IPPB4/4511-1149/15-2/MS2 | Interpretacja indywidualna

Sprzedaż działki powstałej w wyniku podziału, dokonana po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie - jeżeli nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej - nie stanowi źródła przychodów. Wobec tego dochód z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
IPPB4/4511-1149/15-2/MS2interpretacja indywidualna
  1. darowizna
  2. dział spadku
  3. działki
  4. nieruchomości
  5. spadek
  6. sprzedaż
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Katalog źrodeł przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2015 r. (data wpływu 6 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działki – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Andrzej B. zmarł w dniu 26 listopada 2007 roku, a spadek po nim na podstawie testamentu własnoręcznego z dnia 8 lipca 2004 roku nabyły trzy osoby; Paulina G. (obecnie Paulina K. zawarła związek małżeński w dniu 25 lipca 2009 roku - Wnioskodawczyni), Włodzimierz S., Jacek B. po 1/3 spadku każda z tych osób, co zostało potwierdzone prawomocnym Potwierdzeniem sądu Rejonowego Wydział I Cywilny z dnia 21 sierpnia 2009 roku. W skład masy spadkowej wchodziły działki rolne:

  • 1/4 (tj. 1,64 ha) udziału w działce Nr 18 o pow. całkowitej 6,56 ha
    Działka Nr 18 podzielona w roku 2012 została na 3 działki:
    • działkę Nr 18/1 o pow. 1,6409 ha (wyodrębnienie 1/4 udziału dziedziczenia w działce),
    • działkę Nr 18/2 o pow. 2,4612 ha nie należącej do masy spadkowej,
    • działkę Nr 18/3 o pow. 2,4612 ha nie należącej do masy spadkowej.
    Podział działek nie spowodował ani zmniejszenia ani zwiększenia ich wartości.
  • Działka Nr 17 o pow. 2,17 ha , która w roku 2012 została podzielona na 2 działki:
    • działkę Nr 17/1 o pow. 1,8650 ha
    • działkę Nr 17/2 o pow. 0,3005 ha
    Podział nie spowodował ani zmniejszenia ani zwiększenia ich wartości.
  • Działka nr 48/1 o pow 1,51 ha

Nieodpłatne zniesienie współwłasności nastąpiło w dniu 10 stycznia 2013 roku przed notariuszem. W wyniku działu spadku Wnioskodawczyni stała się właścicielką działki nr 48/1 o pow. 1,51 ha. W dniu działu spadku nie dokonano jego wyceny przez rzeczoznawców lub biegłych w tym zakresie. Wartością dla wszystkich spadkodawców był porównywalny podział terenu. Podziałowi nie towarzyszyły żadne warunki spłaty i dopłaty czy zadośćuczynienie komukolwiek ze spadkobierców.

W roku 2014 Wnioskodawczyni podzieliła działkę 48/1 na: działkę 48/3 o pow. 0,3000 ha, 48/4 o pow. 0,3000 ha, 48/5 o pow. 0,3000 ha , 48/6 o pow. 0,4737 , 48/7 o pow. 0,1374 ha. Podział działek nie spowodował zwiększenia ani zmniejszenia ich wartości. W dniu 3 lutego 2015 roku Wnioskodawczyni dokonała darowizny działki Nr 48/5 swoim siostrom rodzonym oraz sprzedaży działki Nr 48/4 na kwotę 22.000 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu sprzedaży działki 48/4 Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek dochodowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości...

Zdaniem Wnioskodawczyni.

Zdaniem Wnioskodawczyni nie powinnam zapłacić podatku, gdyż zgodnie z art. 10 ust 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych minęło 5 lat od nabycia spadku. Właścicielem Wnioskodawczyni stała się w dniu śmieci spadkodawcy czyli w dniu 26 listopada 2007 roku. Stanowisko w podobnej sprawie potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 września 2011 r sygn. akt II FSK 500/10 oraz wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z zacytowanego przepisu wynika, że jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi ono źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Analiza powyższych uregulowań prawnych wskazuje, że w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment jej nabycia.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Andrzej B. zmarł w dniu 26 listopada 2007 roku, a spadek po nim na podstawie testamentu własnoręcznego z dnia 8 lipca 2004 roku nabyły trzy osoby; Paulina G. (Wnioskodawczyni), Włodzimierz S., Jacek B. po 1/3 spadku każda z tych osób, co zostało potwierdzone prawomocnym Potwierdzeniem sądu Rejonowego z dnia 21 sierpnia 2009 roku. W skład masy spadkowej wchodziły działki rolne, tj. 1/4 udziału w działce Nr 18, działka 17 i działka 48/1. Nieodpłatne zniesienie współwłasności nastąpiło w dniu 10 stycznia 2013 roku przed notariuszem. W wyniku działu spadku Wnioskodawczyni stała się właścicielką działki nr 48/1 o pow. 1,51 ha. W dniu działu spadku nie dokonano jego wyceny przez rzeczoznawców lub biegłych w tym zakresie. Wartością dla wszystkich spadkodawców był porównywalny podział terenu. Podziałowi nie towarzyszyły żadne warunki spłaty i dopłaty czy zadośćuczynienie komukolwiek ze spadkobierców. W roku 2014 Wnioskodawczyni podzieliła działkę 48/1 na: działkę 48/3 o pow. 0,3000 ha, 48/4 o pow. 0,3000 ha , 48/5 o pow. 0,3000 ha, 48/6 o pow. 0,4737 , 48/7 o pow. 0,1374 ha. Podział działek nie spowodował zwiększenia ani zmniejszenia ich wartości. W dniu 3 lutego 2015 roku Wnioskodawczyni dokonała darowizny działki Nr 48/5 swoim siostrom rodzonym oraz sprzedaży działki Nr 48/4 na kwotę 22.000 zł.

