0114-KDIP1-1.4012.310.2018.1.AM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie uznania, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi zarządzania nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT oraz Wnioskodawca z tytułu wykonywania tych czynności nie jest podatnikiem tego podatku.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2018 r. (data wpływu 30 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi zarządzania nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT oraz Wnioskodawca z tytułu wykonywania tych czynności nie jest podatnikiem tego podatku – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi zarządzania nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT oraz Wnioskodawca z tytułu wykonywania tych czynności nie jest podatnikiem tego podatku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi od 2003 r. jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie produkcji pozostałych technicznych i przemysłowych wyrobów tekstylnych (PKD 13.96.Z) - przeważająca działalność wskazana w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: „CEIDG”) i jest z tego tytułu czynnym podatnikiem VAT. Jednocześnie w 2018 r. Wnioskodawca zawarł kontrakt menedżerski (dalej: „Kontrakt”) ze spółką S. sp. z o.o. (dalej: „Spółka”), na podstawie którego Wnioskodawca zobowiązuje się do świadczenia usług zarządzania Spółką i jej przedsiębiorstwem, jako członek zarządu Spółki oraz „Dyrektor Zarządzający” - w strukturze organizacyjnej Spółki. Kontrakt został zawarty do dnia wygaśnięcia mandatu uprawniającego Wnioskodawcę do pełnienie funkcji członka zarządów Spółki, przy czym ulega przedłużeniu w razie powołania Wnioskodawcy do pełnienie funkcji członka zarządu Spółki na kolejną kadencję.

Podkreślenia wymaga, że w treści Kontraktu nie ma wskazania, że został on zawarty przez Wnioskodawcę jako przedsiębiorcę. W komparycji Kontraktu nie wskazano, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu właściwych przepisów, wpisaną do CEIDG, lub że posiada numer NIP. W zapisach Kontraktu nie ma nawiązania do okoliczności prowadzenia albo nieprowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wskazuje to, iż intencją Wnioskodawcy i Spółki nie było zawarcie Kontraktu w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Do obowiązków Wnioskodawcy w ramach Kontraktu należy w szczególności:

    1. prowadzenie spraw Spółki,
    2. reprezentowanie Spółki na zewnątrz,
    3. zapewnienie właściwej organizacji i funkcjonowania Spółki,
    4. uczestniczenie w pracach zarządu Spółki,
    5. realizowanie zatwierdzonych strategii rozwoju Spółki,
    6. wykonywanie uchwał organów Spółki,
    7. zarządzanie powierzonymi obszarami działalności Spółki, przypisanymi do funkcji Dyrektora Zarządzającego.

Jednocześnie, w ramach Kontraktu, Wnioskodawca, jako Dyrektor Zarządzający, jest odpowiedzialny, za zarządzanie i kierowanie obszarami: (i) sprzedaży, (ii) logistyki, (iii) zakupów, (iv) księgowości, (v) informatyki oraz (vi) administracji.

Do obowiązków Wnioskodawcy, jako Dyrektora Zarządzającego, należy, w szczególności:

  • kierowanie i koordynowanie prac obszarów działalności Spółki wskazanych powyżej, w tym zarządzanie majątkiem i zasobami ludzkimi przyporządkowanymi do tych obszarów;
  • organizowanie pracy obszarów działalności Spółki wskazanych powyżej poprzez wdrażanie właściwych struktur i procesów zapewniających efektywne ich funkcjonowanie;
  • podejmowanie decyzji we wszystkich sprawach związanych z promocją, marketingiem i wszelkimi z nimi związanymi zakupami Spółki niezastrzeżonych dla innych organów i/lub innych członków zarządu Spółki.

Wnioskodawca zobowiązany jest realizować swoje obowiązki w ramach Kontraktu wedle uzasadnionej potrzeby w miejscu wskazanym jako adres wykonywania działalności Spółki, a w razie uzasadnionej potrzeby również w innych miejscach - zarówno na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, jak i poza jej granicami.

Wnioskodawca zobowiązany jest do wykonywania Umowy osobiście i nie jest uprawniony do powierzenia wykonania usług osobie trzeciej.

