0112-KDIL2-1.4012.245.2018.2.SS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Interpretacja przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT zamiany działki niezabudowanej nr 409/7, 613, 754; w zakresie zwolnienia od podatku VAT zamiany działki niezabudowanej nr 628; w zakresie opodatkowania podatkiem VAT zamiany działki niezabudowanej nr 515 i 623 oraz w zakresie opodatkowania podatkiem VAT zamiany działki nr 1054/1, 409/1, 138/12, części działki nr 511 oraz działek znajdujących się w użytkowaniu wieczystym innych podmiotów.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2018 r. (data wpływu 15 maja 2018 r.), uzupełnionym pismami z dnia: 15 maja 2018 r. (data wpływu 21 maja 2018 r.), 27 czerwca 2018 r. (data wpływu 3 lipca 2018 r.) oraz 18 i 23 lipca 2018 r. (data wpływu 24 i 25 lipca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

  • prawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT zamiany działki niezabudowanej nr 409/7, 613, 754,
  • nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT zamiany działki niezabudowanej nr 628,
  • nieprawidłowe – w zakresie opodatkowania podatkiem VAT zamiany działki niezabudowanej nr 515 i 623,
  • prawidłowe – w zakresie opodatkowania podatkiem VAT zamiany działki nr 1054/1, 409/1, 138/12, części działki nr 511 oraz działek znajdujących się w użytkowaniu wieczystym innych podmiotów.

UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w ww. zakresach. Wniosek uzupełniono w dniach: 21 maja 2018 r. oraz 3, 24 i 25 lipca 2018 r. poprzez potwierdzenie uiszczenia opłaty, doprecyzowanie opisu sprawy oraz wskazanie adresu elektronicznej skrzynki podawczej Powiatu w systemie e-PUAP.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Starosta, reprezentujący Skarb Państwa, zamierza zawrzeć jedną umowę zamiany z Gminą, w formie aktu notarialnego, bez obowiązku dopłat pieniężnych, w przypadku różnej wartości nieruchomości zamienianych.

Na mocy tej umowy, Skarb Państwa nabędzie własność działki nr 159/12 (karta mapy 1), zabudowanej budynkiem szkolnym, dwukondygnacyjnym, oddanym do użytkowania w roku 1952 oraz boiskiem wielofunkcyjnym, stanowiącej własność Gminy, w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położonej na terenach usług publicznych i w niewielkiej części na terenach zabudowy usługowej.

W zamian za to Gmina nabędzie własność następujących działek, stanowiących obecnie własność Skarbu Państwa:

  • działka nr 409/1 (k.m.3), o pow. 2,2372 ha, niezabudowana, w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów i magazynów, obiektów handlu hurtowego;
  • działka nr 138/12 (k.m.1), o pow. 0,7433 ha, niezabudowana, stanowiąca pastwisko, w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach usług sportu i rekreacji (277 m2), a w części poza obszarem ww. planu, zgodnie ze studium uwarunkowań i zagospodarowana przestrzennego, na terenach łąk, upraw polowych, gastronomii, ochrony zdrowia i opieki społecznej;
  • działka nr 515 (k.m.5), o pow. 1,4026 ha, niezabudowana, stanowiąca teren zadrzewiony i zakrzewiony, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach lasów, dróg i zabudowy usług publicznych;
  • działka nr 511 (k.m.5), o pow. 0,5980 ha, niezabudowana, częściowo zadrzewiona, rolna, w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest częściowo na terenach dróg publicznych, częściowo poza ww. planem;
  • działka nr 963/2 (k.m.4), o pow. 0,2820 ha, niezabudowana, stanowiąca grunty orne, brak dla niej planu zagospodarowania przestrzennego Gminy, w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenach upraw polowych;
  • działka nr 1054/1 (k.m.5), o pow. 0,0410 ha, zabudowana obiektem stacji transformatorowej, w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach wydzielonych urządzeń infrastruktury technicznej – elektroenergetyka, w operacie ewidencji gruntów Starostwa Powiatowego zapisana jako tereny mieszkaniowe;
  • działka nr 73 (k.m.1), o pow. 0,3500 ha, niezabudowana, stanowiąca las V klasy, nie objęta planem zagospodarowania przestrzennego Gminy, w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach lasów;
  • działka nr 754 (k.m.5), o pow. 0,2507 ha, niezabudowana, stanowiąca lasy, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach lasów;
  • działka nr 613 (k.m.5), o pow. 0,1040 ha, niezabudowana, stanowiąca las klasy V, w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach lasów;
  • działka nr 623 (k.m.5), o pow. 0,5980 ha, niezabudowana, stanowiąca lasy, w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach lasów (5456 m2) oraz dróg publicznych (524 m2);
  • działka nr 628 (k.m.5), o pow. 0,3740 ha, niezabudowana, stanowiąca las, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach lasów;
  • działka nr 509/7 (k.m.4), o pow. 0,0751 ha, teren niezabudowany, brzeg rzeki, nie objęty planem zagospodarowania przestrzennego;
  • działka nr 409/7 (k.m.3), o pow. 0,0646 ha, niezabudowana, stanowiącą łąki klasy IV, w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach rolniczych;
  • działka nr 3 (k.m.1), o pow. 0,5150 ha, niezabudowana, grunty rolnicze, nie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy; działka nr 415/10 (k.m.3), o pow. 7,3532 ha, w użytkowaniu wieczystym, teren przemysłowy, niezabudowany, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, obiektów handlu hurtowego;
  • działka nr 442/4 (k.m.3), o pow. 2,9033 ha, w użytkowaniu wieczystym Gminy, zabudowana stadionem miejskim, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach usług sportu;
  • działka nr 889/2 (k.m.4), o pow. 0,2727 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów i handlu hurtowego;
  • działka nr 894/3 (k.m.4), o pow. 0,0169 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów i handlu hurtowego;
  • działka nr 942/1 (k.m.4), o pow. 0,7441 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, handlu hurtowego;
  • działka nr 942/6 (k.m.4), o pow. 0,0512 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, handlu hurtowego;
  • działka nr 947/4 (k.m.4), o pow. 0,3596 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, handlu hurtowego;
  • działka nr 947/11 (k.m.4), o pow. 0,3405 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy zapisana jako tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów, obiektów handlu hurtowego;
  • działka nr 947/12 (k.m.4), o pow. 0,3140 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, obiektów handlu hurtowego;
  • działka nr 947/13 (k.m.4), o pow. 0,6575 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, niezabudowana, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz obiektów handlu hurtowego;
  • działka nr 947/18 (k.m.4), o pow. 0,0066 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, handlu hurtowego;
  • działka nr 947/20 (k.m.4), o pow. 0,5262 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana obiektami, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, handlu hurtowego;
  • działka nr 947/31 (k.m.4), o pow. 0,2387 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów i handlu hurtowego;
  • działka nr 947/19 (k.m.4), o pow. 0,1518 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów;
  • działka nr 947/21 (k.m.4), o pow. 0,0133 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, handlu hurtowego;
  • działka nr 947/16 (k.m.4), o pow. 0,0448 ha, zabudowana (...), znajdująca się w użytkowaniu wieczystym (...), w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, obiektów handlu hurtowego; działka nr 947/17 (k.m.4), o pow. 8,2285 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, obiektów handlu hurtowego;
  • działka nr 947/22 (k.m.4), o pow. 0,3813 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, obiektów handlu hurtowego;
  • działka nr 947/29 (k.m.4), o pow. 0,1674 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, obiektów handlu hurtowego;
  • działka nr 947/23 (k.m.4), o pow. 0,5428 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów;
  • działka nr 947/24 (k.m.4), o pow.0,1257 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, handlu hurtowego;
  • działka nr 947/25 (k.m.4), o pow. 4,3158 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, handlu hurtowego;
  • działka nr 947/28 (k.m.4), o pow. 0,0551 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, handlu hurtowego;
  • działka nr 947/30 (k.m.4), o pow. 0,3168 ha, znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, zabudowana (...), w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, handlu hurtowego.

