0114-KDIP2-1.4010.119.2018.1.JC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy dywidenda wypłacona przez Wnioskodawcę na rzecz Wspólnika będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT i tym samym Wnioskodawca wypłacając dywidendę nie będzie zobowiązany do poboru podatku CIT (jeśli otrzyma od Wspólnika certyfikat potwierdzający jego rezydencję podatkową oraz oświadczenie potwierdzające, iż Wspólnik nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania)?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 kwietnia 2018 r. (data wpływu 11 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką świadczącą usługi w branży logistycznej - specjalizuje się w organizacji międzynarodowego transportu drogą lotniczą i morską.

Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy (nieprzerwanie przez okres dłuższy niż 2 lata) jest spółka kapitałowa z siedzibą w Niemczech (dalej: Wspólnik). Wspólnik jest niemieckim rezydentem podatkowym tzn. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wspólnik nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Wspólnik należy do niemieckiej podatkowej grupy kapitałowej. Zgodnie z niemieckimi przepisami podatkowymi członkowie grupy podatkowej zobligowani są do zawarcia z podmiotem pełniącym w grupie rolę spółki dominującym tzw. umowę „Profit and Loss Transfer” (umowę transferu zysków i strat), na podstawie której osiągane przez członka grupy podatkowej zyski (w tym z tytułu otrzymanych od spółek zależnych dywidend) i straty transferowane są do spółki dominującej.

Zgodnie z wiedzą Wnioskodawcy, Wspólnik zawarł wspomnianą umowę ze spółką dominująca grupy podatkowej, której jest członkiem (dalej: Lider grupy). Na jej podstawie Wspólnik przekazuje Liderowi grupy osiągane przez siebie zyski (w tym dywidendy uzyskane od Wnioskodawcy) i straty. Przedmiotowa umowa jest jedynym tytułem do przekazania zysków i strat na rzecz Lidera grupy.

Obecnie Wnioskodawca zamierza wypłacić na rzecz Wspólnika dywidendę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dywidenda wypłacona przez Wnioskodawcę na rzecz Wspólnika będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT i tym samym Wnioskodawca wypłacając dywidendę nie będzie zobowiązany do poboru podatku CIT (jeśli otrzyma od Wspólnika certyfikat potwierdzający jego rezydencję podatkową oraz oświadczenie potwierdzające, iż Wspólnik nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym spełnione zostaną wszystkie warunki do zastosowania w stosunku do dywidend wypłaconych przez Wnioskodawcę na rzecz Wspólnika zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2017, poz. 2343 ze zm., dalej: ustawa o CIT). Tym samym, Wnioskodawca wypłacając dywidendę nie będzie zobowiązany do poboru podatku CIT, jeśli otrzyma od Wspólnika certyfikat potwierdzający jego rezydencję podatkową oraz oświadczenie potwierdzające, iż Wspólnik nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu). W myśl z kolei art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT za przychody z zysków kapitałowych uważa się m.in. dywidendy.

Z powyższym przepisów wynika, iż dywidenda wypłacona przez spółkę posiadającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (bez względu na to, czy otrzymuje ją podatnik będący polskim czy też zagranicznym rezydentem podatkowym) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w wysokości 19%.

Jednocześnie jednak zgodnie z art. 22a ustawy o CIT „Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska”. W myśl natomiast art. 10 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak wymierzony nie może przekroczyć:

  1. 5 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna niż spółka osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 10 procent,
  2. 15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.

Tym samym, z umowy wynika, iż podatek od dywidendy wypłaconej przez spółkę z siedzibą w Polsce na rzecz podmiotu z siedzibą w Niemczech nie może być wyższy niż 15%, a w niektórych przypadkach nie może być wyższy nawet niż 5%. Płatnikiem przedmiotowego podatku jest, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, spółka wypłacająca dywidendę. Zgodnie bowiem z przedmiotowym przepisem „Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji”.

Jednocześnie jednak, ustawodawca w przypadku spełnienia warunków wskazanych w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT przewidział możliwość zwolnienia dywidend z opodatkowania podatkiem CIT. Zgodnie z przedmiotowym przepisem zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j ustawy o CIT, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

  1. wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  2. uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
  3. spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
  4. spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Jednocześnie zgodnie z ust. 4a powołanego artykułu zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat. Zwolnienie to, zgodnie z ust. 4b, ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa po dniu uzyskania tych dochodów (przychodów).

