0114-KDIP1-3.4012.108.2018.2.JF | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zwolnienie dla dostawy działki gruntu niezabudowanego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2018 r. (data wpływu 9 marca 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 marca 2018 r. (data wpływu 27 marca 2018 r.) na wezwanie tutejszego Organu z dnia 13 marca 2018 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.108.2018.1.JF (doręczone w dniu 17 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla dostawy działki gruntu niezabudowanego – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla dostawy działki gruntu niezabudowanego. Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 marca 2018 r. (data wpływu 27 marca 2018 r.) na wezwanie tutejszego Organu z dnia 13 marca 2018 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.108.2018.1.JF.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka kupiła aktem notarialnym niezabudowane działki gruntu. Spółka ma zaświadczenie z Urzędu Gminy, że dla zakupionych działek nie opracowano planu zagospodarowania przestrzennego. Działki nie są położone w obszarze przewidzianym do rewitalizacji. Jest zgoda gminy na budowę domu mieszkalnego w zabudowie jednorodzinnej. Spółka sprzedała działkę osobie fizycznej ze stawka zwolnioną od podatku.

W odpowiedzi na wezwanie Spółka wskazała, że działki zakupiono od osoby fizycznej na podstawie aktu notarialnego bez faktury. Na działkach nie były wykonywane żadne prace, tj. nie była doprowadzona woda ani gaz ziemny. Działka została sprzedana w takim stanie, jak została zakupiona. Dla działek wg zaświadczenia z Urzędu Gminy nie opracowano miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzją ustalono warunki na budowę domu mieszkalnego w zabudowie jednorodzinnej. Działka nie jest położona w obszarze przewidzianym do rewitalizacji - Zaświadczenie Starostwo Powiatowe. Działki nie były objęte Uproszczonym Planem Urządzania Lasu i Inwentaryzacji Stanu Lasu należącego do indywidualnych właścicieli. Brak jest aktualnego uproszczonego planu urządzania lasu.

Grunt posiada charakter budowlany i zostały dla niego wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w odpowiedzi na wezwanie):

Czy sprzedaż działki podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ponieważ Gmina nie ma żadnych planów zagospodarowania tego terenu, a działka nie jest położona na obszarze przewidzianym do rewitalizacji, nie powinno się naliczać podatku od sprzedaży. Sprzedaż powinna być zwolniona od podatku VAT.

Działkę sprzedano aktem notarialnym na podstawie faktury ze stawką zwolnioną od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 sprzedaż działki nie podlega podatkowi VAT, ponieważ była ona zakupiona na podstawie aktu notarialnego od osoby fizycznej (osoba fizyczna nie wystawia faktury VAT). Na działce nie były wykonywane żadne prace (nie była doprowadzona woda ani gaz) została sprzedana w stanie pierwotnym, tj. tak jak została zakupiona.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. W świetle tego przepisu, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka sprzedała niezabudowaną działkę gruntu nabytą od osoby fizycznej na podstawie aktu notarialnego (bez faktury). Działka została sprzedana w takim stanie, w jakim została zakupiona, na działkach nie były wykonywane żadne prace (nie była doprowadzona woda ani gaz ziemny). Dla działek wg zaświadczenia z Urzędu Gminy nie opracowano miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzją ustalono warunki na budowę domu mieszkalnego w zabudowie jednorodzinnej. Działka nie jest położona w obszarze przewidzianym do rewitalizacji. Grunt posiada charakter budowlany i zostały dla niego wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wątpliwości Spółki dotyczą zastosowania zwolnienia dla opisanej działki, dla której wydano decyzję ustalającą warunki budowy domu jednorodzinnego w zabudowie jednorodzinnej.

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że grunty są towarami w rozumieniu ustawy, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według stawki określonej w art. 41 ust. 1 ustawy.

Od zasady opodatkowania dostawy gruntu według stawki 23% przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z powyższego wynika, że z ww. zwolnienia nie korzysta dostawa, której przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane.

Jak wynika z opisu sprawy, dla przedmiotowej działki nie opracowano planu zagospodarowania przestrzennego. Jednakże jak wskazano - decyzją nr 86/09 z dnia 30 września 2009 r. dla przedmiotowej działki ustalono warunki na budowę domu mieszkalnego w zabudowie jednorodzinnej.

Zatem, nieruchomość opisana we wniosku w momencie sprzedaży była terenem budowlanym jak stanowi art. 2 pkt 33 ustawy i zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy nie znajduje tu zastosowania. Wobec tego dostawa ta nie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dla dostawy nieruchomości niezabudowanych, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W konsekwencji, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

  1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
  2. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Przy czym warunek braku prawa do odliczenia podatku naliczonego należy odczytywać jako odnoszący się do przypadku, gdy czynność była opodatkowana, ale wynikający z tej czynności podatek naliczony nie podlegał odliczeniu.

Jak Spółka wskazała - przedmiotowa działka została nabyta od osoby fizycznej bez faktury. Zatem dostawa ta nie była opodatkowana VAT. Zatem nie wystąpił podatek naliczony, który Spółka mogłaby odliczyć. Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie dostawa ww. działki nie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ przepis ten nie miał w ogóle zastosowania.

W konsekwencji należy stwierdzić, że dostawa opisanej działki, zgodnie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy, podlegała opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 23%.

Tym samym stanowisko Spółki, że sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości nie podległa opodatkowaniu podatkiem VAT i należało zastosować dla tej dostawy zwolnienie od podatku VAT należało uznać za nieprawidłowe.

Należy wskazać, że z uwagi na to, że z treści wniosku wynika, że przedmiotem wniosku jest zastosowanie zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, wskazanie przez Spółkę w pytaniu oraz stanowisku art. 44 ust. 1 pkt 9 uznano za omyłkę pisarską.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 0/0, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.