są: (i) uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, (ii) uprawy grzybów i ich grzybni, (iii) uprawy roślin „in vitro”, (iv) fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, (v) wylęgarnie drobiu, (vi) hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, (vii) hodowla dżdżownic, (viii) hodowla entomofagów, (ix) hodowla jedwabników, (x) prowadzenie pasiek, a także (xi) hodowla oraz chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym. Natomiast nie stanowią „działów specjalnych produkcji rolnej” w rozumieniu ustawy o PIT uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy o PIT (art. 2 ust. 3a ustawy o PIT). Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4) ustawy o PIT, źródłami przychodów są działy specjalne produkcji rolnej.

I.2. Stosownie do art. 15 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r.), przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14 ustawy o PIT, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

I.3. Rozdział 5 „Szczególne zasady ustalania dochodu” ustawy o PIT zawiera m.in. art. 24 i art. 24a ustawy o PIT; w tym rozdziale są zawarte przepisy w zakresie szczególnych zasad ustalenia dochodu, tj. w inny sposób niż wynikający z przepisów ustawy o PIT. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. i w 2016 r.), u podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Z kolei, zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. i w 2016 r.), dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15 ustawy o PIT, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w Załączniku nr 2 do ustawy o PIT (a faktycznie od 2002 r. na podstawie norm określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy o PIT).

Art. 24 ust. 7 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. i w 2016 r.) stanowi, iż minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, poczynając od roku podatkowego 2002, ogłasza w drodze rozporządzenia normy szacunkowe, o których mowa w art. 24 ust. 4 ustawy o PIT, zmieniając je corocznie w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarowej produkcji rolniczej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 października 2014 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1558), wydanego na ww. podstawie prawnej, określa normy szacunkowe dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej obowiązujące w 2015 r., stanowiące załącznik do rozporządzenia. W tym załączniku, w przypadku norek (poz. 8 lit. b) jako - jednostka rodzajów produkcji - wskazana jest „powyżej 2 szt. samic stada podstawowego” oraz kwota podatku. Podatek PIT według norm szacunkowych za dany rok podatkowy jest zatem należny wyłącznie od ilości sztuk samic stada podstawowego na początek danego cyklu produkcyjnego, a nie od ilości sprzedanych zwierząt lub ilości skór z ubitych zwierząt – urodzonych przez te samice w danym cyklu produkcyjnym lub dochodu z tego tytułu albo momentu uzyskania tego przychodu/dochodu.

I.4. Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. i w 2016 r.), osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, co do zasady, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych. Z kolei zgodnie z art. 24a ust. 2 pkt 2) ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. i w 2016 r.), obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg.

I.5. Jak wynika z art. 1 Ustawy Nowelizującej, w art. 15 ustawy o PIT z dniem 1 stycznia 2016 r. zostanie dokonana zmiana, w ten sposób, iż obecna treść art. 15 ustawy o PIT stanie się art. 15 ust. 1 ustawy o PIT oraz zostanie dodany art. 15 ust. 2 ustawy o PIT, zgodnie z którym „W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14 <ustawy o PIT>. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych”. Tzw. przepisy przejściowe zawarte są w art. 6 i art. 7 Ustawy Nowelizującej i nie regulują - w ocenie Wnioskodawcy - zagadnień wskazanych we wniosku.

I.6. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1) i pkt 2) ustawy o rachunkowości, „przepisy ustawy o rachunkowości (...) stosuje się (...) do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: (1) spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego; (2) osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro”.

Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości, „osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie mogą stosować zasady rachunkowości określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto z sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro. W tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym”.

II Wnioskodawca wskazuje, iż biorąc pod uwagę to, że Ustawa Nowelizująca wejdzie w życie dopiero w dniu 1 stycznia 2016 r., oznacza to, iż „poprzednim rokiem obrotowym” co do którego można zastosować przepisy Ustawy Nowelizującej może być rok nie wcześniejszy niż rok 2016.

Wynika z tego, że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych przez Wnioskodawcę (Spółkę Jawną) powstanie najwcześniej w 2017 r. - w przypadku, w którym Wnioskodawca przekroczy limit przychodów ze sprzedaży w kwocie 1.200.000 Euro w 2016 r.

Natomiast, zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych w 2016 r. przez Wnioskodawcę (Spółkę Jawną) nie powstanie jeszcze w sytuacji, w której Wnioskodawca przekroczy ww. limit w 2015 r.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku z Ustawy Nowelizującej, która weszła w życie z dniem 1 styczna 2016 r., wynika, iż dopiero od dnia 1 stycznia 2016 r. należy ustalić, czy limit przychodu ze sprzedaży przekracza kwotę 1.200.000 Euro, a co za tym idzie Wnioskodawca (Spółka Jawna) - niezależnie od wysokości osiągniętego przychodu ze sprzedaży w 2016 r. - będzie miał nadal prawo do opodatkowania podatkiem PIT produkcji wyprodukowanej w 2016 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu.

Tut. Organ wskazuje, że treść własnego stanowiska Wnioskodawcy wynika z uzupełnienia wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Jak stanowi art. 2 ust. 3 tej ustawy, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Przy czym w myśl art. 2 ust. 3a cyt. ustawy, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 4 powoływanej ustawy, działy specjalne produkcji rolnej są odrębnym źródłem przychodów.

Zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

Jednocześnie tut. Organ zauważa, że na mocy art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 699, z późn. zm) z dniem 1 stycznia 2016 r. następuje zmiana art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym, zgodnie z art. 15 ust. 1 cyt. ustawy - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. - przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 powoływanej ustawy, obowiązującego od 1 stycznia 2016 r., w przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

Stosownie do treści art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Ponadto, zgodnie z art. 24a ust. 1 powoływanej ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Tut. Organ zauważa, że w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 333, z późn. zm.), przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

  • spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego (pkt 1)
  • osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro (pkt 2).

Zatem przepisy ustawy o rachunkowości stosuje się do osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, których przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro.

W związku z tym, mając na uwadze treść art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 r., osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro, ustalają przychód z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co – z uwagi na treść art. 24 ust. 4 powoływanej ustawy podatkowej – wiąże się z brakiem możliwości ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Jednocześnie wymaga podkreślenia, że skoro taki stan prawny będzie obowiązywał od 1 stycznia 2016 r., to poprzednim rokiem obrotowym, do którego odnosi się przepis art. 15 ust. 2 cyt. ustawy, jest rok 2015.

Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że na podstawie znowelizowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które wchodzą w życie od 1 stycznia 2016 r., w celu ustalenia, czy w roku podatkowym 2016 Wnioskodawca (Spółka Jawna) będzie miał nadal prawo do opodatkowania podatkiem dochodowym produkcji wyprodukowanej w 2016 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych, należy ustalić, czy w roku podatkowym przekraczającym ten rok, tj. w roku 2015, limit przychodu netto ze sprzedaży przekroczył równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro. Przekroczenie tego limitu w roku 2015 skutkuje tym, że w roku 2016 nie będzie możliwości opodatkowania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych.

Zatem nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, w myśl którego dopiero od dnia 1 stycznia 2016 r. należy ustalić, czy limit przychodu ze sprzedaży przekracza kwotę 1.200.000 Euro, a co za tym idzie Wnioskodawca (Spółka Jawna) - niezależnie od wysokości osiągniętego przychodu ze sprzedaży w 2016 r. - będzie miał nadal prawo do opodatkowania podatkiem PIT produkcji wyprodukowanej w 2016 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

działy specjalne produkcji rolnej
ILPB1/4511-1-1075/15-10/AP | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.