DD9.8220.2.4.2016.BRT | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów.
DD9.8220.2.4.2016.BRTinterpretacja indywidualna
  1. działalność gospodarcza
  2. działy specjalne produkcji rolnej
  3. przychód
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 05 listopada 2015 r. Nr ILPB1/4511-1-1135/15-2/AMN, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2015 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

  • możliwości ustalenia, w 2016 roku, dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw, jest nieprawidłowe.
  • sposobu opodatkowania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając na podstawie § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), wydał w dniu 05 listopada 2015 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej oraz sposobu określania przychodu. Interpretacja wydana została na wniosek z dnia 12 sierpnia 2015 r.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą jako osoba fizyczna w zakresie handlu pieczarkami (źródło przychodów art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych). Z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca opłaca podatek dochodowy od osób fizycznych - podatek liniowy. Z pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie przekroczył przychodu (netto i brutto) 1 200 000 euro i nie prowadzi ksiąg rachunkowych. Dodatkowo prowadzi także działy specjalne produkcji rolnej - uprawę grzybów (źródło przychodów art. 10 ust. 1 pkt 4). Podatek z uprawy grzybów opłacany jest na podstawie norm szacunkowych od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej - decyzja urzędu skarbowego PIT-7. Z uprawy pieczarek Wnioskodawca nie przekracza 1 200 000 euro przychodu (netto i brutto).

Z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie przekroczył przychodu 1 200 000 euro (netto i brutto) i nie prowadzi pełnych ksiąg rachunkowych i opłaca podatek liniowy. Z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej (uprawy pieczarek) Wnioskodawca opłaca podatek ustalony na zasadzie norm szacunkowych od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej i z tej działalności nie przekroczył przychodu 1 200 000 euro (netto i brutto). Wnioskodawca zaznacza, że po sumowaniu przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej i przychodu z działów specjalnych produkcji rolnej, przychód ten przekroczy łącznie 1 200 000 euro.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:
  1. Czy w związku z dodanym art. 15 ust. 2 w ustawie od podatku dochodowym od osób fizycznych, który będzie obowiązywał od 1 stycznia 2016 r. Wnioskodawca będzie musiał opłacać podatek liniowy z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej...
  2. Czy po przekroczeniu przychodu 1 200 000 euro, który wyłącza opodatkowanie działów specjalnych produkcji rolnej na zasadzie norm szacunkowych w związku z nowo dodanym ust. 2 do art. 15 ustawy o PDOF liczy się tylko przychód z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej (art. 10 ust. 1 pkt 4), czy limit ten sumuje się z innymi źródłami przychodu wymienionymi w art. 10 ustawy PDOF, w tym przychód z pozarolniczej działalności (art. 10 ust. 1 pkt 3)...

Zdaniem Wnioskodawcy, do przychodu, który wyłącza działy specjalne produkcji rolnej z opodatkowania na zasadzie norm szacunkowych zaliczany jest przychód, który powstaje tylko i wyłącznie na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie wlicza się natomiast pozostałych źródeł przychodu w przypadku Wnioskodawcy jest to przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3). Podatnik dopiero po przekroczeniu przychodu, o którym mówi ustawa o rachunkowości 1 200 000 euro ze źródła przychodów działy specjalne produkcji rolnej zobowiązany jest do prowadzenia ksiąg rachunkowych i opłacania podatku dochodowego na zasadach ogólnych (18%, 32%) lub liniowy.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 05 listopada 2015 r. Nr ILPB1/4511-1-1135/15-2/AMN, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Wnioskodawcy, za prawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Interpretacja indywidualna wydana przez upoważniony organ nie jest prawidłowa.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Działy specjalne produkcji rolnej stanowią odrębne źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 4 wskazanej ustawy. Działami specjalnymi produkcji rolnej, w myśl art. 2 ust. 3 ustawy, są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Zasady ustalania przychodu z działów specjalnych produkcji rolnej określa przepis art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten został znowelizowany ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 699), z mocą obowiązywania od dnia 1 stycznia 2016 r. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2. Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, w przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

Podkreślić należy, że przepis powyższy nakazuje ustalanie przychodu z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie ksiąg rachunkowych, gdy obowiązek ich prowadzenia wynika wprost z przepisów ustawy o rachunkowości.

