0114-KDIP1-2.4012.107.2017.1.PC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy sprzedaży działek

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2017 r. (data wpływu 18 kwietnia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy sprzedaży działek – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy sprzedaży działek.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Gmina (dalej: „Gmina”, „Wnioskodawca”) z dniem 1 października 2013 roku zarejestrowała się jako czynny podatnik VAT. Gmina w okresie od 4 lipca 2008 r, do końca 2010 r. była zarejestrowanym podatnikiem VAT i posiadała własny Numer Identyfikacji Podatkowej. Na początku 2011 r. (14 stycznia 2011 r.) Gmina złożyła zgłoszenie VAT-R aktualizujące dane Gminy, w którym zadeklarowała, że od 1 stycznia 2011 r. będzie korzystała ze zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Od tego momentu, tj. od 1 stycznia 2011 r. do 30 września 2013 r. Gmina korzystała ze zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa powyżej.

W związku z powstaniem samorządów gminnych i nadaniu osobowości prawnej gminom organy administracji rządowej zarządzające majątkiem Skarbu Państwa zostały zobowiązanego do przekazania na rzecz gmin nieruchomości i mienia ruchomego zgodnie z ustawą z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 z późn. zm.). W konsekwencji część mienia ogólnonarodowego (państwowego) stała się własnością gmin, czyli nastąpiła komunalizacja.

Gmina na mocy decyzji Wojewody z dnia 28 stycznia 1993 roku nabyła nieruchomości gruntowe o nr ewid. 463 i 464 położone.

Na mocy decyzji Wojewody z dnia 9 marca 1999 roku nabyła nieruchomość gruntową o nr ewid. 462/2.

Działka nr 462/2

Działka nr 462/2 ujawniona została w Księdze Wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy. Z wypisu z rejestru gruntów z dnia 13.02.2017 r. wynika , że działka nr 462/2 stanowi sady o obszarze 0,03 ha.

Zgodnie z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy z dnia 29 czerwca 2012 r. działka nr 462/2 znajduje się w terenie M1-„obszary zabudowy jednorodzinnej z usługami”. Działka znajduje się w strefie „A” - wszelkie działania inwestycyjne można prowadzić po uzyskaniu pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Działka jest niezabudowana, położona jest w sąsiedztwie zespołu dworsko-pałacowego, zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, magazynowo - składowej, dawnego ośrodka zdrowia. Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej o nawierzchni asfaltowej. Istnieje możliwość uzbrojenia w energię elektryczną, sieć wodociągową i gazową.

Dla w/w działki była wydana decyzja o warunkach zabudowy Decyzja Wójta gminy z dnia 7 czerwca 2016 r.

Działka nr 463

Działka nr 463 ujawniona została w Księdze Wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy. Z wypisu z rejestru gruntów z dnia 13 lutego 2017 r. wynika, że działka nr 462/2 stanowi grunty orne i pastwiska trwałe o obszarze 0,55 ha.

Zgodnie z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy z dnia 29 czerwca 2012 r. działka nr 463 znajduje się w terenie M1-„obszary zabudowy jednorodzinnej z usługami”. Działka znajduje się w strefie „A” - wszelkie działania inwestycyjne można prowadzić po uzyskaniu pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Działka jest niezabudowana, położona jest w sąsiedztwie zespołu dworsko-pałacowego, zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, magazynowo - składowej, dawnego ośrodka zdrowia. Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej o nawierzchni asfaltowej. Istnieje możliwość uzbrojenia w energię elektryczną, sieć wodociągową i gazową.

Dla w/w działki była wydana decyzja o warunkach zabudowy Decyzja Wójta gminy z dnia 7 czerwca 2016 r.

Działka nr 464

Działka nr 464 ujawniona została w Księdze Wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy. Z wypisu z rejestru gruntów z dnia 13 lutego 2017 r. wynika, że działka nr 464 stanowi grunty orne o obszarze 0,35 ha.

Zgodnie z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy z dnia 29 czerwca 2012 r. działka nr 463 znajduje się w terenie M1-„obszary zabudowy jednorodzinnej z usługami”. Działka znajduje się w strefie „A” - wszelkie działania inwestycyjne można prowadzić po uzyskaniu pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Działka jest niezabudowana, położona jest w sąsiedztwie zespołu dworsko-pałacowego, zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, magazynowo - składowej, dawnego ośrodka zdrowia. Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej o nawierzchni asfaltowej. Istnieje możliwość uzbrojenia w energię elektryczną, sieć wodociągową i gazową.

Dla w/w działki była wydana decyzja o warunkach zabudowy Decyzja Wójta Gminy z dnia 7 czerwca 2016 r.

