IBPP1/4512-298/16/KJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy sprzedaż w częściach posiadanej nieruchomości (odrębnie każdej działki zarówno z zabudową jak i bez) będzie objęta podatkiem VAT zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 21 kwietnia 2016 r. (data wpływu 26 kwietnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 kwietnia 2016 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W 1996 roku Wnioskodawca otrzymał w darowiźnie od Babci majątek, w postaci gruntu oraz zabudowań (w tym dom mieszkalny) łącznie około 3 hektary powierzchni. Wnioskodawca jest jedynym właścicielem ww. majątku. Otrzymaną darowiznę Wnioskodawca użytkował wyłącznie mieszkalnie.

Na przedmiotowej nieruchomości geodezyjnie zostało wyodrębnionych 13 działek. Działki nie są objęte planem zagospodarowania przestrzennego, a Wnioskodawca nie występował o zmiany. Decyzję o warunkach zabudowy wydano dla 20 budynków: 9 domów bliźniaków i dwa pojedyncze. Nigdy majątek ten nie był wykorzystywany w celach zarobkowych (ani gospodarczo czy rolniczo, nie był też wynajmowany).

Uzupełniając stan faktyczny Wnioskodawca informuje, że nigdy nie poczynił żadnych działań marketingowych w celu znalezienia kupca i nie poczyni, a sprzedaż jego nieruchomości polecił dwóm agencjom. Wnioskodawca nie starał się również podwyższać atrakcyjności nieruchomości (nie doprowadzał mediów, nie utwardzał drogi itp.). Wnioskodawca remontował jedynie przed laty dom, aby nadawał się do użytku na jego własne potrzeby mieszkaniowe.

Wnioskodawca dodaje jeszcze, że prowadził działalność gospodarczą w latach 1996-2004, ale nigdy nie był czynnym podatnikiem VAT. Nie jest też rolnikiem ryczałtowym, nie sprzedaje produktów rolnych, płaci obowiązkowe OC rolników.

W związku z sytuacją życiową Wnioskodawca jest zmuszony przeprowadzić się do innej części kraju i w związku z tym całą nieruchomość nabytą w drodze darowizny planuje sprzedać (czyli wszystkie działki oraz jego dom mieszkalny). W przypadku jednej działki została w 01/2016 zawarta umowa przedwstępna sprzedaży. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości poza wyżej wymienionymi, a nigdy wcześniej nie sprzedawał innych nieruchomości. Uzupełniając stan faktyczny Wnioskodawca nadmienia, że przedmiotową nieruchomość przyjął w darowiźnie z zamiarem tylko i wyłącznie mieszkalnym. Nie miał ani wtedy ani w późniejszym okresie zamiaru użytkowania jej w jakikolwiek inny sposób. Wnioskodawca otrzymał ją i przyjął również dlatego, że był jedynym wnukiem swojej Babci.

W momencie darowizny (rok 1994) Wnioskodawca otrzymał 13 geodezyjnie wyodrębnionych działek o numerach: 53, 574/54, 696/52, 651/49, 688/50, 689/50, 690/50, 697/64, 692/34, 694/34, 698/64, 699/64, 700/64. Oprócz domu mieszkalnego na otrzymanej nieruchomości znajdowała się również szopa i stodoła. Poszczególne budynki znajdowały się i znajdują do dnia dzisiejszego na następujących działkach: dom mieszkalny i stodoła na działce nr 53, a szopa na działce numer 669/52.

Wykorzystanie przedmiotowej nieruchomości było następujące:

  • w domu otrzymanym od 1994 roku Wnioskodawca zamieszkiwał i tylko do tego celu dom był wykorzystywany (działka nr 53),
  • stodoła nie była nigdy wykorzystywana w żadnym celu i stoi pusta (działka nr 53),
  • szopa służy do przechowywania prywatnych narzędzi (działka nr 669/52),
  • reszta działek i gruntu bez zabudowy o numerach wskazanych powyżej stanowią nieużytki rolne i nigdy nie były wykorzystywane w żaden sposób, stały odłogiem od 1994 roku i nie były uprawiane.

Wnioskodawca nadmienia, że działki te oraz budynki i budowle były wykorzystywane wyłącznie do celów osobistych (mieszkanie prywatne) i żadnych innych.

W latach 1996-2004r. Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą, a jej przedmiotem była organizacja przewozu osób i towarów. Darowizna Wnioskodawca w żaden sposób nie była wykorzystywana i związana z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą (nie służyła działalności opodatkowanej czy zwolnionej).

