ILPP5/4512-1-106/16-4/PG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Uznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży działek.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 kwietnia 2016 r. (data wpływu 12 kwietnia 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 25 maja 2016 r. (data wpływu 30 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży działek – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży działek. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25 maja 2016 r. (data wpływu 30 maja 2015 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 1998 r. Wnioskodawca nabył od osób fizycznych niebędących płatnikami podatku VAT udział wynoszący 1/3 części we własności niezabudowanych trzech działek położonych na terenie miasta o łącznym obszarze 1,2188 ha wraz z małżonką, na prawach wspólności majątkowej ustawowej. W chwili nabycia działki przeznaczone były zgodnie z MPZP pod teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej oraz jednorodzinnej z usługami wbudowanymi w pierzei. Wnioskodawca nie prowadził w dniu nabycia i nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej. Nie był w tym okresie płatnikiem podatku VAT. Dnia 14 listopada 2008 r. Zainteresowany złożył wniosek wraz z współwłaścicielami do UM o zmianę dotychczasowego przeznaczenia ich nieruchomości na działalność handlowo-usługową, do 2000 m2. Dnia 23 lutego 2011 r. uchwałą Rady Miejskiej został uchwalony nowy plan zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem terenu ich działki na działalność handlowo-usługową do powierzchni sprzedaży nieprzekraczającej 2000 m2, oznaczonej w planie 3U o obszarze 8482 m2. W 2013 r. dokonano na ich nieruchomości oznaczonej nr 63/2 zgodnie z MPZP przekształceń geodezyjnych wydzielając cztery działki o nr: 63/3 – Teren zieleni urządzonej, 63/4 – Teren parkingu, 63/5 – Teren pod ulice, 63/6 – Teren zabudowy i działalności handlowo-usługowej. Działka nr 63/5 na mocy prawa przeszła na własność Gminy.

W 2015 r. została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży ich nieruchomości.

W dniu 15 marca 2016 r. Wnioskodawca dokonał transakcji notarialnej z UM polegającej na zamianie działek nr 63/3 i 63/4 o wartości 159 tys. zł na nieruchomość nr 11/6 o powierzchni 3678 m2 z przeznaczeniem na parking z dopłatą łączną 337.351,00 zł w tym VAT dla Gminy.

Obecnie Zainteresowany wraz z współwłaścicielami zamierza sprzedać wszystkie ich działki, tj. 63/6 o powierzchni 8482 m2 i 11/6 o powierzchni 3678 m2 jako całość gospodarcza jednej osobie, jedną czynnością. Będzie to czynność jednorazowa. Ani Wnioskodawca, ani pozostali współwłaściciele nie prowadzą działalności polegającej na kupowaniu i sprzedawaniu nieruchomości.

W najbliższym czasie Zainteresowany nie zamierza sprzedawać jakiś nieruchomości nierolnych.

Dodatkowo Wnioskodawca poinformował, że:

  1. Jako Zainteresowany nie był i nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
  2. Działki – udziały – zostały nabyte z zamiarem budowy domów mieszkalnych.
  3. Powodem zamiaru sprzedaży jest zmiana pierwotnych planów budowy domów mieszkalnych, brak koncepcji na nowe wykorzystanie, brak środków finansowych.
  4. Wniosek o podział geodezyjny został złożony w celu realizacji postanowień MPZP oraz wydzielenia działki 63/5 pod drogę miejską.
  5. Nie występowano o decyzję o warunkach zabudowy.
  6. Nieruchomości nie były przedmiotem prowadzenia działalności gospodarczej ani rolniczej.
  7. Nieruchomości 63/6 i 11/6 są udostępnione innym osobom w celu dokonania badań gruntu i wystąpienia z wnioskiem o uzyskanie decyzji, opinii, zgód i uzgodnień zgodnie z prawem budowlanym.
  8. Dnia 15 marca 2016 r. Zainteresowany dokonał wraz z współwłaścicielami zamiany ich działek nr 63/3 i 63/4 na działkę nr 11/6. Zamiany dokonano aktem notarialnym z Gminą Miejską. Dokonano dopłaty wraz z podatkiem VAT. Zamianę przeprowadzono zgodnie z przedwstępną umową sprzedaży.
  9. W przyszłości Wnioskodawca nie zamierza zbywać nieruchomości również rolnych.
  10. Za zamianę (nabycie) działki 11/6 poniesione zostały koszty w kwocie 112.450,34 zł od każdego współwłaściciela. Łącznie 337.351,00 zł.

