IBPP3/443-1318/14/AZ | Interpretacja indywidualna

Usługi świadczone przez Fundację jako instytucję o charakterze kulturalnym, polegające na organizowaniu imprez kulturalnych, które są finansowane ze środków publicznych, podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy
IBPP3/443-1318/14/AZinterpretacja indywidualna
  1. działalność kulturalna
  2. fundacje
  3. impreza
  4. usługi kulturalne
  5. środki publiczne
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Zwolnienia -> Zwolnienie od podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 października 2014 r. (data wpływu 31 października 2014 r.) uzupełnionym pismem, które wpłynęło do organu 4 grudnia 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług kulturalnych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług kulturalnych. Ww. wniosek został uzupełniony pismem, które wpłynęło do organu 4 grudnia 2014 r., będącym odpowiedzią na wezwanie z 21 listopada 2014 r. znak IBPP3/443-1318/14/AZ.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny uzupełniony pismem z 26 listopada 2014 r.:

Fundacja T. (Wnioskodawca) jest Fundacją wpisaną w KRS do rejestru fundacji i stowarzyszeń, a także do rejestru przedsiębiorców. Zgodnie ze statutem celami statutowymi Fundacji są:

  • edukacja teatralna młodzieży gimnazjalnej i licealnej przez wystawianie spektakli teatralnych klasyki polskiej,
  • popularyzacja literatury dziecięcej przez wystawianie spektakli teatralno – multimedialnych,
  • propagowanie kultury teatralnej przez produkcję i wystawianie sztuk wybitnych autorów polskich i zagranicznych,
  • popularyzacja literatury i myśli Karola Wojtyły poprzez spektakle filmowo-teatralne,
  • wsparcie młodych twórców i aktorów bez stałego zatrudnienia przez angażowanie do nowych projektów artystycznych,
  • udział w akcjach przeciwdziałania alkoholizmowi wśród młodzieży szkolnej przez wystawianie sztuk teatralnych tematycznie związanych z problemami alkoholowymi,
  • wydawnictwa artystyczne.

W celu pozyskania środków na realizację zadań statutowych Wnioskodawca zamierza świadczyć na rzecz domów kultury, samorządów i gmin kompleksowe usługi organizowania imprez kulturalnych, które są finansowane ze środków publicznych tych jednostek, np. „urodziny miasta”, „dożynki”, „Sylwester” lub inne koncerty z udziałem artystów estradowych. Umowy o świadczenie takich usług finansowanych ze środków publicznych poprzedzone są postępowaniem konkursowym zgodnie z ustawą o zamówieniach publicznych. Za zorganizowaną imprezę kulturalną Wnioskodawca wystawiać będzie faktury odpowiednio na rzecz urzędów miast, gmin lub gminnych lub miejskich ośrodków kultury. Uzyskane z takiej działalności środki, Wnioskodawca w całości zamierza przeznaczać na realizację celów statutowych Wnioskodawcy.

Działalność ta jest zakwalifikowana do PKD 90.01.Z – Działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych. Według PKWiU działalność ta mieści się w grupowaniu 90.02.11.0, które obejmuje usługi produkcji i wystawiania przedstawień teatralnych, operetkowych, operowych, baletowych, muzycznych, lalkowych i innych przedstawień, koncertów, przedstawień cyrkowych. Zgodnie z precedensem nr 1 GUS z dnia 22 czerwca 2010 r. symbol 90.02.1 obejmuje również: kompleksowe usługi organizowania (współorganizowania) imprez kulturalnych (juwenalia, koncerty), obejmujące zorganizowanie występu artysty, zapewnienie obsługi technicznej imprezy (np. nagłośnienie, oświetlenia) wraz ze sprzedażą biletów lub bez sprzedaży biletów.

Wnioskodawca nie jest podmiotem wpisanym do rejestru instytucji kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Wnioskodawca jest podmiotem posiadającym odrębną podmiotowość prawną, której statutowa działalność dotyczy popularyzacji kultury. Wnioskodawca zgodnie z art. 43 ust. 18, w przypadku osiągnięcia zysków z tej działalności, w całości przeznaczy je na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług oraz realizację celów statutowych Wnioskodawcy.

Obecnie Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy VAT.

Zgodnie ze statutem Fundacji celem jej działalności jest działalność kulturalna:

  • edukacja teatralna młodzieży gimnazjalnej i licealnej przez wystawianie spektakli teatralnych klasyki polskiej,
  • popularyzacja literatury dziecięcej przez wystawianie spektakli teatralno-multimedialnych,
  • propagowanie kultury teatralnej poprzez produkcję i wystawianie sztuk wybitnych autorów polskich i zagranicznych,
  • popularyzacja literatury i myśli Karola Wojtyły poprzez spektakle filmowo-teatralne
  • wsparcie młodych twórców i aktorów bez stałego zatrudnienia przez angażowanie do nowych projektów artystycznych.

