2461-IBPP3.4512.678.2016.1.ASz | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Opodatkowanie sprzedaży działek wyodrębnionych z nabytego w drodze spadku gospodarstwa rolnego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 27 września 2016 r. (data wpływu 29 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek wyodrębnionych z nabytego w drodze spadku gospodarstwa rolnego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek wyodrębnionych z nabytego w drodze spadku gospodarstwa rolnego mieszkaniową.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, nabył w drodze spadku po ojcu gospodarstwo rolne o powierzchni gruntu 0,8732 ha, objęte księgą wieczystą xxx położone w G., w skład którego wchodzi budynek mieszkalny, w którym Wnioskodawca zamieszkuje.

Wnioskodawca podzielił powyższą nieruchomość, wydzielając działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym oraz 7 działek pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wolnostojącą o powierzchni od 0,0810 ha do 0,0980 ha.

Wnioskodawca zamierza sprzedać wydzielone działki pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.

Wnioskodawca nie jest i nigdy nie był czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Wnioskodawca jest jednym spadkobiercą spadku po ojcu, który zmarł w 1977 r. – w 2013 r. było przeprowadzone postępowanie spadkowe.

Na nieruchomości cały czas była prowadzona działalność rolnicza – na własne potrzeby.

W momencie nabycia nieruchomości w drodze spadku istniał i obowiązywał plan zagospodarowania przestrzennego terenu dla działek wchodzących w skład nieruchomości – działki pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne.

Wnioskodawca podzielił nieruchomość na działki w 2015 r. – numery działek: xxx, xxx, xxx, xxx, xxx, xxx, xxx i xxx. Działki zostały wyodrębnione w celu ich sprzedaży, gdyż całej nieruchomości, ze względu na jej wielkość, nikt nie chciał kupić.

Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w celu przekształcenia czy wyłączenia z produkcji rolnej, gdyż działki te w planie zagospodarowania przestrzennego były przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe.

W momencie sprzedaży, na wniosek sprzedającego, zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – na życzenie notariusza sporządzającego akt sprzedaży.

Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmował żadnych działań w celu uatrakcyjnienia terenu: teren jest uzbrojony, media znajdują się w drodze.

Wnioskodawca jest zmuszony do sprzedaży nieruchomości ze względu na swój wiek i stan zdrowia uniemożliwiający mu dalsze prowadzenie działalności rolniczej, liczne choroby (cukrzyca, miażdżyca, postępująca utrata wzroku) wymagają kosztownego leczenia, na które Wnioskodawca nie posiada środków z innych źródeł.

Od momentu nabycia do chwili planowanej sprzedaży Wnioskodawca wykorzystywał nieruchomość, obsiewając ją dla prowadzonej dla własnych potrzeb hodowli kur, kaczek, baranów.

Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Aktualnie od 2 lat ziemia leży odłogiem, gdyż Wnioskodawca nie jest w stanie jej uprawiać.

Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych – działalność rolniczą prowadził wyłącznie na własne potrzeby. Działki mające być przedmiotem sprzedaży nigdy nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy. Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmował żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działek. Ponieważ w sąsiedztwie powstaje wiele nowych domów, potencjalni nabywcy sami zgłaszają się do Wnioskodawcy, pytając o możliwość kupna działek. Nie ma potrzeby ogłaszania się ani korzystania z pośrednictwa biur nieruchomości.

Wnioskodawca nie posiada żadnych innych nieruchomości, przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. W przeszłości nie dokonywał sprzedaży żadnych nieruchomości.

Środki ze sprzedaży działek zostaną przeznaczone na remont domu, w którym Wnioskodawca mieszka, na leczenie oraz na utrzymanie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż nabytego w drodze spadku gospodarstwa rolnego, podzielonego pod działki pod zabudowę mieszkaniową podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek wyodrębnionych z nabytego w drodze spadku gospodarstwa rolnego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, nigdy nie był podatnikiem podatku VAT, środki ze sprzedaży przeznaczy na zaspokojenie potrzeb osobistych. Wnioskodawca sprzedaje swój majątek osobisty, nie występuje jako handlowiec, jedynie realizuje swoje prawo własności.

W świetle przedstawionych argumentów nie ma podstaw twierdzić, że Wnioskodawca sprzedając kilka działek wyodrębnionych z jednej, dokonuje zorganizowanej dostawy nieruchomości gruntowej, a tym samym występuje w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Opodatkowaniu podlega jedynie ta czynność, zrealizowana w formie zorganizowanej sprzedaży gruntu, poprzedzonej zakupem dokonanym w akcie odsprzedaży, wskazująca na zamiar jej kontynuacji w tej formie.