Pismem z dnia 18 czerwca 2018 r. tutejszy Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia opisu sprawy o następujące informacje:

  1. Kiedy i w jakich okolicznościach Wnioskodawca nabył przedmiotowe działki wymienione we wniosku oraz czy w związku z ich nabyciem przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT?
  2. Czy stacja transformatorowa, znajdująca się na działce nr 1054/1, stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 i 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332, z późn. zm.)?
  3. Czy w odniesieniu do ww. obiektu doszło już do jego pierwszego zasiedlenia? Jeżeli tak, to kiedy?
  4. Czy między pierwszym zasiedleniem, a planowaną zamianą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
  5. Czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem/wybudowaniem stacji transformatorowej, znajdującej się na działce nr 1054/1?
  6. Czy stacja transformatorowa była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej?
  7. W jaki sposób ww. obiekt był/jest wykorzystywany przez Zainteresowanego od momentu nabycia/wybudowania do momentu planowanej zamiany?
  8. Czy ww. obiekt był udostępniany osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych, np. najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy o podobnym charakterze? Jeśli tak, to czy w całości, czy w części (jeśli w części, to w jakiej), w jakim okresie, i czy udostępnianie było odpłatne?
  9. Czy w odniesieniu do stacji transformatorowej były ponoszone wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym – w celu zmiany wykorzystania danego obiektu lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia? Jeśli tak, to należy wskazać:
    1. czy stanowiły one co najmniej 30% wartości początkowej ww. obiektu?
    2. czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków?
  10. W przypadku, gdy ww. wydatki na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, należy wskazać, czy od ostatniego ulepszenia przekraczającego 30% wartości początkowej ww. budynku/budowli lub jej części obiekt ten został oddany do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu? Kiedy miało to miejsce oraz czy od tego momentu minął okres krótszy, czy okres dłuższy niż 2 lata?
  11. Czy w stanie ulepszonym ww. obiekt był wykorzystywany przez Zainteresowanego, do czasu zamiany, do wykonywania czynności opodatkowanych przez okres co najmniej 5 lat?
  12. Czy dla działek nr 511, 509/7 i 3 została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu?
  13. Czy dla części działki nr 138/12, która „w części poza obszarem ww. planu, zgodnie ze studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego na terenach łąk, upraw polowych, gastronomii, ochrony zdrowia i opieki społecznej”, został sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego? Jeżeli tak, to jakie jest przeznaczenie tej części działki wg tego planu? W przypadku odpowiedzi negatywnej na powyższe pytanie, należy wskazać, czy dla części tej nieruchomości została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu?
  14. Czy działki niezabudowane, wymienione w opisie sprawy, były wykorzystywane wyłącznie do działalności zwolnionej?

W odpowiedzi na wezwanie tutejszego Organu Wnioskodawca wskazał co następuje:

Ad. 1.

Skarb Państwa – Starosta jest wykazywany jako właściciel działek nr 442/4, 409/1 (k.m.3), od czasu urządzenia operatu ewidencji gruntów, tj. od około roku 1965, nie ustalono podstawy nabycia na rzecz Skarbu Państwa.

Skarb Państwa jest właścicielem działki nr 138/12 (k.m.1), na podstawie oświadczenia cywilnoprawnego Starosty z dnia 21 kwietnia 2010 r. Działka nr 515 (k.m.5), stanowi własność Skarbu Państwa na podstawie prawomocnej decyzji administracyjnej Wojewody z dnia 22 maja 1997 r.