Decyzja o warunkach zabudowy dla 20 budynków została wydana na wniosek Wnioskodawcy (właściciela) dnia 10 kwietnia 2015 r. dla dwóch działek o numerach 574/54 oraz 651/49, o decyzję tę Wnioskodawca poprosił w celu sprzedaży działek, a dla pozostałych nie będzie taka decyzja wydawana. Wnioskodawca nie występował i nie będzie również występował o wydanie pozwolenia na budowę na działkach przeznaczonych do sprzedaży.

13 wyodrębnionych geodezyjnie działek było już w momencie darowizny (zgodnie z aktem notarialnym) i Wnioskodawca nie ma takiej wiedzy dlaczego tak zostały wyodrębnione i w jakim dokładnie okresie (czynili to zapewne pradziadkowie).

Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla jego działek czy uzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, a także nie podejmował innych działań związanych z jego majątkiem.

Wnioskodawca nie poczyni również zupełnie nic, aby uatrakcyjnić przed sprzedażą swoją nieruchomość czy podnieść jej wartość. Pomimo iż, majątek nie był nigdy wykorzystywany rolniczo, od momentu otrzymania darowizny Wnioskodawca opłaca polisę OC rolników, ponieważ poinformowano go, iż posiadając grunty rolne taką polisę należy opłacać, przy okazji ubezpiecza też swoje budynki.

Wnioskodawca sprzedać planuje wszystkie działki zarówno te z zabudową jak i bez zabudowy (zgodnie z numerami działek i opisem powyżej). Z wiedzy Wnioskodawcy wynika, iż budynki wraz z szopą i stodołą zostały wybudowane około 1800 roku, a trudno Wnioskodawcy dokładnie określić przez kogo, zapewne przez pradziadków.

W momencie sprzedaży dla przedmiotowych działek nieobjętych decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie będzie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży swojego majątku Wnioskodawca przeznaczy na własne cele mieszkaniowe (być może na zakup gruntu i nowego domu).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż w częściach posiadanej nieruchomości (odrębnie każdej działki zarówno z zabudową jak i bez) będzie objęta podatkiem VAT zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2...

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek oraz jego domu mieszkalnego nie podlega opodatkowaniu VAT. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie będzie występował w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Transakcja nie będzie w żaden sposób związana z działalnością gospodarczą i statusem podatnika VAT. Sprzedawana nieruchomość nigdy nie służyła celom zarobkowym w żadnej formie, nie była również nabyta w celu odsprzedaży, tylko przyjęta od Babci w formie darowizny i użytkowana tylko i wyłącznie mieszkalnie. Do sprzedaży całego majątku skłoniły Wnioskodawcę względy losowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, budynki i grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem, aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży działek podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Zainteresowanego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.) – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i C-181/10 orzekł, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca otrzymał w darowiźnie od Babci majątek, w postaci gruntu oraz zabudowań (w tym dom mieszkalny) łącznie około 3 hektary powierzchni. Wnioskodawca jest jedynym właścicielem ww. majątku. W momencie darowizny (rok 1994 lub 1996 bowiem Wnioskodawca używa tych dwóch dat w opisie sprawy) Wnioskodawca otrzymał 13 geodezyjnie wyodrębnionych działek o numerach: 53, 574/54, 696/52, 651/49, 688/50, 689/50, 690/50, 697/64, 692/34, 694/34, 698/64, 699/64, 700/64. Oprócz domu mieszkalnego na otrzymanej nieruchomości znajdowała się również szopa i stodoła. Poszczególne budynki znajdowały się i znajdują do dnia dzisiejszego na następujących działkach: dom mieszkalny i stodoła na działce nr 53, a szopa na działce numer 669/52. Wnioskodawca w związku z sytuacją życiową jest zmuszony przeprowadzić się do innej części kraju i w związku z tym całą nieruchomość nabytą w drodze darowizny planuje sprzedać (czyli wszystkie działki oraz swój dom mieszkalny).

Wnioskodawca otrzymaną darowiznę użytkował wyłącznie mieszkalnie. Przedmiotową nieruchomość przyjął w darowiźnie z zamiarem tylko i wyłącznie mieszkalnym. Wnioskodawca nie miał ani wtedy ani w późniejszym okresie zamiaru użytkowania jej w jakikolwiek inny sposób. Otrzymał ją i przyjął również dlatego, że był jedynym wnukiem swojej Babci. Nigdy majątek ten nie był wykorzystywany w celach zarobkowych (ani gospodarczo czy rolniczo, nie był też wynajmowany). Wnioskodawca nie jest także rolnikiem ryczałtowym, nie sprzedaje produktów rolnych, płaci obowiązkowe OC rolników. Pomimo iż, majątek nie był nigdy wykorzystywany rolniczo, od momentu otrzymania darowizny Wnioskodawca opłaca polisę OC rolników, ponieważ poinformowano go, iż posiadając grunty rolne taką polisę należy opłacać, przy okazji Wnioskodawca ubezpiecza też swoje budynki. Wnioskodawca dodał jeszcze, że w latach 1996-2004 r. prowadził działalność gospodarczą, a jej przedmiotem była organizacja przewozu osób i towarów. Darowizna Wnioskodawcy w żaden sposób nie była wykorzystywana i związana z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą (nie służyła działalności opodatkowanej czy zwolnionej).