Wobec tak opisanego zdarzenia wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn.) spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. Stosownie do zapisu art. 924 ww. Kodeksu spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast w myśl art. 925 spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia. Z kolei postanowienie o nabyciu spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do spadku od momentu jego otwarcia. Istotna dla podatku dochodowego, w kontekście ustalenia daty nabycia zbywanej nieruchomości, jest zatem data stwierdzająca dzień otwarcia spadku czyli data śmierci spadkodawcy, a nie data postanowienia sądu o nabyciu spadku.

Stosownie zaś do art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Z kolei, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom. Do podstawowych cech współwłasności wynikających z tego przepisu należy jedność przedmiotu, wielość podmiotów oraz niepodzielność wspólnego prawa. Jedność przedmiotu oznacza, że w stosunku współwłasności przedmiotem prawa własności przysługującego kilku osobom jest jedna rzecz ruchoma lub nieruchomość. Jeśli rzecz wchodzi w skład zbioru rzeczy, stanowiącego pewną funkcjonalną całość, to współwłasność dotyczy każdej pojedynczej rzeczy wchodzącej w skład takiego zbioru, nie zaś zbioru. Istotną cechą charakteryzującą współwłasność jest wielość podmiotów prawa własności jednej rzeczy. Chodzi tu o co najmniej dwie lub więcej osób, które pomimo łączącego je stosunku współwłasności są nadal odrębnymi podmiotami prawa. We współwłasności prawo własności przysługuje, jak wynika z brzmienia zacytowanego przepisu, niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma więc wyłącznego prawa do fizycznie wydzielonej części rzeczy, a każdemu z nich przysługuje jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych współwłaścicieli.

Jednym z podstawowych uprawnień przysługujących współwłaścicielowi jest prawo domagania się zniesienia współwłasności. Zgodnie bowiem z art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Może dojść do niego w dwóch trybach: umownym, kiedy to współwłaściciele osiągają porozumienie co do faktu zniesienia współwłasności oraz sądowym następującym w wyniku postanowienia sądu. W kodeksie cywilnym wyróżniono natomiast trzy sposoby zniesienia współwłasności: podział rzeczy wspólnej, przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli oraz sprzedaż rzeczy wspólnej.

Nadto, zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału majątku wspólnego, jeżeli:

  • podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
  • wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.

Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, zniesienie współwłasności nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę jej nabycia uznać należy datę nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli jednak na skutek dokonanego podziału nieruchomości przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu, tzn. zwiększa się zakres jej władania nad rzeczą, wówczas podział taki stanowi nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak już wspomniano wyżej, powstanie przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości uzależnione jest między innymi od daty jej nabycia, które należy utożsamiać z chwilą przeniesienia własności w rozumieniu cywilnoprawnym. Należy przy tym zauważyć, że wydzielenie działek z gospodarstwa rolnego nie powoduje zmiany ich właściciela. Na skutek dokonania tej czynności nie następuje przeniesienie prawa własności działek, a więc nie dochodzi do ich nabycia.

Zatem pięcioletni termin, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Na powyższe nie ma wpływu podział nieruchomości, w wyniku którego nastąpiła zmiana ich powierzchni oraz numerów ewidencyjnych. W powołanym przepisie mowa jest bowiem o dacie nabycia nieruchomości, a nie dacie podziału.

Przyjmując, za Wnioskodawczynią, że wartość działki Nr 48/1 nabytej w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał Wnioskodawczyni w spadku, gdyż jak wynika ze stanu faktycznego, wartością dla wszystkich spadkobierców był porównywalny podział terenu, zatem nieodpłatne zniesienie współwłasności i dział spadku nie stanowi nabycia tej działki Nr 48/1.

W przedmiotowej sprawie nabycie ww. działki nastąpiło w dniu 26 listopada 2007 r. w drodze spadku. Dokonany w 2014 r. podział działki 48/1 na działki: 48/3, 48/4, 48/5, 48/6 i 48/7, nie stanowi nabycia tych działek, zatem datą nabycia sprzedanej działki 48/4 jest data śmierci spadkodawcy, tj. 26 listopada 2007 r. Zatem pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął w dniu 31 grudnia 2012 r.

Reasumując, sprzedaż działki Nr 48/1 powstałej w wyniku podziału, dokonana po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie - jeżeli nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej - nie stanowi źródła przychodów. Wobec tego dochód z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.