Działka nr 511 (k.m.5), stanowi własność Skarbu Państwa na podstawie zaświadczenia Naczelnika Miasta i Gminy z dnia 15 października 1986 r.

Działka nr 963/2 (k.m.4), stanowi własność Skarbu Państwa na podstawie decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z dnia 17 sierpnia 1976 r. Działka nr 1054/1 (k.m.5), stanowi własność Skarbu Państwa od czasu urządzenia ewidencji gruntów, tj. od około 1965 r., nie ustalono podstawy prawnej nabycia na rzecz Skarbu Państwa.

Działka nr 73 (k.m.1), stanowi własność Skarbu Państwa na podstawie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia 10 września 1968 r.

Działka nr 754 (k.m.5), stanowi własność Skarbu Państwa na podstawie zaświadczenia z dnia 23 marca 2011 r.

Działka nr 613 (k.m.5), stanowi własność Skarbu Państwa na podstawie decyzji Naczelnika Gminy z dnia 28 października 1975 r.

Działka nr 623 (k.m.5), stanowi własność Skarbu Państwa na podstawie zaświadczenia Naczelnika Miasta i Gminy z dnia 15 października 1986 r.

Działka nr 628 (k.m.5), stanowi własność Skarbu Państwa na podstawie decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z dnia 2 października 1978 r.

Działka nr 509/7 (k.m.4), stanowi własność Skarbu Państwa od czasu urządzenia operatu ewidencji gruntów w roku 1965, nie ustalono podstawy prawnej nabycia przedmiotowej działki na rzecz Skarbu Państwa.

Działka nr 409/7 (k.m.3), stanowi własność Skarbu Państwa na mocy decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z dnia 31 maja 1979 r.

Działka nr 3 (k.m.1), stanowi własność Skarbu państwa na mocy decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z dnia 15 grudnia 1978 r.

Działki nr 889/2, 894/3, 942/1, 942/6 (k.m.4), stanowi własność Skarbu państwa na podstawie orzeczenia nr 21 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 12 lutego 1948 r. o przejęciu przedsiębiorstw na własność Państwa.

Działki nr 947/4, 947/11, 947/12, 947/13, 947/18, 947/20, 947/19, 947/21, 947/23, 947/24, 947/25, 947/28, 947/30, 947/31 (k.m.4), stanowią własność Skarbu Państwa od czasu urządzenia operatu ewidencji gruntów w roku 1965, nie ustalono podstawy prawnej nabycia przedmiotowych działek na rzecz Skarbu Państwa.

Działki nr 947/16, 947/17, 947/22, 947/29 (k.m.4), stanowią własność Skarbu Państwa na mocy zaświadczenia Naczelnika Miasta i Gminy z dnia 5 marca 1986 r.

W każdym z powyższych przypadków nabycie własności ww. nieruchomości przez Skarb Państwa nie powodowało przysługiwania Skarbowi Państwa – Staroście prawa do odliczenia podatku VAT. W każdym z ww. przypadków nabycie prawa własności nastąpiło przed wejściem w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca wyjaśnia, iż większość z ww. nieruchomości przeszła na własność Skarbu Państwa po II wojnie światowej, na podstawie ówczesnych dekretów o reformie rolnej, czy też majątków opuszczonych i poniemieckich. Upływ czasu oraz braki w posiadanej dokumentacji uniemożliwiają ustalenie okoliczności nabycia prawa ich własności.

Ad. 2.

Stacja transformatorowa, znajdująca się na działce nr 1054/1, stanowi budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Jest to obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Ad. 3-4.

Wnioskodawca nie posiada informacji, czy miało miejsce pierwsze zasiedlenie stacji transformatorowej w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Budynek stacji transformatorowej istnieje dłużej niż 2 lata, przed planowaną zamianą upłynie więcej niż 2 lata. Jak ustalono, budynek stacji transformatorowej nie stanowi własności Skarbu Państwa – Starosty, jest on częścią sieci energetycznej, nie stanowi części składowej gruntu ww. działki, stanowi odrębną własność przedsiębiorstwa energetycznego (prawdopodobnie (...) S.A.), stosownie do treści art. 49 Kodeksu cywilnego.

Ad. 5.

Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem/wybudowaniem stacji transformatorowej, znajdującej się na działce nr 1054/1.

Ad. 6-7.

Wnioskodawca w żaden sposób nie wykorzystywał stacji transformatorowej/budynku stacji transformatorowej w przeszłości, jak również nie wykorzystuje obecnie, ani do chwili zamiany.

Ad. 8.

Transformator jest wykorzystywany jedynie przez przedsiębiorstwo energetyczne, w domyśle (...) S.A. Skarb Państwa – Starosta nie wynajmował, nie wydzierżawiał, nie użyczał, ani nie zawierał żadnej innej umowy nazwanej lub nienazwanej, której przedmiotem byłaby ww. stacja transformatorowa lub jej część.

Ad. 9-11.

Skarb Państwa – Starosta nie ponosił wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym obiektu lub w celu znaczącej zmiany warunków zasiedlenia.

Ad. 12.

Jak wynika z informacji udzielonej przez Burmistrza, dla działek nr 511, 509/7 i 3 nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Ad. 13.

Dla części działki nr 138/12 nie ma obowiązującego planu miejscowego, w stosunku do części ww. działki została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (kopia w załączeniu). Jednocześnie podejmowane są czynności prawne zmierzające do użyczenia ww. działki na rzecz Gminy w celu budowy przystani turystycznej na rzece, na okres do zawarcia umowy zamiany, nie dłużej jednak niż 3 lata.

Ad. 14.

