0113-KDIPT1-1.4012.664.2018.2.WL | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Brak opodatkowania darowizny działek, wraz z wybudowanym na nich rondem

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 sierpnia 2018 r. (data wpływu 23 sierpnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 października 2018 r. (data wpływu 17 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania darowizny działek wraz z wybudowanym na nich rondem - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania darowizny działek wraz z wybudowanym na nich rondem.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 10 października 2018 r. w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Gmina ... jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina prowadzi działalność statutową, realizuje zadania własne i zlecone. Gmina zawarła z Województwem ... Porozumienie w sprawie powierzenia Gminie ... realizacji zadania pt. „...”, w zakresie realizacji robót budowlanych, będącego zadaniem własnym Województwa ... oraz przekazania pomocy rzeczowej na rzecz Województwa ... od Gminy .... Realizacja ww. zadania ma na celu poprawić bezpieczeństwo użytkowników drogi wojewódzkiej nr .... Obejmuje ono rozbudowę skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr .... Polega ona na następujących robotach budowlanych: wykonanie robót budowlanych wraz z nadzorem, uzyskanie wszelkich wymaganych przepisami prawa pozwoleń, decyzji, opinii, uzgodnień i zatwierdzeń oraz dokonanie odpowiednich zgłoszeń i powiadomień, opracowanie projektu tymczasowej organizacji ruchu wraz z uzyskaniem jego zatwierdzenia. W ramach tego zadania wybudowano rondo im. ..., na mocy tego Porozumienia Gmina ... zobowiązała się przekazać Województwu ... w formie darowizny nakłady inwestycyjne w postaci ronda wraz z działkami, na których zostało ono wybudowane. Przy ponoszeniu nakładów na inwestycję w postaci rozbudowy skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr ... Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zadanie zostało zakończone w II połowie 2017 r. Gmina ... zobowiązała się przekazać pomoc rzeczową w wysokości 100% na realizację przedmiotowego zadania, rozumianą jako poniesienie wydatków inwestycyjnych na powierzone zadania. Realizując zapisy Porozumienia Gmina ... planuje przekazać na rzecz Województwa ... darowiznę w formie nieruchomości zabudowanej tj. działki plus nakłady inwestycyjne poczynione w tych działkach w postaci ronda wraz z działkami, na których zostało ono wybudowane. Rondo zostało wybudowane na pięciu działkach, działki o numerach: 466/2, 465/3, 467/2, 68/1, 861. Działka nr 466/2 i działka nr 68/1 zostały nabyte odpłatnie od osoby fizycznej. Ww. działki są w całości wykorzystywane na cele prowadzenia działalności publiczno-prawnej. W związku z tym, że nabycie tych działek nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w związku z tym nie wystąpił tutaj podatek VAT. Gmina ... nie miała więc możliwości odliczenia podatku VAT. Nabycie działki nr 467/2 nastąpiło nieodpłatnie od .... Zgodnie z paragrafem 2 ust. 2 aktu notarialnego ... z dnia 06.05.2016 r. ww. działka została wykorzystywana wyłącznie na cele prowadzonej działalności publiczno-prawnej. W związku z tym, że sprzedaż gruntów nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w tym przypadku również nie wystąpił podatek VAT. Natomiast działki o numerach 465/3 i 861 zostały przekazane Gminie nieodpłatnie w drodze decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydanej przez Starostę .... Również w tym przypadku nie wystąpił podatek VAT, więc Gmina nie miała prawa do odliczenia podatku VAT. Należy dodać, że ww. działki są przeznaczone na jezdnię oraz pas zieleni, czyli są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzonej działalności publiczno-prawnej. Nie służą do innych celów, jak np. usługi, handel, dzierżawa, czy cele mieszkaniowe.

Dnia 17.04.2018 r. Rada Miejska w ... podjęła Uchwałę Nr ... w sprawie darowizny prawa własności nieruchomości gminnych na rzecz Województwa .... Zgodnie z tą Uchwałą Rada Miejska w ... wyraziła zgodę na przekazanie ww. darowizny Województwu ...

