2461-IBPP2.4512.889.2016.3.EJu | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W opodatkowania dostawy działki zabudowanej nr 2746 oraz działki niezabudowanej 2608/12.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 listopada 2016 r. (data wpływu 15 listopada 2016 r.), uzupełniony pismem z 17 stycznia 2017 r. (data wpływu 23 stycznia 2017 r.), pismem z 21 lutego 2017 r. (data wpływu 23 lutego 2017 r.) oraz pismem z 20 marca 2017 r. (data wpływu 22 marca 2017r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki zabudowanej nr 2746 oraz działki niezabudowanej 2608/12 – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2016 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług m. in. w zakresie opodatkowania dostawy działki zabudowanej nr 2746 oraz działki niezabudowanej 2608/12. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 stycznia 2017 r. (data wpływu 23 stycznia 2017 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 29 grudnia 2016 r., znak: 2461-IBPP2.4512.889.2016.1.EJu, pismem z 21 lutego 2017 r. (data wpływu 23 lutego 2017 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 10 lutego 2017 r., znak: 2461-IBPP2.4512.889.2016.1.EJu oraz pismem z 20 marca 2017 r. (data wpływu 22 marca 2017 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

H..... Sp. z o.o. w R.... (poprzednia nazwa: Zakłady Mięsne H) została utworzona umową z dnia 17 listopada 2011 roku, zawartą w formie Aktu Notarialnego i zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym przez Sąd Rejonowy w R... XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 0000405683. W dniu 31 stycznia 2012 roku Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Zakładów Mięsnych H.... dokonało podwyższenia kapitału zakładowego Spółki przez utworzenie nowych udziałów. Udziały w podwyższonym kapitale zakładowym objął dotychczasowy wspólnik Zakłady Mięsne H... pokrywając je wkładem niepieniężnym poprzez wniesienie całego przedsiębiorstwa spółki Zakłady Mięsne H.... w rozumieniu przepisu art. 55 (1) k.c. W związku z wniesieniem całego przedsiębiorstwa do Spółki z o.o. aport był zwolniony z podatku VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Aportem wniesiono m. in działki oraz budynki będące przedmiotem zapytania. W dniu 19.05.2014 r. ogłoszono upadłość likwidacyjną Spółki. Obecnie Syndyk ogłosiła przetarg na sprzedaż nieruchomości wraz z zabudowaniami. Finalna sprzedaż nastąpi w I kwartale 2017 roku. Według ustaleń w Spółce S.A, która wniosła aportem opisywaną działkę wraz z zabudowaniami w latach 2011-2012 nie było ulepszeń tych budynków w wartościach przekraczających 30% wartości początkowej budynku. Również Sp. z o.o. w upadłości, która teraz będzie zbywać działkę wraz z zabudowaniami, nie dokonywała ulepszeń budynków w wartościach przekraczających 30% wartości początkowej budynku ani mniejszych ulepszeń.

Pismem z 17 stycznia 2017 r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy udzielając następujących informacji:

  1. Przedmiot sprzedaży w postępowaniu upadłościowym ma dotyczyć trzech działek gruntowych tj:
    • jednej działki zabudowanej o powierzchni 1,95 ha
    • dwóch działek, stanowiących odrębne działki rolne, nie wykorzystywane dotychczas na cele gospodarcze, nie zabudowane .
    • Nr RZ2Z/00031190/7 prowadzonej dla nieruchomości o pow. 1,95 ha, numer działki 2746;
    • Nr RZ2Z/00029607/7 o pow. 0,31 ha, numer działki 2745;
    • Nr RZ2Z/00006441/8 o pow. 0,62 ha, numer działki 2608/12.
  2. W prowadzonym obecnie postępowaniu upadłościowym obejmującym likwidację majątku H... Sp. z o.o. w upadłości (poprzednia nazwa: Zakłady Mięsne H... Sp. z o.o.) została wyznaczona przez Sąd Rejonowy w R... Biegła do opisu i oszacowania majątku Upadłej Spółki i w operacie tym Biegła wskazała, że Gmina T..., na terenie której znajdują się powyższe działki posiada obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z Uchwałą Rady Miejskiej w T... Nr ...z dnia 30 października 2003, zm. XI/61/2007, z dn. 22 sierpnia 2007- działka 2746 jest położona na terenach działalności produkcyjnej, handlu i usług komercyjnych, oznaczonych symbolem l. PHU. Dwie pozostałe działki położone są w terenach rolniczo-osadniczych oznaczonych symbolem 2 RO.
  3. Symbole według klasyfikacji PKOB 1271 :
    Budynki "inne niemieszkalne" PKOB 1271
    pow. 14m2 - działka 2746 bud. nr 4
    pow. 88m2 - działka 2746 bud. nr 5 
    pow. 111 m2 - działka 2746 bud. nr 6
    pow. 26m2 - działka 2746 bud. nr 7
    Budynki "BIUROWE" PKOB 1220
    pow. 543 m2 – działka 2746 bud. nr 1
    Budynki "przemysłowe" PKOB 1251
    pow. 3488 m2 - działka 2746 bud. nr 2
    Zbiorniki, silosy, magazyny PKOB 1252
    pow. 532 m2 - działka 2746 bud. nr 3
  4. Na pytanie czy poprzednikowi prawnemu Wnioskodawcy przy nabyciu lub wybudowaniu obiektów przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT Wnioskodawca wskazał, że Poprzednik tj. Zakłady Mięsne H... Spółka Akcyjna (obecnie I... S.A.) będąca właścicielem wszystkich trzech działek, które wniosła aportem do spółki Wnioskodawcy (w 2012 roku) była podatnikiem VAT, co oznacza że przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku VAT .
  5. Przedmiotem najmu było przed upadłością jedno pomieszczenie administracyjne, najemcą była Spółka Jawna. Od ogłoszenia upadłości (19 maja 2014 r.) nie są wynajmowane żadne pomieszczenia ani obiekty. Poszczególne obiekty nie były oddawane w najem lub dzierżawę.
  6. Poprzednik Zakładów Mięsne H... Spółka Akcyjna jakim była funkcjonująca pod tą samą nazwą Spółka z o.o., (która przekształciła się w S.A.) dokonał odbudowy obiektów, które uległy zniszczeniu w czasie pożaru jaki miał miejsce w 2006 roku. Wydatki zostały poniesione na odbudowę z odszkodowania otrzymanego od ubezpieczyciela.
    W tym miejscu wyjaśnił, że Zakłady Mięsne H...początkowo od ok. 1996 roku funkcjonowały w formie Spółki cywilnej, następnie przekształconej w Spółkę z o.o. i następnie w S.A.
  7. Syndyk nie posiada żadnych dokumentów aby wskazać wydatki poniesione na odbudowę obiektów po pożarze. Natomiast wie z przekazu byłych pracowników, że największa rozbudowa obiektów miała miejsce w 2003 roku i że była dokonana na podstawie pozwolenia na budowę.
  8. Obiekty były wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Obecna H... Sp. z o.o. jest spółką powstałą w 2011 roku pod nazwą Zakłady Mięsne H... Sp. z o. o. (nazwa została zmieniona na H... Sp. z o.o.). Pomimo zbieżności nazwy jest spółką, do której Zakłady Mięsne H... S.A. wniosły aportem przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 (1) k.c. , w tym opisane powyżej 3 działki. Czynność ta jako aport była dokonana bez VAT.

W piśmie z dnia 21 lutego 2017 r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy i udzielił następujących odpowiedzi:

  1. działka nr 2608/12 o pow. 0.62 ha przylega do gruntów zabudowanych i rolnych; działka 2745 o pow.0,31 ha przylega do gruntów rolnych . Zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w T... Nr XII/97/2003 z dnia 30 października 2003 roku (zm. XI/61/2007 z dn. 22 sierpnia 2007r.) działka 2608/12 oraz działka 2745 położone są w terenach rolniczo - osadniczych oznaczonych symbolem 2RO.
  2. Dla działek 2608/12 i 2745 nie została wydana dotychczas decyzja o warunkach zabudowy i na dzień sprzedaży przez Syndyka taka decyzja nie będzie wydana.