Wszystkie działki niezabudowane były wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem, tj. zgodnie z użytkiem wskazanym w operacie ewidencji gruntów oraz zgodnie z przeznaczeniem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Skarb Państwa – Starosta nie wynajmował, nie wydzierżawiał, nie użyczał, ani nie zawierał żadnej innej umowy nazwanej lub nienazwanej, której przedmiotem byłyby działki niezabudowane, opisane we wniosku, z wyjątkiem działki nr 409/1, która została użyczona na okres od dnia 22 maja 2017 r. do dnia 22 sierpnia 2017 r., na rzecz Nadleśnictwa, z przeznaczeniem na okazjonalny parking dla samochodów osób biorących udział w obchodach 25-lecia wybuchu pożaru na tym terenie. Umowa ta miała charakter bezpłatny.

Ponadto Wnioskodawca informuje, iż nieruchomości niezabudowane nie były przez Skarb Państwa – Starostę wykorzystywane do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Nadto, na zadane w wezwaniu z dnia 18 czerwca 2018 r. pytanie, czy przedmiotem zamiany są same działki gruntu nr: 442/4, 889/2, 894/3, 942/1, 942/6, 947/4, 947/11, 947/12, 947/16, 947/17, 947/18, 947/19, 947/20, 947/21, 947/22, 947/23, 947/24, 947/25, 947/28, 947/29, 947/30 i 947/31 bez posadowionych na ich powierzchni obiektów, które są w użytkowaniu wieczystym innych podmiotów wymienionych w opisie sprawy, Zainteresowany wskazał, iż w przypadku działek, znajdujących się w użytkowaniu wieczystym, przedmiotem zamiany będą działki gruntu bez obiektów posadowionych na nich, które stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności i posiadają urządzoną odrębną księgę wieczystą.

Natomiast, w piśmie z dnia 18 lipca 2018 r. Zainteresowany wskazał, że działka nr 415/10 (arkusz mapy 3), o pow. 7,3532 ha, została nabyta na rzecz Skarbu Państwa na mocy orzeczenia Ministra Leśnictwa nr 8 z dnia 16 listopada 1948 r. o przejściu przedsiębiorstw na własność Państwa. Okoliczności nabycia z uwagi na upływ czasu nie są znane. W latach późniejszych (również w dacie nabycia) na przedmiotowej nieruchomości znajdował się tartak państwowy. W związku z przedmiotowym nabyciem Skarbowi Państwa nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, który zresztą w momencie nabycia nie istniał.

Ponadto, w piśmie z dnia 23 lipca 2018 r. Wnioskodawca poinformował, iż dla działki nr 963/2 (arkusz mapy 4), oraz działki nr 73 (arkusz mapy 1), nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zamiana nieruchomości, opisanych w pkt 74, która nastąpi pomiędzy Skarbem Państwa – Starostą, a Gminą, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług VAT, czy też będzie zwolniona z ww. podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, umowa zamiany, która zostanie zawarta pomiędzy Skarbem Państwa, a Gminą, będzie częściowo opodatkowana podatkiem od towarów i usług (VAT), a częściowo będzie od niego zwolniona, w zależności od tego, czy dana nieruchomość podlegająca zamianie będzie miała charakter terenu niezabudowanego, innego niż tereny budowlane.

Umowa zamiany, co do zasady, stanowi odpłatna dostawę towarów, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Podstawą opodatkowania będzie wartość rynkowa zamienianych nieruchomości, a to z uwagi na fakt, iż zamiana odbędzie się bez obowiązku stosowania dopłat w przypadku różnicy pomiędzy wartościami nieruchomości zamienianych.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, dostawa terenów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane jest zwolniona z podatku.

W ocenie Wnioskodawcy, oznacza to, iż zwolnione z podatku będą te tereny, które są faktycznie niezabudowane, a jednocześnie nie są przeznaczone pod budowę (tereny budowlane). Przeznaczenie pod budowę wynika zasadniczo z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego danej gminy lub w przypadku jego braku ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego danej gminy.

Ustalając, czy dana nieruchomość będzie obciążona podatkiem, Wnioskodawca wziął pod uwagę następujące parametry: stan faktyczny nieruchomości, przeznaczenie nieruchomości w planie zagospod. przestrzennego, a w przypadku jego braku – w studium uwarunkowań i kierunków zagospod. przestrzennego, pomocniczo zapisy w operacie ewidencji gruntów.

W ramach powyższej analizy ustalono, iż część z nieruchomości podlegających zamianie stanowi tereny niezabudowane, inne niż tereny budowlane, wobec czego będzie zwolniona w całości z podatku od towarów i usług, a to na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy. Będą to następujące działki: 754, 613, (k.m.5), 963/2 (k.m.5), 73 (k.m.1), 509/7 (k.m.4), 409/7 (k.m.3), 3 (k.m.1).

Ponadto, z podatku VAT zwolniona będzie dostawa działki nr 159/12, zabudowana budyniem szkoły, a to w trybie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy. Działka ta została nabyta przez Gminę z mocy prawa, w trybie przepisów ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191, z późn. zm.), co zostało następnie potwierdzone decyzją Wojewody z dnia 24 grudnia 1997 r. Nieruchomość ta była przez Gminę wykorzystywana jako szkoła publiczna.

Niektóre spośród zamienianych działek będą opodatkowane częściowo – będzie to działka nr 511 (k.m.5), która będzie opodatkowana w części, która w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod tereny usług (w pozostałej części, stanowiącej teren niezabudowany – zakrzewiony, las – będzie zwolniona z podatku); działka nr 515 (k.m.5), – w części znajdującej się w planie zagospodarowania przestrzennego na terenach dróg publicznych; działka nr 623 (k.m.5), w części o pow. 524m2, znajdującej się zgodnie z ww. planem na terenach dróg publicznych.

