DD9/033/429/BRT/2014/RD-48083 | Interpretacja indywidualna

Na Prokuraturze, jako jednostce wypłacającej należności nie ciążą obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
DD9/033/429/BRT/2014/RD-48083interpretacja indywidualna
  1. biegły
  2. działalność gospodarcza
  3. prokuratura
  4. płatnik
  5. źródła przychodu
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników -> Termin przekazywania zryczałtowanych zaliczek i podatków
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników -> Zryczałtowane zaliczki
  3. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Przychody z działalności wykonywanej osobiście

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 21 sierpnia 2013 r. Nr IPPB1/415-570/13-3/IF wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 maja 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji do źródła przychodów wynagrodzenia z tytułu usług biegłych świadczonych w ramach działalności gospodarczej na zlecenie prokuratury, - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając na podstawie § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 21 sierpnia 2013 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji źródeł przychodów osób prowadzących działalność gospodarczą będącymi biegłymi oraz osób prowadzących działalność gospodarczą zatrudniających biegłych. Interpretacja wydana została na wniosek Prokuratury Okręgowej z dnia 21 maja 2013 r.

Z przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego wynika, że:

  1. Prokuratura Okręgowa – Wnioskodawca zleca: biegłym sądowym, tłumaczom przysięgłym, biegłym (tłumaczom) z zakresu daktylologii, adwokatom i radcom prawnym, kuratorom sądowym i mediatorom, wykonanie określonych czynności na podstawie art. 193 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ze zm.) oraz innym osobom posiadającym wiedzę w danej dziedzinie, zgodnie z art. 195 Kpk. W dalszej części wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wszystkie wyżej wymienione grupy będą zwane „biegłymi”. Zlecenie polega na powołaniu biegłych, postanowieniem o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego, wydanym zgodnie z art. 194 ustawy Kodeks postępowania karnego. W powołaniu nie jest określona kwota należności przysługującej biegłym. Za wykonanie opinii biegli wystawiają rachunki bądź faktury, według stawek bądź taryf określonych dla poszczególnych grup w odrębnych przepisach. Następnie prokurator wydaje postanowienie o przyznaniu należności (postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania), na podstawie którego, dokonywana jest wypłata. Jeśli kwota należności wypłacanych na podstawie poszczególnych postanowień nie przekracza 200 zł brutto z faktury, lub 200 zł z rachunku, prokuratura jako płatnik pobiera zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18%, bez uwzględniania kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a i ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) zwanej dalej ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.
  2. Prokuratura kwalifikuje, dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych, przychody biegłych, wykonujących określone czynności na podstawie art. 193 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ze zm.) do dwóch różnych źródeł przychodów:
    1. działalność wykonywana osobiście zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - gdy prokurator powołuje wyżej wymienione osoby tylko z imienia i nazwiska np. Jana S. wpisanego na listę biegłych rzeczoznawców majątkowych (art. 193 par. 1 Kpk). W powyższej sytuacji prokuratura jako płatnik pobiera zaliczkę na podatek lub ryczałt, gdy kwota nie przekracza 200 zł.
    2. działalność gospodarcza zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - gdy prokurator powołuje osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, podając jej imię i nazwisko i nazwę firmy np.
    1. Rzeczoznawca majątkowy. Jan S.” (firma jednoosobowa, nie zatrudnia pracowników) traktując ją jako instytucję specjalistyczną (art. 193 par. 2 Kpk).
    2. Zakład Jan K.”, który wykonuje ekspertyzy w szerokim zakresie (Jan K. nie jest biegłym żadnej specjalności. Jan K. zatrudnia czterech biegłych na umowę o pracę, umowę zlecenie i umowę o dzieło: z zakresu genetyki, mechanoskopii, daktyloskopii, pisma ręcznego) traktując ją jako instytucję specjalistyczną (art. 193 par. 2 Kpk). W sytuacji 2) a) i b) prokuratura płaci firmie kwotę brutto wynikającą z rachunku lub faktury.
  3. Prokuratura nie wykazuje przychodów z art. 13 pkt 6 biegłych, wykonujących określone czynności na podstawie art. 193 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ze zm.) i kwot wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b - w informacji PIT-R ponieważ wyżej wymienieni biegli nie pełnią funkcji społecznych i obywatelskich, a świadczą usługi w celach zarobkowych. Odpowiednio ich przychody (po uwzględnieniu kwot wolnych) wykazywane są w wersie 6 części E PIT -11, a nie w wersie 7.
W związku z powyższym zadano pytania:
  1. Czy zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% przychodu, zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), powinien być naliczany od należności nie przekraczających 200 zł, przysługujących biegłym, którzy nie są pracownikami prokuratury, jeśli kwota należności nie jest określona w postanowieniu o powołaniu wyżej wymienionych osób, a dopiero w postanowieniu o przyznaniu należności, po wystawieniu faktury lub rachunku... Czy też należy potrącać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, również w sytuacji, gdy kwota nie przekracza 200 zł... Czy w sytuacji, gdyby okazało się, że od należności, wymienionych w pkt 1 trzeba potrącać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości 18% przychodu na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie zryczałtowany podatek dochodowy, to prokuratura powinna zwrócić się z prośbą do urzędu skarbowego o przeksięgowanie dokonanych wpłat z tytułu ryczałtu PIT-8AR na PIT-4R, a po zakończeniu roku podatkowego osobom, którym pobrano niesłusznie ryczałt, wystawić PIT-11, wykazując w nich przychody z działalności wykonywanej osobiście wraz z zaliczeniem wcześniej potrąconego podatku (w formie ryczałtu), jako kwoty pobranych za liczek na podatek dochodowy od osób fizycznych...
  2. Czy prawidłowo prokuratura kwalifikuje:
    1. przychody prowadzących działalność gospodarczą biegłych, jako przychody z działalności gospodarczej zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, szczególnie w sytuacji gdy czynności wykonywane przez wyżej wymienione osoby w postępowaniu przygotowawczym zgodnie z Kodeksem postępowania karnego na zlecenie prokuratora, są tożsame z wykonywaną przez nich działalnością gospodarczą...
    2. przychody osób prowadzących działalność gospodarczą, zatrudniających biegłych, wykonujących określone czynności na zlecenie prokuratury i jako przychody z działalności gospodarczej zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...
  3. Czy prokuratura postępuje prawidłowo wykazując przychody biegłych, wykonujących określone czynności na podstawie art. 193 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ze zm.) z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w części E wers 6 PIT-11 ... Czy prokuratura postępuje prawidłowo nie wykazując kwot wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b wypłaconych biegłym, w informacji PIT-R...

