ILPP1/4512-1-198/15-4/NS | Interpretacja indywidualna

Uznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek.
ILPP1/4512-1-198/15-4/NSinterpretacja indywidualna
  1. dostawa
  2. działki
  3. grunty
  4. nieruchomości
  5. nieruchomość niezabudowana
  6. opodatkowanie
  7. podatnik
  8. sprzedaż gruntów
  9. sprzedaż nieruchomości
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Podatnicy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2015 r. (data wpływu 18 marca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 maja 2015 r. (data wpływu 13 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 9 maja 2015 r. (data wpływu 13 maja 2015 r.) o informacje doprecyzowujące opisane zdarzenie przyszłe.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. W roku 2003 otrzymał w darowiźnie od rodziców grunt rolny sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako grunt rolny klasa VI.

W związku z tym, że grunt nie nadaje się już do uprawy z uwagi na planowaną budowę obwodnicy, Zainteresowany w dniu 18 kwietnia 2014 r. wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. We wniosku przedstawiono projekt podziału gruntu na 15 działek wraz z wytyczoną do nich drogą wewnętrzną. Wnioskodawca zamierza dokonać podziału geodezyjnego gruntu zgodnie z warunkami zabudowy. Teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Zainteresowany po podziale geodezyjnym zamierza przekazać w darowiźnie po jednej działce swoim dwóm braciom, a resztę w przyszłości sprzedać.

Wystąpienie o warunki zabudowy było konieczne, bowiem teren ten nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego, a Wnioskodawca chciał mieć pewność, czy teren ten przewidziany jest pod zabudowę mieszkaniową lub/i usługową, co może być istotną informacją dla osób zainteresowanych ewentualnym kupnem działki w tej okolicy.

Decyzją z dnia 23 czerwca 2014 r. Wójt Gminy ustalił warunki zabudowy dla czternastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących oraz jednego budynku usługowego. Z decyzji tej wynika, że „teren nie jest objęty obowiązującym planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego. W toku analizy stwierdzono, że teren, na którym ma być przedmiotowa inwestycja, składa się z działki oznaczonej w ewidencji gruntów jako grunty orne klasy VI”.

Działka będąca przedmiotem analizy pierwotnie miała numer 716, ale w wyniku wydania warunków zabudowy dla inwestycji drogowej „A” Skarb Państwa przejął fragment gruntu od strony ulicy B. i stał się właścicielem działki nr 716/2. Fakt zajęcia części gruntu spowodował, że dojazd do działki 716/1 z drogi stał się utrudniony. W związku z tym pismem z dnia 24 października 2014 r. Zainteresowany wystąpił do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (dalej: GDDKiA) z wnioskiem o wyrażenie zgody na lokalizację zjazdu indywidualnego z projektowanej na terenie działki nr 716/2 drogi dojazdowej, która będzie wykonana w ramach budowy drogi „A” w celu skomunikowania działki nr 716/1 położonej w miejscowości C.

Wnioskodawca, pismem z dnia 24 października 2014 r., złożył również wniosek o lokalizację sieci wodociągowej i energetycznej na terenie działki nr 716/2 stanowiącej drogę dojazdową realizowaną w ramach budowy „A”, w celu zasilenia działki nr 716/1, położonej w miejscowości C.

GDDKiA zaopiniowała pozytywnie możliwość wykonania zjazdu (pismo z dnia 25 listopada 2014 r.) oraz posadowienia sieci wodociągowej i energetycznej. Jednocześnie z pisma GDDKiA z dnia 25 listopada 2014 r. wynika, że „opinia niniejsza nie stanowi zgody na lokalizację ww. urządzeń na terenie działki nr 716/2. W celu uzyskania decyzji administracyjnej zezwalającej na umieszczenie planowanych sieci ich inwestor (...) winien wystąpić z wnioskiem do tut. Oddziału GDDKiA przedkładając uzgodniony z wykonawcą drogi „A” projekt przebiegu mediów”.

Zainteresowany, pismem z dnia 31 grudnia 2014 r., wystąpił do wykonawcy drogi „A”, „z prośbą o:

  1. Uzgodnienie przebiegu sieci wodociągowej i energetycznej w celu zasilenia działki nr 716/2;
  2. Uzgodnienie wykonania zjazdu z działki nr 716/1 na działkę 716/2”.