Ponadto z pisma z dnia 25 maja 2016 r. (data wpływu 30 maja 2016 r.) – stanowiącego uzupełnienie wniosku – wynika, że:

  1. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez współwłaścicieli na osobiste potrzeby mieszkaniowe.
  2. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży innych działek.
  3. Działki będące przedmiotem pytania nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy, dzierżawy, użyczenia itp.
  4. Zainteresowany nie ponosił i nie zamierza ponosić żadnych nakładów na przygotowanie działek 63/6 oraz 11/6 do sprzedaży.
  5. Wniosek został złożony przez współwłaścicieli w celu realizacji postanowień planu przestrzennego zagospodarowania oraz wydzielenia działki nr 63/5 na drogę miejską i przekazanie tej działki na własność miasta.
  6. Działka nr 63/6 to nieruchomość gruntowa porośnięta krzewami (nieużytek) bez wykorzystania. Działka nr 11/6 to teren utwardzony bez wykorzystania.
  7. Działka nr 11/6 zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenie przeznaczonym pod parkingi. Wnioskodawca nie miał wpływu ma opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego działki nr 11/6. Obecnie działka nr 11/6 jest udostępniona innym osobom w celu dokonania badań gruntu i wystąpienia z wnioskiem o uzyskanie decyzji, zgód, opinii, uzgodnień itp. zgodnie z Prawem Budowlanym. Wnioskodawca nie ma wpływu na ich opracowywanie i uzyskanie.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca do ceny sprzedaży musi doliczyć podatek VAT...

Wnioskodawca nie wie nawet jak to zrobić, ponieważ nie jest VAT-owcem i nie ma prawa wystawiać faktur.

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro kupił udział w nieruchomości 63/6 o pow. 8482 m2 bez podatku VAT, a udział w nieruchomości 11/6 o pow. 3678 m2 z podatkiem VAT 23%, a teraz sprzedaje je w całości jednorazowo, jednej osobie w drodze jednej czynności prawnej nie jest on zobowiązany doliczyć do ceny podatku VAT, gdyż nie jest to czynność tzw. częstotliwa, a on nie jest podatnikiem VAT. Ponadto ani Zainteresowany ani pozostali współwłaściciele nie prowadzą działalności gospodarczej polegającej na kupowaniu i sprzedawaniu nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z powyższego przepisu, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom.

Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego – współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu (§ 2 ww. przepisu).

W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 Kodeksu cywilnego). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Należy wskazać, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zarówno sprzedaż udziału we współwłasności gruntu na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego, jak i sprzedaż wspólnego gruntu za zgodą wszystkich współwłaścicieli na podstawie art. 199 Kodeksu cywilnego, stanowi odpłatną dostawę towarów.

Natomiast w myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 2082, z późn. zm.) – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

W świetle art. 35 tego Kodeksu – w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Natomiast zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego, małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.

Jednak w myśl § 2 umowa majątkowa małżeńska może być zmieniona albo rozwiązana. W razie jej rozwiązania w czasie trwania małżeństwa, powstaje między małżonkami wspólność ustawowa, chyba że strony postanowiły inaczej.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów – w rozumieniu art. 7 ustawy – podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Tym samym nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W kontekście powyższych przepisów należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym wykorzystanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) – zwana dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady – „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Natomiast na podstawie art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, że działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy.