W piśmie z dnia 10 października 2018 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, na pytanie Organu „Należy jednoznacznie wskazać czy z tytułu nabycia działek nr 466/2, 68/1, 467/2, 465/3 i 861 Wnioskodawcy przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Odpowiedzi należy udzielić osobno dla każdej z ww. działek.” Wnioskodawca wskazał, iż:

  1. Działka nr 466/2 - została nabyta od osoby fizycznej, jest w całości wykorzystywana na cele prowadzenia działalności-publiczno-prawnej, przy nabyciu nie występował tutaj podatek VAT, w związku z tym Gmina nie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
  2. Działka nr 68/1 - została nabyta od osoby fizycznej, jest w całości przeznaczona na cele publiczno-prawne, przy jej nabyciu również nie występował tutaj podatek VAT, w związku z tym Gmina nie miała prawa do obniżenia w całości lub w części kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
  3. Działka nr 467/2 - została nabyta nieodpłatnie od ..., jest w całości przeznaczona na prowadzenia działalności o charakterze publicznoprawnych, w tym przypadku również nie występował podatek VAT, w związku z tym Gmina nie miała prawa do obniżenia w całości lub w części kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
  4. Działka nr 465/3 - została przekazana Gminie nieodpłatnie w drodze decyzji o zezwolenie na realizację inwestycji drogowych wydanej przez Starostę ..., działka ta jest przeznaczona na jezdnię, pas zieleni, czyli jest wykorzystywana wyłącznie do działalności publiczno-prawnej, w związku z tym, że przy nabyciu nie występował podatek VAT, Gmina nie miała prawa do obniżenia w całości lub w części kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
  5. Działka nr 861 - została przekazana Gminie nieodpłatnie w drodze decyzji o zezwolenie na realizację inwestycji drogowych wydanej przez Starostę ..., działka ta jest wykorzystywana do prowadzenia działalności publiczno-prawnej, np. przeznaczenie na jezdnię pas zieleni, itp. w związku z tym, że działka została nabyta nieodpłatnie, nie występował tutaj podatek VAT, w związku z tym również w tym przypadku Gmina nie miała prawa do obniżenia w całości lub w części kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przedmiotowa darowizna będzie podlegała opodatkowaniu w myśl art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie darowizny w formie nakładów inwestycyjnych w postaci ronda wraz z działkami, na których zostało ono wybudowane na rzecz Województwa ... nie będzie podlegało opodatkowaniu w myśl art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. od podatku od towarów i usług, gdyż przy nabyciu nie występował podatek VAT do odliczenia (Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Przez pojęcie „dostawy towarów”, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Interpretując zawarty w ww. artykule zwrot „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy podkreślić, że jest to czynność, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Uznaje się przy tym, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”. Istotny jest przede wszystkim aspekt ekonomiczny, a nie prawny transakcji, w ramach której podatnik przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania towarami jak właściciel. Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować podobnie jak właściciel.

Natomiast jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 oraz – w przypadku świadczenia usług – w art. 8 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia;
  2. wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W myśl art. 7 ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Omawiany przepis jest odpowiednikiem art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, zgodnie z którym, za dostawę towarów uznaje się wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. sprzedaż, zamiana (nieruchomości i ruchomości), wynajem, dzierżawa, umowy prawa cywilnego (nazwane i nienazwane).

Zatem Gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Wskazać należy, że stosownie do treści art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.), zwanej dalej k.c., przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Natomiast w świetle art. 890 § 1 k.c., oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Powyższy wymóg koresponduje z treścią art. 158 k.c., w myśl którego, umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.

Jak wynika z powyższego, darowizna jest umową cywilnoprawną uregulowaną w Kodeksie cywilnym, cechującą się nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, że darowizna nieruchomości jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), dla zamierzonej czynności Gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że z tytułu nabycia działek nr: 466/2, 68/1, 467/2, 465/3 i 861 Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz przy ponoszeniu nakładów na inwestycję w postaci rozbudowy skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr ... Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, a przedmiotowe działki są przeznaczone na jezdnię oraz pas zieleni, czyli są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzonej działalności publiczno-prawnej.

Zatem czynność nieodpłatnego przekazania w formie darowizny działek wraz z wybudowanym na nich rondem, na rzecz Województwa, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. W analizowanej sprawie nie zostaną spełnione bowiem warunki określone w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy, stanowiące podstawę do uznania nieodpłatnego przekazania wskazanych we wniosku towarów za czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów.

Podsumowując, darowizna przez Wnioskodawcę na rzecz Województwa działek wraz z wybudowanym na nich rondem, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem przy nabyciu przedmiotowych działek oraz przy rozbudowie skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr ... Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, niniejsza interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wrocławiu, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.