Do ww. pisma załączone zostały odpowiedzi z GDDKiA z dnia 25 listopada 2014 r. Wykonawca Drogi „A” pismem z dnia 29 stycznia 2015 r. udzielił odpowiedzi i wyjaśnił, że „dokonanie przedmiotowych uzgodnień będzie możliwe po otrzymaniu od Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad stosownego zlecenia na wykonanie robót wynikających z budowy wnioskowanego przez Pana zjazdu oraz sieci, o której mowa powyżej”.

W przypadku, gdy dojdzie do uzgodnienia wykonania zjazdu z nowo projektowanej drogi serwisowej na działkę Wnioskodawcy nr 716/1 nie jest jasne i pewne, czy będzie to wymagało poniesienia przez niego kosztów, lecz należy liczyć się z taką koniecznością. Jeżeli GDDKiA narzuci takie rozwiązanie Zainteresowany poniesie takie koszty.

Do gestora sieci wodociągowej złożono wniosek o wydanie warunków przyłączenia. Z uwagi na to, że nie jest jeszcze wykonany podział geodezyjny, przedstawiono projekt podziału działki, który był załącznikiem do decyzji o warunkach zabudowy i wskazano, że media mają być poprowadzone w projektowanej drodze wewnętrznej. Wnioskodawca nie zamierza na własny koszt uzbrajać działek.

Media musiałyby być przeprowadzone w drodze wewnętrznej. Jednakże na chwilę obecną nie wiadomo, jakie są możliwości ich wykonania, bowiem kwestia ich doprowadzenia jest w fazie uzgodnień między GDDKiA, Wykonawcą drogi „A” oraz Zainteresowanym, co wyżej zostało opisane.

Wnioskodawca informację o sprzedaży działek zamierza ogłaszać poprzez wystawienie tablicy na działce oraz poprzez zamieszczanie ogłoszeń w Internecie.

Ponadto w piśmie z dnia 9 maja 2015 r. – stanowiącym uzupełnienie do wniosku – Zainteresowany wskazał, że:

  1. Grunt będący przedmiotem wniosku w momencie dokonania darowizny w roku 2003 z uwagi na niską klasę bonitacyjną (klasa VI) nie był już wykorzystywany rolniczo. Od momentu, gdy Zainteresowany stał się właścicielem grunt nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej, w tym również w działalności rolniczej. Z gruntów nie dokonywano zbioru i sprzedaży płodów rolnych.
    Przedmiotowy grunt nie był udostępniany osobom trzecim na podstawie umowy: najmu, dzierżawy, użyczenia.
  2. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży gruntów.
  3. Zainteresowany w dniu 18 kwietnia 2014 r. wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. We wniosku przedstawiono projekt podziału gruntu na 15 działek wraz z wytyczoną do nich drogą wewnętrzną. Decyzją z dnia 23 czerwca 2014 r. Wójt Gminy ustalił warunki zabudowy jak we wniosku.
    Z uwagi na inwestycję drogową opisywaną we wniosku, niezbędne jest na nowo skomunikowanie działki z ulicą B. Z informacji uzyskanej od GDDKiA wynika, że w tej sytuacji niezbędne będzie wydanie decyzji o lokalizacji zjazdu oraz wystąpienie o pozwolenie na budowę takiego zjazdu.
    Wnioskodawca zamierza wystąpić do GDDKiA o wydanie decyzji o lokalizacji zjazdu na wytyczoną drogę wewnętrzną z budowanej drogi serwisowej będącej częścią inwestycji drogowej. Zainteresowany po uzyskaniu decyzji na lokalizację zjazdu zamierza wystąpić o pozwolenie na budowę zjazdu, a następnie doprowadzić do budowy tego zjazdu. Budowa zjazdu będzie się wiązała z poniesieniem nakładów. Wykonanie tych czynności ma na celu przywrócenie komunikacji działki z drogą asfaltową, która w wyniku inwestycji drogowej została utrudniona.
    Do gestora sieci wodociągowej Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci wody. Warunki te zostały wydane. Wniosek o wydanie warunków złożono, aby potwierdzić możliwość techniczną uzbrojenia w wodę działek.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy w świetle wyżej przedstawionego stanu sprawy Zainteresowany będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy dokonał podziału gruntu i wystąpił o warunki zabudowy...
  2. Z uwagi na komplikacje z uzbrojeniem wynikające z inwestycji GDDKiA, gdy Wnioskodawca zdecyduje się jednak na przeprowadzenie formalności i wprowadzenie uzbrojenia w drodze wewnętrznej czy zostanie uznany za podatnika podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując sprzedaży działek nie będzie podatnikiem podatku VAT, nawet w przypadku, gdy zdecyduje się ponieść koszty uzbrojenia w drodze wewnętrznej.

Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przepis art. 15 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W wyr. z 24.4.2007 r. (I FSK 603/06, Legali) NSA podkreślił, także analizując kwestię sprzedaży działek stanowiących majątek prywatny sprzedającego, iż aby dana czynność była opodatkowana, nie wystarczy by była ona ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu – niezbędne jest jeszcze, żeby została wykonana przez podmiot który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem VAT. Podobnie wypowiedział się WSA w Warszawie (wyr. z 21.2.2007 r., III SA/Wa 4176/06 Legalis, oraz z 2.4.2008 r., III Sa/Wa 45/08, MoPod 2009, Nr 1, s. 40). Wreszcie sprawę ostatecznie przesądził NSA (7) (wyr. z 29.10.2007 r., I FPS 3/07, ONSAiWSA 2008, Nr 1, poz. 8), podzielając powyżej przedstawione argumenty, stwierdził, że osoba fizyczna nie staje się podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży działek stanowiących jej majątek prywatny, ponieważ sprzedaż taka nie może zostać uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 VATU. W wyroku tym NSA zwrócił uwagę na inną okoliczność z punktu widzenia możliwości zaklasyfikowania sprzedaży jako opodatkowanej. Otóż NSA podkreślił, iż w kwestii opodatkowania VAT sprzedaży działek budowlanych wydzielonych z majątku osobistego osoby fizycznej istotne jest to, czy zakupu danej nieruchomości osoba ta dokonała jako handlowiec, czy też do celów prywatnych. Nie można uznać za podatnika osoby fizycznej z tytułu sprzedaży jej majątku osobistego, który nabywany był na własne potrzeby, a nie z przeznaczeniem na działalność handlową. Tym samym NSA uznał, iż pierwotne przeznaczenie nabywanych działek ma charakter decydujący dla późniejszej kwalifikacji sprzedaży elementów majątku osoby fizycznej w podatku VAT” (por. Tomasz Michalik, VAT. Komentarz”, wydanie 9, Warszawa 2013, wyd. C.H. Beck, str. 215).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 774/13, uznał, że „(...) Dla rozstrzygnięcia tego zagadnienia decydujące są kryteria uznania tego rodzaju sprzedaży za działalność gospodarczą, określone w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C 181/10 Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), które – na tle konkretnych okoliczności rozpatrywanej sprawy – nie zostały przez Sąd pierwszej instancji właściwie ocenione.

W orzeczeniu tym stwierdzono, że:

1. Dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej Dyrektywą Rady 2006/138/WE z dnia 19 grudnia 2006 r., niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

2. Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, zmienionej Dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

3. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej.

4. Okoliczność, że osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, zmienionej Dyrektywą 2006/138/WE, jest w tym zakresie bez znaczenia.

5.3. W kontekście powyższego wyroku TSUE, spornym – na tle art. 15 ust. 2 u.p.t.u. – jest, czy w świetle zebranego materiału dowodowego sprawy (okoliczności faktycznych ustalonych przy wydaniu interpretacji), skarżący, sprzedając swoje udziały w czterech działkach osobom fizycznym, w ramach 3 umów sprzedaży, oraz zamierzając sprzedać kolejne udziały w 16 wydzielonych działkach, podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u., co skutkowałoby koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej, czy tez należy uznać, że sprzedaż ta nastąpiła (nastąpi) w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym.
Jak bowiem wynika z powyżej wskazanego wyroku TSUE z dnia 15 wrzenia 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, o tym, że dokonujący sprzedaży gruntu budowlanego działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej.

5.4. W tym zakresie w pełni aktualne są tezy zawarte w wyroku (7) z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, oraz następujących po tym wyroku orzeczeniach NSA (np. wyrok z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1043/08, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query), wskazujące na kryteria, jakimi należy kierować się przy określaniu, że w takich przypadkach mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, a nie z zarządem majątkiem prywatnym.