Mając powyższe uwagi na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Zatem w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania transakcji zbycia nieruchomości jako czynności będącej elementem działalności gospodarczej, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Należy również podkreślić, że ww. sprawy dotyczyły osób fizycznych, które prowadziły działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku VAT i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, niezależne od woli tych osób, w grunt pod zabudowę.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2015 r., sygn. akt I FSK 262/14, w którym Sąd stwierdził m.in., że: „(...) co do kryteriów, jakimi należy się kierować przy ocenie charakteru prawnopodatkowego określonej czynności, przyjąć należy, że okoliczności wynikające z działań, które mają być podjęte przez Skarżącą na nabytych działkach o przeznaczeniu aktywizacji gospodarczej w zakresie planowanego i odpłatnego wydzierżawiania gruntu do czasu ich zaplanowanej sprzedaży wskazują raczej na obrót mieniem wykorzystywanym uprzednio w prowadzonej działalności gospodarczej niż na zarządzanie majątkiem osobistym”.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w 1998 r. Wnioskodawca nabył od osób fizycznych niebędących płatnikami podatku VAT udział wynoszący 1/3 części we własności niezabudowanych trzech działek o łącznym obszarze 1,2188 ha wraz z małżonką na prawach wspólności majątkowej ustawowej. W chwili nabycia działki przeznaczone były zgodnie z MPZP pod teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej oraz jednorodzinnej z usługami wbudowanymi w pierzei. Wnioskodawca nie prowadził w dniu nabycia i nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej. Nie był w tym okresie płatnikiem podatku VAT. Dnia 14 listopada 2008 r. Zainteresowany złożył wniosek wraz z współwłaścicielami do UM o zmianę dotychczasowego przeznaczenia ich nieruchomości na działalność handlowo-usługową, do 2000 m2. Dnia 23 lutego 2011 r. uchwałą Rady Miejskiej został uchwalony nowy plan zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem terenu ich działki na działalność handlowo-usługową do powierzchni sprzedaży nieprzekraczającej 2000 m2, oznaczonej w planie 3U o obszarze 8482 m2. W 2013 r. dokonano na ich nieruchomości oznaczonej nr 63/2 zgodnie z MPZP przekształceń geodezyjnych wydzielając cztery działki o nr: 63/3 – Teren zieleni urządzonej, 63/4 – Teren parkingu, 63/5 – Teren pod ulice, 63/6 – Teren zabudowy i działalności handlowo-usługowej. Działka nr 63/5 na mocy prawa przeszła na własność Gminy.

W 2015 r. została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży ich nieruchomości.

W 2016 r. Wnioskodawca dokonał transakcji notarialnej z UM polegającej na zamianie działek nr 63/3 i 63/4 o wartości 159 tys. zł na nieruchomość nr 11/6 o powierzchni 3678 m2 z przeznaczeniem na parking z dopłatą łączną 337.351,00 zł w tym VAT dla Gminy. Obecnie Zainteresowany wraz z współwłaścicielami zamierza sprzedać wszystkie ich działki, tj. 63/6 o powierzchni 8482 m2 i 11/6 o powierzchni 3678 m2 jako całość gospodarcza jednej osobie, jedną czynnością. Będzie to czynność jednorazowa. Ani Wnioskodawca, ani pozostali współwłaściciele nie prowadzą działalności polegającej na kupowaniu i sprzedawaniu nie ruchomości. W najbliższym czasie Zainteresowany nie zamierza sprzedawać jakiś nieruchomości nierolnych.

Dodatkowo Wnioskodawca poinformował, że nie był i nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Działki – udziały – zostały nabyte z zamiarem budowy domów mieszkalnych. Powodem zamiaru sprzedaży jest zmiana pierwotnych planów budowy domów mieszkalnych, brak koncepcji na nowe wykorzystanie, brak środków finansowych. Wniosek o podział geodezyjny został złożony w celu realizacji postanowień MPZP oraz wydzielenia działki 63/5 pod drogę miejską. Nie występowano o decyzję o warunkach zabudowy. Nieruchomości nie były przedmiotem prowadzenia działalności gospodarczej ani rolniczej. Nieruchomości 63/6 i 11/6 są udostępnione innym osobom w celu dokonania badań gruntu i wystąpienia z wnioskiem o uzyskanie decyzji, opinii, zgód i uzgodnień zgodnie z prawem budowlanym. Dnia 15 marca 2016 r. Zainteresowany dokonał wraz z współwłaścicielami zamiany ich działek nr 63/3 i 63/4 na działkę nr 11/6. Zamiany dokonano aktem notarialnym z Gminą. Dokonano dopłaty wraz z podatkiem VAT. Zamianę przeprowadzono zgodnie z przedwstępną umową sprzedaży. W przyszłości Wnioskodawca nie zamierza zbywać nieruchomości również rolnych. Za zamianę (nabycie) działki 11/6 poniesione zostały koszty w kwocie 112.450,34 zł od każdego współwłaściciela. Łącznie 337.351,00 zł.

