IBPP3/4512-448/15/KG | Interpretacja indywidualna

W zakresie opodatkowania wycofania z majątku przedsiębiorstwa lokalu użytkowego i przekazania go do majątku prywatnego w celu świadczenia usług wynajmu.
IBPP3/4512-448/15/KGinterpretacja indywidualna
  1. cele osobiste
  2. działalność gospodarcza
  3. najem
  4. nieruchomości
  5. przekazanie
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Podatnicy
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Dostawa towarów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 29 maja 2015 r. (data wpływu 8 czerwca 2015 r.), uzupełnionym pismem z 18 sierpnia 2015 r. (data wpływu 24 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności przekazania składników majątku z działalności gospodarczej na potrzeby osobiste – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności przekazania składników majątku z działalności gospodarczej na potrzeby osobiste. Wniosek został uzupełniony pismem z 18 sierpnia 2015 r. (data wpływu 24 sierpnia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 11 sierpnia 2015 r. znak: IBPP3/4512-448/15/KG.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (uzupełnione pismem z 18 sierpnia 2015 r.):

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 1993 r. pod nazwą Firma Techniczno-Handlowa „A.” mgr inż C. K. (skrót FTH A. mgr inż. C. K.), której przedmiotem jest handel krajowy i zagraniczny usługami i częściami zamiennymi do statków powietrznych. Uzyskiwane z tej działalności dochody opodatkowuję na zasadach ogólnych – wg 19% stawki liniowej. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT.

W 1996 r. Wnioskodawca podpisał ze Spółdzielnią Mieszkaniową Lokatorsko Własnościową (skrót: SMLW) umowę, w której SMLW zobowiązała się wybudować i przydzielić lokal użytkowy na warunkach własnościowego prawa do lokalu w terminie nie później niż do 30 września 1997 r. o powierzchni 140,2 m/kw.

Zgodnie z umową Wnioskodawca dokonał wpłat zaliczki i rat płatnych miesięcznie – ostatnia wpłata raty była w grudniu 1996 r. W 1998 r. Wnioskodawca podpisał z SMLW aneks dotyczący różnicy pomiędzy planowanym wkładem budowlanym a przyjętym rzeczywistym do rozliczenia inwestycji.

W 1998 r. Wnioskodawca otrzymał od Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorko-Własnościowej zaświadczenie potwierdzające, że został jemu przydzielony na warunkach spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, uzyskany w drodze pełnego wykupu lokalu wg przydziału Nr XXX z 6 lipca 1998 r. W zaświadczeniu wskazano, że wkład budowlany został wpłacony przed uzyskaniem przydziału lokalu.

W 1999 r. otrzymany przydziałem lokal Wnioskodawca wprowadził do ewidencji środków trwałych firmy Techniczni-Handlowej A. oraz dokonywał odpisów amortyzacyjnych według stawki podatkowej w ciężar kosztów. Po przyjęciu lokalu do środków trwałych Wnioskodawca dokonał zakupu wyposażenia, od których przy nabyciu odliczył VAT. Podatek VAT był odliczany od faktur uzyskiwanych ze Spółdzielni Mieszkaniowej z tytułu opłat eksploatacyjnych, funduszu remontowego, energii administracyjnej, opłata stałych CO/CCW, centralnego ogrzewania, podatków i ubezpieczeń, opłat za odpady komunalne oraz fundusz remontowy. Lokal był wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W latach ubiegłych lokal był przedmiotem wynajmu. Obecnie od 2014 r. nadal lokal jest przedmiotem wynajmu. Wszystkie ponoszone koszty za używanie lokalu (czynsz, energia) są re-fakturowane zgodnie z umową na wynajmującego. W 2015 r. Wnioskodawca zamierza wycofać lokal użytkowy na cele osobiste, z możliwością wynajmu jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Po okresie 6 lat od momentu wycofania majątku na cele osobiste być może lokal zostanie sprzedany.

Nabycie lokalu użytkowego nie było udokumentowane fakturą VAT z wykazanym podatkiem VAT. Nabycie było na podstawie Przydziału Lokalu Użytkowego w lipcu roku 1998.

W okresie od lipca 1998 r. do sierpnia 2000 r. Wnioskodawca dokonywał wydatków na prace związane z przystosowaniem lokalu użytkowego do użycia. Prace polegały m.in. na zakupie stolarki, malowaniu, zakupieniu i ułożeniu płytek, montażu instalacji od których to przy nabyciu Wnioskodawca odliczał kwotę podatku naliczonego. Podatek naliczony Wnioskodawca odliczał też w okresie do 2000 r. kiedy zakupował niezbędne wyposażenie. Od 2000 r. Wnioskodawca nie dokonywał żadnych ulepszeń w lokalu.

