IBPP1/4512-65/15/AZb | Interpretacja indywidualna

Wnioskodawca dokonując zbycia prawa wieczystego użytkowania działek korzysta z prawa do rozporządzania własnym majątkiem osobistym
IBPP1/4512-65/15/AZbinterpretacja indywidualna
  1. działalność gospodarcza
  2. działki
  3. grunty
  4. nieruchomości
  5. nieruchomość niezabudowana
  6. podatnik
  7. sprzedaż gruntów
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Podatnicy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 stycznia 2015 r. (data wpływu 27 stycznia 2015 r.), uzupełnionym pismem z 26 kwietnia 2015 r. (data wpływu 29 kwietnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2015 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek.

Wniosek ten został uzupełniony pismem z 26 kwietnia 2015 r. (data wpływu 29 kwietnia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 10 kwietnia 2015 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Dnia 26 maja 2006 Wnioskodawca nabył prawo użytkowania wieczystego parceli gruntowej 10/29 o powierzchni 6276 m2 w D. w celu budowy domu 1-rodzinnego na własne potrzeby.

Zgodnie z istniejącym w dniu zakupu (26 maja 2006) planem zagospodarowania przestrzennego, zakupiony grunt był w przeważającej części - budowlany, w części stanowił tereny zielone, w części - skarpy i wyrobiska.

Obowiązujący obecnie plan zagospodarowania przestrzennego utrzymał przeznaczenie gruntu w przeważającej części pod zabudowę mieszkaniową wolnostojącą 1-rodzinną (MN) oraz częściowo jako skarpy i wyrobiska (ZS).

Grunt nie posiadał i nie posiada statusu gruntu rolnego, Wnioskodawca nie uzyskuje i nie uzyskiwał w związku z tym dopłat.

Zakupionego gruntu Wnioskodawca nie wykorzystywał do działalności rolniczej. Wnioskodawca nigdy nie zajmował się sprzedażą produktów rolnych ani nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Grunt nie był przez Wnioskodawcę wynajmowany ani wydzierżawiany.

Ze względu na zmianę sytuacji rodzinnej i planowaną zmianę miejsca zamieszkania, Wnioskodawca nie rozpoczął budowy w D. na zakupionej działce. W styczniu 2007 Wnioskodawca zakupił wspólnie z żoną działkę gruntową w B., na której zbudował dom 1-rodzinny, w którym obecnie mieszka.

W czasie budowy domu w B., w celu uzyskania środków na budowę domu, Wnioskodawca podjął decyzję o sprzedaży działki w D. Ze względu na to, że próba sprzedaży działki w całości zakończyła się niepowodzeniem, Wnioskodawca dokonał podziału na mniejsze działki. Prawo użytkowania działek zostało sprzedane w dwóch transakcjach (Akty Notarialne xxx).

W 2009 roku Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji w sprawie podatku VAT od planowanych transakcji.

Z tytułu powyżej przedstawionych sprzedaży, zgodnie z otrzymaną interpretacją, Wnioskodawca nie odprowadzał podatku VAT, nie składał deklaracji VAT-7, ani nie składał zgłoszenia VAT-R.

W posiadaniu Wnioskodawcy pozostało prawo użytkowania działki niezabudowanej o numerze 10/33 o powierzchni 1678 m2 wraz z udziałem w działce drogowej nr 10/34 (udział 1/6 x powierzchnia 1296 m2).

Przed przedstawioną we wniosku sprzedażą Wnioskodawca dokonywał sprzedaży - wyłącznie niezabudowanych gruntów rolnych odziedziczonych w postępowaniu spadkowym od rodziców, jego udział w poniżej wymienionych gruntach wynosił 1/6:

  • w 1996 roku, pgr 5102/1 w S., o pow. 506 m2, nabywca prywatny, w celu powiększenia gospodarstwa rolnego,
  • w 2001 roku pgr 4979 w S. nabywcą była gmina, przeznaczenie na oczyszczalnię ścieków,
  • w 2006 (lub 2007, Wnioskodawca nie pamięta) w S., nabywcą była G., przeznaczenie węzeł drogowy.