Uwzględnić zatem w tym przedmiocie należy, że:

  • Stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny, każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W powyższym zakresie nie jest natomiast możliwe przyjęcie z góry konkretnych założeń, modelowego rozwiązania, mającego zastosowanie w każdym przypadku.
  • Wykonanie danej czynności (w przypadku sprzedaży działki budowlanej lub przeznaczonej pod zabudowę) jednorazowo, jednakże w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy, nie przesądza automatycznie, że z tego tylko powodu dany podmiot staje się podatnikiem VAT. Konieczne jest bowiem ustalenie, że w odniesieniu do tej czynności występował on w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku to tego gruntu.
  • Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną. Przesłanka „stałości” działalności gospodarczej wynika z porównania art. 9 i art. 12. Dyrektywy 2006/112/WE, gdyż skoro art. 12 wprowadza, jako zasadę szczególną, możliwość uznania za podatnika także podmiotów wykonujących działalność gospodarczą w sposób sporadyczny (okazjonalny), to oznacza, że zasadą ogólną jest, by działalność gospodarcza była wykonywana w sposób niesporadyczny (stały).
  • Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz dla spożytkowania w celach prywatnych.
  • Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
  • Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą Zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym Wnioskodawcy.
  • Fakt podjęcia takich czynności, jak np. uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, ze czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
  • Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania, jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w sytuacji, gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych, deweloperskich, czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
  • W kontekście powyższych kryteriów odróżnienia – na tle sprzedaży (zamiaru sprzedaży) spornych w tej sprawie udziałów w gruntach – działalności gospodarczej od zarządu majątkiem prywatnym za zasadny należy uznać sformułowany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.t.u., a w konsekwencji art. 151 P.p.s.a.
  • Nie można się bowiem zgodzić z Sądem pierwszej instancji, który swoje rozstrzygnięcie, uznające sprzedaż udziałów w gruntach przez skarżącego za działalność gospodarczą, oparł zasadniczo na stwierdzeniu, że „działania podjęte w krótkim terminie liczonym od daty zakupu udziału w nieruchomości w celu podziału nieruchomości oraz uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę 16 domów jednorodzinnych wraz z elementami infrastruktury technicznej w zakresie budowy przyłączy wodociągowych, kanalizacji, świadczą o tym, że działki zostały wyodrębnione z zamiarem sprzedaży udziałów w tych działkach” (str. 10 uzasadnienia).
    Powyższe stwierdzenia Sądu pierwszej instancji pozostają bowiem poza powyżej przytoczonymi kryteriami rozróżniania – na tle sprzedaży spornych w tej sprawie udziałów w gruntach – działalności gospodarczej od zarządu majątkiem prywatnym.
  • Wskazane w tej sprawie okoliczności faktyczne dokonanej oraz zamierzonej sprzedaży w żadnym zakresie nie wskazują, że skala aktywności skarżącego w zakresie zbycia przedmiotowych udziałów w gruntach jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
  • Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki przeznaczone do zabudowania (udziały w takich działkach) działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu pojedynczych z nich.
  • Zbycie natomiast nawet kilkunastu działek o charakterze budowlanym (udziałów w takich działkach), powstałych z podziału gruntu rolnego i po uzyskaniu warunków ich zabudowy, nie stanowi per se działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w zakresie zbycia przedmiotowych udziałów w gruncie, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym, niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.
  • Sprzedaż gruntów (udziałów) w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie oznacza, że sprzedający nie mógł nabyć przedmiotu sprzedaży w celu jego zbycia z zamiarem uzyskania jak największej ceny z tego rodzaju sprzedaży. Nie jest to żadne kryterium wskazujące na prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż naturalne jest, że również w obrocie „prywatnym” dąży się do uzyskania jak najkorzystniejszych warunków sprzedaży. W omawianym orzeczeniu TSUE wskazano, że okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki, w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej, jak również liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów, nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

