0115-KDIT1-1.4012.216.2018.1.KM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Wycofanie z ewidencji środków trwałych ładowarki teleskopowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2018 r. (data wpływu 11 kwietnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT czynności wycofania ładowarki teleskopowej z ewidencji środków trwałych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT czynności wycofania ładowarki teleskopowej z ewidencji środków trwałych.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 2011 r. na podstawie wpisu do CEiDG i jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Podatnikiem podatku VAT stał się Pan w 2006 r. dokonując rezygnacji ze zwolnienia z VAT w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego.

Rezygnacja nastąpiła zgodnie z art. 96 ust. 1 i 2 w związku art. 43 ust. 3. Rejestracji dokonał Pan dla potrzeb podatku VAT jako rolnik, skutkiem czego jest podatnikiem podatku VAT, o czym stanowi art. 15 ust. 4 i 5 ustawy o VAT.

Następstwem rejestracji jest fakt, że jeżeli „zachodzi okoliczność” wystawia Pan faktury z tytułu sprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie wpisu do CEiDG, ale także z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego dokonując np. sprzedaży zboża.

W 2011 r. kupił Pan ładowarkę teleskopową i w prowadzonej działalności gospodarczej wprowadził do ewidencji trwałych, a od transakcji zakupu odliczył wynikający z faktury zakupu naliczony podatek VAT.

Aktualnie w 2018 r. planuje Pan zlikwidować prowadzoną obecnie działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEiDG i wykonywać jedynie czynności opodatkowane podatkiem VAT w obszarze prowadzonego gospodarstwa rolnego, a co z tym idzie dokonywać sprzedaży „obłożonej podatkiem należnym” i korzystać z odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego.

Zakupioną ładowarkę teleskopową zamierza Pan wycofać z majątku prowadzonej działalności gospodarczej jeszcze przed likwidacją i przekazać na cele prowadzenia gospodarstwa rolnego.

W gospodarstwie rolnym będzie Pan wykonywał prace przy produkcji rolnej pamiętając, że jest płatnikiem VAT, a produkcja rolna w chwili sprzedaży jest opodatkowana podatkiem VAT.

Ponadto jeżeli będzie Pan świadczył usługi na rzecz osób trzecich tą ładowarką, czy to przez fakt wynajmu Pana osoby z ładowarką do wykonywania określonych usług, czy poprzez fakt wynajmu samej ładowarki, to te czynności będą opodatkowane podatkiem VAT.

Reasumując w każdym przypadku będą to czynności opodatkowane należnym podatkiem VAT, na które będzie Pan wystawiał faktury w gospodarstwie rolnym, niezależnie czy dokona sprzedaży zboża czy wykona usługi na rzecz osoby trzeciej .

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy wycofanie ładowarki teleskopowej stanowiącej środek trwały poprzez wykreślenie z ewidencji środków trwałych przed likwidacją działalności gospodarczej albo w czasie likwidacji działalności gospodarczej i przekazanie do gospodarstwa rolnego podatnika w celu wykonywania czynności opodatkowanych w gospodarstwie rolnym, przy produkcji rolnej, a w razie potrzeby wykonywanie usług dla innych podmiotów - główny cel to praca w gospodarstwie - na skutek normy art. 7 ust. 2 ustawy o VAT rodzi skutek w postaci obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług poprzez naliczenie podatku należnego, który został wcześniej odliczony jako podatek naliczony przy zakupie, albo rodzi skutek w postaci obowiązku sporządzenia remanentu, o którym mowa w art. 14 ust. 5 ustawy o VAT i zapłaty podatku od towarów i usług poprzez naliczenie podatku należnego, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 3 ustawy o VAT ?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania to warami jak właściciel.

Stosownie do treści art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  • przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia.
  • wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych

Ponadto w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednocześnie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy te czynności są odpłatne.

W tym miejscu w świetle przywołanych przepisów chce Pan potwierdzić brak obowiązku opodatkowania i naliczenia podatku należnego od ładowarki teleskopowej w sytuacji wyprowadzenia z działalności gospodarczej poprzez wykreślenie z ewidencji środków trwałych albo z chwilą likwidacji działalności gospodarczej i oddania do gospodarstwa rolnego ładowarki teleskopowej. Należy stwierdzić, że niezależnie od faktu mającej nastąpić likwidacji działalności czy ewentualnego tylko wyprowadzenia ładowarki z działalności gospodarczej, podatnik będzie nadal posiadał status podatnika podatku VAT z faktu prowadzenia opodatkowanej podatkiem VAT działalności rolniczej, o której mowa w art. 15 ust. 3 i 4 ustawy o VAT.

Ponadto przyszły stan faktyczny wykonywanych czynności będzie taki, że:

  1. możemy mieć do czynienia z świadczeniem usługi bezpośrednio przez właściciela ładowarki np. załadunkiem lub rozładunkiem albo z usługą wynajmu samej ładowarki teleskopowej,
  2. sprzedaż zboża opodatkowana podatkiem VAT wytworzonego w gospodarstwie rolnym. Czynności świadczenia usług są regulowane według art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, „Do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu”.

Zgodnie z art. 734 KC § 1 „Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie”.

Natomiast art. 735 KC § 1 „Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie”.

Czynności sprzedaży są uregulowanie w art. 535 § 1 KC „Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę”.

Ponieważ czynności świadczenia usług, jak i sprzedaż będą miały charakter odpłatny, to podążając za treścią przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, z którego jednocześnie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy te czynności są odpłatne.