Jak wskazał organ upoważniony „przedmiotem interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku Nr 2. Odpowiedź na pozostałe pytania zostanie udzielona w odrębnych rozstrzygnięciach.

Zdaniem Wnioskodawcy, Prokuratura prawidłowo kwalifikuje przychody prowadzących działalność gospodarczą biegłych, jako przychody z działalności gospodarczej zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, szczególnie w sytuacji gdy czynności wykonywane przez wyżej wymienione osoby w postępowaniu przygotowawczym zgodnie z Kodeksem postępowania karnego na zlecenie prokuratora, są tożsame z wykonywaną przez nich działalnością gospodarczą.

Prokuratura prawidłowo kwalifikuje przychody osób prowadzących działalność gospodarczą, zatrudniających biegłych, wykonujących określone czynności na zlecenie prokuratury, jako przychody z działalności gospodarczej zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W sytuacji opisanej wyżej, prokuratura nie występuje jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, nie pobiera zaliczki na podatek dochodowy lub zryczałtowanego podatku dochodowego. W przykładzie dotyczącym „Rzeczoznawcy majątkowego. Jan S.” oraz „Zakład Jan K.” prokuratura powinna wypłacić firmie kwotę brutto wynikającą z rachunku lub faktury i powinna potraktować obydwie firmy jako instytucje specjalistyczne (art. 193 par. 2 Kpk).

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 21 sierpnia 2013 r. Nr IPPB1/415-570/13-3/IF, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe w zakresie kwalifikacji źródeł przychodów osób prowadzących działalność gospodarczą zatrudniających biegłych; a za nieprawidłowe w zakresie kwalifikacji źródeł przychodów osób prowadzących działalność gospodarczą będącymi biegłymi. Organ upoważniony stwierdził m.in., że „(...)nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które zostały zaliczone przez ustawodawcę do pozostałych źródeł przychodów znajdujących się w katalogu źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy), tj. m.in. do przychodów z działalności wykonywanej osobiście (...).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 6 ustawy jest to działalność zarobkowa:

  1. wytwórcza, budowlana handlowa, usługowa,
  2. polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
  3. polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art . 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9.