Natomiast w piśmie z 20 marca 2017 r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy i udzielił następujących informacji:

Gmina T... posiada obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego – zgodnie z Uchwałą Rady Miejskiej w T.. Nr XII/97/2003 z dnia 30 października 2003r./zm XI/61/2007r. z dnia 22 sierpnia 2007r . Zgodnie z Planem j. w. :

  • działka 2608/12 - położona jest w terenach rolniczo osadniczych oznaczonych symbolem 2RO (dopuszcza się budownictwo mieszkaniowe, zagrodowe oraz obiekty służące produkcji rolnej),
  • działka 2746 – położona jest w terenach działalności produkcyjnej, handlu i usług komercyjnych, oznaczonych symbolem 1.PHU.

Natomiast działka 2745 nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego.

Na pytanie tut. organu, czy Wnioskodawca lub jego poprzednik prawny ponosił wydatki na ulepszenia budynków, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe czy wyższe niż 30% wartości początkowej oraz kiedy były ulepszenia ponoszone i zakończone Wnioskodawca wskazał, że:

Budynki na działce 2746 są obiektami nowymi lub wyremontowanymi i zmodernizowanymi. Część starsza została oddana do użytku w roku 1992. Pierwszą rozbudowę i modernizację budynku masarni z częścią biurową przeprowadzono w latach 1995-1996 oraz następnie
w latach 2003-2004. Główna rozbudowa obiektów miała miejsce w 2003 roku.

Po pożarze i częściowym uszkodzeniu budynek odbudowano i zmodernizowano w roku 2008.

Budynek magazynowo - warsztatowy został zmodernizowany w 2002 roku (zmodernizowano elewacje i pokrycie dachu).

Właścicielami budynków byli od początku wspólnicy Spółki cywilnej – po przekształceniu późniejsi wspólnicy Sp. z o.o. (przekształconej następnie w spółkę akcyjną).

Budynek masarni z częścią biurową był wykorzystywany przez Wnioskodawcę (obecną spółkę H... sp. z o.o.) do czynności opodatkowanych do początku lutego 2014 roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy sprzedaż nieruchomości wraz z zabudowaniami będzie podlegała zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Podatnik uważa, że ta sprzedaż będzie zwolniona z podatku VAT, ponieważ są spełnione warunki tj.

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, (wniesiono je aportem jako przedsiębiorstwo)
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. (Spółka S.A i Sp. z o.o. nie dokonywały ulepszeń w okresie 2011-2014).

Ponadto według § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), które obowiązuje od 6 kwietnia 2011 r. zbycie gruntu będzie opodatkowane taką stawką, jaką opodatkowane są budynki na nim postawione. Zatem jeśli budynki są zwolnione z opodatkowania, to także sprzedaż gruntu wraz z prawem użytkowania wieczystego nie będzie opodatkowana.

Zwolnieniem z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT powinny być objęte dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane tj. co do zasady takich, na których nie znajduje się budynek czy budowla w rozumieniu prawa budowlanego oraz jednocześnie nieprzeznaczonych pod zabudowę na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Dla terenów objętych działkami 2608/12 i 2745 brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie obowiązują inne akty prawne mające wpływ na zagospodarowanie terenu, z wyjątkiem akt własności. W sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stosownie do art. 4 ust. 2 pkt 2 i art. 59 ust. l ustawy z dnia 27 marca 2013 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778 z późn. zm.) określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu, a także zmiana sposobu zagospodarowania (...) polegająca na budowie obiektu budowlanego (...) następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Skoro w dacie sprzedaży wymienionych działek przez Syndyka nie będzie wydana decyzja o warunkach zabudowy to sprzedaż tych działek powinna być objęta zwolnieniem z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania działki niezabudowanej nr 2608/12 oraz działki zabudowanej nr 2746 jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r, poz. 710, z późn. zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy - przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Zatem w świetle przytoczonych powyżej przepisów, nieruchomość spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6, a jej sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zgodnie z art. 1 pkt 23 ustawy z dnia 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 2024), zmianie uległa treść art. 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Od 1 stycznia 2017 r. art. 146a pkt 1 stanowi, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane – zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Należy podkreślić, że zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r., poz. 778, ze zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

  • lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
  • sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Zauważyć należy, że analiza powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

Z opisu sprawy wynika m.in., że Wnioskodawca dokona dostawy działki niezabudowanej nr 2608/12. Wnioskodawca wskazał, że na przedmiotowej działce zgodnie z obowiązującym na niej Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego dopuszcza się budownictwo mieszkaniowe, zagrodowe oraz obiekty służące produkcji rolnej.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro ww. działka objęta jest obowiązującym Planem Zagospodarowania Przestrzennego i zgodnie z nim stanowi grunt przeznaczony pod zabudowę to do dostawy tej działki, wbrew stanowisku Wnioskodawcy, nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, z uwagi na wynikające z ww. planu przeznaczenie tego gruntu pod zabudowę w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że dla dostawy nieruchomości niezabudowanych, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z opisu sprawy nie wynika, aby działka 2608/12 była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych z VAT. Tym samym dostawa ww. działki nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Wobec powyższego dostawa działki niezabudowanej nr 2608/12 będzie opodatkowana stawką 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest nieprawidłowe.

Ponadto z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca chce dokonać także dostawy działki zabudowanej nr 2746. Na działce znajdują się następujące budynki:

  • Budynek biurowy nr 1
  • Budynki inne nie mieszkalne nr 4, 5, 6, 7
  • Budynek przemysłowy nr 2
  • Budynek nr 3 .

Budynki na działce 2746 są obiektami nowymi wyremontowanymi i zmodernizowanymi.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy o VAT, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 powołanej ustawy. Stosownie do tego przepisu, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Trzeba tu wskazać, że przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. Zgodnie z art. 12 ust. 2 zdanie drugie ww. Dyrektywy państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”. Tym samym państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności, tj. przebudowy budynków.

W konsekwencji zgodnie z przepisami ww. Dyrektywy oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że: „(...) definicja »pierwszego zasiedlenia (zajęcia)« zawarta w dyrektywie 112 ma charakter autonomiczny. Zatem nie było konieczne jej definiowanie w ustawie o VAT, poza przypadkami wskazanymi w treści art. 12 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy 112 czyli przebudowy budynku.

Z powyższego wynika, że polski ustawodawca nie miał uprawnienia do precyzowania warunków zastosowania kryterium pierwszego zasiedlenia w odniesieniu do sytuacji zaistniałych po wybudowaniu budynku. Polski ustawodawca zdecydował się na doprecyzowanie ww. pojęcia celem wyjaśnienia zakresu zwolnienia z VAT. Porównując zakresy definicji »pierwszego zasiedlenia« wynikające z ustawy o VAT i dyrektywy 112 należy stwierdzić, że ustawodawca polski dokonał zawężenia ww. definicji w porównaniu do definicji unijnej. Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako »pierwsze zajęcie budynku, używanie«. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Sąd krajowy celem zapewnienia skuteczności normom dyrektywy 112 stwierdził zatem częściową niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a) i 2 dyrektywy 112, jak też art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy 112. Mowa tu o części dotyczącej użytego w treści art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT warunku »w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu«. Warunek ten w istocie doprowadza do sztucznego różnicowania sytuacji podmiotu gospodarczego, który po wybudowaniu budynku część oddał w najem a część budynku wykorzystywał na potrzeby własnej działalności gospodarczej albowiem w obydwóch przypadkach doszło do korzystania z budynku. W pozostałym zaś zakresie należy dokonać wykładni prounijnej art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT i skorygować treść w następujący sposób: pod pojęciem pierwszego zasiedlenia – rozumie się przez to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu”.