W celu wykonywania czynności, o których mowa powyżej, Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z urządzeń technicznych oraz innych zasobów stanowiących mienie Spółki, w szczególności z:

  • pomieszczeń biurowych Spółki z pełnym wyposażeniem;
  • samochodu służbowego;
  • komputera przenośnego wraz z niezbędnym oprogramowaniem;
  • środków łączności, w tym telefonu komórkowego oraz telefonu stacjonarnego w siedzibie Spółki;
  • ewentualnie innych narzędzi i zasobów niezbędnych do realizacji Kontraktu.

Spółka zobowiązuje się również do ponoszenia uzasadnionych kosztów związanych ze świadczeniem przez Wnioskodawcę usług objętych Kontraktem niezbędnych do ich należytego wykonania, w tym w szczególności kosztów podróży służbowym (w kraju i za granicą), kosztów noclegów, kosztów uczestnictwa w konferencjach.

Kontrakt nie reguluje kwestii związanych z odpowiedzialnością Wnioskodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością (wykonywanymi przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki usługami na podstawie Kontraktu). Zgodnie z Kontraktem, w sprawach nieuregulowanych mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 459 z późn. zm.; dalej „KC”) oraz ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1577 z późn. zm.; dalej: „KSH”). Kontrakt określa stałe miesięczne wynagrodzenie Wnioskodawcy. Wynagrodzenie to stanowi przychód z tytułu działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 200 z późn. zm.; dalej: „Ustawa PIT”).

Oprócz wynagrodzenia Spółka w ramach Kontraktu zobowiązuje się do zwrotu Wnioskodawcy poniesionych przez niego, z własnych środków, uzasadnionych kosztów związanych ze świadczeniem przez Wnioskodawcę usług objętych Kontraktem niezbędnych do ich należytego wykonania.

Wskazane wyżej stałe miesięczne wynagrodzenie Wnioskodawcy obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie na Spółkę praw własności egzemplarza lub nośnika utworu, autorskich praw majątkowych, praw zależnych oraz wykonywanie praw osobistych do utworu - stworzonych przez Wnioskodawcę w wyniku wykonywania Kontraktu i Wnioskodawcy nie przysługuje odrębne wynagrodzenie za korzystanie z utworu lub jego opracowania na odrębnym polu eksploatacji.

Wnioskodawca zobowiązany jest, zarówno w czasie trwania Kontraktu, jak i przez okres 3 (trzech) lat po jego rozwiązaniu, do zachowania w poufności i nieujawniania jakichkolwiek informacji dotyczących działalności Spółki, które kiedykolwiek uzyskał w związku z pełnieniem funkcji członka zarządu Spółki, a które nie zostały podane do wiadomości publicznej.

Ponadto Wnioskodawca zobowiązany jest w okresie trwania Kontraktu, a także w okresie 2 (słownie: dwóch) lat po jego rozwiązaniu, do niepodejmowania, bezpośrednio lub za pośrednictwem innych osób, bez zgody Spółki wyrażonej w formie uchwały zgromadzenia wspólników Spółki, jakichkolwiek działań konkurencyjnych wobec Spółki.

Kontrakt z Wnioskodawcą nie został zawarty w związku z regulacjami ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 2190).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

W związku z zaprezentowanym stanem faktycznym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że czynności realizowane przez niego na podstawie Kontraktu nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 Ustawy VAT, a tym samym Wnioskodawca nie jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności realizowane przez niego na podstawie Kontraktu nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 Ustawy VAT, a tym samym Wnioskodawca nie jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego wyżej artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy VAT stanowi, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 1 Ustawy VAT, nie uznaje się czynności, z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy VAT wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami Ustawy VAT, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do warunków:

  • wykonywania tych czynności („warunek pierwszy”),
  • wynagrodzenia, oraz („warunek drugi”),
  • odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich („warunek trzeci”).

Zatem, w przypadku łącznego spełnienia ww. warunków, czynności podejmowanych przez osobę fizyczną nie uznaje się za czynności wykonywane w ramach prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej. To powoduje, iż osoba taka nie działa w tym przypadku w charakterze podatnika VAT, a zatem wykonywane czynności nie podlegają opodatkowaniu VAT.