W przedstawionym stanie sprawy Wnioskodawca otrzymał grunt rolny w formie darowizny od rodziców. W związku z tym, że grunt ten nie nadaje się do uprawy, Zainteresowany podjął decyzję o sprzedaży własnego majątku. Zdaniem Wnioskodawcy, aktywność w ramach podjętych do tej pory działań takich jak wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, czy warunki dot. możliwości uzbrojenia działek lub w dalszej kolejności wykonanie geodezyjnego podziału, a także wystawienie ogłoszeń o sprzedaży działek, w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym. Nie można bowiem uznać, że podjęte przez Zainteresowanego działania – obecnie i w przyszłości – wskazują na profesjonalne działanie, które mieściłyby się w dyspozycji przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Takim działaniem nie będzie również ewentualne doprowadzenie mediów na własny koszt czy wykonanie zjazdu z drogi „A”, bowiem tego rodzaju działanie Wnioskodawca musiałby podjąć niezależnie od tego, czy dokonywałby sprzedaży działek, czy wykorzystał podzielony grunt na budowę własnego budynku mieszkalnego, a więc tego rodzaju działania mieszczą się w pojęciu zarządu prywatnym majątkiem, który nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Z tych też względów Zainteresowany nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT z tytułu dostawy działek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary – na mocy art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem, aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tę rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Zatem w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Zainteresowanego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.) – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Należy również podkreślić, że ww. sprawy dotyczyły osób fizycznych, które prowadziły działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku VAT i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, niezależne od woli tych osób, w grunt pod zabudowę.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. W roku 2003 otrzymał w darowiźnie od rodziców grunt rolny sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako grunt rolny klasa VI. W związku z tym, że grunt nie nadaje się już do uprawy z uwagi na planowaną budowę obwodnicy, Zainteresowany w dniu 18 kwietnia 2014 r. wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. We wniosku przedstawiono projekt podziału gruntu na 15 działek wraz z wytyczoną do nich drogą wewnętrzną. Wnioskodawca zamierza dokonać podziału geodezyjnego gruntu zgodnie z warunkami zabudowy. Teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Zainteresowany po podziale geodezyjnym zamierza przekazać w darowiźnie po jednej działce swoim dwóm braciom, a resztę w przyszłości sprzedać. Wystąpienie o warunki zabudowy było konieczne, bowiem teren ten nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego, a Wnioskodawca chciał mieć pewność, czy teren ten przewidziany jest pod zabudowę mieszkaniową lub/i usługową, co może być istotną informacją dla osób zainteresowanych ewentualnym kupnem działki w tej okolicy. Decyzją z dnia 23 czerwca 2014 r. Wójt Gminy ustalił warunki zabudowy dla czternastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących oraz jednego budynku usługowego. Z decyzji tej wynika, że „teren nie jest objęty obowiązującym planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego. W toku analizy stwierdzono, że teren, na którym ma być przedmiotowa inwestycja, składa się z działki oznaczonej w ewidencji gruntów jako grunty orne klasy VI”. Działka będąca przedmiotem analizy pierwotnie miała numer 716, ale w wyniku wydania warunków zabudowy dla inwestycji drogowej „A” Skarb Państwa przejął fragment gruntu od strony ulicy B. i stał się właścicielem działki nr 716/2. Fakt zajęcia części gruntu spowodował, że dojazd do działki 716/1 z drogi stał się utrudniony. W związku z tym pismem z dnia 24 października 2014 r. Zainteresowany wystąpił do GDDKiA z wnioskiem o wyrażenie zgody na lokalizację zjazdu indywidualnego z projektowanej na terenie działki nr 716/2 drogi dojazdowej, która będzie wykonana w ramach budowy drogi „A” w celu skomunikowania działki nr 716/1 położonej w miejscowości C. Wnioskodawca, pismem z dnia 24 października 2014 r., złożył również wniosek o lokalizację sieci wodociągowej i energetycznej na terenie działki nr 716/2 stanowiącej drogę dojazdową realizowaną w ramach budowy drogi „A” w celu zasilenia działki nr 716/1, położonej w miejscowości C. GDDKiA zaopiniowała pozytywnie możliwość wykonania zjazdu oraz posadowienia sieci wodociągowej i energetycznej. Jednocześnie z pisma GDDKiA z dnia 25 listopada 2014 r. wynika, że „opinia niniejsza nie stanowi zgody na lokalizację ww. urządzeń na terenie działki nr 716/2. W celu uzyskania decyzji administracyjnej zezwalającej na umieszczenie planowanych sieci ich inwestor (...) winien wystąpić z wnioskiem do tut. Oddziału GDDKiA przedkładając uzgodniony z wykonawcą drogi „A” projekt przebiegu mediów”. Zainteresowany, pismem z dnia 31 grudnia 2014 r., wystąpił do wykonawcy drogi „A”, „z prośbą o:

  1. Uzgodnienie przebiegu sieci wodociągowej i energetycznej w celu zasilenia działki nr 716/2;
  2. Uzgodnienie wykonania zjazdu z działki nr 716/1 na działkę 716/2”.