Fundacja na realizację celów statutowych zamierza, pozyskiwać środki finansowe m.in. z organizacji imprez kulturalnych, koncertów tzn. ewentualne zyski z tej działalności przeznaczać na działalność społecznie użyteczną służącą rozwojowi kultury.

Podstawą działania Fundacji jest statut oraz ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach. Fundacja nie jest wpisana do rejestru, o którym mowa w art. 14 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Natomiast jako organizacja pozarządowa, prowadzi działalność kulturalną w formie organizacyjnoprawnej – osoby prawnej, jako inny podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. 2013 r. poz. 406 ze zm.) działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej. Działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów. Do działalności, o której mowa w ust. 1 i 2, w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy dotyczącymi organizowania i prowadzenia działalności kulturalnej oraz przepisami o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, stosuje się przepisy o prowadzeniu działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 4 w. w. ustawy osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, których podstawowym celem statutowym nie jest prowadzenie działalności kulturalnej, mogą prowadzić taką działalność w szczególności w formie klubów, świetlic, domów kultury i bibliotek. Zgodnie z art. 5 ustawy, podmioty prowadzące działalność kulturalną na zasadach określonych w art. 3 mogą otrzymywać dotacje celowe na realizację zadań państwowych. Organizacje pozarządowe prowadzące działalność kulturalną mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na zadania objęte mecenatem państwa, w tym dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji. Jak wynika z powyższego zakres podmiotowy instytucji o charakterze kulturalnym nie jest ograniczony do jednostek wymienionych w art. 8 i 9 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Organizacja imprez kulturalnych wynika z celów statutowych Wnioskodawcy (np. jednym z celów określonych w statucie jest – propagowanie kultury teatralnej przez produkcję i wystawianie sztuk wybitnych autorów polskich i zagranicznych). Wnioskodawca zgodnie ze statutem w przedmiocie działalności gospodarczej wyszczególnia: produkcję i sprzedaż spektakli teatralnych i kabaretowych, organizację koncertów muzycznych, oraz druk i dystrybucja wydawnictw artystycznych. Wnioskodawca zgodnie z art. 43 ust. 18, w przypadku osiągnięcia zysków z tej działalności, w całości przeznaczy je na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług kulturalnych oraz realizację celów statutowych Wnioskodawcy.

Usługi będące przedmiotem wniosku stanowią usługi kulturalne. Działalność ta jest zakwalifikowana do PKD 90.01.Z – Działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych, według PKWiU działalność ta mieści się w grupowaniu 90.02.11.0, które obejmuje usługi produkcji i wystawiania przedstawień teatralnych, operetkowych, operowych, baletowych, muzycznych, lalkowych i innych przedstawień, koncertów, przedstawień cyrkowych. Zgodnie z precedensem nr 1 GUS z dnia 22 czerwca 2010 r. symbol 90.02.1 obejmuje również: kompleksowe usługi organizowania (współorganizowania) imprez kulturalnych (juwenalia, koncerty), obejmujące zorganizowanie występu artysty, zapewnienie obsługi technicznej imprezy (np. nagłośnienie, oświetlenia) wraz ze sprzedażą biletów lub bez sprzedaży biletów.

Organizacja polega na kompleksowych usługach organizowania (współorganizowania) imprez kulturalnych – koncertów, recitali, przedstawień teatralnych, obejmujące zorganizowanie występu artystów (zawarcie umowy z artystą na występ), a także w zależności od umowy, zapewnienie obsługi technicznej imprezy (np. nagłośnienie, oświetlenia). Pytanie nie dotyczy sprzedaży biletów wstępu na organizowane imprezy. W takim przypadku bilety wstępu są opodatkowane podatkiem VAT.

Wnioskodawca zamierza występować o dotacje na realizację zadań publicznych w przyszłości. Wnioskodawca uczestniczy w konkursach ogłaszanych przez samorządy na organizację imprez kulturalnych i w przypadku realizacji takiej imprezy, świadczone przez Wnioskodawcę usługi kulturalne – organizacja imprez kulturalnych, koncertów, na rzecz domów kultury, samorządów lub gmin powinna korzystać, zdaniem Wnioskodawcy, ze zwolnienia w całości od podatku od towarów i usług, jako usługi świadczone przez inny podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 a w związku z art. 43 ust. 17–19 ustawy VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy świadczone przez Fundację usługi kulturalne – organizacja imprez kulturalnych, koncertów, na rzecz domów kultury, samorządów lub gmin, po wejściu w życie przepisów ustawy z 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług – są na zasadzie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a oraz art. 43 ust. 17–19 u.p.t.u., zwolnione w całości od podatku od towarów i usług, jako usługi świadczone przez inny podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a, usługi kulturalne świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, są zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie realizacji usług kulturalnych, polegających na organizacji imprez kulturalnych: festiwali, koncertów, imprez kulturalnych wykonywanych odpłatnie, na rzecz gmin, samorządów oraz ośrodków kultury, Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT, ponieważ występuje, w tym zakresie, jako podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym.