W omawianym zakresie Minister Finansów wydał 6 października 2017 r. interpretację ogólną, w której szczegółowo odniósł się do przesłanek działania członka zarządu jako podatnika VAT (dalej: „Interpretacja ogólna”). Interpretacja ogólna odnosi się bezpośrednio do umów zawartych w związku z regulacjami ustawy o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących spółkami z udziałem Skarbu Państwa, jednostek samorządu czy państwowych/komunalnych osób prawnych. Jednak zdaniem Wnioskodawcy, stanowi również istotne wskazówki interpretacyjne dla członków zarządów pozostałych spółek.

W szczególności Interpretacja ogólna wskazuje jak rozumieć spełnienie przesłanek wymienionych w art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy VAT.

  1. Spełnienie warunku pierwszego

Zdaniem Wnioskodawcy, podpartym treścią Interpretacji ogólnej, o spełnieniu warunku pierwszego decydują takie elementy jak, w szczególności:

  • wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej spółki (zarządzanie tą infrastrukturą, personelem, całą organizacją i jednocześnie korzystanie z niej w tym celu);
  • zintegrowanie zarządzającego ze spółką;
  • zapewnienie zarządzającemu w zakresie niezbędnym do wykonywania usług zarządzania urządzeń technicznych (np. komputera, telefonu komórkowego, samochodu, itp.) oraz ewentualnie innych zasobów, którymi dysponuje spółka (np. pomieszczenia biurowe wraz z wyposażeniem, uczestnictwo w szkoleniach i konferencjach związanych ściśle z pełnioną funkcją i powierzonymi zadaniami, firmowych kart płatniczych i kredytowych, itp.).

Powyższe znajduje potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie NSA, który w wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt I FSK 1645/11 stwierdził, że za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą „(...) nie będzie mogła zostać uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest z wykorzystaniem infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona.

Zdaniem Wnioskodawcy warunek ten w przypadku Wnioskodawcy jest spełniony. Świadczą o tym zapisy wskazujące na zintegrowanie Wnioskodawcy ze Spółką, takie jak umożliwienie korzystania w celu realizacji Kontraktu z urządzeń technicznych oraz innych zasobów stanowiących mienie Spółki opisanych w stanie faktycznym (komputera, samochodu służbowego etc.). W szczególności, Wnioskodawca może korzystać z pomieszczeń biurowych Spółki z pełnym wyposażeniem.

  1. Spełnienie warunku drugiego.

Zdaniem Wnioskodawcy, podpartym treścią Interpretacji ogólnej, o spełnieniu warunku drugiego decydują takie elementy jak:

  • umowa cywilnoprawna przewiduje dla zarządzającego stałe wynagrodzenie;
  • jednocześnie rozpatrywany warunek byłby spełniony także jeżeli wynagrodzenie oprócz stałego elementu zawierałoby element zmienny (np. wypłacany pod warunkiem i/lub w wysokości określonej realizacją wyznaczonych celów zarządczych, które mogą dotyczyć w szczególności kondycji finansowej spółki, jej pozycji rynkowej, realizacji określonej inwestycji, strategii itd.) pod warunkiem jednak, że element stały stanowiłby istotną wielkość i/lub część całkowitego wynagrodzenia;
  • podobnie przykładowo ustalenie w umowie dla zarządzającego stałego wynagrodzenia miesięcznego w wielkości adekwatnej do pozycji spółki, zakresu zadań itd. oraz rocznej premii stanowiącej określony procent wypracowanego w danym roku zysku spełni badany warunek.

Dla spełnienia drugiego warunku nie ma znaczenia:

  • okoliczność, że w umowie przewiduje się przykładowo (proporcjonalne) zmniejszenie wynagrodzenia z racji czasowego braku wykonywania czynności przez zarządzającego (wskutek własnej decyzji, choroby, zawieszenia w wykonywaniu funkcji, itp.).
  • okoliczność, że na podstawie umowy należne zarządzającemu wynagrodzenie obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie praw własności egzemplarza lub nośnika utworu i projektu wynalazczego oraz autorskich praw majątkowych do utworu, udzielenie wszelkich zezwoleń i upoważnień oraz korzystanie przez spółkę z projektów wynalazczych, w tym wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, projektów racjonalizatorskich, know-how, baz danych stworzonych przez zarządzającego, itp. - jeżeli w wyniku wykonywania umowy zarządzający stworzy utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ustalenie w umowie dla zarządzającego m.in. wynagrodzenia z niniejszego tytułu nie stoi na przeszkodzie spełnieniu badanego warunku.