Uzupełnieniem definicji działalności gospodarczej są przesłanki negatywne, wymienione w art. 5b ust. 1 ustawy, których łączne spełnienie wyklucza możliwość zaliczenia przychodów z działalności podatnika do źródła przychodów – działalność gospodarcza.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście. Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 6 powołanej ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Problematyka, na gruncie powołanych wyżej przepisów prawa, w zakresie kwalifikacji przychodów do właściwego źródła, w sytuacji gdy przychody uzyskiwane przez podatnika są wymienione w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście i jednocześnie działalność prowadzona przez podatnika spełnia warunki określone w definicji działalności gospodarczej, była przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych, które nie było jednolite.

Wobec zaistniałej rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie całej Izby Finansowej, podjął w dniu 21 października 2013 r. uchwałę, sygn. akt II FPS 1/13, w której stwierdził, że "wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, zależnie od formy prawnej w jakiej wykonuje on swój zawód, należy kwalifikować do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) – w przypadku gdy pomoc prawną z urzędu pełnomocnik wykonuje prowadząc działalność zawodową w formie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 lit. a) u.p.d.o.f., a gdy czyni to w ramach innych form wykonywania swojego zawodu – wynagrodzenie to należy kwalifikować do źródła przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy".

Mając na uwadze powyższe, Minister Finansów wydał interpretację ogólną z dnia 21 listopada 2013 r. Nr DD3/033/181/CRS/13/RD-90955/13, w której stwierdził m.in., że (...) kwalifikacja do źródła przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, jest zależna od formy prawnej wykonywania przez niego zawodu adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego czy rzecznika patentowego.

Jeżeli adwokat, radca prawny, doradca podatkowy czy rzecznik patentowy działalność zawodową wykonuje w formie organizacyjnej, w ramach której osiąga dochody kwalifikowane do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy PIT, wówczas wynagrodzenie z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu należy zaliczyć do przychodów z tego źródła.

Jeżeli natomiast radca prawny, doradca podatkowy czy rzecznik patentowy wykonuje swoją działalność zawodową w innej formie, np. w ramach stosunku pracy, wówczas ich wynagrodzenie z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu należy kwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 6 ustawy PIT. W tym przypadku na sądzie spoczywają obowiązki płatnika, określone w art. 41 ust. 1 oraz w art. 42 ust. 1 i 2 ustawy PIT(...).

Wyżej wymienioną interpretacją ogólną, Minister Finansów zmienił dotychczasową interpretację ogólną z dnia 4 września 2002 r. Nr PB5/KD-033-317-2122/02, kwalifikującą omawiane przychody do źródła przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Ponadto z uwagi na brak uzasadnienia dla odmiennej wykładni tych samych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wobec różnych grup zawodowych, Minister Finansów wydał interpretację ogólną z dnia 22 maja 2014 r. Nr DD2/033/30/KBF/14/RD-47426 stwierdzając, iż (...) podatnik uzyskujący przychody z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2–8 ustawy PIT może dla celów podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności gospodarczej, pod warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy PIT, i jednocześnie nie zachodzą łącznie przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy PIT.

Odnosząc się zatem do opisanego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego należy stwierdzić, że jeżeli biegły prowadząc działalność zawodową w formie pozarolniczej działalności gospodarczej wykonuje czynności na zlecenie prokuratury to wynagrodzenie z tego tytułu kwalifikowane jest do źródła przychodów „pozarolnicza działalność gospodarcza”. Do tego samego źródła należy kwalifikować również przychody „osób prowadzących działalność gospodarczą, zatrudniających biegłych, wykonujących określone czynności na zlecenie prokuratury”.

W takich sytuacjach na Prokuraturze, jako jednostce wypłacającej należności nie ciążą obowiązki płatnika wynikające z art . 41 ust. 1 w związku z art . 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zaistniałego stanu faktycznego, jest prawidłowe.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

Zmieniona interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.