Pozostałe działki, spośród wymienionych w pkt 74 wniosku, będą w całości podlegały podatkowi od towarów i usług. Działki te są już zabudowane albo też zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy są przeznaczone pod zabudowę.

Nadmienić należy, iż w przypadku działek znajdujących się w użytkowaniu wieczystym innych podmiotów (...), przedmiotem zamiany są tylko nieruchomości gruntowe. Wszelkie obiekty posadowione na ich powierzchni stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności i nie będą stanowiły przedmiotu zamiany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:
  • prawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT zamiany działki niezabudowanej nr: 409/7, 613, 754,
  • nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT zamiany działki niezabudowanej nr 628,
  • nieprawidłowe – w zakresie opodatkowania podatkiem VAT zamiany działki niezabudowanej nr 515 i 623,
  • prawidłowe – w zakresie opodatkowania podatkiem VAT zamiany działki nr 1054/1, 409/1, 138/12, części działki nr 511 oraz działek znajdujących się w użytkowaniu wieczystym innych podmiotów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

  1. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
  2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
  3. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
  4. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
  5. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
  6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
  7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość zarówno gruntowa, jak i zabudowana spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż, jak również oddanie gruntu w użytkowanie oraz zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem (towarem – w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy) na rzecz użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak i w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, jak przy dokonywaniu sprzedaży gruntu przez właściciela. W świetle powołanego przepisu art. 7 ustawy, odpłatne przeniesienie prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowi dostawę towarów.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Według art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Zatem, aby wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:

  1. dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy,
  2. odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 995, z późn. zm.), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Stosownie do art. 2 ust. 2 cyt. ustawy, powiat ma osobowość prawną, a samodzielność powiatu, w myśl ust. 3 tego artykułu, podlega ochronie sądowej.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121, z późn. zm.), organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy wykonawcze.

Co do zasady – opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym nie wynika z nich, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną – zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

W myśl art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.) – przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.

Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy.

Przepis art. 604 Kodeksu cywilnego daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży.

Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce ceny świadczenia pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Zamiana nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi nieruchomościami jak właściciel.

Biorąc powyższe pod uwagę, zamianę nieruchomości w świetle ustawy o podatku od towarów i usług traktuje się jako odpłatną dostawę towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Natomiast, zgodnie z art. 158 Kodeksu cywilnego – umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione. Zatem umowa przeniesienia własności nieruchomości (również w drodze zamiany) jest czynnością cywilnoprawną.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w związku z zamianą przedmiotowych nieruchomości, należących do Skarbu Państwa, wystąpi Powiat. Wynika to bowiem z faktu, iż Skarb Państwa – jako osoba prawna, niemająca własnych organów – zamianę nieruchomości zleca, jako zadanie z zakresu administracji rządowej, Staroście. Taka procedura ustanowiona została w powołanym art. 11 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przez dosłowne wskazanie podmiotu reprezentującego Skarb Państwa przy realizacji sprzedaży nieruchomości. Starosta z kolei – stosownie do treści art. 34 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym – kieruje sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz. Dokonując zatem czynności o charakterze cywilnoprawnym (które ze względu na swój charakter nie korzystają z wyłączenia od opodatkowania wskazanego w art. 15 ust. 6 ustawy), a przez to tworząc zdarzenie mające skutki podatkowe, wykonuje je w ramach działalności gospodarczej. Uwzględniając jednakże fakt, że podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (Powiatu i Starostwa Powiatowego) jest wyłącznie Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego posiadająca osobowość prawną oraz że nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej Powiatu i Starostwa Powiatowego w zakresie VAT, podatek od towarów i usług związany ze sprzedażą ww. nieruchomości, należącej do Skarbu Państwa, reprezentowanego w związku z dostawą przez Starostę, zobowiązany jest rozliczyć Powiat.