Zdaniem Wnioskodawcy warunek ten w przypadku Kontraktu będzie spełniony. Wnioskodawca na podstawie Kontraktu ma bowiem prawo do stałego wynagrodzenia miesięcznego, bez dodatkowych premii czy zmiennych elementów, zaś należne Wnioskodawcy jako zarządzającemu stałe wynagrodzenie obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie praw własności egzemplarza lub nośnika utworu i projektu wynalazczego oraz autorskich praw majątkowych do utworu.

  1. Spełnienie warunku trzeciego.

Zdaniem Wnioskodawcy, podpartym treścią Interpretacji ogólnej, o spełnieniu warunku trzeciego decydują takie elementy jak:

  • zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie spółki, a nie po stronie faktycznego wykonawcy (zarządzającego);
  • dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności;
  • bez znaczenia pozostaje w tym kontekście odpowiedzialność zarządzającego wynikająca z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, w tym w szczególności odpowiedzialność członków zarządu wynikająca z przepisów Kodeksu spółek handlowych.

Minister Finansów w Interpretacji ogólnej podaje również, że „odpowiednio jeżeli dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności (a w przypadku braku jej uregulowania w umowie nie można jej domniemywać), należy uznać, że wskazany warunek jest spełniony.

Potwierdza to orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, który przykładowo w wyroku z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 1014/15 stwierdził, że: „Ponoszenie ryzyka ekonomicznego nie może być utożsamiane z odpowiedzialnością menadżera za szkody wobec Spółki. Są to odrębne kwestie. Porównywanie nieograniczonej odpowiedzialności menadżera wobec Spółki ze stosunkiem pracowniczym nie wpływa na ocenę stanowiska Sądu, gdyż Sąd nie postawił tezy, że strony łączyła umowa o pracę. Stosunek ten Sąd oceniał pod kątem art. 15 ust. 1 i ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, to znaczy czy była to samodzielnie wykonywana działalność gospodarcza. Odpowiedzialność menadżera za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością ma być rozpoznawana wobec osób trzecich, nie wobec Spółki i, co tu już zostało podniesione, jej źródłem ma być stosunek zobowiązaniowy łączący menadżera ze Spółką, a nie stosunek organizacyjno-prawny członka zarządu Spółki. W tym zakresie słusznie podkreślił Sąd pierwszej instancji, że nie została ona uregulowana w kontrakcie, a zatem nie można jej domniemywać”.

Zdaniem Wnioskodawcy, warunek ten w jego przypadku jest spełniony. Kontrakt nie przewiduje odpowiedzialności Wnioskodawcy z tytułu czynności zarządczych wobec osób trzecich. Wnioskodawca odpowiada na zasadach ogólnych, wynikających ze źródeł powszechnie obowiązującego prawa (na podstawie kodeksu cywilnego i kodeksu spółek handlowych). Tym samym, skoro w Kontrakcie brak jest zapisów o odpowiedzialności wobec osób trzecich to nie można takiej odpowiedzialności domniemywać.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro, zgodnie z Kontraktem:

  • Wnioskodawca jest zintegrowany ze Spółką i korzysta z infrastruktury Spółki przy wykonywaniu zadań wynikających z Kontraktu,
  • Wnioskodawca otrzymuje stałe miesięczne wynagrodzenie,
  • Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich,

to tym samym, wobec spełnienia w okolicznościach sprawy wszystkich przesłanek wynikających z art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy VAT, uzasadnionym jest stwierdzenie, że Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usług zarządzania Spółką i jej przedsiębiorstwem na podstawie Kontraktu nie można uznać za podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy VAT, wykonującego działalność gospodarczą.

