0114-KDIP3-3.4011.531.2017.2.IM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Sprzedaż nieruchomości składającej się z dwóch działek, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu określonego przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będzie stanowić dla Wnioskodawczyni źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 30 listopada 2017 r. (data wpływu 3 grudnia 2017 r.) uzupełnione pismem z dnia 22 stycznia 2018 r. (data nadania 23 stycznia 2018 r., data wpływu 25 stycznia 2018 r.) na wezwanie z dnia 18 stycznia 2018 r. (data nadania 19 stycznia 2018 r., data doręczenia 22 stycznia 2018 r.) Nr 0114-KDIP3-3.4011.531.2017.1.IM o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 18 stycznia 2018 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011.531.2017.1.IM wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku.

Pismem z dnia 22 stycznia 2018 r. (data nadania 23 stycznia 2018 r., data wpływu 25 stycznia 2018 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni - osoba nie prowadząca działalności gospodarczej - na mocy umowy sprzedaży zawartej dnia 11 września 2017 r. w formie aktu notarialnego sporządzonego przez notariusza, sprzedała Spółce „P.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nieruchomość przy ul. F... 16/18 oraz 20/22 o powierzchni 5.262 m2 (pięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt dwa metry kwadratowe) składającą się z dwóch działek ewidencyjnych o numerach: 8 (osiem) o powierzchni 2.627 m2 (dwa tysiące sześćset dwadzieścia siedem metrów kwadratowych), 10 (dziesięć) o powierzchni 2.635 m2 dwa tysiące sześćset trzydzieści pięć metrów kwadratowych). Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawczynię na zasadach majątkowej wspólności ustawowej wraz z mężem na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 23 grudnia 2003 r. (postanowienie częściowe) w przedmiocie działu spadku po Lucjanie J. Następnie w wyniku umowy o częściowy dział spadku po zmarłym dnia 17 grudnia 2011 r. mężu i częściowe zniesienie współwłasności sporządzonej dnia 8 października 2013 r. przez Notariusza w formie aktu notarialnego Wnioskodawczyni nabyła na wyłączną własność całą nieruchomość przy ul. F... 16/18 oraz 20/22 składającą się z działek gruntu o numerach 8 i 10.

W uzupełnieniu z dnia 22 stycznia 2018 r. Wnioskodawczyni wskazała, że w skład masy spadkowej po zmarłym mężu Wnioskodawczyni, wchodziły udziały w nieruchomościach położonych w miejscowościach:...

W skład masy spadkowej objętej częściowym działem spadku i częściowym zniesieniem współwłasności z dnia 8 października 2013 r. wchodziły udziały w:...

Umowa o częściowy dział spadku i częściowe zniesienie współwłasności została zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią oraz jej dziećmi - synem Marcinem M. oraz synem Tomaszem M.

Częściowemu działowi spadku i częściowemu zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły żadne spłaty i dopłaty.

Wartość udziału nabytego przez Wnioskodawczynię w wyniku częściowego działu spadku i częściowego zniesienia współwłasności w dniu 8 października 2013 r., mieści się w wartości udziału, jaki przysługiwał Wnioskodawczyni w majątku objętym współwłasnością.

