ITPB1/4511-337/16/MPŁ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
1. Czy w przypadku prowadzenia opisanej działalności gospodarczej, jest możliwe rozliczanie się na zasadzie ryczałtu ewidencjonowanego?
2. Jaka stawka podatku obowiązywałaby Wnioskodawczynię w tym przypadku ?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 kwietnia 2016 r. (data wpływu 6 kwietnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W listopadzie 2015 r. Wnioskodawczyni ukończyła studia wyższe na kierunku Konserwacja i Restauracja Dzieł Sztuki, uzyskując tytuł magistra. W styczniu 2016 r. Wnioskodawczyni założyła jednoosobową działalność gospodarczą. Działalność ta miała z założenia polegać na wykorzystaniu uzyskanych przez Wnioskodawczynię umiejętności, tj. konserwacji zabytków (miejsc i budynków zabytkowych i historycznych) z wyjątkiem prac budowlanych, wykonanych pod nadzorem konserwatorów zabytków przez renowatorów zabytków, pomocników konserwatorów i inny fachowy personel, uznany za stosowny do wykonywania tego rodzaju prac przy obiekcie zabytkowym, wpisanym do rejestru zabytków, wraz z opracowaniem programu prac konserwatorskich oraz odpowiedniej dokumentacji (opisowej i fotograficznej).

Wnioskodawczyni zwróciła się do Urzędu Statystycznego w Łodzi o odpowiednie sklasyfikowanie jej działalności, uzyskując poniższe odpowiedzi:

  • Kod PKD – 91.03.Z – „Działalność historycznych miejsc i budynków oraz podobnych atrakcji turystycznych”;
  • Kod PKWiU – 91.03.10.0. – „Usługi związane z działalnością historycznych miejsc i budynków oraz podobnych atrakcji turystycznych”.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy w przypadku prowadzenia opisanej działalności gospodarczej, jest możliwe rozliczanie się na zasadzie ryczałtu ewidencjonowanego...
  2. Jaka stawka podatku obowiązywałaby Wnioskodawczynię w tym przypadku ...

Zdaniem Wnioskodawczyni, wykonywane przez nią usługi są opodatkowane ryczałtem. Swoją opinię argumentuje tym, że :

  • od momentu założenia działalności gospodarczej do dnia złożenia wniosku Wnioskodawczyni nie uzyskała przychodów,
  • wykonywane przez Wnioskodawczynię usługi nie znajdują się w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, który określa podatników, co do których nie stosuje się tej formy opodatkowania, tzn. poza faktami opisanymi w poniższym wniosku nie wykonują działalności na rzecz byłych lub obecnych pracodawców.
  • pomimo, że zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, „dział 91”, do którego sklasyfikował Wnioskodawczynię Urząd Statystyczny, jest wyłączony z rozliczania się za pomocą ryczałtu ewidencjonowanego, to w ocenie Wnioskodawczyni w przypadku jej działalności nie znajduje to zastosowania, ponieważ wyłączenie to dotyczy „usługi bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury, z wyłączeniem usług związanych z działalności ogrodów botanicznych i zoologicznych oraz obszarów i obiektów ochrony przyrody (PKWiU 91.04.1)”.

Działalność Wnioskodawczyni ma polegać na świadczeniu usług m.in. na rzecz wyżej wymienionych instytucji, przykładowo muzeów, jednak nie jest to prowadzenie muzeum, jak sugeruje zacytowany podpunkt.

Wnioskodawczyni uważa także, że stawka podatku w jej przypadku powinna wynosić 8,5%, ponieważ zgodnie z cytowaną ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym w tym progu mieszczą się „działalności usługowe” (art. 12 ust. 3 lit. b), do których należy prowadzona przez Wnioskodawczynię działalność.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 tej ustawy, przez pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

  1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
  2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
  3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, działalność usługowa to pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 207, poz. 1293 i Nr 220, poz. 1435 oraz z 2009 r. Nr 33, poz. 256 i Nr 222, poz. 1753) wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm.), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Podkreślić należy, że u osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest m.in. od niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 8 ust. 1 ww. ustawy. W myśl art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e) tej ustawy, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników, osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy.

W załączniku tym, tj. Wykazie usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 2015 r., pod pozycją 55 ujęto usługi o których mowa „ex dział 91”, tj. usługi bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałe usługi w zakresie kultury, z wyłączeniem usług związanych z działalnością ogrodów botanicznych i zoologicznych oraz obszarów i obiektów ochrony przyrody (PKWiU 91.04.1).

Zgodnie z art. 4 ust. 4 ww. ustawy, ilekroć w ustawie używa się oznaczenia „ex” przy symbolu danego grupowania PKWiU, oznacza to, że zakres wyrobów lub usług jest węższy niż określony w tym grupowaniu.

Powyższe oznacza, że wykazie usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wymieniony został dział 91, tj. „Usługi bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałe usługi w zakresie kultury” z wyłączeniem usług związanych z działalnością ogrodów botanicznych i zoologicznych oraz obszarów i obiektów ochrony przyrody (PKWiU 91.04.1).

Pozostałe usługi wymienione w dziale 91 PKWiU, w tym również usługi związane z działalnością historycznych miejsc i budynków oraz podobnych atrakcji turystycznych (PKWiU 91.03.10.0.) podlegają wyłączeniu z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w styczniu 2016 r. Wnioskodawczyni założyła jednoosobową działalność gospodarczą. Działalność ta miała z założenia polegać na konserwacji zabytków (miejsc i budynków zabytkowych i historycznych) z wyjątkiem prac budowlanych, wykonanych pod nadzorem konserwatorów zabytków przez renowatorów zabytków, pomocników konserwatorów i inny fachowy personel, uznany za stosowny do wykonywania tego rodzaju prac przy obiekcie zabytkowym, wpisanym do rejestru zabytków, wraz z opracowaniem programu prac konserwatorskich oraz odpowiedniej dokumentacji (opisowej i fotograficznej).

Wnioskodawczyni zwróciła się do Urzędu Statystycznego w Łodzi o odpowiednie sklasyfikowanie jej działalności, uzyskując poniższe odpowiedzi:

  • Kod PKD – 91.03.Z – „Działalność historycznych miejsc i budynków oraz podobnych atrakcji turystycznych”;
  • Kod PKWiU – 91.03.10.0. – „Usługi związane z działalnością historycznych miejsc i budynków oraz podobnych atrakcji turystycznych”.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie świadczyła usługi, które zgodnie z PKWiU są sklasyfikowane pod symbolem 91.03.10.0. (usługi związane z działalnością historycznych miejsc i budynków oraz podobnych atrakcji turystycznych), a więc usługi wymienione pod poz. 55 Wykazu usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, to działalność ta na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e) ww. ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. nie będzie mogła być opodatkowana w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Tym samym nieprawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni dotyczące możliwości opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W konsekwencji bezprzedmiotowa jest ocena jej stanowiska w zakresie stawki ryczałtu właściwej do opodatkowania uzyskiwanych przez Wnioskodawczynię przychodów.

Końcowo należy zauważyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena prawidłowości wskazanego przez podatnika symbolu PKWiU. Wskazać przy tym należy, iż kwalifikacji poszczególnych przychodów, jako pochodzących ze świadczonych usług lub sprzedaży wyrobów własnej produkcji, do określonego symbolu PKWiU dokonuje sam podatnik. Kwestii tej nie regulują przepisy prawa podatkowego, a tylko te przepisy zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, które umożliwiłoby pełną ocenę okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku związanych z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą w zakresie konserwacji zabytków. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.