Z tytułu powyżej przedstawionych sprzedaży Wnioskodawca nie odprowadzał podatku VAT, nie składał deklaracji VAT-7, ani nie składał zgłoszenia VAT-R.

Podsumowując, posiadane przez Wnioskodawcę obecnie nieruchomości to:

  • pozostała z podziału niezabudowana działka 10/33 w D., nieruchomość przeznaczona do sprzedaży,
  • grunt w B., który Wnioskodawca zabudował budynkiem 1-rodzinnym i w którym mieszka z rodziną, nie planuje sprzedać,
  • grunty rolne w S., Wnioskodawca występuje w nich jako współwłaściciel, obecnie nie planuje ich sprzedawać.

Poza opisanymi powyżej transakcjami związanymi z prywatnymi potrzebami Wnioskodawcy, wcześniej tylko raz Wnioskodawca zakupił parcelę gruntową i zapisał ją córce. Przez ostatnie 15 lat, poza opisanymi zdarzeniami, Wnioskodawca nie kupował i nie sprzedawał parcel gruntowych.

Wnioskodawca nigdy nie zajmował się działalnością związaną z obrotem nieruchomościami.

Wnioskodawca jako osoba fizyczna nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu wniosku z 26 kwietnia 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej jako przedsiębiorca. Wnioskodawca jest wspólnikiem w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która zajmuje się dystrybucją towarów elektrotechnicznych.

2.Tak, działki 10/33 i 10/34 powstały w wyniku podziału geodezyjnego działki 10/29. Początkowo działka 10/29 miała służyć do wybudowania domu jednorodzinnego na własne potrzeby. Później rodzina Wnioskodawcy podjęła decyzję o zmianie regionu zamieszkania i postanowiła sprzedać ww. działki w celu uzyskania środków na zakup działki i budowę domu w nowym miejscu (Dom został wybudowany w B.).

3.Decyzję o sprzedaży działek 10/33 i 10/34 Wnioskodawca podjął dla uzyskania środków finansowych na dalsze wykańczanie i wyposażanie nowo wybudowanego domu jednorodzinnego w którym Wnioskodawca mieszka w B.

4.Sprzedaż dotyczy działek niezabudowanych dla obu działek: 10/33 i 10/34.

5.Decyzja o podziale została wydana 16 kwietnia 2009 r. W wyniku podziału powstało 6 nowych działek o numerach od 10/33 do 10/38, o powierzchni od 790 do 1680 m2. Działka 10/34 jest działką dojazdową, pozostałe przeznaczone są w planie zagospodarowania pod zabudowę mieszkaniową.

6.Umowa przeniesienia prawa użytkowania (Akt notarialny xxx z 6 maja 2011 dotyczyła działek 10/35 i 10/36 oraz udziału w działce 10/34.

Umowa przeniesienia prawa użytkowania (Akt notarialny xxx z 6 maja 2011 dotyczyła działek 10/37 i 10/38 oraz udziału w działce 10/34.

7.Wnioskodawca nie podejmował działań zmierzających do:

  • zmiany przeznaczenia terenu,
  • uzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej,
  • uzyskania decyzji o warunkach zagospodarowania (zabudowy).

8.W stosunku do przedmiotowych działek, w całym okresie ich posiadania, Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w celu ich uatrakcyjnienia.

Po sprzedaży prawa użytkowania działek 10/35, 10/36, 10/37, 10/38 oraz udziałów w działce 10/34, nowi właściciele, po utwardzeniu drogi dojazdowej do ich działek, wystąpili do Wnioskodawcy, jako współwłaściciela działki dojazdowej 10/34, o zwrot kosztów proporcjonalnych do udziału Wnioskodawcy w działce 10/34 za utwardzenie i przeprowadzenie kanalizacji tej działki. Wnioskodawca koszty zwrócił.

9.Żadna z przedmiotowych działek, przed podziałem oraz powstałych w wyniku podziału, nie była przeze Wnioskodawcę wykorzystywana w jakimkolwiek celu prywatnym. Na działkach nie było i nie ma żadnych obiektów w czasie posiadania przez Wnioskodawcę prawa użytkowania do nich.

Działka była kupiona z myślą o budowie domu jednorodzinnego, ale Wnioskodawca przeprowadził się do B. i tutaj wybudował dom.