Do ww. pisma załączone zostały odpowiedzi z GDDKiA z dnia 25 listopada 2014 r. Wykonawca Drogi „A” pismem z dnia 29 stycznia 2015 r. udzielił odpowiedzi i wyjaśnił, że „dokonanie przedmiotowych uzgodnień będzie możliwe po otrzymaniu od Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad stosownego zlecenia na wykonanie robót wynikających z budowy wnioskowanego przez Pana zjazdu oraz sieci, o której mowa powyżej”. W przypadku, gdy dojdzie do uzgodnienia wykonania zjazdu z nowo projektowanej drogi serwisowej na działkę Wnioskodawcy nr 716/1 nie jest jasne i pewne, czy będzie to wymagało poniesienia przez niego kosztów, lecz należy liczyć się z taką koniecznością. Jeżeli GDDKiA narzuci takie rozwiązanie Zainteresowany poniesie takie koszty. Do gestora sieci wodociągowej złożono wniosek o wydanie warunków przyłączenia. Z uwagi na to, że nie jest jeszcze wykonany podział geodezyjny, przedstawiono projekt podziału działki, który był załącznikiem do decyzji o warunkach zabudowy i wskazano, że media mają być poprowadzone w projektowanej drodze wewnętrznej. Wnioskodawca nie zamierza na własny koszt uzbrajać działek. Media musiałyby być przeprowadzone w drodze wewnętrznej. Jednakże na chwilę obecną nie wiadomo, jakie są możliwości ich wykonania, bowiem kwestia ich doprowadzenia jest w fazie uzgodnień między GDDKiA, Wykonawcą drogi „A” oraz Zainteresowanym, co wyżej zostało opisane. Wnioskodawca informację o sprzedaży działek zamierza ogłaszać poprzez wystawienie tablicy na działce oraz poprzez zamieszczanie ogłoszeń w Internecie. Ponadto Zainteresowany wskazał, że grunt będący przedmiotem wniosku w momencie dokonania darowizny w roku 2003 z uwagi na niską klasę bonitacyjną (klasa VI) nie był już wykorzystywany rolniczo. Od momentu, gdy Zainteresowany stał się właścicielem grunt nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej, w tym również w działalności rolniczej. Z gruntów nie dokonywano zbioru i sprzedaży płodów rolnych. Przedmiotowy grunt nie był udostępniany osobom trzecim na podstawie umowy: najmu, dzierżawy, użyczenia. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży gruntów. Zainteresowany w dniu 18 kwietnia 2014 r. wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. We wniosku przedstawiono projekt podziału gruntu na 15 działek wraz z wytyczoną do nich drogą wewnętrzną. Decyzją z dnia 23 czerwca 2014 r. Wójt Gminy ustalił warunki zabudowy jak we wniosku. Z uwagi na inwestycję drogową opisywaną we wniosku, niezbędne jest na nowo skomunikowanie działki z ulicą B. Z informacji uzyskanej od GDDKiA wynika, że w tej sytuacji niezbędne będzie wydanie decyzji o lokalizacji zjazdu oraz wystąpienie o pozwolenie na budowę takiego zjazdu. Wnioskodawca zamierza wystąpić do GDDKiA o wydanie decyzji o lokalizacji zjazdu na wytyczoną drogę wewnętrzną z budowanej drogi serwisowej będącej częścią inwestycji drogowej. Zainteresowany po uzyskaniu decyzji na lokalizację zjazdu zamierza wystąpić o pozwolenie na budowę zjazdu, a następnie doprowadzić do budowy tego zjazdu. Budowa zjazdu będzie się wiązała z poniesieniem nakładów. Wykonanie tych czynności ma na celu przywrócenie komunikacji działki z drogą asfaltową, która w wyniku inwestycji drogowej została utrudniona. Do gestora sieci wodociągowej Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci wody. Warunki te zostały wydane. Wniosek o wydanie warunków złożono, aby potwierdzić możliwość techniczną uzbrojenia w wodę działek.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy dokonał podziału gruntu i wystąpił o warunki zabudowy oraz gdy zdecyduje się na przeprowadzenie formalności i wprowadzenie uzbrojenia w drodze wewnętrznej.

