IPPB1/415-1074/14-2/MS1 | Interpretacja indywidualna

Czy przychody z tytułu wykonywania na zlecenie Sądu czynności biegłego sądowego mogą być rozliczane jako przychody z działalności gospodarczej i opodatkowane na zasadach podatku liniowego?
IPPB1/415-1074/14-2/MS1interpretacja indywidualna
  1. biegły sądowy
  2. działalność gospodarcza
  3. opinia
  4. opodatkowanie
  5. podatek liniowy
  6. sądy
  7. wycena
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania -> Definicje
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Katalog źrodeł przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2014 r. (data wpływu 29 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów z tytułu wykonywania czynności biegłego sądowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów z tytułu wykonywania czynności biegłego sądowego.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności wykonuje usługi sporządzania wycen oraz różnego rodzaju ekspertyz, dodatkowo świadczy także usługi doradcze w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) przeważająca działalność Wnioskodawcy zaklasyfikowana jest pod kodek 68.31.Z czyli Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami, podklasa ta obejmuje także doradztwo i szacowanie wartości nieruchomości związanych z jej kupnem, sprzedażą lub dzierżawą. Dla potrzeb podatku od towarów i usług Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Podatek dochodowy z działalności gospodarczej Wnioskodawca rozlicza na zasadach „podatku liniowego” zgodnie z art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm. (dalej „Ustawa”, w oparciu o ewidencję prowadzoną przy zastosowaniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Dodatkowo Wnioskodawca jest także na liście biegłych sądowych i wykonuje na zlecenie sądów opinie z zakresu wyceny. Za wykonane opinie i analizy wysławia dla sądów faktury z uwzględnieniem podatku VAT. Faktury Wnioskodawca wystawia z prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Do tej pory z racji traktowania przychodów biegłego sądowego jako przychodów z działalności wykonywanej osobiście, Sąd wypłacając wynagrodzenie za wykonywane przez Wnioskodawcę czynności biegłego sądowego pomniejsza kwotę wydającą z wystawionej faktury VAT o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, która następnie jest przekazywana na konto właściwego urzędu skarbowego. Jako podatnik VAT Wnioskodawca rozlicza podatek od towarów i usług w prowadzonej działalności gospodarczej, jednakże jak już Wnioskodawca wspomniał, przychody z tytułu wykonywania czynności biegłego sądowego rozlicza jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, które opodatkowane są według skali podatkowej zgodnie z art. 27 ust. 1 Ustawy. W związku z powyższym nie uwzględnia powyższego przychodu w prowadzonej podatkowej książce przychodów i rozchodów jako przychodu z działalności gospodarczej.

Sąd po zakończeniu roku przysyła do Wnioskodawcy oraz do właściwego dla Wnioskodawcy urzędu skarbowego informację PIT-11, w której wykazuje wypłacone kwoty stanowiące wynagrodzenie za czynności biegłego w pozycji dotyczącej przychodów z osobiście wykonywanej działalności, o której mowa w art. 13 pkt 6 Ustawy.

W przypadku wykonania przez Wnioskodawcę czynności biegłego, zlecający podmiot (Sąd) nie bierze odpowiedzialności za opinie i ekspertyzy, które Wnioskodawca wykonuje. Odpowiedzialność merytoryczna i rachunkowa za sporządzone opinie rzeczoznawcy spoczywa wyłącznie na Wnioskodawcy.

Przedmiotem interpretacji są wątpliwości Wnioskodawcy czy w świetle wydanej przez Ministra Finansów Interpretacji ogólnej z dnia 22 maja 2014 r, przychody z wykonywania przez Wnioskodawcę czynności biegłego sądowego na zlecenie Sądu mogą być traktowane jako przychody z działalności gospodarczej i rozliczane na zasadach opodatkowania działalności tj. 19% podatkiem liniowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przychody z tytułu wykonywania na zlecenie Sądu czynności biegłego sądowego mogą być rozliczane jako przychody z działalności gospodarczej i opodatkowane na zasadach podatku liniowego...

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy przychody z tytułu wykonywania czynności biegłego sądowego na zlecenie Sądu mogą być rozliczane jako przychody z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Jeżeli w działalności gospodarczej Wnioskodawca wybrał sposób opodatkowania zgodnie z art. 30c Ustawy. (podatek liniowy) przychody te będą rozliczane z zastawaniem takiego opodatkowania.

Na podstawie przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 25, 52, 52a i 52c wymienionej Ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. Ustawy, źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Definicja działalności gospodarczej zawarta jest w art. 5a pkt 6 Ustawy. Zgodnie z tą definicją, ilekroć w Ustawie jest mowa o działalności gospodarczej abo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

  • wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
  • polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
  • polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w powyższym przepisie Ustawy jest dopełniona także przesłankami negatywnymi zawartymi w art. 5b ust. 1 Ustawy. Zgodnie z nim za działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  • odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
  • są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,
  • wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z uwagi na powyższe należy uznać, iż aby dane czynności mogły zostać zaliczone do przychodów z działalności gospodarczej, muszą one spełniać warunki opisane w art. 5a pkt 6 Ustawy i jednocześnie nie mogą spełniać łącznie przesłanek zawartych w art. 5b Ustawy.