Zgodnie z prezentowaną linią orzecznictwa NSA (wyrok NSA z 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 623/13, wyrok z dnia 4 marca 2014 r. sygn. akt I FSK 535/13) Fundacja może być podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym. Odrębne przepisy, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT, na podstawie których dany podmiot może być uznany za instytucję o charakterze kulturalnym, nie muszą być bowiem tożsame z ustawą o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Potwierdza to także brzmienie art. 14 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, w którym mowa jest o instytucji kultury a nie o instytucji o charakterze kulturalnym, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT. Te pierwsze dotyczą instytucji, które powoływane są na podstawie art. 8 i 9 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej przez ministrów, kierowników urzędów centralnych oraz jednostki samorządu terytorialnego i jako takie podlegają wpisowi do rejestru. Nie wyczerpują one jednak zakresu podmiotowego instytucji o charakterze kulturalnym w świetle art. 43 ust, 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT. Zgodnie z argumentacją NSA, celem regulacji zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT jest upowszechnienie dostępu do kultury, przez zmniejszenie kosztów tego dostępu związanych z opodatkowaniem tego typu usług podatkiem od towarów i usług. Osiągnięcie tego celu byłoby znacznie utrudnione, gdyby z określonego w tym przepisie zwolnienia mogły korzystać tylko podmioty wymienione w ustawie o organizacji i prowadzeniu działalności kulturalnej. A formą organizacyjnoprawną, w której może być prowadzona działalność kulturalna jest również fundacja. Dlatego należy uznać, że fundacja której celem jest działalność kulturalna jest instytucją o charakterze kulturalnym w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Na podstawie art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie natomiast do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, zwolnieniu od podatku podlegają usługi kulturalne świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną.

Natomiast na podstawie art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od towarów i usług (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1 ze zm.) państwa członkowskie zwalniają świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Analiza obowiązującego obecnie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy prowadzi do wniosku, że regulacja ta zgodna jest z art. 132 ust. 1 lit. n dyrektywy 112 gdyż podobnie jak w przepisie dyrektywy, skorzystanie ze zwolnienia na podstawie polskiej ustawy wymaga spełnienia warunku o charakterze przedmiotowym i przedmiotowym. Zwalnia się bowiem od podatku usługi kulturalne oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną (przesłanka przedmiotowa) świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (przesłanka podmiotowa). Ponadto, podmioty te nie powinny osiągać w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia powinny je przeznaczać w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług. Nie spełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest Fundacją wpisaną w KRS do rejestru fundacji i stowarzyszeń, a także do rejestru przedsiębiorców. Podstawą działania Fundacji jest statut oraz ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach. Fundacja nie jest wpisana do rejestru, o którym mowa w art. 14 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Natomiast jako organizacja pozarządowa, prowadzi działalność kulturalną w formie organizacyjnoprawnej – osoby prawnej, jako inny podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym. W celu pozyskania środków na realizację zadań statutowych Wnioskodawca zamierza świadczyć na rzecz domów kultury, samorządów i gmin kompleksowe usługi organizowania imprez kulturalnych, które są finansowane ze środków publicznych tych jednostek. Wnioskodawca zgodnie z art. 43 ust. 18, w przypadku osiągnięcia zysków z tej działalności, w całości przeznaczy je na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług oraz realizację celów statutowych Wnioskodawcy.

Analizując powołane wyżej regulacje należy zauważyć, że art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT wymienia trzy grupy podmiotów. Po pierwsze, podmioty prawa publicznego. Po drugie, inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym. Po trzecie, podmioty wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Jeśli chodzi o drugą grupę podmiotów należy podkreślić, że analizowany przepis nie odsyła do ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Czyni to jedynie w odniesieniu do trzeciej grupy podmiotów. Zatem te odrębne przepisy, które uznają fundacje za instytucje o charakterze kulturalnym, nie muszą być tożsame z wspomnianą wyżej ustawą.