W przedstawionym stanie faktycznym taka sytuacja nie występuje. Grunt został nabyty w drodze dziedziczenia, a jego sprzedaży nie można uznać za częstotliwą dostawę towarów, a tym samym nie mieści się w definicji działalności gospodarczej zawartej w przepisie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym sprzedaż przedmiotowych działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710, ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów – w rozumieniu art. 7 ustawy – podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej – zawarta w ustawie – ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

W powołanym wyżej orzeczeniu TSUE wskazał, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z dnia 11.12.2006, str. 1, ze zm.). Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tę rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, nabył w drodze spadku po ojcu gospodarstwo rolne o powierzchni gruntu 0,8732 ha., w skład którego wchodzi budynek mieszkalny, w którym Wnioskodawca zamieszkuje. Wnioskodawca podzielił powyższą nieruchomość, wydzielając działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym oraz 7 działek pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wolnostojącą o powierzchni od 0,0810 ha do 0,0980 ha. Wnioskodawca zamierza sprzedać wydzielone działki pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Wnioskodawca nie jest i nigdy nie był czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Wnioskodawca jest jednym spadkobiercą spadku po ojcu, który zmarł w 1977 r. – w 2013 r. było przeprowadzone postępowanie spadkowe. Na nieruchomości cały czas była prowadzona działalność rolnicza – na własne potrzeby. W momencie nabycia nieruchomości w drodze spadku istniał i obowiązywał plan zagospodarowania przestrzennego terenu dla działek wchodzących w skład nieruchomości – działki pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Wnioskodawca podzielił nieruchomość na działki w 2015 r. – numery działek: xxx, xxx, xxx, xxx, xxx, xxx i xxx. Działki zostały wyodrębnione w celu ich sprzedaży, gdyż całej nieruchomości, ze względu na jej wielkość, nikt nie chciał kupić. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w celu przekształcenia czy wyłączenia z produkcji rolnej, gdyż działki te w planie zagospodarowania przestrzennego były przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe. W momencie sprzedaży, na wniosek sprzedającego, zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – na życzenie notariusza sporządzającego akt sprzedaży. Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmował żadnych działań w celu uatrakcyjnienia terenu: teren jest uzbrojony, media znajdują się w drodze. Wnioskodawca jest zmuszony do sprzedaży nieruchomości ze względu na swój wiek i stan zdrowia uniemożliwiający mu dalsze prowadzenie działalności rolniczej, liczne choroby (cukrzyca, miażdżyca, postępująca utrata wzroku) wymagają kosztownego leczenia, na które nie posiada środków z innych źródeł. Od momentu nabycia do chwili planowanej sprzedaży Wnioskodawca wykorzystywał nieruchomość, obsiewając ją dla prowadzonej dla własnych potrzeb hodowli. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym. Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych – działalność rolniczą prowadził wyłącznie na własne potrzeby. Działki mające być przedmiotem sprzedaży nigdy nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy. Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmował żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działek. Wnioskodawca nie posiada żadnych innych nieruchomości, przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. W przeszłości nie dokonywał sprzedaży żadnych nieruchomości. Środki ze sprzedaży działek zostaną przeznaczone na remont domu, w którym Wnioskodawca mieszka, na leczenie oraz na utrzymanie.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Zainteresowany ma wątpliwości, czy sprzedaż poszczególnych działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby ocenić, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Uwzględniając przywołane wyżej przepisy oraz orzecznictwo stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy – w związku z planowaną sprzedażą działek – za podatnika podatku od towarów i usług. Jak wynika bowiem z opisu sprawy, grunt będący przedmiotem pytania, nie został przez Wnioskodawcę nabyty w celu dalszej odsprzedaży, a także nie był wykorzystywany do działalności gospodarczej, była tam prowadzona działalność rolnicza. Faktem jest, że Wnioskodawca dokonał podziału gruntu. W momencie sprzedaży, na wniosek sprzedającego, zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – na życzenie notariusza sporządzającego akt sprzedaży. Jednak powody i okoliczności w jakich czynności te miały lub będą miały miejsce (wiek, liczne choroby, zbyt mało środków na leczenie) wskazują jednak, że powyższych zdarzeń nie można uznać za działania zbliżone do tych, jakie podejmują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, lecz za działania związane z zarządem majątkiem prywatnym. Co istotne, jak wskazał Wnioskodawca, nie podejmował on żadnych działań w celu przekształcenia czy wyłączenia z produkcji rolnej, gdyż działki te w planie zagospodarowania przestrzennego były przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe. Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmował żadnych działań w celu uatrakcyjnienia terenu: teren jest uzbrojony, media znajdują się w drodze. Co istotne, jak wskazał Wnioskodawca, nie podejmował on i nie będzie podejmował żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działek. Wnioskodawca nie posiada żadnych innych nieruchomości, przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. W przeszłości nie dokonywał sprzedaży żadnych nieruchomości.

Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, planowane przez Wnioskodawcę zbycie działek, nie będzie stanowiło działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia tychże nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w przedstawionych okolicznościach planowana sprzedaż działek wyodrębnionych z nabytego w drodze spadku gospodarstwa rolnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą ważność.

Ponadto Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.