Ponadto Zainteresowany wskazał, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez współwłaścicieli na osobiste potrzeby mieszkaniowe. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży innych działek. Działki będące przedmiotem pytania nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy, dzierżawy, użyczenia itp. Zainteresowany nie ponosił i nie zamierza ponosić żadnych nakładów na przygotowanie działek 63/6 oraz 11/6 do sprzedaży. Wniosek został złożony przez współwłaścicieli w celu realizacji postanowień planu przestrzennego zagospodarowania oraz wydzielenia działki nr 63/5 na drogę miejską i przekazanie tej działki na własność miasta. Działka nr 63/6 to nieruchomość gruntowa porośnięta krzewami (nieużytek) bez wykorzystania. Działka nr 11/6 to teren utwardzony bez wykorzystania. Działka nr 11/6 zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenie przeznaczonym pod parkingi. Wnioskodawca nie miał wpływu ma opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego działki nr 11/6. Obecnie działka nr 11/6 jest udostępniona innym osobom w celu dokonania badań gruntu i wystąpienia z wnioskiem o uzyskanie decyzji, zgód, opinii, uzgodnień itp. zgodnie z Prawem Budowlanym. Wnioskodawca nie ma wpływu na ich opracowywanie i uzyskanie.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące tego czy do ceny sprzedaży musi doliczyć podatek VAT.

W rozpatrywanej sprawie, w pierwszej kolejności należy dokonać oceny, czy Zainteresowany w odniesieniu do czynności sprzedaży działa jako podatnik podatku od towarów i usług. Wskazać należy, że w takich przypadkach wymaga to każdorazowo oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W świetle powołanych przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przytoczone powyżej przepisy oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że z tytułu planowanej sprzedaży udziału w nieruchomościach, tj. w działkach o nr 63/6 oraz 11/6 Wnioskodawca nie wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, bowiem działki te stanowią jego majątek prywatny.

Z informacji przedstawionych we wniosku nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z wniosku wynika, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta na osobiste potrzeby mieszkaniowe (z zamiarem budowy domów mieszkalnych). Zainteresowany zarówno wcześniej nie dokonywał sprzedaży innych działek, jak i w najbliższym czasie nie zamierza sprzedawać nieruchomości nierolnych. Działki będące przedmiotem pytania nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy dzierżawy, użyczenia oraz nie były przedmiotem prowadzenia działalności gospodarczej ani rolniczej. Co istotne, Wnioskodawca w celu sprzedaży udziału w działkach nr 63/6 oraz 11/6 nie poniósł i nie zamierza ponosić żadnych nakładów na przygotowanie działek do sprzedaży. Ponadto Zainteresowany nie był i nie jest zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie, że nastąpiła dostawa towarów, lecz wymagane jest uznanie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą za podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie taki warunek nie został spełniony.

W związku z powyższym należy uznać, że Zainteresowany dokonując planowanej sprzedaży udziału w działkach nr 63/6 oraz nr 11/6 nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż przedmiotowego udziału stanowić będzie zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym w analizowanej sprawie Wnioskodawca zbywając powyższy udział w działkach stanowiący jego majątek prywatny, korzystać będzie z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem powyższego, planowana transakcja sprzedaży udziału w działkach nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, do ceny sprzedaży Zainteresowany nie musi doliczać podatku VAT, ponieważ – jak wyżej stwierdzono – transakcja sprzedaży udziału w działkach nr 63/6 oraz nr 11/6 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT a sam Wnioskodawca z tytułu tej transakcji nie będzie występował w charakterze podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślić należy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki podatkowoprawne tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego, interpretacja traci aktualność.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wobec powyższego należy podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawno-podatkową tylko dla Wnioskodawcy, a nie dla pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.

Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że w sprawie będącej przedmiotem wniosku analiza załącznika dołączonego do wniosku nie mieści się w ramach określonych w powołanym wyżej art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W konsekwencji Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załącznika dołączonego przez Wnioskodawcę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.