W lokalu tym Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą i wówczas dokonywał bieżących napraw typu wymiana żarówek, wymiana zużytych gniazdek od których dokonywał odliczenia podatku naliczonego. W całym okresie na rzecz Spółdzielni, Wnioskodawca dokonywał opłat z tytułu eksploatacji, funduszu remontowego, energii administracyjnej, opłat stałych CO/CCW, centralnego ogrzewania, podatków i ubezpieczeń, opłat za odpady komunalne oraz fundusz remontowy. Od faktur otrzymanych za ww. opłaty Wnioskodawca odliczał podatek naliczony. Podatek VAT naliczony odliczał z faktu z zakładu energetycznego za zużyta energię elektryczną.

Po wycofaniu lokalu użytkowego na cele osobiste, Wnioskodawca będzie wynajmował lokal na podstawie umowy najmu. Dotychczasowa umowa będzie rozwiązana. Po wycofaniu lokalu użytkowego z ewidencji środków trwałych firmy nie będzie on wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej, gdyż Wnioskodawca, jako osoba fizyczna, nie będzie prowadził działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 2):

Czy w związku z wycofaniem składników majątku z działalności gospodarczej i przekazania go na potrzeby osobiste czynność ta podlega opodatkowaniu VAT według stawki 23%...

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie doprecyzowanym w piśmie z 18 sierpnia 2015 r.), wycofanie składników majątku firmy wraz z gruntem i przeniesienie na majątek osobisty właściciela nie rodzi skutków w podatku VAT, gdyż przekazanie majątku na cele osobiste nastąpi po upływie 10 lat oraz fakt, że Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie, w stosunku do których miałby prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy o VAT.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W przepisie art. 8 ust. 1 ustawy zdefiniowano, że Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem, opodatkowanym świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 oraz – w przypadku świadczenia usług – w art. 8 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia;
  2. wszelkie inne darowizny

–jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przez wytworzenie nieruchomości – stosownie do art. 2 pkt 14a ustawy – rozumieć należy wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazania oraz darowizny wskazane w pkt 1 i 2, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym, niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Należy zauważyć, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Według art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz, przy czym – jak wynika z § 2 tego samego artykułu – czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem będzie prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu.

W konsekwencji „prywatny” najem lokalu stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Wątpliwości Wnioskodawcy odnoszą się do kwestii opodatkowania VAT czynności wycofaniem składników majątku z działalności gospodarczej i przekazania go na potrzeby osobiste.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie w odniesieniu do składnika majątku – lokal użytkowy, który Wnioskodawca ma zamiar wynajmować, nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Przedmiotowa nieruchomość bowiem – jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego – nie będzie przekazana do majątku osobistego Wnioskodawcy i nie będzie wykorzystana na cele prywatne, lecz w związku z przeznaczeniem jej do wynajmu, będzie nadal przez Wnioskodawcę wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wskazać należy, że Wnioskodawca oddając w najem składniki majątku po ich wykreśleniu z ewidencji środków trwałych nie utraci statusu podatnika podatku VAT w tym zakresie. Wynika to z faktu, że oddanie przedmiotowej nieruchomości (lokalu użytkowego) w najem poza dotychczasową działalność gospodarczą – na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług – skutkować będzie wykonywaniem działalności gospodarczej (polegającej na wynajmie nieruchomości), zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, oraz dokonywaniem czynności opodatkowanych (czynsz z tytułu najmu), określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jak bowiem wskazano wyżej, świadczenie usług najmu stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Reasumując, w opisanej we wniosku sytuacji mimo wycofania z ewidencji środków trwałych lokalu użytkowego, nie dojdzie do jego przekazania z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, gdyż przedmiotowy lokal użytkowy został nabyty przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych oraz przedmiotowy lokal użytkowy Wnioskodawca planuje wycofać z działalności gospodarczej na cele osobiste z przeznaczeniem do wynajmu. Tym samym Wnioskodawca będzie w dalszym ciągu występował w roli podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego wycofanie składników majątku firmy wraz z gruntem i przeniesienie na majątek osobisty właściciela, nie rodzi skutków w podatku VAT, gdyż przekazanie majątku na cele osobiste nastąpi po upływie 10 lat oraz fakt, że Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie, w stosunku do których miałby prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego jest nieprawidłowe.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zapadnie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.