Przedmiotowa nieruchomość składa się z dwóch działek przy ul. F... 16/18 oraz F... 20/22. Nieruchomość przy ul. F... 16/18 była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej przez męża Wnioskodawczyni aż do jego śmierci. Następnie syn Wnioskodawczyni do 2017 r. (Marcin M.) parkował na niej samochody stanowiące część masy spadkowej oraz związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Przedmiotowa nieruchomość nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest przyjęcie, że w wyżej przedstawionym stanie faktycznym odpłatne zbycie nieruchomości przy ul. F... 16/18 oraz 20/22 o powierzchni 5.262 m2 (pięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt dwa metry kwadratowe składającą się z dwóch działek ewidencyjnych o numerach: 8 (osiem) i 10 (dziesięć) dokonane na mocy umowy sprzedaży zawartej dnia 11 września 2017 r. w formie aktu notarialnego nie będzie stanowić przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, a w konsekwencji czego nie powstanie po stronie Wnioskodawczyni obowiązek podatkowy zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, odpłatne zbycie nieruchomości przy ul. F... 16/18 oraz 20/22 o powierzchni 5.262 m2 (pięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt dwa metry kwadratowe) składającą się z dwóch działek ewidencyjnych o numerach: 8 (osiem) i 10 (dziesięć) nie stanowi przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. W konsekwencji powyższego w związku z dokonaniem ww. transakcji sprzedaży po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie obowiązek podatkowy z uwagi na upływ pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przedmiotowej nieruchomości przez Wnioskodawczynię. Wnioskodawczyni jednocześnie wyjaśnia, że przedmiotową nieruchomość nabyła wraz ze swym mężem na mocy Postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 23 grudnia 2003 r. w przedmiocie działu spadku po Lucjanie J. na własność na zasadach majątkowej wspólności ustawowej. W tym miejscu Wnioskodawczyni podkreśliła, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn akt II FPS 2/17 przyjął, że „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r.. Nr 14, poz. 176 ze zm.) nabytych przez małżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków”. Uzasadniając podjętą uchwałę, Naczelny Sąd Administracyjny zaakcentował m.in., że skoro nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Wobec powyższego uznać należy, że Wnioskodawczyni nabyła całość nieruchomości o powierzchni 5.262 m2 (pięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt dwa metry kwadratowe składającej się z dwóch działek ewidencyjnych o numerach: 8 (osiem) oraz 10 (dziesięć) na mocy Postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 23 grudnia 2003 r. w przedmiocie działu spadku po Lucjanie J.

Nie mniej jednak nawet gdyby przyjąć, że udział w wysokości 50% ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nabyła tytułem spadkobrania po zmarłym dnia 17 grudnia 2011 r. mężu, to i tak zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2011 r., źródłem przychodów było odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (który nie znajduje zastosowania w stanie faktycznym wskazywanym w przedmiotowym wniosku) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następowało w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. W tym miejscu wyjaśnić należy, że „Zgodnie (...) treścią art. 922 § 1 i § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (...), przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. W myśl art. 924 K.c. spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Nabycie spadku w chwili jego otwarcia następuje bez żadnej aktywności ze strony spadkobiercy, czy też sądu. Orzeczenie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę (art. 1025 § 1 k.c.), które - stosownie do art. 925 k.c. - nastąpiło już wcześniej, z chwilą otwarcia spadku. Tym samym data wydania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku nie ma wpływu na datę nabycia spadku przez spadkobiercę. Od chwili otwarcia spadku spadkobierca może samodzielnie objąć spadek we władanie. Moment nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych należy zatem ustalać w oparciu o regulacje wynikające z ustawy kodeks cywilny. W myśl cytowanych wyżej przepisów spadkobierca nabywa spadek z chwilą śmierci spadkodawcy” (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/GI 980/16). Zatem z treści cytowanego przepisu wynika w sposób jednoznaczny, że Wnioskodawczyni nabyła spadek po swym mężu z dniem 17 grudnia 2011 r. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że niezależnie od tego, którą z dat wymienionych w poprzednich akapitach przyjmiemy za datę, w której Wnioskodawczyni nabyła przedmiotową nieruchomość, to i tak jej sprzedaż została dokonana po upływie lat pięciu, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Powyższe powoduje, że dla Wnioskodawczyni przychód, uzyskany ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, nie będzie przychodem dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji powyższego, w związku z dokonaniem w dniu 11 września 2017 r., w formie aktu notarialnego, transakcji sprzedaży nieruchomości przy ul. F... 16/18 oraz 20/22 o powierzchni 5.262 m2 (pięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt dwa metry kwadratowe) składającej się z dwóch działek ewidencyjnych o numerach po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, późn.zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem w przypadku zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment oraz sposób ich nabycia.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że w Wnioskodawczyni na mocy umowy sprzedaży zawartej dnia 11 września 2017 r. w formie aktu notarialnego sprzedała nieruchomość o powierzchni 5.262 m2 składającą się z dwóch działek ewidencyjnych o numerach: 8 o powierzchni 2.627 m2, 10 o powierzchni 2.635 m2. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawczynię na zasadach majątkowej wspólności ustawowej wraz z mężem na mocy postanowienia Sądu z dnia 23 grudnia 2003 r. (postanowienie częściowe) w przedmiocie działu spadku po Lucjanie J. Następnie w wyniku umowy o częściowy dział spadku po zmarłym dnia 17 grudnia 2011 r. mężu i częściowe zniesienie współwłasności sporządzonej dnia 8 października 2013 r. Wnioskodawczyni nabyła na wyłączną własność całą nieruchomość składającą się z działek gruntu o numerach 8 i 10. Umowa o częściowy dział spadku i częściowe zniesienie współwłasności została zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią oraz jej dziećmi. Częściowemu działowi spadku i częściowemu zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły żadne spłaty i dopłaty. Wartość udziału nabytego przez Wnioskodawczynię w wyniku częściowego działu spadku i częściowego zniesienia współwłasności w dniu 8 października 2013 r., mieści się w wartości udziału, jaki przysługiwał Wnioskodawczyni w majątku objętym współwłasnością.