W konsekwencji, w odniesieniu do opisanej we wniosku czynności cywilnoprawnej, polegającej na zamianie nieruchomości gruntowych, Powiat nie będzie korzystać z wyłączenia określonego w art. 15 ust. 6 ustawy, a w efekcie – wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Tym samym, opisana we wniosku czynność będzie stanowiła dla Powiatu odpłatną dostawę towarów, która na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Starosta, reprezentujący Skarb Państwa, zamierza zawrzeć jedną umowę zamiany z Gminą, w formie aktu notarialnego, bez obowiązku dopłat pieniężnych, w przypadku różnej wartości nieruchomości zamienianych. Na mocy tej umowy, Skarb Państwa nabędzie własność działki nr 159/12, zabudowanej budynkiem szkolnym, dwukondygnacyjnym, oddanym do użytkowania w roku 1952 oraz boiskiem wielofunkcyjnym, stanowiącej własność Gminy. W zamian za to Gmina nabędzie własność ww. działek, stanowiących obecnie własność Skarbu Państwa. Nabycie własności ww. nieruchomości przez Skarb Państwa nie powodowało przysługiwania Skarbowi Państwa – Staroście prawa do odliczenia podatku VAT. W każdym z ww. przypadków nabycie prawa własności nastąpiło przed wejściem w życie ustawy o podatku od towarów i usług. Większość z ww. nieruchomości przeszła na własność Skarbu Państwa po II wojnie światowej, na podstawie ówczesnych dekretów o reformie rolnej, czy też majątków opuszczonych i poniemieckich. Upływ czasu oraz braki w posiadanej dokumentacji uniemożliwiają ustalenie okoliczności nabycia prawa ich własności. Budynek stacji transformatorowej, znajdujący się na działce nr 1054/1, nie stanowi własności Skarbu Państwa – Starosty, jest on częścią sieci energetycznej, nie stanowi części składowej gruntu ww. działki, stanowi odrębną własność przedsiębiorstwa energetycznego (....). Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem/wybudowaniem stacji transformatorowej. Zainteresowany w żaden sposób nie wykorzystywał stacji transformatorowej/budynku stacji transformatorowej w przeszłości, jak również nie wykorzystuje obecnie, ani do chwili zamiany. Transformator jest wykorzystywany jedynie przez przedsiębiorstwo energetyczne, w domyśle (...) S.A. Skarb Państwa – Starosta nie wynajmował, nie wydzierżawiał, nie użyczał, ani nie zawierał żadnej innej umowy nazwanej lub nienazwanej, której przedmiotem byłaby ww. stacja transformatorowa lub jej część. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie ww. stacji w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym obiektu lub w celu znaczącej zmiany warunków zasiedlenia. Dla działek nr 511, 509/7 i 3 nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Dla części działki nr 138/12 nie ma obowiązującego planu miejscowego, w stosunku do części ww. działki została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jednocześnie podejmowane są czynności prawne zmierzające do użyczenia ww. działki na rzecz Gminy w celu budowy przystani turystycznej na rzece, na okres do zawarcia umowy zamiany, nie dłużej jednak niż 3 lata. Wszystkie działki niezabudowane były wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem, tj. zgodnie z użytkiem wskazanym w operacie ewidencji gruntów oraz zgodnie z przeznaczeniem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawca nie wynajmował, nie wydzierżawiał, nie użyczał, ani nie zawierał żadnej innej umowy nazwanej lub nienazwanej, której przedmiotem byłyby działki niezabudowane, opisane we wniosku, z wyjątkiem działki nr 409/1, która została użyczona na okres od dnia 22 maja 2017 r. do dnia 22 sierpnia 2017 r., na rzecz Nadleśnictwa, z przeznaczeniem na okazjonalny parking dla samochodów osób biorących udział w obchodach 25-lecia wybuchu pożaru na tym terenie. Umowa ta miała charakter bezpłatny. Ponadto, nieruchomości niezabudowane nie były przez Skarb Państwa – Starostę wykorzystywane do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej. W przypadku działek, znajdujących się w użytkowaniu wieczystym, przedmiotem zamiany będą działki gruntu bez obiektów posadowionych na nich, które stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności i posiadają urządzoną odrębną księgę wieczystą.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy zamiana przedmiotowych nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług VAT, czy też będzie zwolniona od tego podatku.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności stawkami preferencyjnymi oraz zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy – przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z cytowanych przepisów wynika, że nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzja o warunkach zabudowy.

Z powyższej analizy wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami budowlanymi – są zwolnione od podatku VAT.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że:

  • działka nr 409/7 jest niezabudowana, stanowiąca łąki klasy IV, w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach rolniczych,
  • działka nr 613 jest niezabudowana, stanowiąca las klasy V, w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach lasów,
  • działka nr 628 jest niezabudowana, stanowiąca las, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach lasów,
  • działka nr 754 jest niezabudowana, stanowiąca lasy, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach lasów.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1073, z późn. zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl zapisów ust. 2 powołanego wyżej przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

  1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
  2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Artykuł 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, w zgodny sposób odpowiada zatem także treści powyższego orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Z powyższego wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332, z późn. zm). W rozumieniu tej ustawy przez „budowę” należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (art. 3 pkt 6).

W myśl art. 3 pkt 1 ww. ustawy Prawo budowlane, przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Natomiast w myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Zainteresowany wskazał we wniosku, że działki nr 409/7, 613, 628 i 754 są niezabudowane, a z miejscowego planu lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że są to tereny lasów lub upraw polowych.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zamiana ww. działek niezabudowanych (tj. działki nr 409/7, 613, 628 i 754), które stanowią tereny lasów i upraw polowych, będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do działki nr 409/7, 613 i 754 oceniono jako prawidłowe, natomiast odnośnie działki nr 628 tut. Organ uznał jako nieprawidłowe.

Ponadto, przedmiotem zamiany będą następujące działki niezabudowane, tj. działka nr 515, która w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenach lasów, dróg i zabudowy usług publicznych, działka nr 623, która jak wynika z ww. planu położona jest na terenach lasów i dróg publicznych oraz działka nr 511, która częściowo wg planu znajduje się na terenach dróg publicznych, a częściowo położona jest poza miejscowym planem.

Przy ocenie, czy ww. działki stanowią teren budowlany, nie wystarczy analiza podstawowego przeznaczenia, określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Uwzględnić należy również fakt, iż z planu wynika, że działki te położone są na terenach dróg i zabudowy usług publicznych.

Zauważyć należy, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów, jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

Ewentualnie wznoszone obiekty co prawda uzupełniają podstawową funkcję gruntu, co jednak nie zmienia faktu, że sama możliwość wybudowania wskazanych obiektów oznacza, że działki te stanowią grunt przeznaczony pod zabudowę.

Biorąc zatem pod uwagę, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, obejmujący działki nr 515, 623 i część działki 511 przewiduje ich przeznaczenie pod drogi publiczne oraz zabudowy usług publicznych, należy stwierdzić, że ww. działki spełniają definicję terenu budowlanego określonego w art. 2 pkt 33 ustawy i tym samym ich dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Obydwa warunki muszą być spełnione jednocześnie.

Brak prawa do odliczenia należy odczytywać w kontekście tez zawartych w wyroku TSUE z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finans A/S przeciwko Skatteministeriet (pkt 24-26). W sprawie tej Trybunał wskazuje, że: „Zwolnienie przewidziane w art. 13 część B lit. c szóstej dyrektywy może obejmować zatem jedynie dostawy towarów, przy których nabyciu wyłączone było, na podstawie ustawodawstwa krajowego, prawo do odliczenia. Treść tego artykułu nie może być w tym aspekcie interpretowana w inny sposób, który umożliwiłby uniknięcie sytuacji, w której podatnik pozbawiony możliwości skorzystania z takiego zwolnienia podlegałby podwójnemu opodatkowaniu (pkt 24)”.