Ustawodawca przyjął w tym zakresie odmienne rozwiązania, niż te które obowiązują przy opodatkowaniu przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. W przypadku bowiem tego źródła przychodów, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, a co za tym idzie ustalanie na ich podstawie dochodu, wynika wprost z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – art. 24a ust. 4.

W odniesieniu do źródła przychodów, jakim są działy specjalne produkcji rolnej, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie rozstrzyga o obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, a jedynie określa konsekwencje dla opodatkowania tego źródła przychodów w przypadku, gdy obowiązek ten wynika z odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm.) przepisy tej ustawy stosuje się do osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro.

Ponadto, na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie mogą stosować zasady rachunkowości określone tą ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro. W tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym.

Jak wynika z powyższego, konsekwencją uzyskania przez osobę fizyczną, spółkę cywilną osób fizycznych, spółkę jawną osób fizycznych oraz spółkę partnerską określonych w przepisach ustawy o rachunkowości łącznych przychodów z prowadzonej działalności w kwocie określonej w art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, jest obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Zatem obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynikający z ustawy o rachunkowości zależy od formy prawnej prowadzonej przez jednostkę działalności, a nie od przedmiotu tej działalności lub też sposobu opodatkowania.

Reasumując, zastosowanie w 2016 roku znajdzie przepis art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku podatnika, który prowadzi jednocześnie działalność gospodarczą oraz działy specjalne produkcji rolnej, a przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro, w związku z czym w 2016 roku obowiązany jest na podstawie ustawy o rachunkowości prowadzić księgi rachunkowe. Nie ma przy tym znaczenia, w jakiej części na kwotę 1.200.000 składają się przychody osiągnięte w ramach działalności gospodarczej, a w jakiej z działów specjalnych produkcji rolnej. Jeżeli podatnik opodatkowuje dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli tzw. „podatkiem liniowym”, by w ten sam sposób opodatkować dochody z działów specjalnych produkcji rolnej powinien złożyć odrębnie oświadczenie na podstawie art. 9a ust. 7 tej ustawy. Jeżeli podatnik takiego oświadczenia nie złoży, dochody z działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowuje przy zastosowaniu skali podatkowej określonej w art. 27 ustawy.

Odnosząc zatem powołane wyżej uregulowania prawne do przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdza się, że zgodnie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, w przypadku osiągnięcia przychodu netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za 2015 rok wynoszącego co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro na Wnioskodawcy ciąży obowiązek (a nie uprawnienie) prowadzenia w 2016 roku ksiąg rachunkowych. Obowiązek ten powstaje z mocy prawa i dotyczy również osób uzyskujących przychód z działów specjalnych produkcji rolnej. W konsekwencji, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym od dnia 01 stycznia 2016 r., dla celów podatkowych przychód z tego tytułu ustala się według zasad przewidzianych w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji powyższego brak jest podstaw prawnych do ustalania, w 2016 roku, dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu na zasadach określonych w art. 24 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym. Opodatkowanie tego dochodu następuje według skali podatkowej określonej w art. 27 ustawy. Natomiast wybór sposobu opodatkowania dochodu 19% stawką podatku powinien zostać dokonany w trybie i na zasadach określonych w przepisach art. 9a ust. 7 ustawy. Wybór ten nie jest zależny od wybranego sposobu opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie:

  • możliwości ustalenia, w 2016 roku, dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw, jest nieprawidłowe.
  • sposobu opodatkowania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, jest prawidłowe.

Zatem należało z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

działalność gospodarcza
IBPB-1-1/4511-44/16/ESZ | Interpretacja indywidualna

działy specjalne produkcji rolnej
IPTPB1/4511-823/15-1/SJ | Interpretacja indywidualna

przychód
ILPB3/4510-1-542/15-2/AO | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.