Gmina od dnia 1 stycznia 2004 r. nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z ustawą z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2015 r. poz. 1777) Gmina posiada:

  • Uchwałę Rady gminy z dnia 28 listopada 2016 r. w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji gminy - miejscowość ... nie jest objęta obszarem rewitalizacji,
  • Uchwałę Rady Gminy z dnia 19 grudnia 2016 r. o przystąpieniu do opracowania gminnego Programu Rewitalizacji, o której mowa w art. 8 w/w ustawy. Gmina nie podjęła uchwały w sprawie ustanowienia na obszarze rewitalizacji Specjalnej Strefy rewitalizacji, o której mowa w art. 25 w/w ustawy.

W dniu 2 października 2015 r w drodze przeprowadzonych rokowań po piątym przetargu ustnym nieograniczonym zakończonym wynikiem negatywnym został wyłoniony nabywca wyżej wymienionych działek o nr ew. 462/2, 463, 464. W dniu 22 października 2015 r. została sporządzona w formie aktu notarialnego przedwstępna umowa sprzedaży, określająca termin zawarcia właściwej umowy sprzedaży do dnia 31 stycznia 2016 roku. Następnie był sporządzony w formie aktu notarialnego aneks do przedwstępnej umowy sprzedaży z dnia 28 stycznia 2016 r. wydłużający termin zawarcia umowy sprzedaży do dnia 30 czerwca 2016 r. Kolejnym aneksem z dnia 14 lipca 2016 r. termin ten został przesunięty na dzień 31 grudnia 2016 r.

W międzyczasie w dniu 7 czerwca 2016 r. na wniosek Kupującego została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla budowy Ośrodka Rehabilitacji Leczniczej, która do dnia dzisiejszego nie została wygaszona. Ostatecznie sprzedaż nie doszła do skutku, ponieważ kupujący nie otrzymał dofinansowania ze środków unijnych na planowaną inwestycję - budowę Ośrodka Rehabilitacji Leczniczej.

Obecnie Gmina zamierza ponownie ogłosić przetarg na sprzedaż nieruchomości gruntowych o nr ew. 462/2, 463, 464.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do zastosowania przy sprzedaży wyżej opisanych nieruchomości gruntowych niezabudowanych zwolnienie z podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie przy zbyciu nieruchomości gruntowych niezabudowanych będzie przysługiwać zwolnienie na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, który stanowi, iż zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Niezabudowane działki o nr ewid. 462/2, 463, 464 stanowią grunty orne, pastwiska trwałe i sady. Dla w/w nieruchomości została wprawdzie wydana decyzja o warunkach zabudowy dla budowy Ośrodka Rehabilitacji Leczniczej, ale inwestycja ta nie będzie na tych działkach realizowana, ponieważ inwestor wycofał się z ich zakupu. W takim przypadku, zdaniem wnioskodawcy, w/w działki powinny być traktowane jako nieobjęte decyzją o warunkach zabudowy, a ich przyszłe zbycie jako dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

W świetle ww. przepisów grunty spełniają definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień.

I tak stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Definicja terenów budowlanych zawarta została w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zatem zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie stanowią one terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.

Zwrócić należy w tym miejscu uwagę na ustawę z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 778 z późn. zm.), która – zgodnie z art. 1 ust. 1 – określa:

  1. zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej,
  2. zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy

- przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

  1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
  2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina - czynny podatnik VAT na mocy dwóch decyzji Wojewody z dnia 28 stycznia 1993 r. i z dnia 9 marca 1999 r. nabyła nieruchomości gruntowe o nr ewid. 462/2, 463 i 464 . Wszystkie działki są niezabudowane.

Dla w/w działek została wydana decyzja o warunkach zabudowy z dnia 7 czerwca 2016 r. dla budowy Ośrodka Rehabilitacji Leczniczej, która do dnia dzisiejszego nie została wygaszona.

Jednocześnie – jak Wnioskodawca wskazał we wniosku – Gmina od dnia 1 stycznia 2004 r. nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Obecnie Gmina zamierza ogłosić przetarg na sprzedaż nieruchomości gruntowych o nr ew. 462/2, 463, 464. Wnioskodawca ma wątpliwości czy przy sprzedaży opisanych działek znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotowe działki są terenami niezabudowanymi dla którym Wnioskodawca nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla działek została jednak wydana decyzja o warunkach zabudowy.

Jak wynika z treści art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy w przypadku terenów niezabudowanych sprzedaż nie korzysta ze zwolnienia gdy tereny są przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zatem skoro przedmiotowe działki zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy są przeznaczone pod budowę, to tym samym stanowią one tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Bez znaczenia w analizowanej sprawie pozostaje fakt, że inwestycja polegająca na budowie Ośrodka Rehabilitacji leczniczej nie będzie na tych działkach realizowana ponieważ inwestor wycofał się z zakupu.

W konsekwencji transakcja dostawy działek o nr 462/2, 463 464 położonych nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym przy zbyciu niezabudowanych nieruchomości gruntowych będzie przysługiwać zwolnienie na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy należało uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.