10.Żadna z przedmiotowych działek, przed podziałem oraz powstałych w wyniku podziału, nie była przez Wnioskodawcę wykorzystywana do działalności gospodarczej. Na działkach nie było i nie ma żadnych obiektów w czasie posiadania przez Wnioskodawcę prawa użytkowania do nich.

11.Żadna z przedmiotowych działek, przed podziałem oraz powstałych w wyniku podziału, nie była przez Wnioskodawcę wykorzystywana do prowadzenia działalności rolniczej. Na działkach nie było i nie ma żadnych obiektów w czasie posiadania przez Wnioskodawcę prawa użytkowania do nich.

12.Żadna z przedmiotowych działek, przed podziałem oraz powstałych w wyniku podziału, nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy. Na działkach nie było i nie ma żadnych obiektów w czasie posiadania przez Wnioskodawcę prawa użytkowania do nich.

13.W celu sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawca zgłosił je do biura nieruchomości. Nie podejmował działań marketingowych.

14.Wnioskodawca liczy, że biuro nieruchomości znajdzie nabywców.

15.Wnioskodawca nie zamieszczał i nie przewiduje zamieszczania ogłoszeń.

16.Wnioskodawca posiada udziały w gruntach rolnych w S., uzyskane w spadku po rodzicach. Ze względu na to, że grunty mają wielu właścicieli (po podziale spadku) Wnioskodawca nie widzi aktualnie możliwości ich sprzedaży. Są to:

  • las 0,0758 ha (udział 1/2),
  • grunt rolny 0,9433 ha (udział 1/16),
  • grunt rolny 0,3595 ha (udział 1/6).

17.Przyczyną sprzedaży niezabudowanych gruntów rolnych odziedziczonych w postępowaniu spadkowym od rodziców, (udział Wnioskodawcy w poniżej wymienionych gruntach wynosił 1/6), był fakt, że tych gruntów nie dało się wykorzystać - były to bardzo wąskie (pojedyncze metry) i długie paski powstałe wskutek wielokrotnego dzielenia pól uprawnych pomiędzy spadkobierców.

W każdym przypadku do sprzedaży doszło z inicjatywy nabywcy:

  • w 1996 roku, pgr 5102/1 w S., o pow. 506 m2, nabywca prywatny, w celu powiększenia gospodarstwa rolnego,
  • w 2001 roku pgr 4979 w S. nabywcą była gmina, przeznaczenie na oczyszczalnię
  • ścieków,
  • w 2006 (lub 2007, Wnioskodawca nie pamięta) w S., nabywcą była G., przeznaczenie węzeł drogowy.

18.Środki uzyskane ze sprzedaży działek 10/33 i 10/34 zostaną przeznaczone na:

  • spłatę kredytu zaciągniętego na budowę zamieszkałego przez Wnioskodawcę domu w B.,
  • dalsze wykańczanie i wyposażanie nowo wybudowanego domu jednorodzinnego w którym Wnioskodawca mieszka w B.,
  • na zakup innych dóbr konsumpcyjnych.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działki 10/33 i udziału w drodze 10/34 w D. Wnioskodawca do ceny powinien doliczyć podatek VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie prawa użytkowania wieczystego działek w D. nie podlega naliczeniu podatku VAT.

Wnioskodawca uzasadnia to faktem, że działkę kupił na własne potrzeby mieszkaniowe, a podział i sprzedaż miały i mają na celu uzyskanie środków na budowę i wykończenie budynku, w którym mieszka. Dowodem jest wybudowany i zamieszkały przez Wnioskodawcę budynek 1-rodzinny w B.

Dodatkowo Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności związanej z obrotem nieruchomościami, a dokonane przeze niego i wykazane transakcje nie mają charakteru powtarzalnego.

Poparciem dla stanowiska Wnioskodawcy są wyroki: WSA we Wrocławiu (ISA/Wr 830/06) oraz NSA w Szczecinie (NSA Sz 630/08).