Jak wynika z powyższego „pierwsze zasiedlenie” budynku (po jego wybudowaniu) należy rozumieć szeroko jako pierwsze zajęcie budynku, używanie, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej. Powyższa kwestia przedstawia się inaczej, w sytuacji gdy budynek został ulepszony, a wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej obiektu. Wówczas bowiem aby nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy w zw. z art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy 2006/112/WE – musi dojść do oddania obiektu po ulepszeniu do użytkowania w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu (np. w najem).

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści ww. artykułu, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Według art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

  1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
  2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Wnioskodawca w opisie zdarzenia wskazał, że poszczególne obiekty nie były oddawane w najem lub dzierżawę. Przedmiotem najmu było jedno pomieszczenie administracyjne. Od ogłoszenia upadłości 19 maja 2014r. nie są wynajmowane żadne pomieszczenia ani obiekty. Zatem dostawa części budynku, która przed ogłoszeniem upadłości Wnioskodawcy była przedmiotem najmu nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą tej części budynku upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Tym samym dostawa części budynku, która była przedmiotem najmu spełniać będzie przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Dodatkowo z opisu sprawy wynika, że budynki na działce 2746 są obiektami nowymi lub wyremontowanymi i zmodernizowanymi. Część starsza została oddana do użytku w roku 1992. Pierwszą rozbudowę i modernizację budynku masarni z częścią biurową przeprowadzono w latach 1995-1996 oraz następnie w latach 2003-2004. Główna rozbudowa obiektów miała miejsce w 2003 roku. Po pożarze i częściowym uszkodzeniu budynek odbudowano i zmodernizowano w roku 2008. Budynek magazynowo - warsztatowy został zmodernizowany w 2002 roku (zmodernizowano elewacje i pokrycie dachu).

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że w latach 2011-2012 nie było ulepszeń tych budynków w wartościach przekraczających 30% wartości początkowej budynku. Również Sp. z o.o. w upadłości, która teraz będzie zbywać działkę wraz z zabudowaniami, nie dokonywała ulepszeń budynków w wartościach przekraczających 30% wartości początkowej budynku ani mniejszych ulepszeń.

W związku z powyższym, jeżeli faktycznie w żadne z ponoszonych wydatków odnośnie danego budynku nie były wydatkami na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej danego obiektu, przy czym chodzi o wydatki ponoszone nie tylko od roku 2011 lecz również wcześniej, to dostawa budynków będzie objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Jeżeli natomiast wydatki ponoszone w latach 1995-2008 były wydatkami na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym i wynosiły one co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku i przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków oraz jeżeli przy nabyciu/budowie budynku poprzednikowi prawnemu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, to nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ani pkt 10a ustawy o VAT.

Nie będzie również podstaw do zwolnienia od podatku z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT jeżeli przy nabyciu/budowie danego obiektu przysługiwało prawo do odliczenia oraz był on wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W takim przypadku planowana sprzedaż (danego budynku do którego odnoszą się te okoliczności) będzie podlegała opodatkowaniu według stawki 23%.

Dostawa gruntu, na którym posadowione są wskazane we wniosku budynki będzie opodatkowana analogiczną stawką podatku odpowiednio, jak dostawa budynków trwale z tym gruntem związanych, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy oceny stanowiska w zakresie działki zabudowanej 2746 oraz niezabudowanej 2608/12 natomiast ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie działki niezabudowanej nr 2745 została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).

Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Ponadto nadmienia się, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z dołączonych do niego dokumentów. W związku z tym załączone przez Zainteresowanego do wniosku dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy.

Zaznaczyć należy, że w przypadku zmiany stanu prawnego lub zmiany któregokolwiek elementu zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.