IBPBI/1/4511-326/15/SK | Interpretacja indywidualna

W zakresie skutków podatkowych sprzedaży samochodu osobowego wykorzystywanego uprzednio w prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.
IBPBI/1/4511-326/15/SKinterpretacja indywidualna
  1. działalność gospodarcza
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. samochód osobowy
  4. sprzedaż
  5. wartość początkowa
  6. wartość rynkowa
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 marca 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 18 marca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych sprzedaży samochodu osobowego wykorzystywanego uprzednio w prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych sprzedaży samochodu osobowego wykorzystywanego uprzednio w prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 8 lutego 2011 r. Wnioskodawca w wyniku umowy darowizny otrzymał samochód osobowy o wartości 7.000 zł. W dniu 2 maja 2011 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej; uzyskane dochody opodatkowywał podatkiem dochodowym wg. skali podatkowej na tzw. „zasadach ogólnych”. W dniu rozpoczęcia prowadzenia działalności, Wnioskodawca przekazał ww. samochód na potrzeby prowadzonej działalności. Wartość początkowa środka trwałego (samochodu) została określona zgodnie z wartością wskazaną w umowie darowizny tj. 7.000 zł. Wnioskodawca dokonywał amortyzacji ww. samochodu. Działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę, została zawieszona w dniu25 września 2012 r., a następnie została zlikwidowana w dniu 11 marca 2013 r. Na dzień likwidacji działalności gospodarczej suma odpisów amortyzacyjnych dla ww. samochodu osobowego wyniosła 3.733,28 zł. W dniu 10 lipca 2014 r. Wnioskodawca skorzystał z promocjimarketingowej salonu samochodowego, która polegała na tym, że przekazując salonowi samochód do złomowania, można było skorzystać z rabatu w wysokości 8.000 zł na zakup nowego samochodu. Korzystając z ww. promocji Wnioskodawca przekazał salonowi samochód osobowy, wykorzystywany uprzednio w prowadzonej działalności gospodarczej. Formą przekazania samochodu była umowa sprzedaży za symboliczną kwotę - 1 zł. Następnie auto zostało przekazane przez salon X do stacji demontażu pojazdów i wyrejestrowane. Wnioskodawca jest w posiadaniu kserokopii zaświadczenia o przekazaniu przez salon ww. samochodu do demontażu oraz kserokopii zaświadczenia Starosty Miasta o wyrejestrowania pojazdu z ewidencji pojazdów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

W jaki sposób w zaistniałej sytuacji prawidłowo dokonać rozliczenia przychodu z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych ... Czy jako przychód ze sprzedaży samochodu należy wykazać 1 zł... Czy do ustalenia przychodu zastosować wycenę rynkową dla samochodu lub uznać, że rabat 8.000 zł na zakup nowego samochodu jest w takiej sytuacji przychodem...

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem odsprzedaży samochodu osobowego w cenie znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, podczas rozliczania podatku dochodowego za 2014 r. powinien on wykazać przychód ze sprzedaży samochodu wg. jego wartości rynkowej z dnia sprzedaży. Jednocześnie podatnik powinien wykazać koszty niezamortyzowanej części w wysokości 3.266,72 zł. Promocja salonu X, jako działanie marketingowe nie stanowi w rozpatrywanej sytuacji podstawy do ustalenia przychodu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2015 r., przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

  1. środkami trwałymi,
  2. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
  3. wartościami niematerialnymi i prawnymi

-ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie.

Przy określaniu wysokości przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 17, przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio (art. 14 ust. 7 ww. ustawy).

W myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit a. ww. ustawy (w ww. brzmieniu), do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2011 r. Wnioskodawca w drodze umowy darowizny otrzymał samochód osobowy o wartości 7.000 zł. W dniu 2 maja 2011 r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej przekazując przedmiotowy samochód na jej potrzeby. Wartość początkowa środka trwałego (samochodu) została określona zgodnie z wartością wykazaną w umowie darowizny. Wnioskodawca dokonywał odpisów amortyzacyjnych od ww. wartości początkowej samochodu. W dniu 25 września 2012 r. Wnioskodawca zawiesił prowadzoną działalność, a następnie 11 marca 2013 r. dokonał jej likwidacji. Na dzień likwidacji prowadzonej działalności suma dokonanych odpisów amortyzacyjnych wynosiła 3.733,28 r. W dniu 10 lipca 2014 r. Wnioskodawca skorzystał z promocji marketingowej salonu samochodowego, która polegała na tym, że przekazując salonowi samochód do złomowania mógł skorzystać z rabatu w wysokości 8.000 zł. na zakup nowego samochodu. Wnioskodawca przekazał do salonu uprzednio wykorzystywany samochód w prowadzonej działalności gospodarczej. Formą przekazania samochodu była umowa sprzedaży za kwotę 1 zł. Samochód został następnie przekazany do stacji demontażu pojazdów.

Mając powyższe na względzie oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny, stwierdzić należy, że skoro do sprzedaży samochodu osobowego doszło w 2014 r., tj. przed upływem sześciu lat licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym miała miejsce likwidacja prowadzonej działalności gospodarczej (co nastąpiło w 2013 r.), to Wnioskodawca co do zasady uzyska przychód, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a w związku z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Odnosząc się zatem do kwestii ustalenia dochodu z ww. tytułu wskazać należy, że zgodnie z art. 24 ust. 3b ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wydatkami na nabycie zbywanych składników, niezaliczonymi do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie.

Wobec powyższego, ustalając dochód ze sprzedaży składnika majątku (samochodu osobowego) wykorzystywanego uprzednio w prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, a pozostałego na dzień likwidacji tej działalności, należy mieć na względzie art. 24 ust. 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro zatem jak wynika z wniosku Wnioskodawca skorzystał z promocji marketingowej salonu samochodowego i sprzedał za kwotę 1 zł samochód osobowy wykorzystywany uprzednio przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (będący środkiem trwałym w tej działalności), to ustalając przychód z jego sprzedaży Wnioskodawca zgodnie z art. 14 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych winien wykazać przychód z tego tytułu wysokości wynikającej z umowy sprzedaży. Pamiętać jednakże należy, że organ podatkowy, stwierdzając, że cena sprzedaży samochodu wynikająca z tej umowy, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej, może określić przychód z tego tytułu w wartości rynkowej zgodnie z cyt. art. 19 ust. 1 i 3 ww. ustawy.

Odnosząc się natomiast do możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych niezamortyzowanej części wartości początkowej przedmiotowego samochodu zauważyć należy, że skoro samochód ten został przez Wnioskodawcę nabyty nieodpłatnie, tj. w drodze umowy darowizny (co oznacza, że nie poniósł on wydatków na jego nabycie), to ww. wartość ta nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu z jego sprzedaży.

Wobec powyższego przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.