W tym miejscu należy wskazać, że kluczowe dla rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie jest ustalenie czy uzyskany przez Wnioskodawczynię przychód ze sprzedaży nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu, a więc w pierwszej kolejności należy ustalić datę nabycia przez Wnioskodawczynię przedmiotowej nieruchomości. Zgodnie bowiem z powołanym powyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych, które ma miejsce po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, nie stanowi źródła przychodu i nie jest opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W tym celu konieczne jest odwołanie się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.). W myśl art. 922 § 1 i § 2 Kodeksu, przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Stosownie do art. 924 Kodeksu, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast w myśl art. 925 Kodeksu spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Zgodnie natomiast z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682) – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym udziale.

Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA Uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków.

Mając na uwadze Uchwałę NSA stwierdzić należy, że datą nabycia przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości odziedziczonego po mężu jest data nabycia tej nieruchomości w trakcie trwania wspólności ustawowej małżeńskiej do majątku wspólnego na mocy postanowienia Sądu w przedmiocie działu spadku po Lucjanie J., a zatem dzień 23 grudnia 2003 r. Biorąc pod uwagę powyższe, w zestawieniu z treścią przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznać należy, że dokonana przez Wnioskodawczynię sprzedaż nieruchomości w części odziedziczonej po zmarłym mężu nie będzie stanowić dla Wnioskodawczyni źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu wskazanego w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Natomiast w odniesieniu do udziału w nieruchomości nabytego w drodze częściowego działu spadku i częściowego zniesienia współwłasności należy wskazać co następuje.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, to zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Wskazać należy, że za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku i zniesienie współwłasności zostały dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Analogicznie, okoliczność, że udział innego współwłaściciela ulega pomniejszeniu, traktowana być musi w kategorii zbycia, gdyż w ten sposób ulega pomniejszeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (tu nieruchomością składającą się z dwóch działek), jak też stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, dział spadku i zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego działu i zniesienia współwłasności podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale i zniesieniu współwłasności przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego działu spadku i zniesienia współwłasności, jeśli:

  • podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
  • wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego dotychczas udziału.

Jeżeli więc na skutek dokonanego działu spadku i zniesienia współwłasności przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział. Podkreślić zatem należy, że w każdej sytuacji, kiedy w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności jeden z dotychczasowych współwłaścicieli został zobowiązany do spłaty, mamy do czynienia z nieekwiwalentnym podziałem, a po stronie osoby zobowiązanej do spłaty następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany przez niego udział we współwłasności. W tym również momencie należy upatrywać daty nabycia tej części nieruchomości, o którą zwiększył się udział w niej po dokonaniu działu spadku i zniesieniu współwłasności.

W rozpatrywanej sprawie, przyjmując za Wnioskodawczynią, że dokonany częściowy dział spadku i dokonane częściowe zniesienie współwłasności były ekwiwalentne i nie towarzyszyły im spłaty i dopłaty, a udział w nieruchomości otrzymany przez Wnioskodawczynię mieścił się w udziale jaki Jej przysługiwał w majątku objętym współwłasnością, wówczas stwierdzić należy, że dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych dokonany częściowy dział spadku i dokonane częściowe zniesienie współwłasności nie stanowi dla Wnioskodawczyni nabycia nieruchomości.

Zatem skoro częściowy dział spadku i częściowe zniesienie współwłasności dokonane w 2013 r. nie stanowią dla Wnioskodawczyni czynności, na podstawie której nabyła udział w nieruchomości, należy odwołać się do pierwotnej daty, w jakiej Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość będącą przedmiotem zapytania, tj. do daty nabycia nieruchomości do majątku wspólnego, a więc 23 grudnia 2003 r.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że sprzedaż nieruchomości składającej się z dwóch działek, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu określonego przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będzie stanowić dla Wnioskodawczyni źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.