  1. Wpływ prowadzenia działalności gospodarczej w innym zakresie na opodatkowanie VAT czynności zarządzania Spółką wynikających z Kontraktu.

Zdaniem Wnioskodawcy, okoliczność, że prowadzi on działalność gospodarczą i jest przedsiębiorcą zarejestrowanym w CEIDG oraz podatnikiem VAT nie ma wpływu na to, czy usługi świadczone na podstawie Kontraktu przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki są opodatkowane podatkiem od towarów i usług. W opinii Wnioskodawcy niezależnie od tego, czy w dacie wykonywania Kontraktu Wnioskodawca będzie podatnikiem VAT z innego tytułu i będzie posiadał zarejestrowaną działalność gospodarczą w CEIDG, usługi wykonywane na rzecz Spółki przez Wnioskodawcę na podstawie Kontraktu nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nawet jeśli Wnioskodawca w okresie wykonywania usług objętych Kontraktem będzie podatnikiem VAT z innego tytułu nie oznacza to automatycznie, że te usługi będą opodatkowane VAT. Bowiem opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika.

Natomiast Kontrakt nie tworzy stosunku podlegającego opodatkowaniu VAT z uwagi na ziszczenie się przesłanek z art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy VAT, co zostało przez Wnioskodawcę uzasadnione powyżej.

W szczególności przesłanki prowadzenia działalności gospodarczej w odniesieniu do osiąganych przychodów, które zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (w tym z tytułu umów zarządzania przedsiębiorstwem), na mocy jednoznacznego zastrzeżenia wskazanego w art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy VAT („za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności”), należy oceniać odrębnie od ogólnych przesłanek wskazanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 Ustawy VAT.

Stanowisko analogiczne do stanowiska Wnioskodawcy zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 listopada 2017 r., sygn. 0114 KDIP1-1.4012.428.2017.2.AM, w której wskazano:

„Wnioskodawca zawarł ze Spółka cywilnoprawną umowę o świadczenie usług zarządzania. Zgodnie z Umową Spółka powierza, zaś Zarządzający zobowiązuje się świadczyć usługi zarządzania polegające na osobistym zarządzaniu powierzonymi obszarami działalności Spółki przypisanymi do funkcji Zarządzającego pełnionej w Zarządzie Spółki. Jak wynika z analizy opisu sprawy Zarządzający na podstawie zawartej ze Spółką ww. Umowy wykonuje czynności, których nie można uznać za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawca z tytułu wykonywania tych czynności nie jest podatnikiem w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Należy zatem wskazać, że prowadzenie działalności gospodarczej podlegającej wpisowi do CEIDG pozostaje bez wpływu na czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na podstawie zawartej ze Spółką Umowy w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT) i uznania Wnioskodawcy za podatnika/płatnika VAT w związku z wykonywaniem usług na podstawie Umowy będącej przedmiotem wniosku.”

Także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 9 lutego 2010 r. (sygn. akt I SA/Po 1015/09) wskazał, że „ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, ani nawet formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności - bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika od towarów i usług.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w następujących interpretacjach organów podatkowych:

  • Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 25 stycznia 2016 r., sygn. IBPP2/4512-905/15/MG;
  • Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 października 2017 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.248.2017.2.SJ;
  • Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej z dnia 31 października 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.466.2017.1.RM.

Zatem prowadzenie działalności gospodarczej podlegającej wpisowi do CEIDG nie wpływa na opodatkowanie (brak opodatkowania) Kontraktu podatkiem od towarów i usług i na uznanie Wnioskodawcy za podatnika VAT w związku z wykonywaniem usług na podstawie Kontraktu. Decydujące znaczenie ma w tym zakresie wypełnienie (lub nie) warunków z art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo tut. Organ zauważa, że powołana przez Wnioskodawcę interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 października 2017 r., sygn. 0114 KDIP1 2.4012.466.2017.1.RM dotyczy opodatkowania transakcji zbycia nieruchomości oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego, zatem nie ma związku ze sprawą przedstawioną w niniejszym wniosku.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu zawartego w opisie sprawy przedstawionym we wniosku, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.