Jeśli tego rodzaju ustawodawstwo, jak to rozpatrywane w postępowaniu przed sądem krajowym, przewiduje, że przedsiębiorstwa, których działalność polega na wynajmie pojazdów mechanicznych mogą odliczyć podatek od zakupów przeznaczonych na tę działalność, to wynika z tego, że nabycie pojazdu przez tego rodzaju przedsiębiorstwo nie dotyczy w rozumieniu art. 13 część B lit. c szóstej dyrektywy wyłączenie prawa do odliczenia zgodnie z art. 17 ust. 6 tej dyrektywy. Nie można zatem uznawać, że odsprzedaż tego pojazdu zalicza się do dostaw podlegających zwolnieniu przewidzianemu w owym art. 13 część B lit. c. Okoliczność, że przy takim nabyciu nie przysługiwało prawo do odliczenia z tego względu, że - podobnie jak w sprawie przed sądem krajowym - nastąpiło ono od sprzedawców, którzy sami nie mogli, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, odliczyć podatku naliczonego od dokonanych przez nich zakupów pojazdów i stąd nie zadeklarowali naliczonego podatku VAT, jest bez znaczenia dla kwalifikacji tego nabycia do celów stosowania owego art. 13 (pkt 25).

W tej sytuacji „(...) art. 13 część B lit. c szóstej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie jest z nim sprzeczne ustawodawstwo krajowe, które poddaje opodatkowaniu podatkiem VAT czynności, w ramach których podatnik odsprzedaje, po przeznaczeniu na potrzeby swojego przedsiębiorstwa, towary, przy których nabyciu nie miało zastosowania wyłączenie prawa do odliczenia zgodnie z art. 17 ust. 6 zmienionej dyrektywy 77/388, i to mimo tego, że przy owym nabyciu, od podatnika pozbawionego możliwości zadeklarowania podatku VAT, nie przysługiwało z tego względu prawo do odliczenia (pkt 26)”.

W art. 13 część B lit. c szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE. L Nr 145, str. 1) wskazano, że nie naruszając innych przepisów Wspólnoty, Państwa Członkowskie zwalniają, na warunkach, które ustalają w celu zapewnienia właściwego i prostego zastosowania zwolnień od podatku i zapobieżenia oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania lub nadużyciom: dostawy towarów przeznaczonych w całości dla działalności, która jest zwolniona od podatku na podstawie art. 28 ust. 3 lit. b), jeśli dla tych towarów nie przedsięwzięte zostały odliczenia podatkowe, jak również dla towarów, od których nabycia lub produkcji nie przysługiwało na podstawie art. 17 ust. 6 prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej.

Zgodnie z art. 17 ust. 6 szóstej Dyrektywy – przed upływem najwyżej czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy, Rada, stanowiąc jednogłośnie na wniosek Komisji, podejmie decyzję, które wydatki nie będą się kwalifikowały do odliczenia podatku od wartości dodanej. Odliczenie podatku od wartości dodanej nie będzie w żadnym przypadku obejmowało wydatków niebędących wydatkami ściśle związanymi z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkowe lub wydatki reprezentacyjne.

TSUE w podanym wyżej wyroku orzekł, że art. 13 część B lit. c szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej Dyrektywą Rady 94/5/WE z dnia 14 lutego 1994 r., należy interpretować w ten sposób, że nie jest z nim sprzeczne ustawodawstwo krajowe, które poddaje opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej czynności, w ramach których podatnik odsprzedaje, po przeznaczeniu na cele swojego przedsiębiorstwa, towary, przy których nabyciu nie miało zastosowanie wyłączenie prawa do odliczenia zgodnie z art. 17 ust. 6 zmienionej dyrektywy 77/388, i to mimo tego, że przy owym nabyciu, od podatnika pozbawionego możliwości zadeklarowania podatku VAT, nie przysługiwało z tego względu prawo do odliczenia.

Jak wskazano w opisie sprawy, Skarb Państwa nabył przedmiotowe działki na podstawie różnych dokumentów w przedziale czasowym od roku 1948 do roku 2011. Większość z nieruchomości przeszła na własność Skarbu Państwa po II wojnie światowej, na podstawie ówczesnych dekretów o reformie rolnej, czy też majątków opuszczonych i poniemieckich. Upływ czasu oraz braki w posiadanej dokumentacji uniemożliwiają ustalenie okoliczności nabycia prawa ich własności. Jak wskazał Wnioskodawca – nabycie własności ww. nieruchomości przez Skarb Państwa nie powodowało przysługiwania Skarbowi Państwa – Staroście prawa do odliczenia podatku VAT. Nabycie przedmiotowych działek nastąpiło przed wejściem w życie ustawy o podatku od towarów i usług. W efekcie, w odniesieniu do czynności nabycia przez Skarb Państwa przedmiotowych działek, o których mowa we wniosku, nie wystąpił podatek od towarów i usług. Tym samym, w takiej sytuacji nie można mówić, że Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości, lub że takie prawo mu nie przysługiwało. W konsekwencji nie można uznać, że skoro danego podatku w momencie nabycia nieruchomości nie było, to Zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do jego odliczenia. Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że nieruchomości niezabudowane nie były przez Skarb Państwa – Starostę wykorzystywane do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie zamiana działki nr 515 i 623 oraz część działki 511 nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu, w związku z czym zamianę działki nr 515 i 623 Wnioskodawca będzie zobowiązany w całości opodatkować wg właściwej stawki podatku VAT. Natomiast w przypadku działki nr 511, która jest częściowo działką budowlaną, Zainteresowany będzie w obowiązku opodatkować tylko tę część działki.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do działki nr 515 i 623 tut. Organ uznał jako nieprawidłowe, natomiast odnośnie części działki nr 511 stanowisko należało ocenić jako prawidłowe.