W 2009 roku Wnioskodawca uzyskał od Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach potwierdzenie jego interpretacji (Wnioskodawca nie nalicza podatku VAT przy sprzedaży działek); sprawa IBPP1/443-777/09/AL. Pytanie o poprawność interpretacji Wnioskodawca ponawia ze względu na upływ 5 lat i możliwość zmiany obowiązującego prawa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

  1. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
  2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
  3. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
  4. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
  5. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
  6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
  7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Należy zauważyć, iż dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem (tj. towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy) na rzecz użytkownika wieczystego, co pozwala mu rozporządzać nim jak właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak również w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, tak jak ma to miejsce w przypadku dokonywania sprzedaży gruntu przez właściciela.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:

  • po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
  • po drugie - czynność wykonywana jest przez podmiot, który jest podatnikiem VAT.

Zgodnie zatem z cyt. wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Dotyczy to również zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z przytoczonych wyżej regulacji - w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W zakresie prawa unijnego, z mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta zarówno w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jak i w art. 9 ust. 1 ww. Dyrektywy ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnika” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Zatem, jak wskazano wyżej, dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działania podmiotu dokonującego tej dostawy wykażą znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, która może składać się z kilku następujących po sobie transakcji. Czynności takie jak np. poniesienie wydatków inwestycyjnych w celu i z zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności gospodarczej należy również uznać za działalność gospodarczą.

Dlatego też, aby uznać, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku VAT należy ustalić, czy działa on jako producent, handlowiec lub usługodawca.

Wskazać należy, że ustawodawca nie określił wymogów formalnych, którym odpowiadać ma podatnik, aby mógł być uznany za producenta, usługodawcę lub handlowca.

Z treści orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Analizując opis sprawy przedstawiony przez Wnioskodawcę w kontekście powołanych regulacji ustawy o podatku od towarów i usług oraz powyższych orzeczeń TSUE stwierdzić należy, że Wnioskodawca w zakresie odnoszącym się do wskazanych we wniosku działek będących w użytkowaniu wieczystym nie podejmował działań porównywalnych z działalnością podmiotu profesjonalnie zajmującego się obrotem nieruchomościami.

Jak wynika bowiem z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca dnia 26 maja 2006 r. nabył prawo użytkowania wieczystego parceli gruntowej 10/29 o powierzchni 6276 m2 w D. w celu budowy domu 1-rodzinnego na własne potrzeby.

Ze względu na zmianę sytuacji rodzinnej i planowaną zmianę miejsca zamieszkania, Wnioskodawca nie rozpoczął budowy w D. na zakupionej działce. W styczniu 2007 Wnioskodawca zakupił wspólnie z żoną działkę gruntową w B., na której zbudował dom 1-rodzinny, w którym obecnie mieszka.

W czasie budowy domu w B., w celu uzyskania środków na budowę domu, Wnioskodawca podjął decyzję o sprzedaży działki w D. Ze względu na to, że próba sprzedaży działki w całości zakończyła się niepowodzeniem, Wnioskodawca dokonał podziału na mniejsze działki. Prawo użytkowania działek zostało sprzedane w dwóch transakcjach (Akty Notarialne xxx). Z tytułu powyżej przedstawionych sprzedaży, zgodnie z otrzymaną interpretacją, Wnioskodawca nie odprowadzał podatku VAT, nie składał deklaracji VAT-7, ani nie składał zgłoszenia VAT-R.

W posiadaniu Wnioskodawcy pozostało prawo użytkowania działki niezabudowanej o numerze 10/33 o powierzchni 1678 m2 wraz z udziałem w działce drogowej nr 10/34 (udział 1/6 x powierzchnia 1296 m2).

Z opisu sprawy wynika zatem, że już od momentu nabycia prawa użytkowania wieczystego ww. gruntu Wnioskodawca wiązał przedmiotowy zakup z faktem przeznaczenia gruntu na własne potrzeby, tj. na budowę na nim domu jednorodzinnego. Jednakże, jak wyjaśnił Wnioskodawca, nie rozpoczął on budowy w D. na zakupionej działce z uwagi na zmianę sytuacji rodzinnej i planowaną zmianę miejsca zamieszkania. W styczniu 2007 r. Wnioskodawca zakupił wspólnie z żoną działkę gruntową w B., na której zbudował dom jednorodzinny, w którym obecnie mieszka.