Dlatego rodzaj bytu prawnego podmiotu pozostaje zupełnie bez znaczenia dla zwolnienia albo opodatkowania należnym podatkiem VAT składnika majątku, w tym wypadku ładowarki teleskopowej na skutek wykreślenia z ewidencji środków trwałych za przyczyną wykreślenia z wpisu do ewidencji działalności gospodarczej CEiDG podmiotu, czy tylko wyprowadzenia składnika majątku z działalności poprzez samo wykreślenie z ewidencji środków trwałych, która de facto jest objęta tym wpisem.

Ponieważ podatnik będzie nadal dokonywał czynności opodatkowanych VAT np. świadczenia usług, sprzedaży zboża.

Nie należy zapominać, że mamy do czynienia w tym konkretnym przypadku z osobą fizyczną, skutkiem czego można powiedzieć jest ta sama tożsamość podatkowa zarówno dla działalności gospodarczej objętej wpisem CEiDG, jak i działalności w gospodarstwie rolnym.

W obu tych przypadkach jest przyporządkowany ten sam numer NIP, tym bardziej, że status podatnika podatku VAT dla rolnika definiują przepisy szczególne tj. art. 15 ust. 3 i 4 ustawy o VAT.

Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Co z tym idzie ten konkretny przyszły stan faktyczny wypełnia definicję działalności gospodarczej, która jest prowadzona w sposób ciągły w celach zarobkowych i nieprzerwanie, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Mając na względzie powołane przepisy prawa wskazać należy, że w odniesieniu do składnika majątku ładowarki teleskopowej, która będzie wykorzystywana na cele działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Ładowarka teleskopowa bowiem nie zostanie przekazana do majątku osobistego i nie będzie wykorzystywana na cele prywatne, lecz w związku z jej przeznaczeniem do prac „w gospodarstwie rolnym będącym podatnikiem podatku VAT”, będzie nadal wykorzystywana na cele działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Tym bardziej, że oddając ładowarkę do gospodarstwa rolnego po jej wycofaniu z majątku firmy (wykreśleniu z rejestru środków trwałych) podatnik nie utraci statusu podatnika podatku VAT w tym zakresie.

Wynika to z faktu, że oddanie ładowarki do gospodarstwa rolnego poza dotychczasową działalnością gospodarczą na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług - skutkować będzie wykonywaniem działalności gospodarczej (działalność gospodarcza rolników), zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, która de facto nie łączy działalności gospodarczej „z żadnym wpisem”, a faktem wykonywania określonych opodatkowanych czynności.

Zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że wycofanie ładowarki teleskopowej stanowiącej środek trwały poprzez wykreślenie z ewidencji środków trwałych przed likwidacją działalności gospodarczej albo w czasie likwidacji działalności gospodarczej i przekazanie do gospodarstwa rolnego podatnika w celu wykonywania czynności opodatkowanych w gospodarstwie rolnym, przy produkcji rolnej, a w razie potrzeby wykonywanie usług dla innych podmiotów - główny cel to praca w gospodarstwie - nie wywoła konieczności opodatkowania tej czynności należnym podatkiem VAT z żadnego tytułu prawnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny
  • jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

  1. użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
  2. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Działalność rolnicza, zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy o VAT, obejmuje produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych.

Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 ustawy), uznać należy, że działalność rolnicza mieści się w pojęciu działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy, w przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 5, przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

Ponadto wskazać należy, że w myśl art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy, przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.

Stosownie do art. 14 ust. 3 ustawy, przepisy ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w art. 15, będący osobą fizyczną nie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu co najmniej przez 10 miesięcy. Nie dotyczy to podatników, którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Jak stanowi art. 14 ust. 4 ustawy, przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. (art. 14 ust. 5 ustawy).

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż w związku z planowaną likwidacją działalności gospodarczej, prowadzonej na podstawie wpisu do CEiDG (jako osoba fizyczna), zamierza Pan wycofać z ewidencji środków trwałych w tej działalności, zakupioną w 2011 r. ładowarkę teleskopową, która przekazana zostanie na cele prowadzonego również w ramach działalności gospodarstwa rolnego i nadal będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. sprzedaży produkcji rolnej (zboża), świadczenia usług załadunku lub rozładunku bezpośrednio przez właściciela ładowarki lub wynajmu samej maszyny. Jak wskazano we wniosku pozostanie Pan podatnikiem podatku VAT w tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego.

Zatem w przedmiotowej sprawie, skoro - jak wskazano we wniosku - wyprowadzenie ładowarki teleskopowej z ewidencji środków trwałych nie będzie się wiązało z przekazaniem jej na cele osobiste, nie mamy do czynienia z dostawą towarów ani ze świadczeniem usług w rozumieniu ustawy o VAT – nie wystąpi tutaj odbiorca odnoszący korzyść, jak również nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzenia przedmiotowym towarem, a samo „wyprowadzenie” z ewidencji środków trwałych maszyny, będącej Pana własnością nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu przepisów VAT. Należy w tym miejscu podkreślić, iż nie zaprzestaje Pan wykorzystywania tej maszyny na potrzeby związane z prowadzoną w tym przypadku działalnością rolniczą (tj. działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy), bowiem – jak wskazano we wniosku - nadal będzie ona przedmiotem najmu lub posłuży do prac przy produkcji rolnej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, w konsekwencji nie dojdzie do zmiany jej przeznaczenia.

Ponadto nie wystąpi obowiązek „sporządzenia remanentu, o którym mowa w art. 14 ust. 5 ustawy o VAT i zapłaty podatku od towarów i usług poprzez naliczenie podatku należnego, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 3 ustawy o VAT”, bowiem przepisy te nie znajdą zastosowania w niniejszej sprawie.

Reasumując w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, wycofanie z ewidencji środków trwałych przedmiotowej ładowarki nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT – ponieważ czynność ta nie została objęta zakresem opodatkowania na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.