Zgodnie z art. 13 pkt 6 Ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło uzyskiwane wyłącznie od:

  1. osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
  2. właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
    - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

W przypadku przychodów z działalności wykonywanej osobiście na organach dokonujących wypłaty kwot wynagrodzenia spoczywa obowiązek płatnika, określony w art. 41 ust. 1 Ustawy. Zgodnie z nim osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zatem płatnicy są obowiązani do poboru zaliczek na podatek dochodowy w wysokości 18% należności pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów, w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 Ustawy.

Na podstawie art. 42 ust. 1 Ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypału, gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W myśl art. 42 ust. 2 pkt 1 Ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesiać podatnikom, o których mowa:

  • w art. 3 ust. 1 oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru;
  • w art. 3 ust. 2a oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.

Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 45 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać Urzędom Skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Natomiast w przypadku przychodów kwalifikowanych jako przychody z działalności gospodarczej definiowane w art. 14 ust. 1 Ustawy zobowiązanym do zapłaty podatku jest sam podatnik. Zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 Ustawy podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej są obowiązani bez wezwana wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według określonych zasad.

Zgodnie z art. 44 ust. 2 Ustawy podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne. Z kolei ust. 3f powyższego artykułu mówi, że podatnicy uzyskujący dochody z działalności gospodarczej, opodatkowani na zasadach określonych w art. 30c Ustawy (podatek liniowy), są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy Naczelnik Urzędu Skarbowego, zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonym zgodnie z art. 30c Ustawy, a sumą należnych zaliczek za poprzednie miesiące, z uwzględnieniem art. 27b Ustawy.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wykonywania wycen i ekspertyz, świadczy także usługi doradcze. Dodatkowo na zlecenie Sądu wykonuje czynności biegłego sądowego. Zadana wykonywane w ramach funkcji biegłego sądowego są zbieżne z usługami wykonywanymi dla innych podmiotów w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Minister Finansów w dniu 22 maja 2014 roku wydał interpretację ogólną (sygn. DD2/033/30/KBF/l4/RD-47426), która miała na celu ujednolicenie stanowiska w sprawie możliwości zaliczenia w określonych warunkach, przychodów wymienionych w katalogu przychodów i działalności wykonywanej osobiście do źródła - działalność gospodarcza. Zgodniez wyjaśnieniami Ministra Finansów w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z działalności wykonywanej osobiście wymienionych w art. 13 pkt 2-8 Ustawy może dla celów podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności gospodarczej, pod warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w powoływanym już wyżej art. 5a pkt 6 Ustawy i jednocześnie nie zachodzą łącznie przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 Ustawy. Zatem w opisywanym przypadku należy przeanalizować, czy świadczone usługi biegłego sądowego spełniają warunki art. 5a pkt 6 i jednocześnie nie wypełniają łącznie przesłanek zawartych w art. 5b ust. 1 Ustawy.

Nie ulega wątpliwości, że wykonywane przez Wnioskodawcę usługi stanowią działalność zarobkową prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat w sposób zorganizowany i ciągły.

Jednocześnie zgodne z wyjaśnieniami Ministra Finansów zawartymi w powołanej Interpretacji ogólnej sam fakt, że dany rodzaj przychodów został wymieniony w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście, nie powoduje, że przychód ten nie jest możliwy do zakwalifikowania jako przychód z działalności gospodarczej.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że spełnione zostały w stosunku do wykonanej przez Wnioskodawcę działalności biegłego sądowego pozytywne przesłanki uznania ich za przychody z działalności gospodarczej.

Kolejnym krokiem jest rozważenie czy w opisanym przypadku nie zachodzą łącznie przesłanki negatywne zawarte w art. 5b ust. 1 Ustawy. Jak wskazywał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego w przypadku wykonania przez Wnioskodawcę czynności biegłego, zlecający podmiot nie bierze odpowiedzialności za opinie i ekspertyzy, które wykonał. Zatem jak wynika przytoczonych powyżej argumentów negatywne przesłanki zawarte w art. 5b ust. 1 Ustawy nie mają zastosowania w opisywanym przypadku. Zgodnie bowiem z brzmieniem przepisu w celu wyeliminowania kwalifikacji przychodu jako przychodu i działalności gospodarczej przesłanki muszą być spełnione łącznie. Nieziszczenie się choćby jednej i nich powoduje, że przychód taki nie może być z automatu nieuznany jato przychód z działalności gospodarczej.

Reasumując z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji przychody osiągane przez Wnioskodawcę z tytułu czynności wykonywanych jako biegły sądowy mogą być zakwalifikowane jako przychody z działalności gospodarczej i opodatkowane na zasadach podatku liniowego o których mowa w art. 30c Ustawy. Tym samym, wykonując czynności biegłego sądowego na zlecenie Sądu, Wnioskodawca powinien wskazać, że przychody uzyskane z Sądu rozliczać będzie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a Sąd nie będzie zobowiązany do poboru podatku dochodowego jako płatnik oraz nie będzie konieczne przygotowanie przez Sąd informacji PIT-11 po zakończeniu roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.