Jak wynika z treści wniosku, działki 10/33 i 10/34 powstały w wyniku podziału geodezyjnego działki 10/29, która – jak już zaznaczono – początkowo miała służyć do wybudowania domu jednorodzinnego na własne potrzeby, jednak później rodzina Wnioskodawcy podjęła decyzję o zmianie regionu zamieszkania i postanowiła sprzedać ww. działki w celu uzyskania środków na zakup działki i budowę domu w nowym miejscu (dom został wybudowany w B.).

Decyzja o podziale została wydana 16 kwietnia 2009 r. W wyniku podziału powstało 6 nowych działek o numerach od 10/33 do 10/38, o powierzchni od 790 do 1680 m2.

Należy w tym miejscu zauważyć, że decyzję o sprzedaży działek 10/33 i 10/34 Wnioskodawca podjął dla uzyskania środków finansowych na dalsze wykańczanie i wyposażanie nowo wybudowanego domu jednorodzinnego, w którym Wnioskodawca mieszka w B. Z kolei podział przedmiotowego gruntu na mniejsze działki wiązał się z faktem, że próba sprzedaży przez Wnioskodawcę działki w całości zakończyła się niepowodzeniem.

Z powyższego wynika zatem, że dostawa prawa wieczystego użytkowania działek 10/33 i 10/34 jest związana ze zmianą sytuacji rodzinnej Wnioskodawcy, tj. zmianą miejsca zamieszkania i wybudowaniem domu jednorodzinnego w B., jak również koniecznością uzyskania środków finansowych na dalsze wykańczanie i wyposażanie nowo wybudowanego domu jednorodzinnego, w którym Wnioskodawca mieszka.

Środki uzyskane ze sprzedaży działek 10/33 i 10/34 zostaną przeznaczone na spłatę kredytu zaciągniętego na budowę zamieszkałego przez Wnioskodawcę domu w B., dalsze wykańczanie i wyposażanie nowo wybudowanego domu jednorodzinnego w którym Wnioskodawca mieszka w B. i na zakup innych dóbr konsumpcyjnych.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że Wnioskodawca jako osoba fizyczna nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej jako przedsiębiorca. Wnioskodawca jest wspólnikiem w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która zajmuje się dystrybucją towarów elektrotechnicznych.

Ponadto z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca nie podejmował działań zmierzających do:

  • zmiany przeznaczenia terenu,
  • uzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej,
  • uzyskania decyzji o warunkach zagospodarowania (zabudowy).

W stosunku do przedmiotowych działek, w całym okresie ich posiadania, Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w celu ich uatrakcyjnienia. Jedynie, jak wskazał Wnioskodawca, po sprzedaży prawa użytkowania działek 10/35, 10/36, 10/37, 10/38 oraz udziałów w działce 10/34, nowi właściciele, po utwardzeniu drogi dojazdowej do ich działek, wystąpili do Wnioskodawcy, jako współwłaściciela działki dojazdowej 10/34, o zwrot kosztów proporcjonalnych do udziału Wnioskodawcy w działce 10/34 za utwardzenie i przeprowadzenie kanalizacji tej działki. Wnioskodawca koszty zwrócił.

Żadna z przedmiotowych działek, przed podziałem oraz powstałych w wyniku podziału, nie była przez Wnioskodawcę wykorzystywana do działalności gospodarczej ani do prowadzenia działalności rolniczej.

Żadna z przedmiotowych działek, przed podziałem oraz powstałych w wyniku podziału, nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy.

W celu sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawca zgłosił je do biura nieruchomości. Wnioskodawca nie podejmował działań marketingowych. Wnioskodawca liczy, że biuro nieruchomości znajdzie nabywców. Wnioskodawca nie zamieszczał i nie przewiduje zamieszczania ogłoszeń.

Należy również zaznaczyć, że w czasie budowy domu w B., w celu uzyskania środków na budowę domu, Wnioskodawca podjął decyzję o sprzedaży działki w D. Ze względu na to, że próba sprzedaży działki w całości zakończyła się niepowodzeniem, Wnioskodawca dokonał podziału na mniejsze działki. Prawo użytkowania działek zostało sprzedane w dwóch transakcjach (Akty Notarialne xxx). Z tytułu ww. sprzedaży, zgodnie z otrzymaną interpretacją, Wnioskodawca nie odprowadzał podatku VAT, nie składał deklaracji VAT-7, ani nie składał zgłoszenia VAT-R.