W świetle powyżej przytoczonych przepisów dostawa ww. gruntów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzonej działalności gospodarczej, co może mieć miejsce również przy czynności dokonanej jednorazowo.

W związku z powyższym należy wskazać, że istotnym elementem, przesądzającym o uznaniu dokonywanych przez Zainteresowanego transakcji sprzedaży za prowadzenie działalności gospodarczej są czynności przygotowawcze, jakie poczynił Wnioskodawca w związku z planowaną dostawą ww. działek. Na wniosek Zainteresowanego dokonano bowiem zmiany przeznaczenia gruntu. Wnioskodawca wystąpił także o podział nieruchomości, w wyniku którego powstało 15 działek wraz z wytyczoną do nich drogą wewnętrzną. Zainteresowany wystąpił ponadto z wnioskiem o wyrażenie zgody na lokalizację zjazdu indywidualnego z projektowanej na terenie działki nr 716/2 drogi dojazdowej, która będzie wykonana w ramach budowy drogi „A” w celu skomunikowania działki nr 716/1 położonej w miejscowości C. Wnioskodawca po uzyskaniu decyzji na lokalizację zjazdu zamierza wystąpić o pozwolenie na budowę zjazdu, a następnie doprowadzić do budowy tego zjazdu. Budowa zjazdu będzie się wiązała z poniesieniem nakładów. Zainteresowany złożył również wniosek o lokalizację sieci wodociągowej i energetycznej na terenie działki nr 716/2 stanowiącej drogę dojazdową realizowaną w ramach budowy drogi „A” w celu zasilenia działki nr 716/1, położonej w miejscowości C. Do gestora sieci wodociągowej Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci wody. Warunki te zostały wydane. Oprócz tego informację o sprzedaży działek Wnioskodawca zamierza ogłaszać poprzez wystawienie tablicy na działce oraz poprzez zamieszczanie ogłoszeń w Internecie.

Przedstawione powyżej okoliczności sprawy wskazują na zamiar sprzedaży nieruchomości z zyskiem, ponieważ Zainteresowany podjął określone działania zmierzające do zbycia nieruchomości, tj. skutecznie wystąpił o zmianę przeznaczenia gruntu, dokonał podziału nieruchomości na mniejsze działki, zamierza wystąpić o pozwolenie na budowę zjazdu, a następnie doprowadzić do budowy tego zjazdu, wystąpił o lokalizację sieci wodociągowej i energetycznej na terenie działki nr 716/2 stanowiącej drogę dojazdową, złożył wniosek o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci wody oraz informację o sprzedaży działek Wnioskodawca zamierza ogłaszać poprzez wystawienie tablicy na działce oraz poprzez zamieszczanie ogłoszeń w Internecie – co w konsekwencji ma umożliwić zbycie gruntów i uzyskanie jak najatrakcyjniejszej ceny. Zatem wykonanie ww. czynności wskazuje na podjęcie przez Wnioskodawcę świadomych działań zmierzających do sprzedaży działek w celu osiągnięcia korzyści finansowej.

Zauważyć należy, że działania te nie są działaniami incydentalnymi i sporadycznymi, lecz powtarzalnymi i nakierowanymi na osiągnięcie określonego dochodu. Z całokształtu opisanego zespołu konkretnych działań Zainteresowanego wynika więc, że analizowana sprzedaż będzie następować w warunkach wskazujących na jej handlowy i zarobkowy charakter.

W rezultacie, dostawa wskazanych działek w przedstawionych okolicznościach będzie dostawą dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu. Nie można zatem uznać, aby w tej konkretnej sytuacji dostawa ta stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym Wnioskodawcy.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej sprawy należy stwierdzić, że w świetle wyżej przedstawionego stanu sprawy Zainteresowany będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży opisanych działek zarówno w sytuacji, gdy dokonał podziału gruntu i wystąpił o warunki zabudowy, jak również w przypadku, gdy Wnioskodawca zdecyduje się na przeprowadzenie formalności i wprowadzenie uzbrojenia w drodze wewnętrznej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.