Jak wskazał Wnioskodawca w domu otrzymanym od 1994 roku zamieszkiwał i tylko do tego celu dom był wykorzystywany (działka nr 53), stodoła nie była nigdy wykorzystywana w żadnym celu i stoi pusta (działka nr 53), szopa służy do przechowywania prywatnych narzędzi (działka nr 669/52), reszta działek i gruntu bez zabudowy stanowią nieużytki rolne i nigdy nie były wykorzystywane w żaden sposób, stały odłogiem od 1994 roku i nie były uprawiane. Wnioskodawca nadmienia również, że działki te oraz budynki i budowle były wykorzystywane wyłącznie do celów osobistych (mieszkanie prywatne) i żadnych innych.

Jak wskazał Wnioskodawca 13 geodezyjnie wyodrębnionych działek było już w momencie darowizny (zgodnie z aktem notarialnym) i Wnioskodawca nie ma takiej wiedzy dlaczego tak zostały wyodrębnione i w jakim dokładnie okresie (czynili to zapewne pradziadkowie). Działki nie są objęte planem zagospodarowania przestrzennego, a Wnioskodawca nie występował o zmiany. Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla swoich działek czy uzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, a także nie podejmował innych działań związanych ze swoim majątkiem. Wnioskodawca nie starał się również podwyższać atrakcyjności nieruchomości (nie doprowadzał mediów, nie utwardzał drogi itp.). Wnioskodawca nie poczyni również zupełnie nic, aby uatrakcyjnić przed sprzedażą swoją nieruchomość czy podnieść jej wartość. Wnioskodawca remontował jedynie przed laty dom, aby nadawał się do użytku na jego własne potrzeby mieszkaniowe.

Z treści wniosku wynika, że decyzja o warunkach zabudowy dla 20 budynków została wydana na wniosek (właściciela) Wnioskodawcy dnia 10 kwietnia 2015 r. dla dwóch działek o numerach 574/54 oraz 651/49, o decyzję tę Wnioskodawca poprosił w celu sprzedaży działek, a dla pozostałych nie będzie taka decyzja wydawana. Wnioskodawca nie występował i nie będzie również występował o wydanie pozwolenia na budowę na działkach przeznaczonych do sprzedaży.

Wnioskodawca nigdy nie poczynił żadnych działań marketingowych w celu znalezienia kupca i nie poczyni, a sprzedaż swojej nieruchomości polecił dwóm agencjom pośredniczącym w sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości poza wyżej wymienionymi, a nigdy wcześniej nie sprzedawał innych nieruchomości. Wnioskodawca wskazał, że w przypadku jednej działki została w styczniu 2016 roku zawarta umowa przedwstępna sprzedaży. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży swojego majątku Wnioskodawca przeznaczy na własne cele mieszkaniowe (być może na zakup gruntu i nowego domu).

W kontekście powyższych rozważań, istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca podejmował działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie w celu dokonania sprzedaży działek (zarówno z zabudową jak i bez) Wnioskodawca nie angażował środków podobnych do wykorzystywanych przez handlowca, tj. nie wykazywał aktywności w przedmiocie zbycia wskazanych we wniosku działek porównywalnych do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Fakt prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w latach 1996-2004 w postaci organizacji przewozu osób i towaru nie przesądza o konieczności opodatkowania sprzedaży przedmiotowych działek. Darowizna Wnioskodawcy w żaden sposób nie była wykorzystywana i związana z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Z wniosku wynika wprawdzie, że Wnioskodawca wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla 20 budynków (9 domów bliźniaków i 2 pojedyncze) dla 2 działek, jednakże poczynił to w celu sprzedaży działek. Dla terenu tego nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Zatem dokonując sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży wskazanych działek, a dostawę tych działek cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej sprawy należy stwierdzić, że dostawa opisanych działek nie będzie stanowić działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym Wnioskodawca z tytułu dostawy przedmiotowych działek nie będzie podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.