Wnioskodawca dokonywał także sprzedaży wyłącznie niezabudowanych gruntów rolnych odziedziczonych w postępowaniu spadkowym od rodziców, jego udział w poniżej wymienionych gruntach wynosił 1/6:

  • w 1996 roku, pgr 5102/1 w S., o pow. 506 m2, nabywca prywatny, w celu powiększenia gospodarstwa rolnego,
  • w 2001 roku pgr 4979 w S. nabywcą była gmina, przeznaczenie na oczyszczalnię ścieków,
  • w 2006 (lub 2007, Wnioskodawca nie pamięta) w S., nabywcą była G., przeznaczenie węzeł drogowy.

Z tytułu powyżej przedstawionych sprzedaży Wnioskodawca nie odprowadzał podatku VAT, nie składał deklaracji VAT-7, ani nie składał zgłoszenia VAT-R. Jak wyjaśnił Wnioskodawca, przyczyną sprzedaży niezabudowanych gruntów rolnych odziedziczonych w postępowaniu spadkowym od rodziców, (udział Wnioskodawcy w poniżej wymienionych gruntach wynosił 1/6), był fakt, że tych gruntów nie dało się wykorzystać - były to bardzo wąskie (pojedyncze metry) i długie paski powstałe wskutek wielokrotnego dzielenia pól uprawnych pomiędzy spadkobierców. W każdym przypadku do sprzedaży doszło z inicjatywy nabywcy.

Poza opisanymi powyżej transakcjami związanymi z prywatnymi potrzebami Wnioskodawcy, wcześniej tylko raz Wnioskodawca zakupił parcelę gruntową i zapisał ją córce. Przez ostatnie 15 lat, poza opisanymi zdarzeniami, Wnioskodawca nie kupował i nie sprzedawał parcel gruntowych. Wnioskodawca nigdy nie zajmował się działalnością związaną z obrotem nieruchomościami.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika zatem, że w przypadku sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działek 10/33 i 10/34, czynność tę uznać należy za transakcję okazjonalną, jednorazową czyli taką, która nie jest czyniona z zamiarem nadania jej stałego charakteru. Tym samym w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, nie można uznać Wnioskodawcy za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ustawy o VAT w odniesieniu do sprzedaży prawa wieczystego użytkowania przedmiotowych działek.

Należy w tym miejscu odnieść się do powołanych wyżej orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE wydanych w sprawach C-180/10 i C-181/10. Jak już zaznaczono, treść ww. orzeczeń wskazuje, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Wprawdzie w sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji wystąpiła jedna z okoliczności wskazanych przykładowo w treści orzeczeń TSUE, związana z podziałem nieruchomości, jednakże – jak wyjaśnił Wnioskodawca - podział przedmiotowego gruntu na mniejsze działki wiązał się z faktem, że próba sprzedaży przez Wnioskodawcę działki w całości zakończyła się niepowodzeniem.

Przedstawione okoliczności faktyczne sprawy w żadnym zakresie nie wskazują, że aktywność Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych działek (prawa użytkowania wieczystego) jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Prawidłowe jest wobec tego przyjęcie, że Wnioskodawca tak jak każda osoba fizyczna posiadająca nieruchomość, w ramach prawidłowego zarządu swoim majątkiem prywatnym, dokonuje zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu. Nie można bowiem uznać, iż czynności dokonane przez Wnioskodawcę w tym zakresie przybrały formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą i zorganizowaną.

Wobec powyższego uznać należy, że sprzedaż prawa wieczystego użytkowania działek 10/33 i 10/34, nie będzie stanowiło działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowego prawa wieczystego użytkowania działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. To wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym – niemających cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa oraz orzecznictwo należy uznać, że Wnioskodawca dokonując zbycia prawa wieczystego użytkowania działek niezabudowanych 10/33 i 10/34, będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem osobistym, a zatem Wnioskodawcy w odniesieniu do tych czynności nie można uznać za podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ww. ustawy prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że zbycie prawa wieczystego użytkowania ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.