Wspomniane zwolnienie stosuje się:

  1. wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  2. uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
  3. spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
  4. spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym wszystkie ze wspomnianych powyżej warunków zostaną spełnione. Po pierwsze Wnioskodawca, a więc spółka wypłacająca dywidendę jest spółką posiadającą siedzibę na terytorium Polski. Po drugie, Wspólnik uzyskujący dochód z dywidendy jest spółką podlegającą w Niemczech, a więc w kraju członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów. Po trzecie Wspólnik posiada nie mniej niż 10% (a dokładniej 100%) udziałów w kapitale Wnioskodawcy przez okres dłuższy niż 2 lata. Wspólnik nie korzysta również ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Mając na uwadze powyższe, dywidenda otrzymana przez Wspólnika korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT.

Dla możliwości zastosowania przedmiotowego zwolnienia nie ma znaczenia fakt, iż Wspólnik jako członek niemieckiej grupy podatkowej, zgodnie z umową „Profit and Loss Transfer”, zobligowany jest do przekazania swoich zysków i strat (w tych dochodów otrzymanych z dywidend od spółek zależnych) na rzecz Lidera grupy. Obowiązek przekazywania zysków i strat Wspólnika na rzecz Lidera grupy nie zmienia bowiem faktu, iż uzyskującym dochody z udziału w zyskach Wnioskodawcy jest Wspólnik. To jemu przysługuje i jemu wypłacona zostanie dywidenda od Wnioskodawcy. Przedmiotowa dywidenda przysługiwać będzie wyłącznie Wspólnikowi. Liderowi, zgodnie z zawartą umową „Profit and Loss Transfer” przysługują zyski i straty Wspólnika (na które składają się również dywidendy otrzymane od Wnioskodawcy), a nie zyski i straty Wnioskodawcy. Tym samym, to nie Lider grupy uzyskuje dywidendę od Wnioskodawcy, a Wspólnik.

Reasumując powyższe, to Wspólnik jest „uzyskującym dochody z dywidend” - do którego odwołuje się art. 22 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT i jako taki spełnia wszystkie warunki umożliwiające zastosowanie zwolnienia tzn.:

  • podlega w kraju członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem od całości swoich dochodów,
  • posiada udziały w kapitale Wnioskodawcy w wysokości przekraczającej 10% przez okres dłuższy niż 2 lata i
  • nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym o całości swoich dochodów.
    Tym samym, otrzymana przez niego dywidenda korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT.

W konsekwencji, Wnioskodawca, jako płatnik wypłacając dywidendę nie będzie zobowiązany do poboru podatku CIT, o ile jednak spełnione zostaną warunki, o których mowa w art. 26 ust. 1c i 1f ustawy o CIT.

Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 1c ustawy o CIT „Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo w art. 22 ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego:

  1. jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji, lub
  2. istnienia zagranicznego zakładu - zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub zarząd, albo przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony”.

W myśl natomiast art. 26 ust. 1f ustawy o CIT „W przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22 ust. 4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych należności, stosują zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c, pod warunkiem uzyskania od tej spółki lub jej zagranicznego zakładu pisemnego oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały warunki, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3a i 3c lub w art. 22 ust. 4 pkt 4. W przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, pisemne oświadczenie powinno wskazywać, że spółka albo zagraniczny zakład jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności”.

Podsumowując, w przypadku otrzymania od Wspólnika certyfikatu potwierdzającego jego rezydencję podatkową oraz oświadczenia, iż Wspólnik nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania, Wnioskodawca, wypłacając Wspólnikowi dywidendę nie będzie zobowiązany do poboru podatku CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Niezależnie od powyższego tytułem uwagi warto wskazać, że w sprawie prawa do zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, znajduje również zastosowanie art. 22c ustawy, zgodnie z którym przepisów art. 20 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4 nie stosuje się, jeżeli: (1) osiągnięcie dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych następuje w związku z zawarciem umowy lub dokonaniem innej czynności prawnej, lub wielu powiązanych czynności prawnych, których głównym lub jednym z głównych celów było uzyskanie zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 20 ust. 3 lub art. 22 ust. 4, a uzyskanie tego zwolnienia nie skutkuje wyłącznie wyeliminowaniem podwójnego opodatkowania tych dochodów (przychodów), oraz (2) czynności, o których mowa w pkt 1, nie mają rzeczywistego charakteru. Ocena natomiast czy podejmowane czynności mają charakter rzeczywisty pozostaje poza zakresem przedmiotowym instytucji interpretacji indywidualnej. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może bowiem prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.