Przechodząc do kwestii opodatkowania bądź zwolnienia od podatku transakcji zamiany działki nr 1054/1, 409/1 i 138/12 należy zaznaczyć, że aby stwierdzić, czy dostawa nieruchomości będzie opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, czy też będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w pierwszej kolejności konieczne jest ustalenie, czy dana nieruchomość jest gruntem zabudowanym, czy też niezabudowanym.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 47 § 1-3 k.c, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku, nie stanowią jej części składowych.

W świetle przepisów Kodeksu cywilnego należy stwierdzić, że budynek, co do zasady, stanowi część składową gruntu.

Według art. 48 k.c., z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że stacja transformatorowa, znajdująca się na działce nr 1054/1, nie stanowi własności skarbu Państwa – Starosty. Budynek stacji jest częścią sieci energetycznej. Zatem Zainteresowany nie jest właścicielem ww. stacji więc nie może dokonać jej sprzedaży – właścicielem jest spółka sieci energetycznej.

Tym samym, skoro w niniejszej sprawie w odniesieniu do stacji transformatorowej nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, to nie będzie ona przedmiotem planowanej zamiany. Ponadto, Wnioskodawca wskazał że w planie zagospodarowania przestrzennego ww. działka położona jest terenach wydzielonych urządzeń infrastruktury technicznej – elektroenergetyka.

Zainteresowany wskazał także, że działka nr 409/1 jest niezabudowana, jednakże w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy położona jest na terenach obiektów produkcyjnych, składów i magazynów, obiektów handlu hurtowego. Natomiast niezabudowana działka nr 138/12, stanowiąca pastwisko, w planie zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenach usług sportu i rekreacji, a w części poza obszarem ww. planu, zgodnie ze studium uwarunkowań i zagospodarowana przestrzennego, na terenach łąk, upraw polowych, gastronomii, ochrony zdrowia i opieki społecznej. Dla części działki nr 138/12 nie ma obowiązującego planu miejscowego, w stosunku do części ww. działki została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Biorąc pod uwagę powyższe, przedmiotem zamiany po stronie Wnioskodawcy będą grunty niezabudowane przeznaczone pod zabudowę (działki budowlane). W konsekwencji, Zainteresowany nie będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z tytułu zamiany działek nr 1054/1, 409/1 i 138/12.

Z powyższego zwolnienia Wnioskodawca nie będzie mógł także skorzystać w odniesieniu do działek, znajdujących się w użytkowaniu wieczystym. Zainteresowany wskazał, iż przedmiotem zamiany będą działki gruntu bez obiektów posadowionych na nich, które stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności i posiadają urządzoną odrębną księgę wieczystą. Działki te są zabudowane różnymi obiektami bądź niezabudowane, jednakże w przypadku działek niezabudowanych, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działki te położone są na terenach: obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, obiektów handlu hurtowego, usług sportu.

Zgodnie z art. 232 § 1 ustawy Kodeks cywilny, grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym.

W świetle art. 233 ww. ustawy, użytkownik wieczysty może, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać. Ten przepis, a także następne przepisy Kodeksu cywilnego (art. 234, art. 235, art. 237) kształtujące uprawnienia użytkownika wieczystego na wzór uprawnień właściciela, jak również długi czas trwania użytkowania wieczystego (art. 236 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego) wskazują, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania tym gruntem jak właściciel. Zatem z regulacji zawartych w tej ustawie wynika, że użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do właściciela.

Zatem, z uwagi na fakt, że ww. działki nie będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 to należy rozpatrzyć warunki zwolnienia dla zamiany działek określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak wynika z powołanych wyżej regulacji, aby sprzedaż towaru była objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:

  • towar musiał być wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku,
  • z tytułu jego nabycia (importu lub wytworzenia) nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT.

Niespełnienie jednego z nich oznacza, że sprzedaż będzie opodatkowana. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowe nieruchomości zostały nabyte przez Skarb Państwa przed wejściem w życie ustawy o podatku od towarów i usług, a jak dowiedziono wyżej, w takiej sytuacji nie można uznać, że skoro danego podatku w momencie nabycia nieruchomości nie było, to Zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do jego odliczenia. Ponadto, przedmiotowe nieruchomości nie były wykorzystywane do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie zamiana działek nr 1054/1, 409/1, 138/12 oraz działek, które są w użytkowaniu wieczystym innych podmiotów, nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu, w związku z czym dostawę tych działek Wnioskodawca będzie zobowiązany w całości opodatkować wg właściwej stawki podatku VAT.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do ww. działek należało ocenić jako prawidłowe.

Tutejszy organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie zwolnienia od podatku VAT zamiany działki niezabudowanej nr 409/7, 613, 628 i 754; opodatkowania podatkiem VAT zamiany działki niezabudowanej nr 515 i 623 oraz opodatkowania podatkiem VAT zamiany działki nr 1054/1, 409/1 i 138/12, a także działek znajdujących się w użytkowaniu wieczystym innych podmiotów. Natomiast odnośnie działki nr 3, 73, 509/7, 963/2 i części działki nr 511 w zakresie ustalenia, czy zamiana tych działek będzie opodatkowana podatkiem VAT, czy też będzie zwolniona od tego podatku, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym, tutejszy Organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie należy wskazać, iż analiza treści załączników nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników, a niniejszej interpretacji udzielono w oparciu o zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku.

Ponadto, na podstawie art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.