W przepisach ogólnych (Rozdziału I) ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 406 ze zm.) ustawodawca wskazał – w art. 1 ust. 1, że działalność kulturalna w rozumieniu tej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. W myśl art. 2 ustawy, formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury. Na podstawie art. 3 ust. 1 ww. ustawy, działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej. Art. 1 ww. ustawy w ustępie 3 stanowi, że minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wspierać finansowo, w ramach mecenatu państwa, realizację planowanych na dany rok zadań związanych z polityką kulturalną państwa, prowadzonych przez instytucje kultury i inne podmioty nie należące do sektora finansów publicznych.

W ocenie Organu, z powyższych przepisów wynika, że ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej dopuszcza świadczenie usług kultury przez inne podmioty niż podmioty prawa publicznego. Świadczy o tym treść art. 3 ust. 1 tej ustawy, w którym wskazano, że działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

W czynionych tu rozważaniach na temat podmiotów mających prawo do korzystania ze zwolnienia od VAT w związku z prowadzoną działalnością kulturalną nie można też pominąć wyroku TS z dnia 3 kwietnia 2003 r., w sprawie C-144/00, w którym stwierdzono, że „Artykuł 13 część A ust. 1 lit. n) szóstej dyrektywy 77/388 dotyczący zwolnienia z podatku od wartości dodanej niektórych usług kulturalnych świadczonych przez instytucje prawa publicznego lub przez inne instytucje kulturalne uznane przez dane Państwo Członkowskie należy interpretować w ten sposób, że wyrażenie „inne <uznane> instytucje kulturalne” nie wyklucza solistów występujących indywidualnie. Zasada neutralności podatkowej wymaga, aby indywidualnych wykonawców, pod warunkiem, że ich usługi są uznawane za kulturalne, można było traktować, tak jak to ma miejsce w przypadku instytucji kulturalnych, jak instytucje podobne do podmiotów prawa publicznego świadczące niektóre usługi kulturalne, o których mowa w tym przepisie.”

Ostatnie zdanie cytowanego orzeczenia świadczy dobitnie o zakazie dyskryminowania jakichkolwiek podmiotów prowadzących działalność kulturalną i nadaje „instytucji kulturalnej” dość szerokie znaczenie.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest fundacją, której celem statutowym jest działalność kulturalna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz.U. z 1991 r. Nr 46, poz. 203 ze zm.), fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami. Fundacje mogą ustanawiać osoby fizyczne niezależnie od ich obywatelstwa i miejsca zamieszkania bądź osoby prawne mające siedziby w Polsce lub za granicą (art. 2 ust. 1 ww. ustawy). Zatem ustawodawca krajowy uznaje za instytucję kulturalną również fundacje, czyniąc to w wyżej wskazanej ustawie o fundacjach.

Należy uznać, że spełniony jest warunek przewidziany w art. 43 ust. 18 ustawy o VAT co pozwala stwierdzić, że Wnioskodawca spełnia przesłankę podmiotową do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

W następnej kolejności należy zbadać, czy usługa opisana we wniosku wypełnia przesłankę przedmiotową do zastosowania zwolnienia.

Jak wynika z wyżej przytoczonego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się z podatku usługi kulturalne (...). Ustawa o podatku od towarów i usług nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, iż pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982). Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN SA (http://sjp.pwn.pl/), kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”. Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności. Takie rozumienie pojęcia „kultura”, ma jednak niewielkie znaczenie praktyczne, a już w szczególności nie spełni swojej funkcji w procesie interpretacji prawa podatkowego. Zgodnie zatem z regułami wykładni prawa, w sytuacji gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgniecie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. Wykładnia systemowa pozwala nam na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia w znaczeniu w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustawy wprost lub pośrednio odnoszącej się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Co prawda definicja działalności kulturalnej w języku prawnym, skonstruowana w oparciu o powyższy akt prawny nie będzie pełna, jednak pozwoli na sprecyzowanie terminów „kultura” oraz „usługi kulturalne” na potrzeby niniejszej interpretacji.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę polegające na organizowaniu imprez kulturalnych rzecz domów kultury, samorządów i gmin, które są finansowane ze środków publicznych tych jednostek, wynikają z celów statutowych Wnioskodawcy (np. jednym z celów określonych w statucie jest – propagowanie kultury teatralnej przez produkcję i wystawianie sztuk wybitnych autorów polskich i zagranicznych), co jest równoznaczne z upowszechnianiem kultury, tym samym są usługami kulturalnymi.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego, obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że przedmiotowe usługi świadczone przez Fundację jako instytucję o charakterze kulturalnym, polegające na organizowaniu imprez kulturalnych, które są finansowane ze środków publicznych tych jednostek, np. „urodziny miasta”, „dożynki”, „Sylwester” lub inne koncerty z udziałem artystów estradowych, podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.